Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Κατά Λουκάν 21 — με τον Ράιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθετικές Σκέψεις επί των Ευαγγελίων του Τζ. Κ. Ράιλ και ακούμε καθώς ο Αγγλικανός επίσκοπος του δεκάτου ενάτου αιώνα ανοίγει το κεφάλαιο 21 του Λουκά. Οι προσεκτικές, κατά στίχο σκέψεις του Ράιλ μας εισάγουν στην καρδιά της διδασκαλίας του Χριστού για την προσεκτική παρατήρηση, την αληθινή γενναιοδωρία και τις βέβαιες υποσχέσεις που δόθηκαν στους μαθητές. Τα λόγια του μας προσκαλούν να διαβάζουμε την Γραφή αργά και προσευχητικά, αφήνοντας το Πνεύμα να εφαρμόζει κάθε αλήθεια στην καθημερινή μας πορεία με τον Χριστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε ολόκληρο το Κατά Λουκάν 21. Προσέξτε την προσφορά της χήρας, την προφητεία του Κυρίου σχετικά με τον ναό και τις προειδοποιήσεις και υποσχέσεις που απευθύνθηκαν στους μαθητές. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει έναν στίχο ή μια φράση που παραμένει στην καρδιά σας πριν μελετήσουμε μαζί την έκθεση του Ράιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ράιλ ανοίγει κατευθύνοντας την προσοχή στην παρατήρηση του Χριστού για τα δώρα στο θησαυροφυλάκιο.
Μαθαίνουμε, για ένα πράγμα, από αυτούς τους στίχους, πόσο προσεκτικά ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός παρατηρεί τα πράγματα που γίνονται πάνω στη γη. Διαβάζουμε ότι «ύψωσε τα μάτια Του και είδε τους πλουσίους να ρίχνουν τα δώρα τους στο θησαυροφυλάκιο. Και είδε επίσης μια ορισμένη φτωχή χήρα να ρίχνει εκεί δύο λεπτά». Θα μπορούσαμε κάλλιστα να υποθέσουμε ότι ο νους του Κυρίου μας αυτή την εποχή θα ήταν ολοκληρωτικά απασχολημένος με τα πράγματα αμέσως ενώπιόν Του. Η προδοσία Του, η άδικη κρίση Του, ο σταυρός Του, το πάθος Του, ο θάνατός Του, όλα ήταν κοντά· και το ήξερε. Η επερχόμενη καταστροφή του ναού, η διασπορά των Ιουδαίων, η μακρά περίοδος πριν από τη δεύτερη παρουσία Του, όλα αυτά ήταν πράγματα που απλώνονταν ενώπιον του νου Του σαν εικόνα. Ήταν μόνο λίγες στιγμές και μίλησε γι' αυτά.—Και όμως σε μια τέτοια στιγμή Τον βρίσκουμε να σημειώνει όλα όσα συμβαίνουν γύρω Του! Δεν θεωρεί ανάξιο Του να παρατηρήσει τη συμπεριφορά μιας «ορισμένης φτωχής χήρας».Ο Ράιλ συνεχίζει επιβεβαιώνοντας ότι το προσεκτικό μάτι του Χριστού παραμένει αμετάβλητο σήμερα.
Ας θυμηθούμε ότι ο Κύριος Ιησούς δεν αλλάζει ποτέ. Το πράγμα που διαβάζουμε στο απόσπασμα ενώπιόν μας είναι το πράγμα που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. «Τα μάτια του ΚΥΡΙΟΥ είναι σε κάθε τόπο». (Παροιμίαι 15:3.) Τίποτα δεν είναι πολύ μικρό για να διαφύγει της παρατήρησής Του. Καμία πράξη δεν είναι πολύ ασήμαντη για να σημειωθεί στο βιβλίο της μνήμης Του. Το ίδιο χέρι που σχημάτισε τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα, ήταν το χέρι που σχημάτισε τη γλώσσα του κουνουπιού και το φτερό της μύγας με τέλεια σοφία. Το ίδιο μάτι που βλέπει τις αίθουσες συμβουλίων βασιλέων και αυτοκρατόρων, είναι το μάτι που παρατηρεί όλα όσα συμβαίνουν στην καλύβα του εργάτη. «Όλα τα πράγματα είναι γυμνά και ανοιχτά στα μάτια Εκείνου με τον οποίο έχουμε να κάνουμε». (Προς Εβραίους 4:13.) Μετρά τη μικρότητα και τη μεγαλειότητα με πολύ διαφορετικό μέτρο από το μέτρο του ανθρώπου. Γεγονότα στην καθημερινή μας ζωή, στα οποία δεν αποδίδουμε σημασία, είναι συχνά πολύ σοβαρά και σημαντικά θέματα ενώπιον του Χριστού. Πράξεις και έργα στην εβδομαδιαία ιστορία ενός φτωχού ανθρώπου, τα οποία οι μεγάλοι αυτού του κόσμου θεωρούν ασήμαντα και περιφρονητέα, συχνά καταγράφονται ως βαρυσήμαντα και σημαντικά στα βιβλία του Χριστού. Ζει Εκείνος που σημείωσε το δώρο μιας «φτωχής χήρας» τόσο προσεκτικά όσο τα δώρα πολλών «πλουσίων ανδρών».Ο Ράιλ στη συνέχεια αναφέρεται στο κριτήριο με το οποίο ο Χριστός αξιολογεί τη γενναιόδωρη δωρεά.
Μαθαίνουμε, για ένα άλλο πράγμα, από αυτούς τους στίχους, ποιοι είναι εκείνοι τους οποίους ο Χριστός θεωρεί πιο γενναιόδωρους στη δωρεά χρημάτων για θρησκευτικούς σκοπούς. Διαβάζουμε ότι είπε για εκείνη που έριξε δύο λεπτά στο θησαυροφυλάκιο, «Αυτή έριξε περισσότερα από όλους. Όλοι αυτοί από την αφθονία τους έριξαν στις προσφορές του Θεού· αλλά αυτή από τη φτώχεια της έριξε όλη τη ζωή που είχε». Αυτά τα λόγια μας διδάσκουν ότι ο Χριστός κοιτάζει κάτι περισσότερο από το απλό ποσό των δώρων των ανθρώπων όταν μετρά τη γενναιοδωρία τους. Κοιτάζει την αναλογία που τα δώρα τους έχουν προς την περιουσία τους. Κοιτάζει τον βαθμό αυταπάρνησης που συνεπάγεται η δωρεά τους. Θα ήθελε να γνωρίζουμε ότι μερικά πρόσωπα φαίνεται να δίνουν πολλά για θρησκευτικούς σκοπούς ενώ ενώπιον του Θεού δίνουν πολύ λίγο, και ότι μερικά φαίνεται να δίνουν πολύ λίγο ενώ ενώπιον του Θεού δίνουν πολύ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Ράιλ αντλεί πρακτική παρηγοριά για πιστούς ταπεινών μέσων.
Ας πάρει παρηγοριά ο πιστός ταπεινού βαθμού σε αυτή τη μεγάλη αλήθεια. Ας θυμάται καθημερινά ότι ο Δεσπότης του στον ουρανό λαμβάνει υπόψη όλα όσα γίνονται στη γη, και ότι οι ζωές των χωρικών παρατηρούνται από Αυτόν τόσο πολύ όσο οι ζωές των βασιλέων. Οι πράξεις ενός φτωχού πιστού έχουν τόση αξιοπρέπεια όσο οι πράξεις ενός πρίγκιπα. Οι μικρές συνεισφορές σε θρησκευτικά αντικείμενα που κάνει ο εργάτης από τα λιγοστά εισοδήματά του, εκτιμώνται τόσο πολύ ενώπιον του Θεού όσο ένα χαρτονόμισμα δέκα χιλιάδων λιρών από έναν ευγενή. Το να γνωρίζει κανείς αυτό πλήρως είναι ένα μεγάλο μυστικό της αυτάρκειας. Το να αισθάνεται ότι ο Χριστός κοιτάζει τι είναι ο άνθρωπος, και όχι τι έχει ο άνθρωπος, θα βοηθήσει να μας διαφυλάξει από ζηλόφθονες και γογγυστικές σκέψεις. Ευτυχής είναι εκείνος που έμαθε να λέει με τον Δαβίδ, «Είμαι φτωχός και ενδεής· όμως ο ΚΥΡΙΟΣ με σκέπτεται». (Ψαλμοί 40:17.)Ο Ράιλ προτρέπει τους αναγνώστες να εξετάσουν τη δική τους πρακτική της δωρεάς στην υπόθεση του Θεού.
Ας κρίνουμε τους εαυτούς μας σε αυτό το θέμα της δωρεάς, ώστε να μην κριθούμε και κατακριθούμε στην μεγάλη ημέρα. Ας είναι μια σταθερή αρχή μας να επαγρυπνούμε ενάντια στη φιλαργυρία, και ό,τι άλλο κάνουμε με τα χρήματά μας, να δίνουμε τακτικά και συνήθως στην υπόθεση του Θεού.—Ας θυμηθούμε ότι αν και το έργο του Χριστού δεν εξαρτάται από τα χρήματά μας, όμως ο Χριστός ευαρεστείται να δοκιμάζει την πραγματικότητα της χάριτός μας επιτρέποντάς μας να Τον βοηθήσουμε. Αν δεν μπορούμε να βρούμε στην καρδιά μας να δώσουμε τίποτα στην υπόθεση του Χριστού, μπορούμε κάλλιστα να αμφιβάλλουμε για την πραγματικότητα της πίστης και της αγάπης μας.—Ας θυμηθούμε ότι η χρήση των χρημάτων που μας έδωσε ο Θεός θα πρέπει να λογοδοτηθεί την τελευταία ημέρα. Ο «Κριτής όλων» θα είναι Εκείνος που παρατήρησε το δίλεπτο της χήρας. Τα εισοδήματα και τα έξοδά μας θα έρθουν στο φως ενώπιον ενός συναθροισμένου κόσμου. Αν αποδειχθεί εκείνη την ημέρα ότι ήμασταν πλούσιοι προς τον εαυτό μας, αλλά φτωχοί προς τον Θεό, θα ήταν καλό αν δεν είχαμε γεννηθεί ποτέ.—Τέλος, ας κοιτάξουμε γύρω στον κόσμο και ας ρωτήσουμε πού είναι οι άνθρωποι που καταστράφηκαν ποτέ από γενναιόδωρη δωρεά σε ευσεβείς σκοπούς, και ποιος βρέθηκε ποτέ πραγματικά φτωχότερος δανείζοντας στον Κύριο; Θα βρούμε ότι τα λόγια του Σολομώντα είναι αυστηρά αληθινά: «Υπάρχει εκείνος που σκορπίζει και όμως αυξάνει· και υπάρχει εκείνος που κρατά περισσότερο από ό,τι πρέπει, και αυτό οδηγεί στη φτώχεια». (Παροιμίαι 11:24.)
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στην καθημερινή σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο να θυμάστε ότι ο Χριστός βλέπει ακόμη και τις μικρότερες πράξεις πιστότητας;
2. Πώς μπορεί το παράδειγμα της χήρας να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που σκέφτεστε για την αναλογία και τη θυσία στη δωρεά σας;
3. Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Κύριος να εμπιστευθείτε την υπόσχεσή Του ότι ούτε μία τρίχα του κεφαλιού σας δεν θα χαθεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε για το προσεκτικό μάτι που δεν χάνει καμία πράξη αγάπης ή θυσίας. Δίδαξέ μας να δίνουμε όπως έδωσε η χήρα, με καρδιές ελεύθερες από υπερηφάνεια και φόβο. Φύλαξέ μας από την απάτη σε αυτές τις έσχατες ημέρες και αγκύρωσε την ελπίδα μας στον αμετάβλητο λόγο Σου. Ενίσχυσε κάθε πιστό που αισθάνεται μικρός ή παραμελημένος, και κάνε μας γενναιόδωρους οικονόμους όλων όσων μας εμπιστεύτηκες. Ας δείξουν οι ζωές μας την πραγματικότητα της χάριτος μέχρι να έρθεις πάλι. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →