Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Μακκαβαίων
Βʹ Μακκαβαίων 15 — αντλώντας από τον Θωμᾶ Ἀκινάτη (Σούμμα Β-Β ερ.83 αρ.11 αρ.12 μεσιτεία αγίων + Γ ερ.25 προσκύνηση)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο τελευταίο κεφάλαιο του Β' Μακκαβαίων η αφήγηση φθάνει στο δραματικό της ύψος καθώς ο Ιούδας Μακκαβαίος προετοιμάζει τις δυνάμεις του για μια αποφασιστική σύγκρουση. Το κείμενο παρουσιάζει την προσευχή όχι ως ιδιωτική ευλάβεια αλλά ως τον ίδιο τον άξονα πάνω στον οποίο στρέφεται η νίκη. Ο Ιούδας θυμάται προηγούμενες απελευθερώσεις και υψώνει τη φωνή του προς τον Κύριο των δυνάμεων, ζητώντας τόσο προστασία όσο και τη βοήθεια εκείνων που έχουν ήδη δοξασθεί. Αυτή η στιγμή καλεί τον αναγνώστη να εξετάσει πώς λειτουργεί η κοινωνία των αγίων μέσα στην οικονομία της σωτηρίας. Ο άγιος Θωμάς Ακινάτης πραγματεύεται ακριβώς αυτή την πραγματικότητα όταν εξετάζει αν οι άγιοι στον ουρανό μεσιτεύουν για εκείνους που βρίσκονται ακόμη στη γη. Το ίδιο θεολογικό πλαίσιο διευκρινίζει επίσης την αρμόζουσα προσκύνηση που οι πιστοί αποδίδουν σε ιερές πραγματικότητες χωρίς να παραβιάζουν την ειδωλολατρία. Μέσα από αυτούς τους φακούς το επεισόδιο γίνεται σχολείο καθολικής διδασκαλίας για τη μεσιτεία των ουρανίων και την ευλαβή τιμή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Δεύτερο Μακκαβαίων ιε στον Δουάι Ρέιμς ή στην Καθολική Δημόσια Έκδοση. Παρατηρήστε πώς ο Ιούδας πρώτα συγκεντρώνει τα στρατεύματα έπειτα στρέφεται στην προσευχή πριν από οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια. Σημειώστε την ρητή αναφορά των ουρανίων μεσιτών Ονία του αρχιερέα και του προφήτη Ιερεμία οι οποίοι εμφανίζονται σε όραμα και μιλούν λόγια ενθάρρυνσης. Δώστε προσοχή στη διάκριση που γίνεται μεταξύ των όπλων του πολέμου και της δύναμης της προσευχής που τα προηγείται. Σημειώστε τη γλώσσα της ανάμνησης και την έκκληση προς τις προηγούμενες ευσπλαχνίες του Θεού. Τέλος παρατηρήστε το αποτέλεσμα το όραμα ενισχύει την αποφασιστικότητα και η μάχη κερδίζεται υπό το σημείο της θείας βοήθειας παρά μόνο της ανθρώπινης δύναμης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης πραγματεύεται την μεσιτεία των αγίων στη Σούμμα Θεολογίας Β΄-Β΄ ερ.83 άρθ.11. Εκεί εξηγεί ότι οι άγιοι, όντας τελείως ενωμένοι με τον Θεό, γνωρίζουν τις ανάγκες μας μέσω της θείας ουσίας αυτής και γι’ αυτό προσφέρουν προσευχές υπέρ ημών. Η αγάπη τους δεν μειώνεται από τη δόξα· αντίθετα, φθάνει στην πληρότητά της, ώστε να συντρέχουν πρόθυμα τα μέλη της Εκκλησίας που βρίσκονται ακόμη εν οδώ. Το Β΄ Μακκαβαίων 15 παρέχει μια συγκεκριμένη εικόνα: ο Ονίας και ο Ιερεμίας, ήδη ενώπιον του Θεού, εμφανίζονται για να ενισχύσουν τον Ιούδα ακριβώς επειδή η μεσιτεία τους αποτελεί μέρος της μίας οικονομίας της χάριτος. Ο Ακινάτης διευκρινίζει περαιτέρω ότι τέτοια μεσιτεία ουδέποτε αφαιρεί από τη μοναδική μεσιτεία του Χριστού· συμμετέχει σε αυτήν. Αναφερόμενος στη Σούμμα Θεολογίας Γ΄ ερ.25, ο Ακινάτης εξετάζει την προσκύνηση που οφείλεται στον Χριστό και, κατ’ επέκτασιν, τον σεβασμό που αρμόζει σε όσους είναι ενωμένοι με Αυτόν. Διακρίνει τη λατρεία, που οφείλεται μόνο στον Θεό, από τη δουλεία, την τιμή που αποδίδεται στους αγίους και στις ιερές εικόνες. Το όραμα που δόθηκε στον Ιούδα δεν προσκαλεί σε προσκύνηση του Ονία ή του Ιερεμία· φανερώνει την ενδόξαστη κατάστασή τους και γι’ αυτό δικαιολογεί την τιμή που οι πιστοί αποδίδουν στους φίλους του Θεού. Η διάκριση αυτή διαφυλάττει τόσο την υπερβατικότητα της θείας λατρείας όσο και την εύλογη τιμή που αποδίδεται σε εκείνους που βασιλεύουν με τον Χριστό. Στο Μακκαβαϊκό πλαίσιο οι στρατιώτες δεν τοποθετούν την έσχατη εμπιστοσύνη τους στα επουράνια πρόσωπα χωριστά από τον Θεό· αναγνωρίζουν αυτά τα πρόσωπα ως όργανα μέσω των οποίων η θεία βοήθεια φθάνει σε αυτούς. Η ανάλυση του Ακινάτη λοιπόν δείχνει ότι το κεφάλαιο εναρμονίζεται με τη διαχρονική διδασκαλία της Εκκλησίας τόσο για την προσευχή προς τους αγίους όσο και για την πρέπουσα τιμή προς τα ιερά πρόσωπα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το όραμα που δόθηκε πριν από τη μάχη αποκαλύπτει ότι η ουράνια μεσιτεία δεν αντικαθιστά την προσωπική προσευχή αλλά τη συνοδεύει και την τελειοποιεί. Ο Ιούδας απευθύνεται ακόμη απευθείας στον Θεό· η εμφάνιση του Ονία και του Ιερεμία απλώς επιβεβαιώνει ότι η προσευχή του έχει ήδη φθάσει στον θρόνο της χάριτος. Αυτό το πρότυπο απηχεί τη σχολαστική γνώση ότι οι προσευχές των αγίων είναι αποτελεσματικές ακριβώς επειδή είναι ενωμένες με τον ένα Μεσίτη. Η διάκριση μεταξύ λατρείας και δουλείας διδάσκει περαιτέρω τους πιστούς ότι η τιμή που δίνεται στους δοξασμένους αγίους παραμένει προσανατολισμένη στη δόξα του Θεού. Σε μια εποχή που πειράζεται είτε να απορρίψει την κοινωνία των αγίων είτε να θολώσει τη γραμμή μεταξύ Δημιουργού και πλάσματος, το κεφάλαιο προσφέρει μια ισορροπημένη μαρτυρία. Προσκαλεί τους Καθολικούς να προσεγγίζουν τον Κύριο με εμπιστοσύνη, γνωρίζοντας ότι οι προσευχές των δικαίων που έχουν τελειωθεί ανεβαίνουν συνεχώς ενώπιόν του.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη κατάσταση θα μπορούσατε συνειδητά να ενώσετε την προσευχή σας με τη μεσιτεία ενός συγκεκριμένου αγίου, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιούδα; Πώς σας βοηθά η διάκριση του Ακινάτη μεταξύ λατρείας και δουλείας να εξηγήσετε την καθολική πρακτική σε κάποιον που φοβάται ότι πλησιάζει την ειδωλολατρία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε των δυνάμεων, που ενίσχυσες τον δούλο σου Ιούδα μέσω της μεσιτείας των αγίων σου Ονία και Ιερεμία, χάρισε και σε εμάς τη βοήθεια εκείνων που στέκονται ενώπιον του θρόνου σου. Ας ανέβουν με τις δικές μας οι προσευχές της Υπεραγίας Παρθένου και όλων των αγίων, όπως διδάσκει ο άγιος Θωμάς, ώστε να αγωνισθούμε τον καλό αγώνα με θάρρος. Σε προσκυνούμε μόνο εσένα με τη λατρεία και αποδίδουμε την αρμόζουσα τιμή στους φίλους σου. Διά του Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →