← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 4 — με τον Γκιλ

Θρήνοι 4John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στην προσεκτική του κατά στίχο ερμηνεία του τέταρτου κεφαλαίου των Θρήνων, ο Γκιλ παρακολουθεί τον θρήνο του προφήτη για την ξεθωριασμένη δόξα της Σιών και τη βαθιά θλίψη του λαού. Η ερμηνεία του τονίζει τόσο την κυριολεκτική ερήμωση της Ιερουσαλήμ όσο και τα πνευματικά μαθήματα για τα τέκνα του Θεού. Καθώς ακούμε τα λόγια του Γκιλ, ας ανακινήσει το Πνεύμα τις καρδιές μας ώστε να θρηνήσουμε για την αμαρτία, να εκτιμήσουμε τη δικαιοσύνη του Χριστού και να αναπαυθούμε στους κυρίαρχους σκοπούς του Κυρίου ακόμη και μέσα στην κρίση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα μαζί το τέταρτο κεφάλαιο των Θρήνων. Αφήστε την επίσημη εικόνα του ξεθωριασμένου χρυσού, των σκορπισμένων λίθων και των παιδιών που υποφέρουν να βυθιστεί βαθιά στο πνεύμα σας. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αισθανθείτε το βάρος της πτώσης της Ιερουσαλήμ και το τρυφερό έλεος που ακόμη στηρίζει το πιστό υπόλοιπο. Ας προετοιμάσει το Άγιο Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει την ερμηνεία του τέταρτου κεφαλαίου των Θρήνων με στοχασμό πάνω στο ξεθώριασμα του χρυσού. Στίχος 1. Πώς έγινε ο χρυσός αμυδρός!.... Ή «σκεπασμένος» β· ή κρυμμένος με σκουριά, σκόνη ή χώμα· έτσι ώστε μόλις διακρίνεται: [πώς] άλλαξε ο πιο εκλεκτός χρυσός! Αυτό μπορεί να είναι κυριολεκτικά αληθές για τον χρυσό του ναού· και έτσι η Ταργκούμ τον αποκαλεί «τον χρυσό του οίκου του αγιαστηρίου»· με τον οποίο ήταν επικαλυμμένος, και πολλά πράγματα μέσα σε αυτόν, Α' Βασιλέων 6:21· και λυπήθηκε πολύ και αμαυρώθηκε με την καύση του ναού και τα ερείπιά του: η λάμψη του χάθηκε και το χρώμα του άλλαξε· αλλά μολονότι υπάρχει υπαινιγμός σε αυτό, πρέπει να νοηθεί μεταφορικά για τον λαό του Θεού· διότι αυτό που εκφράζεται εδώ με παραβολικές φράσεις, όπως παρατηρεί ο Άμπεν Έζρα, εξηγείται στους Θρήνους 4:2 με κατάλληλες και κυριολεκτικές: ευσεβείς και χαριτωμένοι άνθρωποι, που εκεί ονομάζονται οι πολύτιμοι υιοί της Σιών, είναι συγκρίσιμοι με χρυσό, ακόμη και με τον πιο εκλεκτό χρυσό· εν μέρει λόγω της ενδυμασίας και της στολής τους· χρυσός της Οφείρ· ένδυμα από επεξεργασμένο χρυσό· η πλούσια στολή της δικαιοσύνης του Χριστού· η οποία, για τη λάμψη και τη λαμπρότητά της, μοιάζει με τον πιο εκλεκτό χρυσό· και είναι τόσο διαρκής και ανθεκτική όσο εκείνος· και με την οποία οι άγιοι μοιάζουν με μάζα καθαρού χρυσού, Ψαλμοί 45:9· και εν μέρει λόγω των χαρισμάτων του Πνεύματος μέσα τους, τα οποία είναι σαν χρυσός για την καθαρότητά τους, ιδίως όταν δοκιμάζονται· για την αξία τους και τη φύση τους που πλουτίζει, και τη διάρκειά τους· ιδιαίτερα τα χαρίσματα της πίστης, της ελπίδας, της αγάπης, της ταπεινοφροσύνης, τα οποία είναι σαν σειρές από κοσμήματα και αλυσίδες χρυσού, και τόσο διακοσμητικά όσο αυτά· βλέπε Άσμα Ασμάτων 1:10· καθώς επίσης λόγω των διδασκαλιών της χάριτος που έλαβαν από αυτούς, οι οποίες είναι πιο επιθυμητές από χρυσό, από εκλεκτό χρυσό· και είναι καλύτερες από χιλιάδες χρυσού και αργύρου, εξαιτίας της εσωτερικής τους αξίας και αξίας· για την καθαρότητα και τη λάμψη τους, δοκιμασμένες και καθαρισμένες, και εξαιτίας της διάρκειάς τους, Ψαλμοί 19:10· καθώς και λόγω του πλούτου της χάριτος και της δόξας που κατέχουν και δικαιούνται: τώρα αυτό, σε οποιαδήποτε από τις έννοιές του, δεν μπορεί να χαθεί ως προς την ουσία, μόνο να γίνει αμυδρό· μπορεί να χάσει τη λάμψη και τη δόξα του, και σαν χρυσός να αλλάξει χρώμα, αλλά όχι τη φύση του· και αυτό μπορεί να συμβεί σε καλούς ανθρώπους, συγκρίσιμους με αυτόν· όταν υπάρχει παρακμή σε αυτούς, όσον αφορά την άσκηση της χάριτος· η πίστη στον Χριστό και τη δικαιοσύνη του είναι χαμηλή, η ελπίδα όχι ζωηρή, και η αγάπη ψυχραμένη· όταν υπάρχει πέπλο τραβηγμένο πάνω από το Ευαγγέλιο, μεγάλη αντίθεση σε αυτό, και απομάκρυνση από αυτό· ή οι διδασκαλίες του δεν κηρύσσονται τόσο καθαρά και συνεπώς· και όταν υπάρχει αποτυχία σε άγιο περίπατο και συνομιλία που του αρμόζει· όλα αυτά είναι θέμα θρήνου: οι λίθοι του αγιαστηρίου χύνονται στην κορυφή κάθε οδού· με την κυριολεκτική έννοια μπορεί να αφορά τους πολυτελείς λίθους του ναού, οι οποίοι, όταν αυτός καταστράφηκε, όχι μόνο βρίσκονταν σε σωρούς· αλλά πολλοί από αυτούς, τουλάχιστον, χωρίστηκαν και σκορπίστηκαν σε κάθε γωνία της πόλης και στους δρόμους της, και εκεί βρίσκονταν εκτεθειμένοι, παραμελημένοι και πατημένοι· βλέπε Α' Βασιλέων 5:17· αλλά, με τη μεταφορική έννοια, σχεδιάζει τον λαό του Θεού· ο οποίος, μολονότι εξάγεται από το κοινό λατομείο και λάκκο της ανθρωπότητας, και είναι από τη φύση σαν κοινοί λίθοι· όμως από το Πνεύμα και τη χάρη του Θεού γίνονται ζωντανοί και ζωηροί, και λαξεύονται και προσαρμόζονται για το πνευματικό οικοδόμημα της εκκλησίας· όπου τοποθετούνται, και είναι σαν τους λίθους στέμματος, σαν κοσμήματα και πολύτιμους λίθους· αλλά όταν υπάρχουν εχθρότητες, έριδες και διαιρέσεις μεταξύ τους, ώστε να αποσυνδέονται και να σκορπίζονται ο ένας από τον άλλον, η περίπτωσή τους μοιάζει με αυτούς τους λίθους του αγιαστηρίου· και αυτό πρέπει να θρηνηθεί. Ο Γκιλ στη συνέχεια εξηγεί τους πολύτιμους υιούς της Σιών στον στίχο 2. Στίχος 2. Οι πολύτιμοι υιοί της Σιών, συγκρίσιμοι με εκλεκτό χρυσό,.... Αυτό εξηγεί τι εννοείται στους Θρήνους 4:1· με χρυσό, εκλεκτό χρυσό και λίθους του αγιαστηρίου· όχι ο Ιωσίας και οι υιοί του, όπως μερικοί Ιουδαίοι ερμηνευτές· αλλά όλοι οι υιοί της Σιών, ή τα τέκνα του Θεού· όχι οι κάτοικοι της Σιών κυριολεκτικά, αλλά πνευματικά· βλέπε Ζαχαρία 9:13. Στρεφόμενος στον στίχο 3, ο Γκιλ εξετάζει τα θαλάσσια τέρατα που βγάζουν το στήθος. Στίχος 3. Ακόμη και τα θαλάσσια τέρατα βγάζουν το στήθος,.... Τα οποία μερικοί ερμηνεύουν ως δράκους· άλλοι ως φώκιες ή θαλάσσια μοσχάρια· αλλά είναι καλύτερο να νοηθεί για φάλαινες, όπως η λέξη αποδίδεται στη Γένεση 1:21· και αλλού: και ο Μποχάρτ δ έχει αποδείξει, από διάφορους συγγραφείς, ότι αυτές έχουν στήθη και γάλα· αλλά ότι τα στήθη τους, ή οπωσδήποτε οι θηλές τους, δεν είναι φανερές, αλλά κρυμμένες σαν σε θήκες, και πρέπει να βγάζονται: και έτσι ο Γιαρχί παρατηρεί ότι βγάζουν τα στήθη τους από μια θήκη, διότι τα στήθη τους έχουν κάλυμμα, το οποίο ξεσκεπάζουν: έτσι και ο Μπεν Μελέχ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει θεματικά με τη σύγκριση με την τιμωρία των Σοδόμων στον στίχο 6. Στίχος 6. Διότι η τιμωρία της ανομίας της θυγατέρας του λαού μου,.... Στη μακρά πολιορκία της πόλεώς τους, και τα κακά που τη συνόδευαν, ιδίως ο σκληρός λιμός: είναι μεγαλύτερη από την τιμωρία της αμαρτίας των Σοδόμων· η οποία καταστράφηκε μονομιάς με πυρ από τον ουρανό: ή μπορεί να αποδοθεί, «η ανομία της θυγατέρας του λαού μου είναι μεγαλύτερη από την αμαρτία των Σοδόμων» π· μολονότι οι άνθρωποι των Σοδόμων ήταν μεγάλοι αμαρτωλοί, οι Ιουδαίοι ήταν μεγαλύτεροι, οι αμαρτίες τους ήταν πιο επιβαρυμένες· σε αυτό συμφωνεί η Ταργκούμ, η οποία αποδίδει τη λέξη «αμαρτία», και παραφράζει τα ακόλουθα λόγια ως εξής, «και δεν κατοικούσαν σε αυτήν προφήτες για να προφητεύσουν σε αυτήν, και να την επιστρέψουν με μετάνοια»· όπως είχαν οι Ιουδαίοι, και επομένως η αμαρτία τους ήταν μεγαλύτερη· και οι δύο έννοιες είναι αληθινές, και η μία είναι το θεμέλιο της άλλης· αλλά η πρώτη φαίνεται να συμφωνεί καλύτερα με όσα ακολουθούν: εκείνη ανατράπηκε σαν σε μια στιγμή· με μια βροχή πυρός από τον ουρανό, η οποία την κατανάλωσε μονομιάς· ενώ η καταστροφή της Ιερουσαλήμ ήταν παρατεταμένη, μέσα από μακρά και επίπονη πολιορκία· οι κάτοικοι καταναλώνονταν σταδιακά από λιμό, λοιμό και μάχαιρα, και έτσι η τιμωρία τους ήταν μεγαλύτερη από εκείνη των Σοδόμων: και κανένα χέρι δεν έμεινε πάνω της· δηλαδή στα Σόδομα· το χέρι του Θεού ήταν αμέσως πάνω της, και την εξολόθρευσε μονομιάς, αλλά όχι τα χέρια των ανθρώπων· όπως τα χέρια των Χαλδαίων ήταν πάνω στους Ιουδαίους, θλίβοντάς τους και στενοχωρώντας τους για πολύ καιρό, γεγονός που έκανε την περίπτωσή τους χειρότερη. π מחטאת----Nwe ldgyw «και μεγάλη υπήρξε η ανομία--προ της αμαρτίας», Μοντάνους· «και μεγαλύτερη υπήρξε η κακία--προ της αμαρτίας», Κοκκέιους. Έτσι και η Λατινική Βουλγάτα. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή έχει ξεθωριάσει η λάμψη της πίστης, και τι μπορεί να με καλεί το Πνεύμα να αποκαταστήσω; 2. Πώς η αντίθεση μεταξύ του πολύτιμου λαού του Θεού και της περιφρόνησης του κόσμου προκαλεί την αίσθηση της ταυτότητάς μου στον Χριστό; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευθώ την δίκαιη κρίση του Θεού ενώ προσκολλώμαι στο έλεός Του της διαθήκης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ἐλεήμον, καθὼς ἐσυλλογισθήκαμεν τὸν μαραινόμενον χρυσὸν καὶ τοὺς διεσκορπισμένους λίθους τῆς Σιών, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἀνανέωσον τὴν πρώτην ἀγάπην ἡμῶν πρὸς Σέ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς σκληρότητος τῆς γεννωμένης ἐκ τῆς ἀπιστίας καὶ χάρισον ἡμῖν τρυφερὰν συμπόνιαν ἀκόμη καὶ ἐν δοκιμασίᾳ. Εἴθε τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ νὰ καθαρίσῃ πᾶσαν κηλῖδα καὶ τὸ Πνεῦμα νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν λάμψιν τῆς ἁγιότητος ἐν ἡμῖν, ἵνα ἡ Ἐκκλησία Σου λάμψῃ πάλιν ὡς ζῶντες λίθοι, ἕως ὅτου πᾶς θρῆνος μετατραπῇ εἰς ἔπαινον κατὰ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →