← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Προς Φιλιππησίους 3 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)

Φιλιππησίους 3Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Όταν ο Παύλος κάθισε να γράψει στους φίλους του στη Φιλίππους, σκεφτόταν γι' αυτούς όπως ένας βοσκός σκέφτεται το κοπάδι του σε ένα ήσυχο πρωινό. Γνώριζε ότι οι καρδιές τους ήταν τρυφερές προς τον Ιησού, όμως διαισθανόταν επίσης την ήσυχη έλξη φωνών που τους παρότρυναν να προσθέσουν κάτι επιπλέον στο απλό ευαγγέλιο. Σε αυτή την επιστολή ανοίγει ξανά την καρδιά του, προσκαλώντας τους να βρουν τη βαθύτερη χαρά τους όχι σε τηρημένους κανόνες ή σε διεκδικούμενη κληρονομιά, αλλά στον ζωντανό Κύριο που τους είχε ήδη διεκδικήσει. Το κεφάλαιο μοιάζει με τη μία πλευρά μιας συνομιλίας μεταξύ ανθρώπων που ήδη αγαπούν ο ένας τον άλλον, και ακόμη διαβάζεται έτσι σήμερα. Ο Παύλος επιστρέφει συνεχώς στο ίδιο κέντρο: όλα τα άλλα ξεθωριάζουν όταν ο Ιησούς έρχεται στο προσκήνιο. Θέλει οι φίλοι του να στέκονται σταθεροί, όχι προσπαθώντας περισσότερο αλλά θυμούμενοι σε ποιον ανήκουν και προς τα πού κατευθύνονται. Η ίδια πρόσκληση φτάνει σε εμάς τώρα, σαν η επιστολή να γράφτηκε χθες και να τοποθετήθηκε στα χέρια μας αυτό το πρωί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε το τρίτο κεφάλαιο προς Φιλιππησίους αργά, σχεδόν σαν να το ακούγατε να διαβάζεται δυνατά σε ένα δωμάτιο όπου όλοι γνωρίζουν ήδη τον συγγραφέα. Ακούστε την ήπια προειδοποίηση ενάντια σε οτιδήποτε θα απομάκρυνε την προσοχή από τον Ιησού. Προσέξτε πόσο συχνά η χαρά και η αγαλλίαση εμφανίζονται ακριβώς δίπλα σε λόγια για ταλαιπωρία και απώλεια. Παρατηρήστε τα τρία ήσυχα σημάδια που δίνει ο Παύλος για εκείνους που πραγματικά ανήκουν στον Θεό: λατρεία που αναδύεται από την καρδιά, ευφροσύνη εστιασμένη μόνο στον Χριστό, και μια σταθερή άρνηση να τοποθετούν εμπιστοσύνη σε οτιδήποτε μπορούμε να επιτύχουμε ή να κληρονομήσουμε. Αφήστε την προσωπική ιστορία που διηγείται ο Παύλος για το δικό του παρελθόν να σας πλημμυρίσει χωρίς βιασύνη. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού ακόμη ο δικός σας καρδιάς πειράζεται να προσθέσει κάτι στο ολοκληρωμένο έργο του Ιησού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Παύλος ξεκινά προτρέποντας τους φίλους του να συνεχίζουν να επιλέγουν τη χαρά στον Κύριο, επειδή αυτή η χαρά γίνεται η δύναμη που τους εμποδίζει να παρασυρθούν. Γνωρίζει ότι όταν η ευαρέσκειά μας αναπαύεται στον Ιησού, είναι λιγότερο πιθανό να παρασυρθούμε από διδασκαλίες που υπόσχονται περισσότερα αλλά αποδίδουν λιγότερα. Οι ψευδείς φωνές γύρω από τη Φιλίππους υπαινίσσονταν ότι η πίστη στον Χριστό χρειαζόταν τους παλιούς δείκτες ταυτότητας για να ολοκληρωθεί. Ο Παύλος απαντά επαναπροσδιορίζοντας τον αληθινό λαό του Θεού με τους απλούστερους όρους: εκείνους που λατρεύουν από την καρδιά, που βρίσκουν την ευφροσύνη τους στον Ιησού, και που έχουν σταματήσει να εμπιστεύονται οτιδήποτε μπορούν να παράγουν μόνοι τους. Αυτό δεν είναι ένα νέο σύνολο απαιτήσεων· είναι η ελευθερία που ο Χριστός έχει ήδη δώσει. Στη συνέχεια ο Παύλος προβάλλει τη δική του ζωή ως παράδειγμα. Όλα όσα κάποτε θεωρούσε κέρδος, την προσεκτική τήρηση του νόμου, τη θέση του στη σωστή οικογένεια, τη φήμη του μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών, τώρα τα θεωρεί ζημία σε σύγκριση με το να γνωρίζει τον Χριστό. Η γλώσσα είναι τρυφερή παρά σκληρή· δεν επιπλήττει αλλά μοιράζεται αυτό που έχει ανακαλύψει. Το να γνωρίζει κανείς τον Ιησού σημαίνει να μοιράζεται τόσο τα παθήματά Του όσο και τη ζωή της ανάστασής Του, και αυτή η γνώση βαθαίνει όσο περισσότερο περπατάμε μαζί Του. Ο Παύλος είναι ειλικρινής ότι δεν έχει φτάσει ακόμη, όμως συνεχίζει να προχωρεί επειδή ο Χριστός τον έχει ήδη πιάσει. Ο στόχος δεν είναι η τελειότητα που επιτυγχάνεται με προσπάθεια αλλά το βραβείο του να είμαστε πλήρως στο σπίτι μας με Εκείνον που πρώτος μας αγάπησε. Κλείνει το κεφάλαιο υπενθυμίζοντας στους Φιλιππησίους ότι η αληθινή τους υπηκοότητα είναι ήδη στον ουρανό, και από εκεί προσμένουν με λαχτάρα τον Σωτήρα που θα μεταμορφώσει ακόμη και τα σώματά τους για να μοιάζουν με το δικό Του. Αυτή η ελπίδα δεν είναι μακρινή· διαμορφώνει τον τρόπο που ζουν σήμερα, εμποδίζοντάς τους να ζουν ως εχθροί του σταυρού ενώ περιμένουν τον Κύριο που κάποια μέρα θα κάνει τα πάντα νέα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Σε όλη την ιστορία της Γραφής, ο Θεός πάντα διαμόρφωνε έναν λαό που ανήκει σ' Αυτόν με πίστη και όχι με εξωτερικούς δείκτες. Ο Αβραάμ πίστεψε στον Θεό και αυτό του λογίστηκε ως δικαιοσύνη πολύ πριν δοθεί ο νόμος. Οι προφήτες συνέχιζαν να δείχνουν προς μια ημέρα που ο Θεός θα έγραφε τον νόμο Του στις καρδιές αντί σε πλάκες από πέτρα. Τα λόγια του Παύλου σε αυτό το κεφάλαιο βρίσκονται ακριβώς σε αυτή τη μακρά γραμμή, δείχνοντας πώς ο Ιησούς εκπληρώνει κάθε υπόσχεση και καθιστά τις παλιές σκιές περιττές. Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται σε άλλες επιστολές όπου ο Παύλος αντιπαραβάλλει το Πνεύμα με τη σάρκα, τη χάρη με τα έργα, και τη νέα δημιουργία με την παλιά. Αυτό που βλέπουμε εδώ δεν είναι απόρριψη της Παλαιάς Διαθήκης αλλά η ολοκλήρωσή της στον Χριστό. Η χαρά που προτρέπει ο Παύλος είναι η ίδια χαρά που βρήκαν οι ψαλμωδοί όταν ανακάλυψαν ότι ο ίδιος ο Θεός ήταν το μερίδιό τους. Η πρόσκληση να προχωρήσουμε απηχεί τον τρόπο που οι πατριάρχες έζησαν ως ξένοι και εξόριστοι, πάντα αναζητώντας μια καλύτερη χώρα. Σε κάθε εποχή το Πνεύμα έχει επαναφέρει τον λαό του Θεού στο ίδιο κέντρο: εμπιστεύσου το ολοκληρωμένο έργο του Ιησού και άφησε αυτή την εμπιστοσύνη να διαμορφώσει τα πάντα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή πειράζεστε περισσότερο να προσθέσετε κάτι στο απλό δώρο του να γνωρίζετε τον Ιησού; Πώς μπορεί η αγαλλίαση στον Χριστό σήμερα να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε μια πίεση ή απογοήτευση που κουβαλάτε αυτή τη στιγμή; Πώς θα ήταν για εσάς να ζήσετε σήμερα ως κάποιος του οποίου το πραγματικό σπίτι είναι ήδη με τον Κύριο, ακόμη και ενώ περιμένετε Εκείνον να κάνει όλα τα πράγματα νέα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε για την επιστολή που έγραψε ο Παύλος και για τον τρόπο που ακόμη μιλάει την καρδιά Σου σε εμάς. Συνέχισε να μας επαναφέρεις στη χαρά που βρίσκεται μόνο σε Σένα. Όταν άλλες φωνές προτείνουν ότι χρειαζόμαστε περισσότερα από το ολοκληρωμένο έργο Σου, θύμισέ μας ότι ήδη ανήκουμε σε Σένα με χάρη. Δίδαξέ μας να λατρεύουμε από την καρδιά, να βρίσκουμε την ευφροσύνη μας μόνο σε Σένα, και να αφήνουμε κάθε εμπιστοσύνη που δεν ριζώνεται στην αγάπη Σου. Δώσε μας θάρρος να προχωρούμε ακόμη και όταν νιώθουμε ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμη, επειδή Εσύ μας έχεις ήδη πιάσει. Ενώ περιμένουμε να έρθεις και να κάνεις τα πάντα νέα, βοήθησέ μας να ζούμε ως πολίτες του ουρανού, αγαπώντας ο ένας τον άλλον και λάμποντας με την ελπίδα που ανήκει σε εκείνους που είναι δικοί Σου. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.