← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεση 13-14 — με τον Brown

Γένεσις 13-14Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, έναν αξιόπιστο οδηγό στίχο προς στίχο που αγαπήθηκε από γενιές Προτεσταντών αναγνωστών. Η προσέγγισή τους στη Γένεση 13-14 παρουσιάζει τον Άβραμ τόσο ως προσκυνητή όσο και ως πολεμιστή, υπογραμμίζοντας την πίστη, τη γενναιοδωρία και τον διαχωρισμό από τις κοσμικές εμπλοκές. Καθώς ακούμε την έκθεσή τους, είθε το Πνεύμα να ανανεώσει τη δική μας δέσμευση να περπατάμε ενάρετα ενώπιον του Κυρίου σε κάθε απόφαση και σχέση.
Διαβάστε
Με έτοιμες καρδιές, ας διαβάσουμε δυνατά τα κεφάλαια 13 και 14 της Γένεσης. Ακούστε την αντίθεση μεταξύ της κοσμικής επιλογής του Λωτ και της εμπιστοσύνης του Άβραμ στην υπόσχεση του Θεού, την ξαφνική σύγκρουση που δοκιμάζει τους οικογενειακούς δεσμούς και την εκπληκτική εμφάνιση του Μελχισεδέκ μετά τη νίκη. Αφήστε την αφήγηση να διαμορφώσει την κατανόησή σας για την πιστή ζωή σε έναν πεσμένο κόσμο.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν εξετάζοντας τη διαμάχη μεταξύ των βοσκών. Στίχος 7. 7. Και υπήρχε διαμάχη —Ο χαρακτήρας του Αβραάμ εμφανίζεται εδώ με ένα εξαιρετικά αξιαγάπητο φως. Έχοντας μια ισχυρή αίσθηση της θρησκείας, φοβόταν να κάνει οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει τον χαρακτήρα της ή να φέρει δυσφήμιση στο όνομά της, και ορθά έκρινε ότι τέτοια ατυχή αποτελέσματα θα προέκυπταν αν δύο πρόσωπα που η φύση και η χάρη είχαν συνδέσει τόσο στενά έρχονταν σε ρήξη [Γένεση 13:8]. Παραχωρώντας το δικαίωμά του να υπαγορεύει, έδωσε την ελευθερία επιλογής στον Λωτ. Η συμπεριφορά του Αβραάμ δεν ήταν μόνο ανιδιοτελής και ειρηνική, αλλά γενναιόδωρη και συγκαταβατική σε εξαιρετικό βαθμό, αποτελώντας παράδειγμα των εντολών της Γραφής (Ματθαίος 6:32· Ρωμαίους 12:10· Ρωμαίους 12:11· Φιλιππησίους 2:4). Στη συνέχεια αφηγούνται την απόφαση του Άβραμ να σώσει τον ανιψιό του. Στίχος 13. 13. ήλθε ένας που είχε διαφύγει —Ο Άβραμ θα μπορούσε να είχε δικαιολογήσει τον εαυτό του από το να αναλάβει οποιαδήποτε ενεργό μέριμνα για τον 'αδελφό' του, δηλαδή τον ανιψιό του, ο οποίος λίγο άξιζε να υποστεί αυτός κόπο ή κίνδυνο για χάρη του. Αλλά ο Άβραμ, μακριά από το να ανταποδώσει κακό για κακό, αποφάσισε να λάβει άμεσα μέτρα για τη διάσωση του Λωτ. Το σχόλιο στη συνέχεια εξετάζει τη συνάντηση με τον Μελχισεδέκ. Στίχος 18. 18. Μελχισεδέκ —Αυτή η νίκη προσέφερε ένα δημόσιο όφελος σε εκείνο το μέρος της χώρας· και ο Άβραμ, κατά την επιστροφή του, αντιμετωπίστηκε με μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση, ιδιαίτερα από τον βασιλιά των Σοδόμων και τον Μελχισεδέκ, ο οποίος φαίνεται να ήταν ένας από τους λίγους γηγενείς πρίγκιπες, αν όχι ο μόνος, που γνώριζε και λάτρευε, 'τον ύψιστο Θεό', τον οποίο υπηρετούσε ο Άβραμ. Αυτός ο βασιλιάς, ο οποίος ήταν τύπος του Σωτήρα ( :- ), ήρθε να ευλογήσει τον Θεό για τη νίκη που είχε κερδηθεί, και στο όνομα του Θεού να ευλογήσει τον Άβραμ, από τα όπλα του οποίου είχε επιτευχθεί—μια ευσεβής αναγνώριση την οποία πρέπει να μιμηθούμε όταν επιτυγχάνουμε σε οποιαδήποτε νόμιμη επιχείρηση.
Σκεφτείτε
Τονίζουν τη σημασία της δεκάτης του Άβραμ. Στίχος 20. 20. του έδωσε δεκάτη από όλα —Εδώ είναι μια απόδειξη της ευσέβειας του Άβραμ, καθώς και της ανδρείας του· διότι σε έναν ιερέα ή επίσημο μεσολαβητή μεταξύ του Θεού και αυτού έδωσε ο Άβραμ το ένα δέκατο των λαφύρων—ένα σημάδι της ευγνωμοσύνης του και προς τιμήν μιας θείας διάταξης (Παροιμίες 3:9). Τέλος, υπογραμμίζουν την άρνηση του Άβραμ να δεχτεί ανταμοιβή. Στίχος 21. 21. ο βασιλιάς των Σοδόμων είπε . . . Δώσε μου τα πρόσωπα —Σύμφωνα με τα πολεμικά έθιμα που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των αραβικών φυλών, ο Άβραμ θα μπορούσε να είχε κρατήσει τα ανακτηθέντα αγαθά, και το δικαίωμά του αναγνωρίστηκε από τον βασιλιά των Σοδόμων. Αλλά με έντιμη υπερηφάνεια, και μια γενναιοδωρία άγνωστη σε εκείνο το μέρος του κόσμου, απάντησε με ισχυρή φρασεολογία κοινή στην Ανατολή, 'Έχω υψώσει το χέρι μου' [δηλαδή, έχω ορκιστεί] στον Κύριο ότι δεν θα πάρω από μια κλωστή μέχρι ένα λουρί σανδαλιού, και ότι δεν θα πάρω τίποτα που [είναι] δικό σου, μήπως πεις, εγώ έκανα τον Άβραμ πλούσιο' [Γένεση 14:22· Γένεση 14:23].
Απαντήστε
1. Πού μπορεί το εγωιστικό συμφέρον να σας δελεάζει να επιλέξετε όπως ο Λωτ; 2. Πώς η άρνηση του Άβραμ να αποκτήσει κέρδος αμφισβητεί τον δικό σας χειρισμό της επιτυχίας; 3. Σε ποια σχέση σας καλεί ο Κύριος να επιδιώξετε την ειρήνη όπως έκανε ο Άβραμ;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την καθαρή μαρτυρία της πίστης του Άβραμ που διατηρείται στον Λόγο Σου και φωτίζεται από πιστούς εξηγητές. Δώσε μας χάρη να περπατάμε γενναιόδωρα, να επιδιώκουμε την ειρήνη και να αρνούμαστε κάθε κέρδος που θα έθετε σε κίνδυνο τη μαρτυρία μας. Κράτησέ μας από το πνεύμα της απληστίας που οδήγησε τον Λωτ σε πλάνη, και δίδαξέ μας να Σε τιμούμε πρώτα με τα υπάρχοντά μας. Είθε ο ίδιος Θεός που συνάντησε τον Άβραμ μετά τη μάχη να μας ενδυναμώσει να ζούμε ως ξένοι και παρεπίδημοι μέχρι να δούμε το πρόσωπο του μεγάλου Αρχιερέα μας, Ιησού Χριστού. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →