Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησ 13-14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού καθώς ο προφήτης Ησαΐας στρέφεται από τον Ιούδα προς τα γύρω έθνη. Σε αυτά τα κεφάλαια η επιβάρυνση της Βαβυλώνας λαμβάνει προσεκτική προσοχή, αποκαλύπτοντας πώς ο Κύριος των δυνάμεων κατευθύνει την ιστορία για χάρη του λαού του. Η μετρημένη έκθεση του Χένρι μας βοηθά να κατανοήσουμε τόσο τον τρόμο της θείας κρίσης όσο και την παρηγοριά που φέρνει σε όσους φοβούνται τον Κύριο. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε την άνοδο και την πτώση των αυτοκρατοριών υπό το χέρι του Παντοδύναμου. Αυτή η μελέτη μας καλεί σε ταπείνωση, εμπιστοσύνη και ανανεωμένο δέος ενώπιον του Βασιλιά των εθνών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τα κεφάλαια 13 και 14 του Ησαΐα αργά. Αφήστε το βάρος των προφητειών κατά της Βαβυλώνας να εγκατασταθεί στην καρδιά σας. Προσέξτε την πρόσκληση των στρατών, τις περιγραφές του τρόμου και την υπόσχεση της απελευθέρωσης για τον λαό του Θεού. Αφήστε τα λόγια να διεγείρουν τόσο ευλάβεια όσο και ελπίδα καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε τις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι για τα ίδια αυτά χωρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει τοποθετώντας τον χρησμό μέσα στην ευρύτερη κίνηση του βιβλίου.
Ο γενικός τίτλος αυτού του βιβλίου ήταν, Το όραμα του Ησαΐα γιου του Αμώς, κεφ. α΄. 1. Εδώ έχουμε αυτό που είδε ο Ησαΐας, το οποίο παρουσιάστηκε στο νου του τόσο καθαρά και πλήρως σαν να το είχε δει με τα σωματικά του μάτια· αλλά η ιδιαίτερη επιγραφή αυτού του κηρύγματος είναι η επιβάρυνση της Βαβυλώνας. 1. Είναι επιβάρυνση, ένα μάθημα που έπρεπε να μάθουν (όπως το καταλαβαίνουν μερικοί), αλλά θα ήταν απρόθυμοι να το μάθουν, και θα ήταν βάρος στη μνήμη τους, ή φορτίο που θα έπεφτε βαριά επάνω τους και κάτω από το οποίο θα βυθίζονταν. Εκείνοι που δεν θα κάνουν τον λόγο του Θεού ανάπαυσή τους (κεφ. κη΄. 12· Ιερ. στ΄. 16) θα τον βρουν να γίνεται επιβάρυνση γι' αυτούς. 2. Είναι η επιβάρυνση της Βαβυλώνας ή Βαβέλ, η οποία εκείνη την εποχή εξαρτιόταν από τη μοναρχία της Ασσυρίας (της οποίας η μητρόπολη ήταν η Νινευή), αλλά σύντομα μετά αποστάτησε από αυτήν και έγινε μοναρχία από μόνη της, και πολύ ισχυρή, επί Ναβουχοδονόσορ. Αυτός ο προφήτης αργότερα προφήτευσε την αιχμαλωσία των Ιουδαίων στη Βαβυλώνα, κεφ. λθ΄. 6. Εδώ προφητεύει τα αντίποινα που θα έκανε ο Θεός στη Βαβυλώνα για τα αδικήματα που έγιναν στον λαό του. Σε αυτούς τους στίχους δίνεται πρόσκληση σε εκείνα τα ισχυρά και πολεμικά έθνη που ο Θεός θα χρησιμοποιούσε ως όργανα της οργής του για την καταστροφή της Βαβυλώνας· αργότερα τα ονομάζει (εδ. 17) τους Μήδους, οι οποίοι, σε συνδυασμό με τους Πέρσες, υπό την ηγεσία του Δαρείου και του Κύρου, ήταν η καταστροφή της βαβυλωνιακής μοναρχίας.Ο Χένρι στη συνέχεια προσδιορίζει τα πρόσωπα που ο Θεός καλεί για το έργο της κρίσης.
ΙΙ. Τα πρόσωπα που συγκεντρώθηκαν για να ερημώσουν τη Βαβυλώνα ονομάζονται εδώ, 1. Άγιοι του Θεού (εδ. 3), προορισμένοι για αυτή την υπηρεσία και αφιερωμένοι σε αυτήν από τον σκοπό και την πρόνοια του Θεού, απαλλαγμένοι από άλλα σχέδια, ώστε να αφιερωθούν ολοκληρωτικά σε αυτό, τέτοιοι που ήταν κατάλληλοι για αυτό στο οποίο κλήθηκαν, γιατί όποιο έργο απασχολεί ο Θεός ανθρώπους, τους προετοιμάζει σε κάποιο μέτρο γι' αυτό. Υπαινίσσεται επίσης ότι στην πρόθεση του Θεού, αν και όχι στη δική τους, ήταν ιερός πόλεμος· αυτοί σκόπευαν μόνο τη διεύρυνση της δικής τους αυτοκρατορίας, αλλά ο Θεός σκόπευε την απελευθέρωση του λαού του και έναν τύπο της καταστροφής της Βαβυλώνας της Καινής Διαθήκης. Ο Κύρος, το πρόσωπο που κυρίως αφορούσε, ονομάστηκε δικαίως άγιος, γιατί ήταν ο χρισμένος του Θεού (κεφ. με΄. 1) και τύπος εκείνου που επρόκειτο να έρθει. Είναι κρίμα αλλά όλοι οι στρατιώτες, ιδιαίτερα εκείνοι που πολεμούν τις μάχες του Κυρίου, να είναι με την αυστηρότερη έννοια άγιοι· και είναι θαύμα ότι τολμούν να είναι βέβηλοι εκείνοι που κρατούν τη ζωή τους στα χέρια τους. 2. Ονομάζονται ισχυροί του Θεού, επειδή είχαν τη δύναμή τους από τον Θεό και έπρεπε τώρα να τη χρησιμοποιήσουν γι' αυτόν. Λέγεται για τον Κύρο ότι σε αυτή την εκστρατεία ο Θεός κρατούσε το δεξί του χέρι, κεφ. με΄. 1. Οι άγιοι του Θεού είναι οι ισχυροί του. Εκείνους που ο Θεός καλεί τους προσόντα· και εκείνους που κάνει αγίους τους κάνει ισχυρούς στο πνεύμα. 3. Λέγεται ότι χαίρονται στην υπεροχή του, δηλαδή ότι υπηρετούν τη δόξα του και τους σκοπούς της με μεγάλη προθυμία. Αν και ο Κύρος δεν γνώριζε τον Θεό, ούτε σχεδίαζε πραγματικά την τιμή του σε ό,τι έκανε, όμως ο Θεός τον χρησιμοποίησε ως υπηρέτη του (κεφ. με΄. 4, Σε ονόμασα υπηρέτη μου, αν και δεν με γνώρισες), και χαιρόταν σε εκείνες τις επιτυχίες με τις οποίες ο Θεός εξύψωνε το δικό του όνομα. 4. Είναι πολύ πολυάριθμοι, πλήθος, μεγάλος λαός, βασίλεια εθνών (εδ. 4), όχι άξεστοι και βάρβαροι, αλλά οργανωμένα και τακτικά στρατεύματα, τέτοια που παρέχονται από καλά οργανωμένα βασίλεια. Ο μεγάλος Θεός έχει στρατεύματα υπό την εντολή του. 5. Είναι μακρινά: Έρχονται από μακρινή χώρα, από το άκρο του ουρανού. Η τεράστια χώρα της Ασσυρίας βρισκόταν ανάμεσα στη Βαβυλώνα και την Περσία. Ο Θεός μπορεί να κάνει εκείνους που βρίσκονται πιο απομακρυσμένοι από αυτούς και επομένως λιγότερο φοβούνται, μάστιγα και καταστροφή για τους εχθρούς του.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει την ημέρα του Κυρίου και την επίδρασή της στους υπερήφανους.
Ι. Ο Θεός επρόκειτο να εμφανιστεί με οργή εναντίον τους, και είναι φοβερό πράγμα να πέσει κανείς στα χέρια του: Η ημέρα του Κυρίου είναι κοντά (εδ. 6), μια μικρή ημέρα κρίσης, όταν ο Θεός θα ενεργήσει ως δίκαιος εκδικητής της δικής του και του λαού του τραυματισμένης υπόθεσης. Και υπάρχουν εκείνοι που θα έχουν λόγο να τρέμουν όταν εκείνη η ημέρα είναι κοντά. Η ημέρα του Κυρίου έρχεται, εδ. 9. Οι άνθρωποι έχουν τώρα την ημέρα τους, και νομίζουν ότι θα κερδίσουν την ημέρα· αλλά ο Θεός γελάει μαζί τους, γιατί βλέπει ότι η ημέρα του έρχεται, Ψαλμ. λζ΄. 13. Οργή δεν υπάρχει με τον Θεό, και όμως η ημέρα της λογοδοσίας του με τους Βαβυλωνίους λέγεται ότι είναι σκληρή με οργή και άγριο θυμό. Ο Θεός θα αντιμετωπίσει με αυστηρότητα αυτούς για τις αυστηρότητες που άσκησαν στον λαό του Θεού· με τον σκληρό, με τον σκληρό, θα δείξει τον εαυτό του σκληρό, θα δείξει τον εαυτό του σκληρό, και θα δώσει στους αιμοδιψείς αίμα να πιουν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το κεφάλαιο ανιχνεύοντας την τελική ερήμωση της κάποτε ένδοξης πόλης.
Η μεγάλη καταστροφή και η καταστροφή που προφητεύτηκε ότι θα γινόταν από τους Μήδους και τους Πέρσες στη Βαβυλώνα εδώ καταλήγει στην τελική καταστροφή της. 1. Επιτρέπεται ότι η Βαβυλώνα ήταν ευγενής πόλη. Ήταν η δόξα των βασιλείων και η ομορφιά της εξοχότητας των Χαλδαίων· ήταν εκείνη η κεφαλή χρυσού (Δαν. β΄. 37, 38)· ονομαζόταν η κυρία των βασιλείων (κεφ. μζ΄. 5), ο έπαινος όλης της γης (Ιερ. να΄. 41), σαν ευχάριστη δορκάδα (έτσι σημαίνει η λέξη)· αλλά θα είναι σαν κυνηγημένη δορκάδα, εδ. 14. Οι Χαλδαίοι καυχιούνταν για την ομορφιά και τον πλούτο αυτής της μητρόπολής τους. 2. Προφητεύεται ότι θα καταστραφεί ολοκληρωτικά, σαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα· όχι τόσο θαυματουργικά, ούτε τόσο ξαφνικά, αλλά εξίσου αποτελεσματικά, αν και σταδιακά· και η καταστροφή θα έρθει επάνω τους όπως εκείνη στα Σόδομα, όταν ήταν ασφαλείς, τρώγοντας και πίνοντας, Λουκ. ιζ΄. 28, 29. Η Βαβυλώνα καταλήφθηκε όταν ο Βαλτάσαρ ήταν στις διασκεδάσεις του· και, αν και ο Κύρος και ο Δαρείος δεν την κατέστρεψαν, όμως σταδιακά φθειρόταν και με την πάροδο του χρόνου πήγε όλη σε ερείπια. Προφητεύεται εδώ (εδ. 20) ότι δεν θα κατοικηθεί ποτέ· στην εποχή του Αδριανού δεν παρέμενε τίποτε παρά το τείχος. Και ενώ προφητεύεται για τη Νινευή, τη μεγάλη πόλη, ότι όταν θα εγκαταλειφθεί και θα μείνει έρημη όμως κοπάδια θα ξαπλώσουν στο μέσο της, εδώ λέγεται για τη Βαβυλώνα ότι οι Άραβες, που ήταν βοσκοί, δεν θα κάνουν τις μάνδρες τους εκεί· η χώρα γύρω θα είναι τόσο άγονη που δεν θα υπάρχει βοσκή εκεί· όχι, ούτε για πρόβατα. Μάλιστα, θα είναι το καταφύγιο άγριων θηρίων, που αγαπούν τη μοναξιά· τα σπίτια της Βαβυλώνας, όπου οι γιοι και οι κόρες της ηδονής συνήθιζαν να συγκεντρώνονται, θα είναι γεμάτα από θλιβερά πλάσματα, κουκουβάγιες και σάτυρους, που είναι οι ίδιοι τρομαγμένοι εκεί, σαν σε τόπο κατάλληλο γι' αυτούς, και από τους οποίους όλοι οι άλλοι τρομάζουν από εκεί. Οι ιστορικοί λένε ότι αυτό εκπληρώθηκε κατά γράμμα. Ο Βενιαμίν Μπαρ-Γιονά, στο Οδοιπορικό του, μιλώντας για τη Βαβέλ, έχει αυτά τα λόγια: «Αυτή είναι η Βαβέλ που ήταν παλιά τριάντα μίλια σε πλάτος· τώρα είναι ερειπωμένη. Υπάρχουν ακόμη να φανούν τα ερείπια ενός παλατιού του Ναβουχοδονόσορ, αλλά οι γιοι των ανθρώπων δεν τολμούν να μπουν, από φόβο για φίδια και σκορπιούς, που κατέχουν τον τόπο.» Ας μην υπερηφανεύεται κανείς για τα πομπώδη παλάτια του, γιατί δεν ξέρει αν μπορεί να γίνουν χειρότερα από καλύβες· ούτε ας νομίζει κανείς ότι τα σπίτια του θα διαρκέσουν για πάντα (Ψαλμ. μθ΄. 11), όταν ίσως δεν παραμείνει τίποτε παρά τα ερείπια και οι ονειδισμοί τους. 3. Υπαινίσσεται ότι αυτή η καταστροφή θα έρθει σύντομα (εδ. 22): Ο καιρός της είναι κοντά να έρθει. Αυτή η προφητεία της καταστροφής της Βαβυλώνας προοριζόταν για την υποστήριξη και την παρηγοριά του λαού του Θεού όταν ήταν αιχμάλωτοι εκεί και βαρύτατα καταπιεσμένοι· και η εκπλήρωση της προφητείας ήταν σχεδόν 200 χρόνια μετά τον χρόνο που δόθηκε· όμως ακολούθησε σύντομα μετά τον χρόνο για τον οποίο υπολογίστηκε. Όταν ο λαός του Ισραήλ στέναζε κάτω από τον βαρύ ζυγό της βαβυλωνιακής τυραννίας, καθισμένος σε δάκρυα στις όχθες των ποταμών της Βαβυλώνας και χλευαζόμενος με τα τραγούδια της Σιών, όταν οι υβριστικοί καταπιεστές τους ήταν πιο υπερήφανοι και αλαζονικοί (εδ. 11), τότε ας μάθουν, για παρηγοριά τους, ότι ο καιρός της Βαβυλώνας, η ημέρα της πτώσης της, είναι κοντά να έρθει, και οι ημέρες της ευημερίας της δεν θα παραταθούν, όπως έχουν παραταθεί. Όταν ο Θεός αρχίζει με αυτήν θα κάνει τέλος. Έτσι λέγεται για την καταστροφή της Βαβυλώνας της Καινής Διαθήκης, της οποίας η πρώτη ήταν τύπος, Σε μία ώρα ήρθε η κρίση της.Ο Χένρι ανοίγει το επόμενο κεφάλαιο θεμελιώνοντας όλη την κρίση στο έλεος του Θεού προς τον Ιακώβ.
Αυτό έρχεται εδώ ως ο λόγος για τον οποίο η Βαβυλώνα πρέπει να ανατραπεί και να καταστραφεί, επειδή ο Θεός έχει έλεος σε αποθήκη για τον λαό του, και επομένως, 1. Οι αδικίες που έγιναν σε αυτούς πρέπει να λογιστούν και να εκδικηθούν στους διώκτες τους. Έλεος προς τον Ιακώβ θα είναι οργή και καταστροφή στους αμετανόητους αδιάλλακτους αντιπάλους του Ιακώβ, όπως ήταν η Βαβυλώνα. 2. Ο ζυγός της καταπίεσης που η Βαβυλώνα είχε από καιρό βάλει στους λαιμούς τους πρέπει να σπάσει, και αυτοί πρέπει να τεθούν σε ελευθερία· και, για να γίνει αυτό, η καταστροφή της Βαβυλώνας είναι τόσο αναγκαία όσο η καταστροφή της Αιγύπτου και του Φαραώ ήταν για την απελευθέρωσή τους από εκείνο το σπίτι της δουλείας. Η ίδια πρόβλεψη είναι υπόσχεση για τον λαό του Θεού και απειλή για τους εχθρούς τους, όπως η ίδια πρόνοια έχει φωτεινή πλευρά προς τον Ισραήλ και μαύρη ή σκοτεινή πλευρά προς τους Αιγυπτίους. Παρατηρήστε,
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας καλεί να αφήσετε στην άκρη την υπερηφάνεια ενώπιον της ερχόμενης ημέρας του; Πώς η διαβεβαίωση ότι ο Θεός θυμάται τον λαό του επηρεάζει τον τρόπο που υπομένετε τις παρούσες πιέσεις; Σε ποια περιοχή μπορεί να χρειαστεί να εμπιστευθείτε ότι ο Κύριος των δυνάμεων εξακολουθεί να κατευθύνει τις υποθέσεις των εθνών και της δικής σας καρδιάς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, Σὺ μόνος εἶ κυρίαρχος ἐπὶ παντὸς ἔθνους, καὶ ὁ λόγος Σου διακηρύττει τὴν βεβαίαν πτῶσιν πάντων τῶν ὑψούντων ἑαυτοὺς ἐν ὑπερηφανείᾳ ὡς ἡ Βαβυλὼν ἔπραξεν. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ τρέμωμεν ἐνώπιον τῶν δικαίων κρίσεών Σου, ἐνῷ ἀναπαυόμεθα ἐν τῷ ἐλέει ὃ ἔδειξας εἰς τὸν ἐκλεκτόν Σου λαὸν διὰ τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀλαζονείας, ποίησον ἡμᾶς ταχεῖς εἰς μετάνοιαν, καὶ ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ χορηγήσῃς εἰς τὴν ἐκκλησίαν Σου τελείαν ἀνάπαυσιν ἀπὸ πάσης λύπης. Πλήρωσον ἡμᾶς θάρρους νὰ Σὲ ὑπηρετῶμεν πιστῶς μέχρι ἐκείνης τῆς ἡμέρας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →