Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 15-16 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι του Ιερεμία εκθέτουν την κυρίαρχη απόφαση του Κυρίου να εκτελέσει την κρίση της διαθήκης επί του Ιούδα. Ο προφήτης λαμβάνει λόγον ότι οι συσσωρευμένες παραβάσεις του λαού έχουν καθορίσει τον θείο σκοπό, καθιστώντας περαιτέρω μεσιτεία ανώφελη. Ακόμη και τα ονόματα του Μωυσή και του Σαμουήλ, γνωστών για τις παλαιές επικρατούσες προσευχές, επικαλούνται μόνο για να δείξουν ότι το διάταγμα παραμένει. Το χωρίον επομένως αντιμετωπίζει τον αναγνώστη με τον αμετάκλητο χαρακτήρα της θείας δικαιοσύνης όταν ο δεσμός της διαθήκης έχει παραβιαστεί επίμονα μέσω ειδωλολατρίας και επανάστασης. Ταυτοχρόνως το κείμενο διατηρεί διάκριση μεταξύ του πλήθους του έθνους και του υπολοίπου που ο Θεός θα συναθροίσει ακόμη. Ο ίδιος ο Ιερεμίας λαμβάνει οδηγίες για προσωπική συμπεριφορά που σηματοδοτεί τη σοβαρότητα της ώρας. Τα κεφάλαια αυτά επομένως παρουσιάζουν τόσο την αμετακίνητη οργή του Θεού κατά των παραβατών της διαθήκης όσο και τη βεβαιότητα του εκλεκτικού σκοπού του προς εκείνους τους οποίους έχει διαφυλάξει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε τον Ιερεμία δεκαπέντε και δεκαέξι με προσοχή στην ακολουθία των θείων διακηρύξεων. Παρατηρήσατε πρώτα την ρητή άρνηση της μεσιτείας, έπειτα την απαρίθμηση των επερχομένων συμφορών, και τέλος τις προσωπικές οδηγίες που δίδονται στον προφήτη. Σημειώσατε τη μετάβαση από την απαρηγόρητη κρίση στην υπόσχεση ότι ένα υπόλοιπο θα αποκατασταθεί μετά την εξορία. Σημειώσατε πώς οι απαγορεύσεις που επιβάλλονται στον Ιερεμία λειτουργούν ως ορατά σημεία της καταστάσεως του έθνους. Σκεφθείτε καθ' όλη τη διάρκεια πώς το κείμενο διατηρεί την ελευθερία του Κυρίου να κρίνει ενώ διαφυλάσσει την πιστότητα της διαθήκης του προς το εκλεκτό σπέρμα.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αρχή του κεφαλαίου δεκαπέντε δηλώνει ότι ακόμη και αν ο Μωυσής και ο Σαμουήλ στέκονταν ενώπιον του Κυρίου, ο νους του δεν θα στρεφόταν προς αυτόν τον λαό. Η δήλωση αυτή καθιερώνει ότι ο καιρός της αναστολής έχει παρέλθει· οι κατάρες της διαθήκης έχουν ενεργοποιηθεί από τη διαρκή απείθεια. Ο Κύριος απαριθμεί τα όργανα της κρίσεως: θάνατος, μάχαιρα, λιμός και αιχμαλωσία. Αυτά δεν είναι τυχαίες θλίψεις αλλά τα ορισμένα μέσα με τα οποία ο Κύριος της διαθήκης υπερασπίζεται την αγιότητά του. Ο λαός πληροφορείται ότι η απόρριψη του λόγου και η επιδίωξη άλλων θεών τους έχουν υπαγάγει σε αμετάκλητη καταδίκη. Ο θρήνος του Ιερεμία λαμβάνει μετρημένη απάντηση. Διατάσσεται να επιστρέψει στο έργο που του έχει ανατεθεί, με τη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος θα τον καταστήσει οχυρωμένο τείχος κατά του έθνους. Η υπόσχεση διαφυλάξεως είναι προσωπική και ιδιαίτερη, όχι εθνική. Το κεφάλαιο δεκαέξι συνεχίζει την ίδια γραμμή διδασκαλίας απαγορεύοντας στον προφήτη να νυμφευθεί ή να πενθήσει με τον λαό. Οι περιορισμοί αυτοί λειτουργούν ως ενεργούμενες προφητείες: η γη θα αδειάσει από χαρά και από συνήθεις ανθρώπινους δεσμούς. Ωστόσο εντός του ιδίου κεφαλαίου ο Κύριος αναγγέλλει ότι μετά τη διασπορά θα αποστείλει αλιείς και κυνηγούς για να συναθροίσουν ένα υπόλοιπο από τα έθνη. Η συναγωγή αυτή δεν παρουσιάζεται ως ανταμοιβή μετανοίας αλλά ως κυρίαρχη πράξη εκείνου που γνωρίζει τους ιδικούς του. Το κείμενο επομένως ιχνηλατεί ένα ενιαίο επιχείρημα: το πλήθος του λαού της διαθήκης πίπτει υπό κρίση εξαιτίας παραβάσεως της διαθήκης, ενώ ο εκλεκτικός σκοπός του Θεού παραμένει ακέραιος για εκείνους τους οποίους έχει ορίσει σε έλεος. Ο προφήτης στηρίζεται όχι από λαϊκή εύνοια αλλά από τον λόγον που τον εκάλεσε.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται αλλαχού στην Γραφή όταν ο Κύριος διακρίνει μεταξύ του ορατού λαού και του αληθινού σπέρματος. Στις ημέρες του Ηλία οι επτά χιλιάδες είχαν διαφυλαχθεί μολονότι το έθνος φαινόταν παραδομένο στον Βάαλ. Ο απόστολος Παύλος αναφέρει εκείνο το παράδειγμα για να δείξει ότι ο λόγος του Θεού δεν απέτυχε, διότι η εκλογή δεν στηρίζεται στο πλήθος αλλά στην θεία κλήση. Ομοίως η προφητεία της αποκαταστάσεως μετά την εξορία προλαμβάνει την νέα διαθήκη υπό την οποία ο Κύριος γράφει τον νόμον του στις καρδιές εκείνων που έχει εκλέξει. Η άρνηση της μεσιτείας στον Ιερεμία δεκαπέντε βρίσκει το αντίστοιχό της στη δήλωση ότι η προσευχή του δικαίου ισχύει πολύ, όμως μόνο εντός των ορίων του θείου διατάγματος. Η παράδοση επομένως ερμηνεύει τα κεφάλαια αυτά ως επιβεβαιώνοντα τόσο τη σοβαρότητα των κυρώσεων της διαθήκης όσο και την αμεταβλητότητα της εκλεκτικής χάριτος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς ο αμετάκλητος χαρακτήρας της θείας κρίσεως στα κεφάλαια αυτά διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο θεωρείτε την επίμονη απιστία εντός της ορατής εκκλησίας σήμερα; Με ποιον τρόπο η διαφύλαξη ενός υπολοίπου ενθαρρύνει την πιστότητα όταν η εξωτερική ομολογία φαίνεται ευρεία όμως κενή; Ποια συγκεκριμένη υπακοή μπορεί να απαιτήσει ο Κύριος από εσάς που θα λειτουργούσε ως ορατή μαρτυρία της σοβαρότητας των διαπραγματεύσεών του με τη διαθήκη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των δυνάμεων, ο οποίος είσαι δίκαιος σε όλες τις κρίσεις σου, ομολογούμε ότι έχεις θέσει τα όρια της υπομονής σου και ότι ουδείς δύναται να σε στρέψει όταν το διάταγμά σου έχει εκδοθεί. Δώσε μας να φοβούμεθα το όνομά σου και να περιπατούμε εν τη διαθήκη που έχεις συνάψει με τον λαόν σου. Διαφύλαξε μεταξύ ημών ένα υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος, ώστε ο λόγος σου να μη επιστρέψει κενός. Στήριξε τους υπηρέτας σου τους οποίους έχεις καλέσει να μαρτυρήσουν, και κάμε αυτούς ως τείχος χαλκού κατά των αντιλεγόντων. Μνήσθητι της υποσχέσεώς σου να συναθροίσεις πάλιν εκείνους τους οποίους έχεις διασκορπίσει, και φέρε αυτούς εις τον δεσμόν της νέας διαθήκης. Ταύτα αιτούμεθα χάριν της δόξης σου και της τιμής του Υιού σου, προς τον οποίον μετά σου και του Αγίου Πνεύματος ας αποδοθεί πάσα κυριότης, εις τους αιώνας των αιώνων.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.