Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 13 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που έχει θρέψει γενιές στην προσεκτική ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Με σεβασμό προς τον λόγο και προς τις ψυχές εκείνων που τον ακούν, εισερχόμαστε στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο του Λουκά, όπου η επείγουσα πρόσκληση του Κυρίου μας προς μετάνοια ηχεί με αμείωτη δύναμη. Η μετρημένη αλλά διεισδυτική πραγματεία του Συμεών μας καλεί να εξετάσουμε τον εαυτό μας αντί των άλλων, και να ζητήσουμε εκείνη τη χάρη που μόνη προετοιμάζει την καρδιά για την επερχόμενη κρίση. Ο ίδιος Πνεύμα που καθοδήγησε τον ιεροκήρυκα ας καθοδηγήσει τον στοχασμό μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το δέκατο τρίτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Λουκά, ακούγοντας τη φωνή του Χριστού καθώς καλεί τους ακροατές του, και εμάς, σε μετάνοια. Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στις προειδοποιήσεις και στις υποσχέσεις του να ερευνήσουν τη συνείδηση πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει θέτοντας τη φύση της μετανοίας.
Ο Κύριός μας, βλέποντας ότι σκόπευαν να υπαινιχθούν πως αυτή η συμφορά ήταν κρίση από τον Θεό εξαιτίας κάποιας τεράστιας κακίας, διόρθωσε το σφάλμα τους, και τους δίδαξε να κοιτάξουν τον εαυτό τους αντί να κρίνουν και να καταδικάζουν τους άλλους. Τέτοιες συμφορές, παρατήρησε, έπεφταν αδιακρίτως στους δικαίους και στους ασεβείς: αλλά ερχόταν ημέρα κατά την οποία θα γινόταν δίκαιη διάκριση, και οι αμετανόητοι θα υποβάλλονταν στις βαρύτερες κρίσεις του Θεού. Αφού είδαμε πόση έμφαση έδωσε ο μακάριος Κύριός μας σε αυτές τις αλήθειες, δεν μπορούμε να θεωρηθούμε ανελεήμονες αν τις ανοίξουμε σε εσάς σύμφωνα με την αληθινή τους σημασία. Για αυτόν τον σκοπό θα δείξουμε, Ι. Τη φύση της μετανοίας— Όλοι είναι έτοιμοι να φανταστούν ότι γνωρίζουν τι είναι η μετάνοια· μολονότι, στην πραγματικότητα, πολύ λίγοι έχουν ορθές αντιλήψεις γι' αυτήν. Συνίσταται σε, 1.Έπειτα αναπτύσσει το πρώτο σημείο της μετανοίας στην ταπείνωση ενώπιον του Θεού.
Ταπείνωση ενώπιον του Θεού εξαιτίας της αμαρτίας— [Μολονότι αυτό δεν θα αμφισβητηθεί, λίγοι γνωρίζουν τι είδους ταπείνωση απαιτείται. Πρέπει να είναι βαθιά. Δεν αρκεί μια ελαφριά επιφανειακή λύπη. Η αμαρτία είναι φοβερό κακό, και πρέπει να θρηνείται με τρόπο αρμόζοντα στο μέγεθός της. Ακούστε με ποιον τρόπο ο ίδιος ο Θεός μας διδάσκει να θρηνούμε την τέλεσή της: «Ταπεινωθείτε, πενθήστε και κλάψτε· ας μετατραπεί το γέλιο σας σε πένθος και η χαρά σας σε βαρύ πένθος· ταπεινωθείτε κάτω από το ισχυρό χέρι του Θεού [Σημείωση: Ιακώβου 4:8-10].» Τέτοια ήταν η συντριβή που ένιωσαν οι τρεις χιλιάδες την ημέρα της Πεντηκοστής [Σημείωση: Πράξεις 2:37]: τέτοια επίσης ήταν η συντριπτική αίσθηση ενοχής που ένιωσε ο Δαβίδ [Σημείωση: Ψαλμοί 38:4· Ψαλμοί 51:3]: και τέτοια κατά πάσα άποψη ήταν η συντριβή του Έσδρα, όταν ομολόγησε ενώπιον του Θεού τις δικές του και του λαού του ανομίες [Σημείωση: Έσδρας 9:5-6].Στη συνέχεια επιμένει στην απαραίτητη αναγκαιότητα της μετανοίας.
Αλλά, επειδή μας ενδιαφέρει περισσότερο ό,τι αφορά τον εαυτό μας, θα προτιμήσουμε να λάβουμε γενική άποψη του θέματος, παρά να επιχειρήσουμε παράλληλη σύγκριση, η οποία θα ήταν περισσότερο περίεργη παρά χρήσιμη. Λέμε λοιπόν, αναφορικά με τη μετάνοια, ότι η αναγκαιότητά της είναι, 1. Απαραίτητη— [Σε αυτήν εξαρτώνται η αιώνια ευτυχία και η αιώνια δυστυχία· «αν δεν μετανοήσουμε, όλοι θα χαθούμε». Δεν είναι δικό μας να πούμε τι θα μπορούσε να κάνει ο Θεός: αρκεί να γνωρίζουμε τι θα κάνει. Έχει ορίσει τη μετάνοια ως μέσο για την απόκτηση συμφιλίωσης μαζί του: και έχει δώσει τον ίδιο τον Υιό του να πεθάνει για εμάς, ώστε, αφού η ενοχή της αμαρτίας εξιλεωθεί με το αίμα του σταυρού, να μπορεί να δέχεται τους επιστρέφοντες αμαρτωλούς σε πλήρη συμφωνία με τις απαιτήσεις του νόμου και της δικαιοσύνης. Ας γίνει σαφές αυτό το ζήτημα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών πιέζει την απαραίτητη αναγκαιότητα σε κάθε συνείδηση.
Δεν έχει ορίσει τη μετάνοια για να εξιλεώσει την αμαρτία· διότι αν μπορούσαμε να χύσουμε ποτάμια δακρύων, ποτέ δεν θα μπορούσαν να ξεπλύνουν την παραμικρή αμαρτία: μόνο το αίμα του Χριστού μπορεί να καθαρίσει από την αμαρτία: καμία άλλη πηγή δεν ανοίχθηκε ποτέ, ούτε μπορεί να ανοιχθεί, για την αμαρτία και την ακαθαρσία, παρά εκείνη που ανάβλυσε από τις πληγές του προσκυνητού Λυτρωτή μας. Αλλά η μετάνοια είναι αναγκαία για να προετοιμάσει τις ψυχές μας για άξια υποδοχή των θείων ελέων, και για κατάλληλη αξιοποίησή τους. Μολονότι λοιπόν δεν μπορεί να εξιλεώσει την αμαρτία, ούτε να αξιώσει τίποτε από τον Θεό, είναι απαραίτητη· και, αν δεν μετανοήσουμε, θα παραμείνουμε για πάντα στην παγίδα του διαβόλου, και οι πύλες του ουρανού θα κλείσουν σίγουρα εναντίον μας [Σημείωση: Β΄ Τιμοθέου 2:25-26]. Η δήλωση στο κείμενό μας θα εκπληρωθεί σίγουρα: και πιο σύντομα θα παρέλθουν ο ουρανός και η γη, παρά θα αποτύχει έστω ένα γιώτα ή ένα σημείο της.Διαβεβαιώνει την καθολική πρόσκληση σε μετάνοια για όλους.
Ας λάβουν λοιπόν υπόψη εκείνοι που θα υποστηρίξουν τέτοιο αντιγραφικό φρόνημα την προειδοποίηση του Παντοδύναμου: «Λες, Επειδή είμαι αθώος, σίγουρα η οργή του θα αποστραφεί από εμένα: ιδού, θα δικάσω μαζί σου, επειδή είπες, Δεν αμάρτησα [Σημείωση: Ιερεμίας 2:35]» Αν δεν ταπεινωθούν τώρα, ας προετοιμαστούν να υπερασπιστούν την υπόθεσή τους ενώπιον του Θεού την ημέρα της κρίσης. Λέμε λοιπόν ότι η αναγκαιότητα της μετανοίας είναι καθολική: και παρακαλούμε τον καθένα να εφαρμόσει τη δήλωση στην ίδια του την ψυχή, «Αν δεν μετανοήσετε, όλοι θα χαθείτε ομοίως.»] Προσφώνηση— 1. Προς εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους μετανοούντες— [Όσα ειπώθηκαν για τη φύση της μετανοίας, μπορούν κάλλιστα να μας οδηγήσουν να εξετάσουμε τον εαυτό μας, και να φοβηθούμε μήπως εξαπατήσουμε τις ίδιες μας τις ψυχές. Σας παρακαλούμε λοιπόν όλους να έχετε κατά νου τα συγκεκριμένα που ακούσατε, και να δοκιμάσετε τον εαυτό σας με αυτά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου υπήρξα πρόθυμος να κρίνω τους άλλους ενώ αργός να κρίνω τον εαυτό μου; Ποια σημεία γνήσιας ταπείνωσης και επιστροφής στον Θεό φέρνει τώρα στην προσοχή μου το Πνεύμα; Πώς θα κάνω, με τη χάρη, τη μετάνοια όχι παροδικό συναίσθημα αλλά μόνιμη διάθεση της ψυχής μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ δὶς διακηρύξας ὅτι ἐὰν μὴ μετανοήσωμεν πάντες ὡσαύτως ἀπολούμεθα, χάρισαι ἡμῖν οὕτω δέξασθαι τὸν λόγον σου, ὥστε καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας ἀποφέρειν καὶ εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης. Φεῖσαι ἡμῶν ἔτι ὀλίγον, Κύριε ἀγαθέ, ἵνα ἐν ταπειναῖς καὶ συντετριμμέναις καρδίαις ἐπιστρέψωμεν πρὸς σέ, καὶ μὴ ἐκκοπῶμεν, ἀλλὰ μείνωμεν ἐν τῇ σῇ ἐλέει εἰς ζωὴν αἰώνιον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →