Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 28 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για το κεφάλαιο 28 των Πράξεων μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε το ταξίδι του αποστόλου από το ναυάγιο στη Ρώμη, βλέποντας το χέρι της Πρόνοιας σε κάθε στροφή. Με ευλαβική προσοχή ακούμε το ίδιο ευαγγέλιο που στήριξε τον Παύλο, βέβαιοι ότι το Πνεύμα που οδήγησε την πρώιμη εκκλησία εξακολουθεί να ζωογονεί τις καρδιές. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να ενισχύσουν την πίστη μας και να διευρύνουν την αγάπη μας καθώς περπατάμε με τους αγίους που προηγήθηκαν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το εικοστό όγδοο κεφάλαιο των Πράξεων, προσέχοντας το τελικό στάδιο του ταξιδιού του Παύλου και τις πρώτες του μέρες στη Ρώμη. Ακούστε για την καλοσύνη των ξένων, την προστασία του Κυρίου και το ανεμπόδιστο κήρυγμα της βασιλείας. Δεχτείτε την αφήγηση ως ζωντανή Γραφή που εξακολουθεί να μιλάει στους προσκυνητές στο δρόμο τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπένσον ξεκινά σημειώνοντας την καλοσύνη που έδειξαν οι νησιώτες.
Εδάφιο 2. Πράξεις 28:2 . Και οι βάρβαροι άνθρωποι μας έδειξαν όχι λίγη καλοσύνη Στις δυσχερείς μας περιστάσεις· διότι άναψαν φωτιά, κ.λπ., λόγω της παρούσας βροχής Που είχε ακολουθήσει την καταιγίδα· και λόγω του κρύου Με το οποίο, με τα βρεγμένα μας ρούχα, ήμασταν έτοιμοι να χαθούμε. Πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες ονόμαζαν βαρβάρους όλους τους λαούς που διέφεραν από αυτούς στη γλώσσα ή τα έθιμά τους. Όλη η ανθρωπότητα περιλαμβάνεται επομένως από τον απόστολο υπό τη διάκριση των Ελλήνων και των Βαρβάρων, Ρωμαίους 1:14 . Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, ωστόσο, ήταν από πολλές απόψεις πιο βάρβαροι οι ίδιοι (σύμφωνα με την κοινή έννοια αυτού του όρου) από αυτούς τους νησιώτες, οι οποίοι, όπως μαθαίνουμε από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, (βιβλ. 5. σελ. 204,) ήταν γνωστοί για την ευγένειά τους προς τους ξένους, και οι οποίοι σίγουρα, σε αυτή την περίπτωση, έδωσαν μια εντυπωσιακή απόδειξη αυτής της ευγένειας. Δεν ήταν, πράγματι, όπως φαίνεται εδώ, πολύ καλλιεργημένοι, αλλά η γενναιοδωρία που έδειξαν σε αυτούς τους ναυαγούς ξένους ήταν πολύ πιο πολύτιμη στα μάτια του Θεού, και όλων των καλών ανθρώπων, από οποιοδήποτε βερνίκι που θα μπορούσε να δώσει η πιο ευγενική εκπαίδευση, όπου δεν δίδασκε ανθρωπιά και συμπόνια.Στη συνέχεια εξετάζει την κρίση των βαρβάρων όταν είδαν την οχιά.
Και όταν οι βάρβαροι είδαν το δηλητηριώδες θηρίο Ή το άγριο ζώο, όπως θα έπρεπε μάλλον να μεταφραστεί το θηρίον· η λέξη θηρίο είναι ένας πολύ ακατάλληλος όρος γι' αυτό· είπαν Βλέποντας επίσης τις αλυσίδες του· Αναμφίβολα αυτός ο άνθρωπος είναι δολοφόνος «Συμπέραναν ότι ήταν δολοφόνος, (λέει ο Έλσνερ,) μάλλον παρά ένα άτομο ένοχο οποιουδήποτε άλλου εγκλήματος, επειδή είδαν την οχιά να κρέμεται στο χέρι του, την οποία επομένως έκριναν ότι ήταν το προσβλητικό μέλος, σύμφωνα με τον κανόνα που επικρατούσε μεταξύ των αρχαίων, ότι τα άτομα συχνά τιμωρούνταν αξιοσημείωτα σε εκείνο το μέρος του σώματος που ήταν το άμεσο όργανο της αμαρτίας τους·» τον οποίο, αν και διέφυγε τη θάλασσα Δεν καταστράφηκε από την καταιγίδα και το ναυάγιο· όμως η εκδίκηση δεν τον αφήνει (Ελληνικά, ουκ ειασεν , δεν τον άφησε ) να ζήσει Τον θεωρούσαν, στην πραγματικότητα, ήδη νεκρό, αφού τον είχε δαγκώσει αυτό το δηλητηριώδες πλάσμα.Ο Μπένσον στη συνέχεια αναλογίζεται την αλλαγή γνώμης των νησιωτών σχετικά με τον Παύλο.
