← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 9 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μάρκος 9Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στη μεταμόρφωση στο κεφάλαιο 9 του Μάρκου μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου. Το σχόλιό του φωτίζει πώς η στιγμιαία δόξα στο βουνό προετοίμασε τους μαθητές για τον σταυρό και τους έδειξε τον Χριστό μόνο. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε ότι κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί τον μεγαλύτερο σκοπό της αποκάλυψης της πρόθυμης υπακοής του Υιού και της θείας μεγαλειότητάς Του. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του κατά στίχο, καλούμαστε να δούμε το ίδιο όραμα με φρέσκα μάτια και σταθερή πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 9 του Μάρκου, επιτρέποντας στην αφήγηση της μεταμόρφωσης να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε το σκηνικό του βουνού, την εμφάνιση του Μωυσή και του Ηλία, τα παρορμητικά λόγια του Πέτρου και τη φωνή του Πατέρα από το σύννεφο. Αφήστε το χωρίο να μιλήσει πριν στραφείτε στην καθοδήγηση του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά ρωτώντας για τον σκοπό της μεταμόρφωσης. Ματθαίος 17:1. Και μετά από έξι ημέρες. Πρέπει πρώτα να ρωτήσουμε για ποιο σκοπό ο Χριστός ντύθηκε με ουράνια δόξα για λίγο καιρό, και γιατί δεν δέχθηκε περισσότερους από τρεις από τους μαθητές Του ως θεατές. Κάποιοι νομίζουν ότι το έκανε για να τους οχυρώσει ενάντια στη δοκιμασία που επρόκειτο σύντομα να συναντήσουν, που προερχόταν από τον θάνατό Του. Αυτό δεν μου φαίνεται πιθανός λόγος· γιατί γιατί να στερήσει τους υπόλοιπους από το ίδιο φάρμακο, ή μάλλον, γιατί απαγορεύει ρητά να κάνουν γνωστό αυτό που είδαν μέχρι μετά την ανάστασή Του, παρά επειδή το αποτέλεσμα του οράματος θα ήταν αργότερο από τον θάνατό Του; Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι ο Χριστός σκόπευε να δείξει ότι δεν οδηγήθηκε απρόθυμα στον θάνατο, αλλά ότι προχώρησε με τη δική Του θέληση, για να προσφέρει στον Πατέρα τη θυσία της υπακοής. Οι μαθητές δεν το αντιλήφθηκαν αυτό μέχρι που ο Χριστός αναστήθηκε· ούτε ήταν απαραίτητο ότι, τη στιγμή του θανάτου Του, έπρεπε να αντιληφθούν τη θεία δύναμη του Χριστού, ώστε να την αναγνωρίσουν νικηφόρα στον σταυρό· αλλά η διδασκαλία που έλαβαν τώρα προοριζόταν να είναι χρήσιμη σε μελλοντική περίοδο τόσο για τους ίδιους όσο και για εμάς, ώστε κανείς να μην προσβληθεί από την αδυναμία του Χριστού, σαν να ήταν με βία και ανάγκη που υπέφερε. [477] Θα ήταν προφανώς εξίσου εύκολο για τον Χριστό να προστατεύσει το σώμα Του από τον θάνατο όσο και να το ντύσει με ουράνια δόξα. Στη συνέχεια ο Καλβίνος σημειώνει ότι το γεγονός συνέβη ενώ ο Ιησούς προσευχόταν. 2. Και μεταμορφώθηκε μπροστά τους. Ο Λουκάς λέει ότι αυτό συνέβη ενώ προσευχόταν· και από τις συνθήκες χρόνου και τόπου, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι προσευχήθηκε για αυτό που τώρα έλαβε, ώστε στη λαμπρότητα μιας ασυνήθιστης μορφής η θεότητά Του να γίνει ορατή· όχι ότι χρειαζόταν να ζητήσει με προσευχή από άλλον αυτό που δεν κατείχε, ή ότι αμφέβαλλε για την προθυμία του Πατέρα, αλλά επειδή, κατά τη διάρκεια όλου του δρόμου της ταπείνωσής Του, πάντα απέδιδε στον Πατέρα ό,τι έκανε ως θεϊκό Πρόσωπο, και επειδή σκόπευε να μας διεγείρει στην προσευχή με το παράδειγμά Του. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξετάζει γιατί εμφανίζονται ο Μωυσής και ο Ηλίας και όχι άλλοι. Αλλά γιατί αυτοί οι δύο εμφανίστηκαν μάλλον παρά άλλοι που ανήκαν εξίσου στη συντροφιά των αγίων πατέρων; Σκοπός ήταν να δείξει ότι ο Χριστός μόνο είναι το τέλος του Νόμου και των Προφητών· και αυτός ο μοναδικός λόγος πρέπει να μας ικανοποιήσει: γιατί ήταν υψίστης σημασίας για την πίστη μας ότι ο Χριστός δεν ήρθε στον κόσμο μας χωρίς μαρτυρία, αλλά με επαίνους που ο Θεός είχε προηγουμένως αποδώσει. Δεν έχω αντίρρηση, ωστόσο, στον λόγο που συνήθως προβάλλεται, ότι ο Ηλίας επιλέχθηκε, κατά προτίμηση από άλλους, ως ο εκπρόσωπος όλων των Προφητών· επειδή, αν και δεν άφησε τίποτα γραπτό, ωστόσο μετά τον Μωυσή ήταν ο πιο διακεκριμένος από τον αριθμό τους, αποκατέστησε τη λατρεία του Θεού που είχε διαφθαρεί, και στάθηκε απαράμιλλος στις προσπάθειές του για την υπεράσπιση του Νόμου και της αληθινής ευσέβειας, που εκείνη την εποχή ήταν σχεδόν εξαφανισμένη. Τέλος ο Καλβίνος ερμηνεύει τη φωνή του Πατέρα που διακηρύττει τον αγαπημένο Υιό. Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός. Συμφωνώ πρόθυμα με εκείνους που νομίζουν ότι υπάρχει μια υπονοούμενη αντίθεση του Μωυσή και του Ηλία με τον Χριστό, και ότι οι μαθητές του ιδίου Υιού του Θεού εδώ διατάσσονται να μην αναζητούν άλλον δάσκαλο. Η λέξη Υιός είναι εμφατική, και τον υψώνει πάνω από τους δούλους. Υπάρχουν δύο τίτλοι που αποδίδονται εδώ στον Χριστό, οι οποίοι δεν είναι πιο κατάλληλοι να τον τιμήσουν παρά να βοηθήσουν την πίστη μας: αγαπημένος Υιός, και Δάσκαλος. Ο Πατέρας τον αποκαλεί αγαπημένο μου Υιό, στον οποίο ευαρεστούμαι, και έτσι τον διακηρύττει ως τον Μεσίτη, μέσω του οποίου συμφιλιώνει τον κόσμο με τον εαυτό Του. Όταν μας διατάζει να τον ακούσουμε, τον διορίζει ως τον υπέρτατο και μοναδικό δάσκαλο της Εκκλησίας Του. Σκοπός Του ήταν να διακρίνει τον Χριστό από όλους τους άλλους, όπως αληθινά και αυστηρά συμπεραίνουμε από αυτά τα λόγια, ότι κατά φύση ήταν ο μόνος Υιός του Θεού. Παρομοίως, μαθαίνουμε ότι αυτός μόνο είναι αγαπημένος από τον Πατέρα, και ότι αυτός μόνο διορίζεται να είναι ο Δάσκαλός μας, ώστε σε αυτόν να κατοικεί όλη η εξουσία.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει το όραμα με την πρόθυμη υποταγή του Χριστού στον θάνατο. Έτσι διδασκόμαστε ότι υποτάχθηκε στον θάνατο, επειδή το ήθελε· ότι σταυρώθηκε, επειδή προσφέρθηκε ο ίδιος. Εκείνη η ίδια σάρκα, που θυσιάστηκε στον σταυρό και κείτονταν στον τάφο, θα μπορούσε να εξαιρεθεί από τον θάνατο και τον τάφο· γιατί είχε ήδη μετέχει της ουράνιας δόξας. Διδασκόμαστε επίσης ότι, όσο ο Χριστός παρέμενε στον κόσμο, φέροντας τη μορφή δούλου, και όσο η μεγαλειότητά Του ήταν κρυμμένη κάτω από την αδυναμία της σάρκας, τίποτα δεν είχε αφαιρεθεί από Αυτόν, γιατί ήταν με τη δική Του θέληση που κενώθηκε, (Φιλιππησίους 2:7)· αλλά τώρα η ανάστασή Του έχει τραβήξει εκείνο το πέπλο με το οποίο η δύναμή Του είχε κρυφτεί για ένα διάστημα. Ο Καλβίνος κλείνει δείχνοντας πώς οι μαθητές τελικά βλέπουν μόνο τον Ιησού. 8. Δεν είδαν κανέναν άλλον παρά μόνο τον Ιησού. Όταν λέγεται ότι στο τέλος είδαν μόνο τον Χριστό, αυτό σημαίνει ότι ο Νόμος και οι Προφήτες είχαν προσωρινή δόξα, ώστε ο Χριστός μόνο να παραμείνει πλήρως στην όραση. Αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε σωστά τη βοήθεια του Μωυσή, δεν πρέπει να σταματήσουμε σε αυτόν, αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε να οδηγηθούμε από το χέρι του στον Χριστό, του οποίου τόσο αυτός όσο και όλοι οι υπόλοιποι είναι υπηρέτες. Αυτό το χωρίο μπορεί επίσης να εφαρμοστεί για να καταδικάσει τις δεισιδαιμονίες εκείνων που συγχέουν τον Χριστό όχι μόνο με προφήτες και αποστόλους, αλλά με αγίους του χαμηλότερου βαθμού, με τέτοιο τρόπο ώστε να τον κάνουν τίποτα περισσότερο από έναν από τον αριθμό τους. Αλλά όταν οι άγιοι του Θεού είναι εξέχοντες σε χαρίσματα, είναι για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό από το να στερήσουν τον Χριστό από ένα μέρος της τιμής Του, και να το οικειοποιηθούν οι ίδιοι. Στους ίδιους τους μαθητές μπορούμε να δούμε την προέλευση του λάθους· γιατί όσο ήταν τρομοκρατημένοι από τη μεγαλειότητα του Θεού, το μυαλό τους περιπλανιόταν αναζητώντας ανθρώπους, αλλά όταν ο Χριστός τους ύψωσε ήπια, είδαν μόνο Αυτόν. Αν μας δοθεί να βιώσουμε εκείνη την παρηγοριά με την οποία ο Χριστός μας απαλλάσσει από τους φόβους μας, όλα εκείνα τα ανόητα πάθη, που μας αποσπούν από κάθε πλευρά, θα εξαφανιστούν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην πρόθυμη υπακοή του Χριστού αναδιαμορφώνει την άποψή σας για την ταλαιπωρία; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραστείτε, όπως ο Πέτρος, να παραμείνετε στο βουνό αντί να ακολουθήσετε τον Χριστό προς τα κάτω; Πού στη ζωή σας χρειάζεστε τον σαφή λόγο του Πατέρα για να σιγήσει κάθε άλλη φωνή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Πάτερ, ἐν τῇ δόξῃ τοῦ ἀγαπητοῦ Σου Υἱοῦ μεταμορφωθέντος ἔμπροσθεν τῶν μαθητῶν, ἀτενίζομεν τὴν ἀκτινοβολίαν τῆς κυρίαρχης χάριτός Σου καὶ τῆς διαθηκικῆς Σου πιστότητος. Δώρησαι ἡμῖν ὦτα ἀκοῦσαι Αὐτὸν ὑπὲρ πᾶσαν φωνὴν καὶ θάρρος νὰ ἀκολουθήσωμεν Αὐτὸν ἀκόμη καὶ διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ σταυροῦ, μέχρις ὅτου ἡ πίστις παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς τὴν θέαν τῆς ἀπεκαλυμμένης Αὐτοῦ μεγαλειότητος. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν προσηλωμένους εἰς Αὐτὸν μόνον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →