Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 9-10 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Οι Ψαλμοί 9 και 10 στέκονται μαζί στην αρχαία διάταξη της Εκκλησίας ως μία ενιαία συνεχής κραυγή πίστης που μεταβαίνει από την θριαμβευτική ευχαριστία στην σκιώδη κοιλάδα της φαινομενικής θείας σιωπής. Στην λειτουργική ζωή των πιστών αυτοί οι κεφάλαιοι προσεύχονται μέσα στον ρυθμό της Θείας Ακολουθίας, όπου η νίκη του αναστάντος Χριστού επί των δυνάμεων του θανάτου και της αδικίας ήδη εορτάζεται ενώ η προσκυνητική Εκκλησία ακόμη υπομένει τις επιθέσεις των ασεβών. Η παράδοση διαβάζει εδώ το μυστήριο του Υιού ο οποίος, αν και κρυμμένος από τα μάτια του κόσμου, βασιλεύει από τον Σταυρό και τον θρόνο, συγκεντρώνοντας τους πτωχούς και τους θλιμμένους στις δικές του οδύνες ώστε η υπόθεσή τους να γίνει δική του. Αυτό που αρχίζει ως δημόσια δοξολογία για τις αποφασιστικές κρίσεις του Θεού καταλήγει σε οικεία εμπιστοσύνη ότι ο Κύριος δεν θα λησμονήσει την κραυγή των ταπεινών. Αυτή η κίνηση αντικατοπτρίζει το μυστηριακό πρότυπο με το οποίο η Εκκλησία περνά από την αναγγελία του θριάμβου του Χριστού στην υπομονετική υπομονή των μελών του που ακόμη βρίσκονται στη γη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 9 και 10 αργά, επιτρέποντας στα δύο κεφάλαια να αναπνεύσουν ως μία συνεχής προσευχή. Προσέξτε πώς η αρχική ευχαριστία για τις δίκαιες κρίσεις του Θεού επί των εθνών δίνει τη θέση της στο αγωνιώδες ερώτημα γιατί οι ασεβείς φαίνεται να ευημερούν ανεξέλεγκτα. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο Κύριος είναι Βασιλεύς αιωνίως, ότι έχει ακούσει την επιθυμία των θλιμμένων και ότι θα θεμελιώσει δικαιοσύνη για το ορφανό και τον καταπιεσμένο. Παρακολουθήστε τον τρόπο με τον οποίο ο ψαλμωδός μεταβαίνει μεταξύ δημόσιας αναγγελίας και ιδιωτικού θρήνου, μεταξύ της μνήμης παρελθούσας απελευθέρωσης και της παρούσας εμπειρίας του κακού που φαίνεται να μένει αναπάντητο. Αφήστε το κείμενο να σας εισαγάγει στην ίδια τη στάση της Εκκλησίας, δηλαδή στη συνδυασμένη βέβαιη δοξολογία και την επίμονη μεσιτεία.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι αρχικοί στίχοι του Ψαλμού 9 διακηρύττουν ότι τα έργα των χειρών του Θεού είναι αλήθεια και κρίση, μία ομολογία που πηγάζει από συγκεκριμένες νίκες που δόθηκαν στον Ισραήλ αλλά ανοίγεται στην οικουμενική βασιλεία του Κυρίου. Ο ψαλμωδός αφηγείται πώς έθνη αφανίστηκαν από τη θεία επίπληξη και πώς η ίδια η μνήμη των ασεβών εξαλείφθηκε, γλώσσα που η Εκκλησία ακούει να εκπληρώνεται τελειότερα στη νίκη του Χριστού επί της αμαρτίας και του θανάτου. Επειδή ο Υιός εισήλθε στην κρυπτότητα του ανθρώπινου πάθους, κάθε μεταγενέστερος διωγμός των πιστών συμμετέχει στο ίδιο αυτό μυστήριο· οι εχθροί που εγείρονται κατά των πτωχών τελικώς αντιμάχονται τον ίδιο τον Κύριο. Καθώς το κείμενο στρέφεται στον Ψαλμό 10, ο τόνος μεταβάλλεται σε επείγον ερώτημα: γιατί ο Κύριος στέκεται μακριά ενώ οι ασεβείς καταδιώκουν θερμά τους θλιμμένους; Η παράδοση αναγνωρίζει σε αυτό το παράπονο όχι αμφιβολία αλλά την ειλικρινή φωνή του μέλους του Χριστού που ακόμη ζει δια πίστεως και όχι δια θεάσεως. Η περιγραφή της αλαζονείας του ασεβούς ανθρώπου, της πεποίθησής του ότι ο Θεός έχει λησμονήσει και των μυστικών σχεδίων του κατά των αθώων αντικατοπτρίζει τις αέναες τακτικές του εχθρού της ανθρώπινης φύσεως. Ωστόσο ο ψαλμός αρνείται να παραμείνει στην απελπισία. Διαβεβαιώνει ότι ο Κύριος έχει δει και θα ανταποδώσει, ότι είναι Βασιλεύς αιωνίως και ότι θα ενισχύσει την καρδιά του ταπεινού. Οι τελικοί στίχοι επιστρέφουν στη βεβαιότητα ότι η υπόθεση του ορφανού και του καταπιεσμένου θα δικαιωθεί, διότι ο Κύριος είναι βοηθός τους. Στη μυστηριακή φαντασία της Εκκλησίας αυτή η διαβεβαίωση σφραγίζεται στην Ευχαριστία, όπου ο ίδιος Κύριος που κάποτε έκρυψε τη δόξα του στην αδυναμία του Σταυρού τώρα κρύβει την παρουσία του υπό τα είδη του άρτου και του οίνου, εκπαιδεύοντας τον λαό του να εμπιστεύεται την αόρατη ενέργεια της θείας δικαιοσύνης μέχρι την ημέρα που κάθε δάκρυ θα σκουπιστεί.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η μετάβαση από τη δοξολογία στον θρήνο και πάλι στην εμπιστοσύνη σε αυτούς τους ψαλμούς αντηχεί το ευρύτερο γραφικό πρότυπο που συναντάται στους προφήτες και στα Ευαγγέλια, όπου η αναγγελία της Βασιλείας δοκιμάζεται αμέσως από τον φαινομενικό θρίαμβο των αντιπάλων της. Η ίδια ένταση εμφανίζεται στο Μαγνίφικατ, όπου η Μαρία διακηρύττει ότι ο Κύριος κατέβασε τους ισχυρούς και ύψωσε τους ταπεινούς, ένα άσμα που η Εκκλησία ψάλλει καθημερινά στον Εσπερινό. Λειτουργικά οι δύο ψαλμοί προσεύχονται συχνά διαδοχικά κατά τις εβδομάδες που οι αναγνώσεις εστιάζουν στην υπομονή των αγίων εν μέσω δοκιμασίας, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι η νίκη του Χριστού δεν τους απομακρύνει από την αρένα αλλά τους εξοπλίζει να στέκονται σταθεροί εντός αυτής. Το πατερικό ένστικτο βλέπει εδώ μία πρόληψη των Μακαρισμών: εκείνοι που πενθούν και πεινούν για τη δικαιοσύνη είναι ήδη μακάριοι διότι η υπόθεσή τους αναλαμβάνεται από τον Βασιλέα που βασιλεύει από το ξύλο του Σταυρού. Έτσι η παράδοση προσκαλεί τον πιστό να φέρει αυτούς τους ψαλμούς στην καθημερινή ζωή ως σχολείο ελπίδας που αρνείται τόσο τον θριαμβαλισμό όσο και την απελπισία.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο να ανακτήσετε τον αρχικό τόνο της ευχαριστίας για τις παρελθούσες κρίσεις του Θεού, ακόμη και ενώ η παρούσα κατάσταση παραμένει άλυτη; Πώς θα μπορούσε η επιμονή του ψαλμωδού ότι ο Κύριος έχει δει τον κόπο και τη θλίψη των θλιμμένων να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο προσεύχεστε για όσους υποφέρουν αδικία στην ίδια σας την κοινότητα; Σε ποια κρυμμένη περιοχή της καρδιάς σας πειράζεστε να σκέφτεστε ότι ο Θεός έχει λησμονήσει, και πώς μπορεί η τελική βεβαιότητα αυτών των ψαλμών να γίνει δική σας καθημερινή πράξη παράδοσης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, ο οποίος είσαι ενθρονισμένος ως Βασιλεύς αιωνίως, δέξου την δοξολογία που ανατέλλει από τα βάθη της αδυναμίας μας και την ευχαριστία που ρέει από κάθε απελευθέρωση που ήδη χορηγήθηκε. Κοίταξε την θλίψη των πτωχών και την κραυγή του ορφανού, διότι η υπόθεσή τους είναι δική σου. Ενίσχυσε τις καρδιές μας ώστε να εμπιστευόμαστε ότι έχεις δει και θα ανταποδώσεις, ακόμη και όταν τα σχέδια των ασεβών φαίνεται να ευημερούν. Κράτησέ μας ενωμένους με την κρυμμένη νίκη του Υιού σου, ώστε να μην κουραστούμε στο να πράττουμε το καλό ούτε να χάσουμε την ελπίδα την ημέρα της δοκιμασίας. Δια της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου και όλων των αγίων που έψαλαν αυτούς τους ψαλμούς πριν από εμάς, οδήγησέ μας τελικώς στην τέλεια θέα της δικαιοσύνης σου, όπου κάθε δάκρυ σκουπίζεται και η δοξολογία σου είναι ατελείωτη. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.