Εδάφια 5-6. Πράξεις 28:5-6 . Και αυτός τίναξε, κ.λπ. Ελληνικά, αποτιναξας το θηριον , αφού τίναξε το δηλητηριώδες ζώο στη φωτιά, (η δύναμη του Χριστού παρεμβαίνοντας για να τον διατηρήσει,) δεν έπαθε κακό Δεν έπαθε καμία βλάβη, και δεν έδωσε περαιτέρω σημασία σε ό,τι είχε συμβεί. Ωστόσο, περίμεναν πότε θα πρηζόταν Οι νησιώτες, γνωρίζοντας ότι το δάγκωμα μιας οχιάς συνήθως προκαλούσε ξαφνικό και επώδυνο θάνατο, περίμεναν ότι το δηλητήριο που είχε μείνει στη σάρκα του Παύλου θα προκαλούσε κάψιμο και πρήξιμο, και ότι θα έπεφτε αμέσως νεκρός. Αλλά ο Χριστός τώρα εκπλήρωσε στον Παύλο την υπόσχεση που δόθηκε στους μαθητές του, θα σηκώσουν φίδια, και αν πιουν κάτι θανατηφόρο δεν θα τους βλάψει.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Μπένσον καταλήγει προειδοποιώντας ενάντια στην παρερμηνεία των συμφορών ως κρίσεων.
Πρέπει να μας δώσει ευχαρίστηση να εντοπίσουμε μεταξύ αυτών των βαρβάρων τη δύναμη της συνείδησης, και την πίστη σε μια ιδιαίτερη πρόνοια· την οποία μερικοί άνθρωποι με περισσότερη μόρφωση έχουν ηλίθια θεωρήσει φιλοσοφία να περιφρονούν. Αλλά έσφαλαν φανταζόμενοι ότι οι συμφορές πρέπει πάντα να ερμηνεύονται ως κρίσεις. Ας φυλαχτούμε από αυτό το λάθος, μήπως, όπως αυτοί, καταδικάσουμε, όχι μόνο τους αθώους, αλλά και τους εξαίρετους της γης.Επιμένει στο σημείο ότι οι φυσικοί άνθρωποι σφάλλουν πολύ στην κρίση των παιδιών του Θεού.
Αλλά αφού είχαν κοιτάξει για πολύ ώρα Περιμένοντας κάθε στιγμή να εμφανιστούν οι ολέθριες επιπτώσεις του δηλητηρίου, προς έκπληξή τους δεν είδαν να του συμβαίνει κακό Ο Θεός με αυτό τον τρόπο σκόπευε να τον κάνει αξιοσημείωτο μεταξύ αυτού του βάρβαρου λαού, και έτσι να προετοιμάσει το έδαφος για να δεχτούν τη διδασκαλία της σωτηρίας από τα χείλη του: άλλαξαν γνώμη, και είπαν ότι ήταν θεός Κάποια θεότητα, κατεβασμένη σε ανθρώπινη μορφή· υποθέτοντας ότι καμία μικρότερη δύναμη από αυτή ενός θεού δεν θα μπορούσε να αποτρέψει έναν τόσο ακραίο κίνδυνο. Τέτοια είναι η σταθερότητα της ανθρώπινης λογικής! Λίγο πριν ήταν δολοφόνος· και αμέσως είναι θεός! Ακριβώς όπως οι άνθρωποι των Λύστρων· τη μια ώρα θυσιάζοντας στον ίδιο απόστολο, και την επόμενη λιθοβολώντας τον. Όχι, αλλά υπάρχει ένα μέσο: δεν είναι ούτε δολοφόνος ούτε θεός, αλλά άνθρωπος του Θεού. Αλλά οι φυσικοί άνθρωποι ποτέ δεν κάνουν μεγαλύτερα λάθη από ό,τι στην κρίση των παιδιών του Θεού.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού λάβατε πρόσφατα απροσδόκητη καλοσύνη που σας θύμισε τη φροντίδα του Θεού; Πώς θα μπορούσατε να φυλαχτείτε από το να χαρακτηρίζετε γρήγορα τον πόνο κάποιου άλλου ως θεία κρίση; Με ποιους τρόπους το ευαγγέλιο εξακολουθεί να προσκαλεί σε υπομονετική εξήγηση ακόμη και όταν συναντάται αρχικά με παρεξήγηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Παύλου και για το φως που έριξε στο μονοπάτι του ο σχολιασμός του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Χάρισέ μας το ίδιο ταπεινό θάρρος να εμπιστευόμαστε την πρόνοιά σου εν μέσω καταιγίδων και την ίδια αγάπη προς εκείνους που μας δείχνουν καλοσύνη. Κράτησέ μας από τις βιαστικές κρίσεις και γέμισέ μας με υπομονετική αγάπη που μαρτυρεί τη βασιλεία. Είθε το ευαγγέλιο να τρέχει ελεύθερα μέσα από τα λόγια και τις ζωές μας μέχρι όλοι όσοι σε αναζητούν να βρουν ανάπαυση εν Χριστώ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →