Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 5 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για ένα εξαμερές ταξίδι μέσα από το πέμπτο κεφάλαιο της Προς Εβραίους. Ο Μακλάρεν μας οδηγεί στον ιερό χώρο της αρχιερωσύνης του Χριστού και στην αγωνία της Γεθσημανή, όπου η υποταγή, τα δάκρυα και η επικρατούσα προσευχή συναντώνται. Η προσεκτική του ερμηνεία φωτίζει πώς ο Υιός έμαθε την υπακοή μέσω του πάθους και πώς το παράδειγμά Του διαμορφώνει τη δική μας πορεία πίστης. Καθώς ακούμε, ας φυτεύσει το Πνεύμα αυτές τις αρχαίες αλήθειες ως ζωντανό σπόρο στις καρδιές μας, φέρνοντάς μας πιο κοντά στον θρόνο της χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σταματήστε τώρα και διαβάστε αργά και προσευχητικά το πέμπτο κεφάλαιο της Προς Εβραίους. Αφήστε τις λέξεις που αφορούν τον διορισμό του Υιού, την συμπαθή αρχιερωσύνη Του και τις ευλαβικές κραυγές Του να εγκατασταθούν βαθιά. Προσέξτε την κίνηση από τη θεία κλήση στην ανθρώπινη αδυναμία και από το πάθος στην αιώνια σωτηρία. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας για να ακούσετε τι λέει το Πνεύμα μέσω αυτού του πλούσιου τμήματος της Γραφής.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας τον Χριστό ως σύντροφό μας στη θλίψη και την ικεσία.
Αλλά η αξία τέτοιων λόγων όπως αυτοί έγκειται στη σχέση τους με πολύ βαθύτερα πράγματα από αυτό. Δείχνουν τη Γεθσημανή ως εικόνα του Χριστού, ως συντρόφου των θλίψεων και των ικεσιών μας, ως υπόδειγμα της υποτακτικής, ευλαβικής μας παραίτησης και ως μάθημα για όλους μας σχετικά με το πώς η προσευχή απαντάται πιο αληθινά. Πρώτα λοιπόν, ας λάβουμε αυτή τη μεγάλη σκέψη του κειμένου μου, ότι ο Χριστός είναι σύντροφός μας στη θλίψη και στην ικεσία. «Στις ημέρες της σαρκός Του — όταν έφερε ό,τι φέρω εγώ — στις ημέρες της σαρκός Του πρόσφερε προσευχή και ικεσίες με δυνατές κραυγές και δάκρυα προς Εκείνον που μπορούσε να Τον σώσει από τον θάνατο.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξερευνά τη συντροφιά που δεν μας εγκαταλείπει ποτέ στον αγώνα και τα δάκρυα.
Και έτσι, με το βάρος των αμαρτιών και των θλίψεων του κόσμου, άρχισε να λυπάται και να είναι πολύ βαρυθυμικός. Και έπειτα, προχωρώντας, ας ασχοληθούμε με το ζήτημα από άλλη οπτική γωνία και ας σας υπενθυμίσουμε ότι, οτιδήποτε μπορεί να υπάρχει όλο δικό Του και πέρα από την εμβέλεια της κοινής ανθρωπότητας, που βιώθηκε στην επίσημη και φοβερή ώρα, εντούτοις είναι επίσης η αποκάλυψη μιας συντροφιάς που δεν μας εγκαταλείπει ποτέ σε όλους τους αγώνες, τα δάκρυα και τις προσευχές μας. Ω, πόσο διαφορετικό κάνει αυτό το πέρασμά μας μέσα από τη μοναχική εμπειρία της ανθρώπινης ζωής μας! Υπάρχουν στιγμές σε κάθε ζωή όταν κάθε ανθρώπινη στοργή και κάθε ανθρώπινη φωνή αποτυγχάνουν μπροστά σε μεγάλη θλίψη, και όταν αισθάνεστε ότι πρέπει να διανύσετε αυτό το μονοπάτι μόνοι.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στον Χριστό ως υπόδειγμα υποτακτικής ευλάβειας.
Είναι ο ιερέας μας επειδή έχει προπορευθεί σε κάθε δρόμο θλίψης και απώλειας, και είναι έτοιμος να μας στηρίξει όταν έρθει η σειρά μας να τον διανύσουμε. Και έτσι ας στραφούμε για μια στιγμή στην άλλη σύλληψη που υπάρχει εδώ, δηλαδή ότι η ίδια επίσημη σκηνή μας δείχνει τον Χριστό όχι μόνο ως σύντροφό μας στη θλίψη και την ικεσία, αλλά ως υπόδειγμα υποτακτικής ευλάβειας. Η γλώσσα του κειμένου μου χρειάζεται μόνο μία λέξη εξήγησης για να δείξει πού βρίσκεται αυτό. Παρατηρείτε ότι διαβάζει, «Και εισακούσθηκε εξαιτίας της ευλάβειάς Του». Τώρα, αυτές οι τελευταίες λέξεις, «εξαιτίας της ευλάβειάς Του», έχουν πάντα λάβει δύο διαφορετικές ερμηνείες, και, υποθέτω, πάντα θα τις λαμβάνουν. Το κείμενο επιτρέπει δίκαια τη μία ή την άλλη.Ο Μακλάρεν προχωρεί να ξεδιπλώσει τα μαθήματα μιας θελήσεως που κυριαρχεί στη σάρκα.
Μπορεί είτε να σημαίνουν, «Εισακούσθηκε ή ελευθερώθηκε από αυτό που φοβόταν» — το οποίο ξέρετε ότι δεν είναι αληθές — είτε μπορεί να σημαίνουν ότι εισακούσθηκε εξαιτίας της ευλάβειας και της υποταγής Του, ή, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια τέτοια λέξη — μια λέξη που δεν είναι γραφική και πολύ σύγχρονη — εισακούσθηκε εξαιτίας της ευσέβειάς Του. Και υποθέτω ότι η δεύτερη ήταν σαφώς η έννοια στο νου του συγγραφέα. Η προσευχή του Χριστού ήταν, «Εάν είναι δυνατόν», και η δεύτερη προσευχή Του ήταν, «Εάν αυτό το ποτήρι δεν μπορεί να παρέλθει από Εμένα, ας γίνει το θέλημά Σου». Αισθάνθηκε την απροθυμία της σαρκός να εισέλθει στον δρόμο του πάθους, τη φυσιολογική ανθρώπινη αποστροφή από όλα όσα βρίσκονταν μπροστά Του. Αλλά αυτή η αποστροφή δεν έκανε ποτέ τον σκοπό Του να κλονιστεί, ούτε Τον έκανε να χάσει την υιική εξάρτησή Του από το θέλημα του Πατέρα και την υποταγή στο θέλημα του Πατέρα. Και έτσι προκύπτουν από αυτό μεγάλα μαθήματα που μπορώ μόνο να θίξω για μια στιγμή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας την αληθινή απάντηση στην προσευχή.
Και το τελευταίο σημείο που θίγω είναι αυτό, ότι σύμφωνα με τη διδασκαλία αυτού του σχολίου πάνω σε εκείνη την επίσημη σκηνή, ο Κύριός μας σε αυτήν θέτει ενώπιόν μας το μάθημα του τι είναι η αληθινή απάντηση στην προσευχή. «Προσευχήθηκε προς Εκείνον που μπορούσε να Τον σώσει από τον θάνατο», και λέει το κείμενό μου: «Εισακούσθηκε». Εισακούσθηκε; Πώς εισακούσθηκε; Εισακούσθηκε σε αυτό. Εμφανίσθηκε σε Αυτόν άγγελος από τον ουρανό που Τον ενίσχυε. Εισακούσθηκε σε αυτό επειδή η προσευχή Του δεν ήταν «Ας παρέλθει αυτό το ποτήρι», αλλά η προσευχή Του ήταν, «Ας γίνει το θέλημά Σου», και το θέλημα του Θεού έγινε. Και έτσι προκύπτει η αληθινή καρδιά κάθε αληθινής προσευχής, «Ας γίνει το θέλημά Σου». Και η αληθινή απάντηση που λαμβάνουμε δεν είναι η άρση του βάρους, αλλά η πνοή στις καρδιές μας δύναμης για να το φέρουμε, ώστε να παύσει να είναι βάρος. Ας κάνουμε τις προσευχές μας όχι ιδιότροπες επιθυμίες να πετύχουμε τον δικό μας δρόμο, αλλά ταπεινές προσπάθειες να εισέλθουμε στον δρόμο του Θεού και να κάνουμε το θέλημά Του δικό μας, ώστε να έρθει σε εμάς ειρήνη και δύναμη, και μια ικανότητα επαρκής για την ανάγκη μας. Το ποτήρι θα γλυκανθεί, και τα χείλη μας θα γίνουν πρόθυμα να το πιουν. Ο Χριστός εισακούσθηκε, και ο Χριστός σταυρώθηκε. Μάθετε το μάθημα ότι εάν, σε όλα με προσευχή και ικεσία με ευχαριστία, κάνουμε τα αιτήματά μας γνωστά στον Θεό, οτιδήποτε άλλη απάντηση μπορεί να σταλεί ή να μην σταλεί, η πραγματική και υψηλότερη απάντηση θα σταλεί σίγουρα, και η ειρήνη του Θεού, που υπερβαίνει κάθε νου, θα φυλάξει τις καρδιές και τα νου μας εν Χριστώ Ιησού.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια παρούσα θλίψη σας χρειάζεται περισσότερο να θυμηθείτε ότι ο Χριστός έχει ήδη διανύσει αυτό το μονοπάτι; Πώς μπορεί το παράδειγμά Του της ευλαβικής υποταγής να μεταμορφώσει τον τρόπο που φέρνετε τους δικούς σας αγώνες ενώπιον του Πατέρα; Σε ποιο τομέα της προσευχής ζητάτε να αφαιρεθεί το ποτήρι αντί για δύναμη να το πιείτε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τον τέλειο Αρχιερέα που έμαθε υπακοή μέσω όσων έπαθε. Σε ευχαριστούμε που έχει προπορευθεί σε κάθε δρόμο θλίψης και ακόμη μεσιτεύει με δυνατές κραυγές και δάκρυα υπέρ ημών. Δίδαξέ μας να προσευχόμαστε όπως προσευχήθηκε Εκείνος, όχι επιμένοντας στον δικό μας δρόμο αλλά υποτασσόμενοι στον δικό Σου. Όταν το ποτήρι είναι πικρό, ενίσχυσέ μας να πούμε, «Ας γίνει το θέλημά Σου». Ας φυλάξει η ειρήνη που υπερβαίνει κάθε νου τις καρδιές μας καθώς ακολουθούμε Εκείνον που εισακούσθηκε εξαιτίας της ευλαβικής υποταγής Του. Εν ονόματί Του προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →