Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 41-42 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Στα κεφάλαια που έχουμε μπροστά μας, ο Σάιμεον ανιχνεύει την λεπτή προδοσία της καρδιάς που υπόσχεται υπακοή αλλά την παρακρατά, και πιέζει τον ίδιο διερευνητικό λόγο σε κάθε γενιά που ακούει το Ευαγγέλιο. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε τον προφήτη να μας καθοδηγήσει επίσης καθώς καθόμαστε στα πόδια αυτού του πιστού εκθέτη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια 41 και 42 του Ιερεμία. Σε αυτούς τους στίχους το υπόλοιπο του Ιούδα, απελευθερωμένο από έναν κίνδυνο, στέκεται στο σταυροδρόμι ενός άλλου, ζητώντας συμβουλή από τον προφήτη ενώ οι καρδιές τους παραμένουν διχασμένες. Δεχθείτε το ιερό κείμενο με την ίδια ταπείνωση που απαιτούσε ο προφήτης από τους ακροατές του, ώστε ο Κύριος να μιλήσει και εμείς να υπακούσουμε αληθινά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει αφηγούμενος τις περιστάσεις της προσφυγής των Ιουδαίων στον Ιερεμία.
Ο Ιωανάν και οι αρχηγοί των ιουδαϊκών δυνάμεων, αφού διέσωσαν τους συμπατριώτες τους από τον Ισμαήλ, ο οποίος τους μετέφερε αιχμαλώτους στη γη των Αμμωνιτών, αμφέβαλλαν αν θα παραμείνουν στη Χαναάν, όπου φοβούνταν την εκδίκηση των Χαλδαίων, ή θα πάνε στη γη της Αιγύπτου, όπου ήλπιζαν να βρουν και ασφάλεια και αφθονία. Σε αυτό το δίλημμα ζήτησαν οδηγία από τον Ιερεμία, με φαινομενική ειλικρίνεια, αλλά (όπως μας πληροφορεί το κείμενό μας, και όπως απέδειξε το γεγονός) με πραγματική υποκρισία. Προτείνουμε να εξετάσουμε τη συμπεριφορά τους, Ι. Όπως παραδειγματίστηκε σε αυτούς— Η υποκρισία τους ήταν πράγματι πολύ άθλια και προκλητική— [ Στην προσφυγή τους στον προφήτη, υπήρχε η μεγαλύτερη έκφραση ευσέβειας: ικέτευαν τις προσευχές του προς τον Θεό για αυτούς, και υποσχέθηκαν να ακολουθήσουν άρρηκτα όποια κατεύθυνση τους έδινε από τον Κύριο.Από την ιστορία αντλεί αρκετές αιχμηρές παρατηρήσεις για την ανθρώπινη καρδιά.
Αντί να ακούσουν τη φωνή του Θεού, αυτοί, «οι υπερήφανοι μεταξύ τους» ιδιαίτερα, αρνήθηκαν ότι το μήνυμα που τους παραδόθηκε προερχόταν από τον Θεό: το απέδωσαν στην κακή θέληση του Βαρούχ προς αυτούς [Σημείωση: Ιερεμίας 43:1-3 .]; και είπαν στον προφήτη ξεκάθαρα, ότι δεν θα ακολουθούσαν τις εντολές του [Σημείωση: Ιερεμίας 44:16 .]. Συνεπώς, σε ρητή παραβίαση των δικών τους δεσμεύσεων, κατέβηκαν στην Αίγυπτο, και εκεί βρήκαν, όπως ο Θεός είχε δηλώσει σε αυτούς, «του οποίου ο λόγος θα σταθεί, δικός του ή δικός τους [Σημείωση: Ιερεμίας 44:28 .].»] Από αυτή την άποψη της ιστορίας, οδηγούμαστε να κάνουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις: Πρώτον, Πόσο λίγο γνωρίζουν οι άνθρωποι τις δικές τους καρδιές! [Σε όλες τις διαβεβαιώσεις που έκαναν για την ετοιμότητα και την αποφασιστικότητά τους να υπακούσουν στον Θεό τους, θεωρούσαν τον εαυτό τους ειλικρινή· και αναμφίβολα θα ήταν υπερβολικά αγανακτισμένοι, αν ο προφήτης τους είχε κατηγορήσει εξαρχής με υποκρισία.Ο Σάιμεον στη συνέχεια στρέφεται να εξετάσει πώς η ίδια υποκρισία μιμείται μεταξύ εκείνων που ακούν το Ευαγγέλιο.
] Από αυτή τη γενική άποψη της συμπεριφοράς τους, ας στραφούμε στην εξέτασή της, ΙΙ. Όπως μιμείται από εμάς— Μπορεί να λεχθεί κατάλληλα για όλους όσοι παρακολουθούν το κήρυγμα του Ευαγγελίου, ότι ουσιαστικά αναγνωρίζουν τη σχέση που υφίσταται μεταξύ τους και του λειτουργού τους: τον βλέπουν ως πρεσβευτή του Θεού, για να τους δηλώσει το θείο θέλημα σχετικά με αυτούς· και δηλώνουν την ετοιμότητά τους να υπακούσουν στις θείες εντολές, οποιεσδήποτε κι αν είναι· και σε κάθε περίπτωση όπου είναι εκούσια ανυπάκουοι, είναι, στην αλήθεια, όπως οι Ιουδαίοι στο κείμενό μας, υποκριτές προς τον Θεό. Αλλά υπάρχουν ορισμένες ιδιαίτερες περιστάσεις στις οποίες οι ακροατές μας τοποθετούνται ακριβώς, όπως ήταν, στην ίδια κατάσταση με εκείνους των οποίων τη συμπεριφορά εξετάζουμε: 1.Δείχνει το πρότυπο ιδιαίτερα σε ακροατές υπό καταδίκη αμαρτίας.
Υπό καταδίκη αμαρτίας— [Εκείνοι που ακούν το Ευαγγέλιο πιστά διακονημένο, σπάνια διαφεύγουν χωρίς να έχει ο λόγος κάποια στιγμή ή άλλη φερθεί στην συνείδησή τους, και να εξαναγκαστούν να κάνουν κάποιες αποφάσεις βελτίωσης. Όταν τέτοια συναισθήματα διεγείρονται, η καρδιά, που ήταν προηγουμένως σκληρή, μαλακώνει· και το αυτί, που ήταν κωφό σε όλες τις εντολές του Ευαγγελίου, ανοίγεται για να δεχθεί οδηγία. Σε τέτοιες περιστάσεις οι άνθρωποι θα συγκαταβούν ακόμη και να ζητήσουν ανάμνηση στις προσευχές των λειτουργών τους, και να επιθυμήσουν οδηγία σχετικά με τις εντολές του Θεού. Όπως εκείνοι την ημέρα της Πεντηκοστής, θα φωνάξουν, «Κύριε, τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;» Για πρόσωπα σε τέτοια κατάσταση ο πιστός λειτουργός αισθάνεται βαθιά ενδιαφέρον: και, ενώ ικετεύει την ευλογία του Θεού επάνω τους, τους δείχνει τον μόνο δρόμο ζωής και σωτηρίας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον απευθύνεται σε εκείνους που συνεχίζουν στην ανυπακοή στον λόγο που άκουσαν.
Αν λίγοι έχουν απαντήσει στα ελεήμονα σχέδια του Θεού σχετικά με αυτούς, δεν έχει η μεγάλη μάζα συνεχίσει στις αμαρτωλές συνήθειές της μέχρι αυτή την ώρα, αντί να στραφεί αληθινά και ανεπιφύλακτα στον Κύριο τον Θεό τους; Τι λοιπόν ήταν ολόκληρη η ζωή τους, παρά μια συνεχής πορεία υποκρισίας προς τον Θεό; Και ποιο πρέπει να είναι το αποτέλεσμα τέτοιας συμπεριφοράς; Ω, πριν να είναι πολύ αργά, θυμηθείτε πόσες φορές σας έχει νουθετήσει «να μην στηρίζεστε στις δικές σας αντιλήψεις», ούτε να «εμπιστεύεστε σε βραχίονα σάρκας»· αλλά να υπακούετε άρρηκτα στο αποκαλυμμένο θέλημα του Θεού, και να προσκολλάστε στον Σωτήρα με πλήρη πρόθεση καρδιάς! Ο Κύριος να δώσει ώστε τώρα επιτέλους να γίνετε υπάκουοι στην πίστη· και ότι, αντί να είμαι ταχύς μάρτυρας εναντίον σας, να σας έχω ως χαρά και στέφανο αγαλλίασής μου την ημέρα της κρίσεως!] 2.Τελικά μιλά σε εκείνους που διστάζουν ποια πορεία θα ακολουθήσουν.
Ο ασεβής κόσμος μπορεί να σας υποσχεθεί ασφάλεια ακολουθώντας τους δρόμους του· αλλά η ασφάλεια βρίσκεται μόνο σε μια ανεπιφύλακτη υπακοή στις εντολές του Θεού, και ιδιαίτερα σε εκείνη την εντολή του να ζείτε με πίστη στον αγαπητό Υιό Του, και να αφιερώνετε τον εαυτό σας σε Αυτόν ως λυτρωμένος λαός Του. «Πιστέψτε λοιπόν στον Κύριο, έτσι θα ευημερήσετε· πιστέψτε τους προφήτες Του, έτσι θα εδραιωθείτε.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω υποσχεθεί στον Κύριο υπακοή ενώ κρυφά διατηρώ άλλο δρόμο; Σε ποια παρούσα δοκιμασία ή καταδίκη πειράζομαι να αντιμετωπίσω τον λόγο του Θεού ως προαιρετική συμβουλή; Ποιο βήμα ανεπιφύλακτης παράδοσης απαιτεί τώρα το Πνεύμα από εμένα πριν περάσει άλλη ημέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που ερευνάς τις καρδιές του λαού Σου, δώσε μας χάρη να δεχθούμε τον λόγο Σου χωρίς υποκρισία. Καθάρισε μας από κάθε κρυφό απόθεμα που θα έκανε τις διαβεβαιώσεις μας ψέμα ενώπιόν Σου. Όπως προειδοποίησες τον αρχαίο λαό Σου, έτσι προειδοποίησε και εμάς· και όπως τους κάλεσες να περπατήσουν ολοκληρωτικά στη βουλή Σου, έτσι κάλεσε και εμάς. Ας διαμορφώσει το Πνεύμα Σου μέσα μας έναν ενιαίο και σταθερό σκοπό, ώστε να Σε υπακούμε σε όλα και να βρίσκουμε την ασφάλειά μας μόνο στην υπακοή της πίστεως· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →