Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμ 10 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι για το Ρωμαίους 10 ανοίγει ένα παράθυρο στον βαθύ πόθο του αποστόλου Παύλου για τον λαό του και στο εκπληκτικό έλεος που εξισώνει κάθε καρδιά ενώπιον του Θεού. Σε αυτούς τους στίχους τα μεγάλα θέματα του ζήλου χωρίς γνώση, της δικαιοσύνης της πίστης και της αμερόληπτης πρόσκλησης του ευαγγελίου έρχονται σε έντονη εστίαση. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ιχνηλατήσουμε πώς ο νόμος δείχνει πέρα από τον εαυτό του στον Χριστό και πώς ο ίδιος Κύριος προσφέρει πλούτη σε όλους όσοι τον επικαλούνται. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας εμπιστοσύνη και να χαιρόμαστε για την εγγύτητα του λόγου της σωτηρίας. Αυτό το μάθημα μας οδηγεί σε προσευχητική περισυλλογή για το εύρος της χάριτος του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ακούστε τον προσωπικό φόρτο του Παύλου, την αντίθεση μεταξύ δικαιοσύνης του νόμου και δικαιοσύνης της πίστης, και την οικουμενική υπόσχεση που εκτείνεται σε καθέναν που επικαλείται τον Κύριο. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν προχωρήσετε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά καταγράφοντας την εγκάρδια επιθυμία και προσευχή του Παύλου για τον Ισραήλ.
1. Μια καλή ευχή (εδ. 1), μια ευχή να σωθούν—να σωθούν από την προσωρινή καταστροφή και αφανισμό που επέρχονταν επάνω τους—να σωθούν από την επερχόμενη οργή, την αιώνια οργή, που κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια τους. Σε αυτή την ευχή υπονοείται ότι μπορεί να πεισθούν και να μεταστραφούν· δεν μπορούσε να προσευχηθεί με πίστη ότι θα σωθούν στην απιστία τους. Αν και ο Παύλος κήρυττε εναντίον τους, όμως προσευχόταν γι' αυτούς. Σε αυτό ήταν ελεήμων, όπως ο Θεός, ο οποίος δεν θέλει να απολεσθεί κανείς (Β' Πέτρου 3:9), δεν επιθυμεί τον θάνατο των αμαρτωλών. Είναι καθήκον μας να επιθυμούμε αληθινά και ειλικρινά τη σωτηρία των δικών μας. Αυτό, λέει, ήταν η επιθυμία της καρδιάς του και η προσευχή του, που υποδηλώνει, (1.) Τη δύναμη και την ειλικρίνεια της επιθυμίας του. Ήταν επιθυμία της καρδιάς του· δεν ήταν τυπικό κομπλιμέντο, όπως οι καλές ευχές είναι για πολλούς από τα δόντια προς τα έξω, αλλά πραγματική επιθυμία. Αυτό ήταν πριν γίνει προσευχή του. Η ψυχή της προσευχής είναι η επιθυμία της καρδιάς. Ψυχρές επιθυμίες απλώς ζητούν αρνήσεις· πρέπει να αναπνέουμε τις ψυχές μας σε κάθε προσευχή. (2.) Την προσφορά αυτής της επιθυμίας στον Θεό. Δεν ήταν μόνο επιθυμία της καρδιάς του, αλλά ήταν και προσευχή του. Μπορεί να υπάρχουν επιθυμίες στην καρδιά, και όμως όχι προσευχή, εκτός αν αυτές οι επιθυμίες παρουσιαστούν στον Θεό. Ευχές και θελήσεις, αν αυτό είναι όλο, δεν είναι προσευχή.Στη συνέχεια παρέχει μια ειλικρινή μαρτυρία για τον ζήλο τους προς τον Θεό.
2. Μια καλή μαρτυρία, ως λόγος της καλής ευχής του (εδ. 2): Μαρτυρώ γι' αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού. Οι άπιστοι Ιουδαίοι ήταν οι πιο πικροί εχθροί που είχε ο Παύλος στον κόσμο, και όμως ο Παύλος τους αποδίδει τόσο καλό χαρακτήρα όσο η αλήθεια μπορούσε να αντέξει. Πρέπει να λέμε το καλύτερο που μπορούμε ακόμη και για τους χειρότερους εχθρούς μας· αυτό είναι να ευλογούμε εκείνους που μας καταριούνται. Η αγάπη μας διδάσκει να έχουμε την καλύτερη γνώμη για τα πρόσωπα, και να δίνουμε την καλύτερη ερμηνεία σε λόγια και πράξεις, που μπορούν να αντέξουν. Πρέπει να προσέχουμε αυτό που είναι αξιέπαινο ακόμη και σε κακούς ανθρώπους. Έχουν ζήλο Θεού. Η αντίθεσή τους προς το ευαγγέλιο προέρχεται από αρχή σεβασμού προς τον νόμο, τον οποίο γνωρίζουν ότι προέρχεται από τον Θεό. Υπάρχει κάτι σαν τυφλός παραπλανημένος ζήλος: τέτοιος ήταν εκείνος των Ιουδαίων, οι οποίοι, όταν μισούσαν τον λαό και τους υπηρέτες του Χριστού, και τους έδιωχναν, έλεγαν, Ας δοξασθεί ο Κύριος (Ησαΐας 66:5)· μάλιστα, τους σκότωναν, και νόμιζαν ότι προσέφεραν υπηρεσία στον Θεό, Ιωάννης 16:2.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη φύση και τις αιτίες της απιστίας τους.
1. Η φύση της απιστίας τους. Δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Θεού, δηλαδή δεν ενέδωσαν στους όρους του ευαγγελίου, ούτε αποδέχθηκαν την προσφορά της δικαίωσης δια πίστεως στον Χριστό, που γίνεται στο ευαγγέλιο. Η απιστία είναι μη υποταγή στη δικαιοσύνη του Θεού, αντιστεκόμενοι στην ευαγγελική διακήρυξη της απαλλαγής. Δεν υποτάχθηκαν. Στην αληθινή πίστη, χρειάζεται μεγάλη υποταγή· γι' αυτό το πρώτο μάθημα που διδάσκει ο Χριστός είναι να αρνηθούμε τον εαυτό μας. Είναι μεγάλο κομμάτι συγκατάβασης για μια υπερήφανη καρδιά να είναι ικανοποιημένη να οφείλει στη δωρεάν χάρη· διστάζουμε να προσφύγουμε ως πένητες.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι διευρύνει τον ορίζοντα για να δείξει ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Ιουδαίου και Έλληνα.
Οι πρώτες λέξεις εκφράζουν τον σκοπό του αποστόλου σε αυτούς τους στίχους, ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών, αλλά στέκονται στο ίδιο επίπεδο όσον αφορά την αποδοχή από τον Θεό. Στον Ιησού Χριστό δεν υπάρχει ούτε Έλληνας ούτε Ιουδαίος, Κολασσαείς 3:11. Ο Θεός δεν σώζει κανέναν ούτε απορρίπτει κανέναν επειδή είναι Ιουδαίοι, ούτε επειδή είναι Έλληνες, αλλά αποδέχεται εξίσου και τους δύο με τους όρους του ευαγγελίου: Δεν υπάρχει διαφορά. Για την απόδειξη αυτού προβάλλει δύο επιχειρήματα:—
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί ο δικός μου ζήλος να υπερβαίνει την αληθινή γνώση της δικαιοσύνης του Θεού;
Πώς ανταποκρίνομαι στην εγγύτητα του λόγου της πίστεως στην καθημερινή μου ζωή;
Με ποιους τρόπους μπορώ να υποδεχθώ την αλήθεια ότι ο ίδιος Κύριος είναι πλούσιος προς όλους όσοι τον επικαλούνται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ πίστεως ἐν Χριστῷ, προσφερομένην δωρεὰν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά σου. Δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας, αἱ ὁποῖαι ἀπορρίπτουν πᾶσαν προσπάθειαν νὰ ἐγκαθιδρύσωμεν τὸ ἴδιον ἡμῶν μητρῶον καὶ ἀναπαύονται πλήρως εἰς τὸ τετελεσμένον ἔργον τοῦ Υἱοῦ σου. Πλήρωσον ἡμᾶς τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα τὰ στόματα ἡμῶν ὁμολογῶσι τὸν Ἰησοῦν Κύριον καὶ οἱ πόδες ἡμῶν μεταφέρωσι τὴν ἀγαθὴν ἀγγελίαν εἰς πᾶν ἔθνος. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →