← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορ 15 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Κορινθίους 15Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι προσφέρει πλούσιο και διαχρονικό σχολιασμό στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, όπου ο απόστολος Παύλος θεμελιώνει σταθερά την ανάσταση των νεκρών ως κεντρικό πυλώνα της χριστιανικής πίστης. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία ο Χένρι αποκαλύπτει πώς αυτή η διδασκαλία στηρίζει κάθε ελπίδα του ευαγγελίου και προφυλάσσει τους πιστούς από τη διάβρωση της αμφιβολίας. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να ιχνηλατήσουμε τις λογικές συνδέσεις ανάμεσα στην ανάσταση του Χριστού και στη δική μας μελλοντική δόξα. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτή τη μελέτη ενθαρρυνόμαστε να δεχθούμε αυτές τις γνώσεις με ανοιχτές καρδιές, επιτρέποντάς τους να ενισχύσουν την πεποίθησή μας και να προκαλέσουν νέα ευγνωμοσύνη για τη νίκη που κέρδισε ο αναστημένος Κύριός μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρεφόμαστε τώρα στο ίδιο το κείμενο. Η Πρώτη προς Κορινθίους δεκαπέντε παρουσιάζει την εκτεταμένη υπεράσπιση της ανάστασης από τον Παύλο, ξεκινώντας από το ευαγγέλιο που κήρυξε και προχωρώντας μέσα από προσεκτικά επιχειρήματα κατά της άρνησης. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε το κεφάλαιο αργά, σημειώνοντας την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην ανάσταση του Χριστού ως εγγύηση της δικής μας. Αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν στο νου σας πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας την έκπληκτη άρνηση της ανάστασης από μερικούς στην Κόρινθο και τον κίνδυνο που αυτός συνιστούσε για την πίστη τους. Είναι έργο του αποστόλου σε αυτό το κεφάλαιο να διακηρύξει και να θεμελιώσει τη διδασκαλία της ανάστασης των νεκρών, την οποία μερικοί από τους Κορινθίους αρνούνταν ρητά, εδ. 12. Είτε μετέτρεπαν αυτή τη διδασκαλία σε αλληγορία, όπως έκαναν ο Υμέναιος και ο Φίλητος, λέγοντας ότι είχε ήδη περάσει (Β' Τιμ. β' 17, 18), και αρκετοί από τους αρχαίους αιρετικούς, κάνοντάς την να σημαίνει τίποτε περισσότερο από αλλαγή του τρόπου ζωής τους, είτε την απέρριπταν ως παράλογη, με βάση αρχές της λογικής και της επιστήμης, φαίνεται ότι την αρνούνταν με την κυριολεκτική έννοια. Και αρνούνταν μια μελλοντική κατάσταση ανταποδόσεων, αρνούμενοι την ανάσταση των νεκρών. Τώρα, το ότι εθνικοί και άπιστοι αρνούνται αυτή την αλήθεια δεν φαίνεται τόσο παράξενο, αλλά το ότι χριστιανοί, που είχαν τη θρησκεία τους μέσω αποκάλυψης, αρνούνται μια αλήθεια τόσο καθαρά αποκαλυμμένη είναι εκπληκτικό, ιδίως όταν είναι αλήθεια τέτοιας σημασίας. Ήταν καιρός για τον απόστολο να τους στερεώσει σε αυτή την αλήθεια, όταν ο κλονισμός της πίστης τους σε αυτό το σημείο ήταν πιθανό να κλονίσει τον χριστιανισμό τους, και βρίσκονταν ακόμη σε μεγάλο κίνδυνο να κλονισθεί η πίστη τους. Αρχίζει με μια σύνοψη ή περίληψη του ευαγγελίου, αυτό που είχε κηρύξει μεταξύ τους, δηλαδή τον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού. Πάνω σε αυτό το θεμέλιο οικοδομείται η διδασκαλία της ανάστασης των νεκρών. Σημειώστε, οι θεϊκές αλήθειες εμφανίζονται με τη μεγαλύτερη σαφήνεια όταν εξετάζονται στη μεταξύ τους σύνδεση. Το θεμέλιο μπορεί να ενισχυθεί, ώστε η οικοδομή να εξασφαλισθεί. Τώρα σχετικά με το ευαγγέλιο παρατηρήστε, Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την υπέρτατη σημασία που αποδίδει ο Παύλος στα ευαγγελικά γεγονότα του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού. Ι. Τι έμφαση δίνει σε αυτό (εδ. 1, 2): Επιπλέον, αδελφοί, σας κηρύττω το ευαγγέλιο που σας κήρυξα. 1. Ήταν αυτό που κήρυττε συνεχώς. Ο λόγος του δεν ήταν ναι και όχι: κήρυττε πάντα το ίδιο ευαγγέλιο και δίδασκε την ίδια αλήθεια. Μπορούσε να επικαλεσθεί τους ακροατές του γι' αυτό. Η αλήθεια είναι από τη φύση της αμετάβλητη, και οι αλάθητοι διδάσκαλοι της θεϊκής αλήθειας δεν μπορούσαν ποτέ να έρχονται σε αντίθεση με τον εαυτό τους ή μεταξύ τους. Η διδασκαλία που ο Παύλος είχε διδάξει προηγουμένως, τη δίδασκε ακόμη. 2. Ήταν αυτό που είχαν δεχθεί, είχαν πεισθεί για την πίστη, την πίστεψαν στις καρδιές τους, ή τουλάχιστον ομολόγησαν ότι το έκαναν με το στόμα τους. Δεν ήταν παράξενη διδασκαλία. Ήταν ακριβώς αυτό το ευαγγέλιο στο οποίο, ή μέσω του οποίου, είχαν σταθεί μέχρι τότε και έπρεπε να συνεχίσουν να στέκονται. Αν εγκατέλειπαν αυτή την αλήθεια, δεν άφηναν στον εαυτό τους κανένα έδαφος να σταθούν, κανένα στήριγμα στη θρησκεία. Σημειώστε, η διδασκαλία του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού βρίσκεται στο θεμέλιο του χριστιανισμού. Αφαιρέστε αυτό το θεμέλιο, και ολόκληρο το οικοδόμημα πέφτει, όλες οι ελπίδες μας για την αιωνιότητα βυθίζονται μονομιάς. Και είναι με το να κρατούν αυτή την αλήθεια σταθερά που οι χριστιανοί γίνονται να στέκονται σε ημέρα δοκιμασίας και διατηρούνται πιστοί στον Θεό. 3. Ήταν αυτό μόνο μέσω του οποίου μπορούσαν να ελπίζουν στη σωτηρία (εδ. 2), γιατί δεν υπάρχει σωτηρία σε κανένα άλλο όνομα, κανένα όνομα δοθέν κάτω από τον ουρανό με το οποίο μπορούμε να σωθούμε, παρά μόνο με το όνομα του Χριστού. Και δεν υπάρχει σωτηρία στο όνομά του, παρά μόνο με την προϋπόθεση του θανάτου και της ανάστασής του. Αυτές είναι οι σωτήριες αλήθειες της αγίας θρησκείας μας. Η σταύρωση του Λυτρωτή μας και η νίκη του επί του θανάτου είναι η ίδια η πηγή της πνευματικής μας ζωής και ελπίδων. Τώρα σχετικά με αυτές τις σωτήριες αλήθειες παρατηρήστε, (1.) Πρέπει να διατηρούνται στον νου, πρέπει να κρατούνται σφιχτά (έτσι μεταφράζεται η λέξη, Εβρ. ι' 23): Ας κρατήσουμε σταθερά την ομολογία της πίστης μας. Σημειώστε, οι σωτήριες αλήθειες του ευαγγελίου πρέπει να στερεώνονται στον νου μας, να περιστρέφονται πολύ στις σκέψεις μας και να διατηρούνται και να κρατούνται σφιχτά μέχρι τέλους, αν θέλουμε να σωθούμε. Δεν θα μας σώσουν, αν δεν τις προσέχουμε και δεν υποτασσόμαστε στη δύναμή τους και δεν συνεχίζουμε να το κάνουμε μέχρι τέλους. Μόνο αυτός που υπομένει μέχρι τέλους θα σωθεί, Ματθ. ι' 22. (2.) Πιστεύουμε μάταια, εκτός αν συνεχίζουμε και επιμένουμε στην πίστη του ευαγγελίου. Δεν θα ωφεληθούμε καθόλου από μια προσωρινή πίστη, μάλιστα θα επιβαρύνουμε την ενοχή μας με την υποτροπή στην απιστία. Και είναι μάταιο να ομολογούμε τον χριστιανισμό, ή την πίστη μας στον Χριστό, αν αρνούμαστε την ανάσταση, γιατί αυτό πρέπει να συνεπάγεται και να περιλαμβάνει την άρνηση της ανάστασής του, και αν αφαιρέσετε αυτό, δεν αφήνετε τίποτε από τον χριστιανισμό, δεν αφήνετε τίποτε για να στηριχθεί η πίστη ή η ελπίδα. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς ο απόστολος αναιρεί την άρνηση εκθέτοντας τις παράλογες συνέπειες που θα ακολουθούσαν αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί. Αφού επιβεβαίωσε την αλήθεια της ανάστασης του Σωτήρα μας, ο απόστολος συνεχίζει να αναιρεί εκείνους μεταξύ των Κορινθίων που έλεγαν ότι δεν θα υπήρχε καμία: Αν κηρύττεται ότι ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς, πώς λένε μερικοί μεταξύ σας ότι δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών; εδ. 12. Φαίνεται από αυτό το χωρίο και την πορεία του επιχειρήματος ότι υπήρχαν μερικοί μεταξύ των Κορινθίων που θεωρούσαν την ανάσταση αδύνατη. Αυτό ήταν κοινό αίσθημα μεταξύ των εθνικών. Αλλά εναντίον αυτού ο απόστολος προβάλλει ένα αναμφισβήτητο γεγονός, δηλαδή την ανάσταση του Χριστού, και συνεχίζει να επιχειρηματολογεί εναντίον τους από τις παραλογίες που πρέπει να ακολουθήσουν από την αρχή τους. Ως,
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας την ομόφωνη μαρτυρία όλων των αποστόλων στην ίδια σωτήρια αλήθεια. Μετά από αυτή την παρέκβαση, ο απόστολος επιστρέφει στο επιχείρημά του και τους λέει (εδ. 11) ότι όχι μόνο κήρυττε ο ίδιος το ίδιο ευαγγέλιο πάντα και σε όλα τα μέρη, αλλά ότι όλοι οι απόστολοι κήρυτταν το ίδιο: Είτε αυτοί είτε εγώ, έτσι κηρύτταμε, και έτσι πιστεύατε. Είτε ο Πέτρος είτε ο Παύλος είτε οποιοσδήποτε άλλος απόστολος τους είχε προσηλυτίσει στον χριστιανισμό, όλοι διατηρούσαν την ίδια αλήθεια, διηγούνταν την ίδια ιστορία, κήρυτταν την ίδια διδασκαλία και την επιβεβαίωναν με την ίδια μαρτυρία. Όλοι συμφωνούσαν σε αυτό ότι ο Ιησούς Χριστός, και αυτός σταυρωμένος και θανατωμένος, και έπειτα αναστημένος από τους νεκρούς, ήταν το ίδιο το άθροισμα και η ουσία του χριστιανισμού, και αυτό πιστεύουν όλοι οι αληθινοί χριστιανοί. Όλοι οι απόστολοι συμφωνούσαν σε αυτή τη μαρτυρία, όλοι οι χριστιανοί συμφωνούν στην πίστη της. Με αυτή την πίστη ζουν. Με αυτή την πίστη πεθαίνουν.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου σκέψη έχω αντιμετωπίσει την ανάσταση ως δευτερεύουσα αντί για θεμελιώδη; 2. Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα της ανάστασης του Χριστού τον τρόπο που αντιμετωπίζω τις παρούσες δοκιμασίες ή απώλειες; 3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα για να κρατήσω σταθερά τις αλήθειες του ευαγγελίου που ο Χένρι έχει φωτίσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν βεβαίαν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως, τὴν ὁποίαν ἔχεις θέσει ἐν τῷ Λόγῳ σου, ὅπου ὁ Χριστὸς ἐνίκησε τὸν θάνατον καὶ ὑπεσχέθη ὅτι ὁ κόπος ἡμῶν ἐν αὐτῷ οὐδέποτε εἶναι μάταιος. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐνίσχυσε τὴν πίστιν ἡμῶν νὰ σταθῇ ἀκλόνητος ἐν μέσῳ πάσης ἀμφιβολίας καὶ νὰ ζῶμεν κάθε ἡμέραν ἐν τῷ φωτὶ ἐκείνης τῆς νίκης, ὑπηρετοῦντές σε μὲ ἀταλάντευτον θάρρος. Χάρισέ μας χάριν νὰ κρατῶμεν αὐτὰς τὰς ἀληθείας ὡς κεντρικὰς ἕως ὅτου σε ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →