Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 15-16 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι χρησμοί του Ησαΐα θέτουν ενώπιον της εκκλησίας την κυριαρχική διακυβέρνηση του Θεού πάνω σε κάθε έθνος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνδέονται με αρχαία συγγένεια με τον λαό της διαθήκης. Ο Μωάβ, απόγονος του Λωτ αλλά από καιρό εναντίον της γραμμής της επαγγελίας, λαμβάνει έναν αποφασισμένο λόγο ανατροπής. Αυτό το βάρος δεν προκύπτει από ανθρώπινη δυσαρέσκεια αλλά από την απόφαση του Κυρίου να δικαιώσει το όνομά Του και να επιδείξει την διακυβέρνησή Του εν μέσω των αναταραχών των βασιλειών. Το κείμενο προχωρά σταθερά από την ανακοίνωση της ερήμωσης σε συγκεκριμένες πόλεις στην ευρύτερη αναγνώριση ότι κανένας λαός δεν μπορεί να σταθεί όταν ο Κύριος έχει μιλήσει. Οι αναγνώστες έτσι διδάσκονται να ανιχνεύουν την θεία πρόνοια αντί να αποδίδουν τα γεγονότα στην τύχη ή σε απλή πολιτική τύχη. Τα κεφάλαια επομένως υπηρετούν τον οίκο της πίστης επιβεβαιώνοντας ότι ο ίδιος Κύριος που κρίνει τα έθνη επίσης διατηρεί ένα υπόλοιπο σύμφωνα με τον σκοπό της διαθήκης Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Ησαΐα 15 και 16 σε μία μόνο συνεδρία. Παρατηρήστε την οργανωμένη πορεία από την ταχεία καταστροφή των οχυρών του Μωάβ στον θρήνο που ακολουθεί, και σημειώστε τους συγκεκριμένους τόπους που ονομάζονται ως αντικείμενα κρίσης. Προσέξτε την σύντομη πρόσκληση προς καταφύγιο στο τελευταίο κεφάλαιο και τους όρους που συνδέονται με οποιαδήποτε τέτοια ελπίδα. Σημειώστε πώς η προφητεία ολοκληρώνεται με έναν καθορισμένο όρο τριών ετών πριν η δόξα του Μωάβ οδηγηθεί στο μηδέν. Αυτές οι λεπτομέρειες μαζί επιδεικνύουν τις μετρημένες αλλά αποφασιστικές συναλλαγές του Κυρίου με έναν λαό μακροχρόνια εχθρικό προς τους σκοπούς Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ησαΐας 15 ανοίγει με τη δήλωση ότι η πρωτεύουσα του Μωάβ και οι υψηλοί τόποι του θα ερημωθούν σε μία μόνο νύχτα. Ο προφήτης απαριθμεί τις πόλεις που πέφτουν διαδοχικά, κάθε όνομα αγκυροβολώντας την κρίση σε συγκεκριμένη γεωγραφία αντί για αφηρημένη απειλή. Η περιγραφή υπογραμμίζει ότι κανένας οχυρωμένος τόπος δεν διαφεύγει της ποινής μόλις αυτή εκφωνηθεί. Το κεφάλαιο 16 μετατοπίζεται σε μια έκκληση που εκδίδεται από μέσα στον Μωάβ, παροτρύνοντας την αποστολή φόρου στον άρχοντα στη Σιών και ζητώντας καταφύγιο για τους φυγάδες του. Αυτό το αίτημα πλαισιώνεται από την αναγνώριση ότι ο καταπιεστής έχει παύσει, όμως η απάντηση που δίνεται είναι υπό όρους με την εγκαθίδρυση δικαιοσύνης και την παύση της υπερηφάνειας. Το κείμενο καταγράφει ότι η πρώην αλαζονεία του Μωάβ, εκφρασμένη στην άρνησή του να υποταχθεί στην τάξη που όρισε ο Κύριος, έχει φέρει την παρούσα θλίψη. Η προφητεία τότε καθορίζει ένα ακριβές διάστημα τριών ετών μετά το οποίο το υπόλοιπο του Μωάβ θα είναι λίγο και αδύναμο. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η έμφαση στηρίζεται στην πρωτοβουλία του Κυρίου: αυτός καθορίζει την εποχή της κρίσης, μετρά τη διάρκεια της θλίψης, και μόνο αυτός προσφέρει οποιαδήποτε προοπτική διατήρησης. Η απουσία οποιουδήποτε ανθρώπινου μέσου είναι σκόπιμη· τα κεφάλαια παρουσιάζουν τα έθνη ως ανίκανα να εξασφαλίσουν τη δική τους συνέχεια εκτός από την υποταγή στον Θεό που βασιλεύει από τη Σιών. Αυτή η παρουσίαση ευθυγραμμίζεται με το ευρύτερο πρότυπο στον Ησαΐα όπου οι χρησμοί κατά ξένων λαών υπηρετούν για να διδάξουν την κοινότητα της διαθήκης σχετικά με την εμβέλεια της θείας κυριαρχίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το βάρος κατά του Μωάβ ανήκει στην ευρύτερη ακολουθία χρησμών που απευθύνονται σε γειτονικά έθνη, καθένα από τα οποία αποδεικνύει ότι ο λόγος του Κυρίου κυβερνά γεγονότα πέρα από τα σύνορα του Ισραήλ. Παρόμοια πρότυπα εμφανίζονται στις προφητείες του Αμώς σχετικά με τη Δαμασκό και την Εδώμ και στην εκτεταμένη πραγματεία του Ιερεμία για τον Μωάβ, όπου η ίδια επιμονή στην θεία πρωτοβουλία επανέρχεται. Μέσα στον Ησαΐα το θέμα συνεχίζεται στους χρησμούς κατά της Βαβυλώνας και της Αιγύπτου, ενισχύοντας ότι κανένα βασίλειο δεν λειτουργεί έξω από το διάταγμα του Θεού. Η υπό όρους προσφορά καταφυγίου στο κεφάλαιο 16 προλαμβάνει την μεταγενέστερη πρόσκληση που εκτείνεται σε όλα τα έθνη στον Ησαΐα 2 και βρίσκει την εκπλήρωσή της στη διακήρυξη της Καινής Διαθήκης ότι το ευαγγέλιο συγκεντρώνει έναν λαό από κάθε γλώσσα. Η ιστορική προτεσταντική ανάγνωση επομένως τοποθετεί αυτά τα κεφάλαια μέσα στην εξέλιξη ενός ενιαίου σκοπού διαθήκης που κινείται από την κρίση των υπερήφανων στη διατήρηση εκείνων που ζητούν τον Κύριο στη Σιών.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες παρούσες περιστάσεις παρατηρείτε έθνη ή θεσμούς να υψώνουν τον εαυτό τους κατά της γνωστής τάξης του Θεού, και πώς το καθορισμένο αποτέλεσμα που αναγγέλθηκε στον Μωάβ καθοδηγεί την προσδοκία σας; Πού μπορεί η υπό όρους κλήση να ζητήσετε καταφύγιο στη Σιών να απαιτήσει να εξετάσετε τη δική σας στάση προς την τάξη που όρισε ο Κύριος αντί να βασιστείτε σε πρώην δύναμη; Πώς διαμορφώνει η μετρημένη διάρκεια τριών ετών πριν την τελική μείωση του Μωάβ την κατανόησή σας για την υπομονή του Θεού προς εκείνους που παραμένουν αμετανόητοι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που ορίζεις την άνοδο και την πτώση κάθε λαού, αναγνωρίζουμε ότι οι κρίσεις που καταγράφηκαν κατά του Μωάβ επιδεικνύουν την δίκαιη διακυβέρνησή Σου πάνω σε όλη τη γη. Δώσε στην εκκλησία Σου σαφήνεια να ανιχνεύσει το χέρι Σου στην ανατροπή των εθνών αντί να αποδίδει τα γεγονότα μόνο σε δευτερεύουσες αιτίες. Διατήρησέ μας από την υπερηφάνεια που αρνείται το καταφύγιο που προσφέρεται στη Σιών, και κράτησέ μας ενθύμιους της διαθήκης με την οποία Σύ έχεις δεσμεύσει τον εαυτό Σου στον λαό Σου. Ας ενισχύσουν οι καθορισμένοι όροι του λόγου Σου την εμπιστοσύνη μας ότι Σύ κρίνεις και τους αλαζόνες και διατηρείς ένα υπόλοιπο σύμφωνα με τον σκοπό Σου. Ζητούμε αυτό για χάρη του Χριστού, στο όνομα του οποίου μόνο προσεγγίζουμε Σε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.