← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεση 27-28 — με τον Μακλάρεν

Γένεσις 27-28Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν και ακούμε καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 27 και 28 της Γένεσης. Ο Μακλάρεν παρακολουθεί την πρώιμη ιστορία του Ιακώβ με προσεκτική προσοχή τόσο στην ανθρώπινη αδυναμία όσο και στον θείο σκοπό της. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς ο Θεός αρχίζει να πλάθει έναν δόλιο άνθρωπο σε φορέα της ευλογίας της διαθήκης. Μέσα από αυτή την έκθεση οδηγούμαστε στο ίδιο υπομονετικό έργο που ακόμη μεταμορφώνει ζωές σήμερα. Ας δεχθούμε αυτές τις γνώσεις με ανοιχτές καρδιές και ήσυχη προσοχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 27 και 28 της Γένεσης. Προσέξτε τις οικογενειακές εντάσεις, την φυγή του Ιακώβ και το απροσδόκητο νυχτερινό όραμα στη Βαιθήλ. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Αφήστε τις αρχαίες σκηνές να προετοιμάσουν τον νου σας για την έκθεση που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας το σκηνικό για το όνειρο του Ιακώβ. Ξεκινώντας υπό τέτοιες συνθήκες και προερχόμενος από τέτοια ατμόσφαιρα και ταξιδεύοντας πίσω στη Χαράν, την τρύπα του λάκκου από όπου είχε ανασκαφεί ο Αβραάμ, και γυρίζοντας την πλάτη του στη γη όπου ο Θεός ήταν με τον οίκο του, ο περιπλανώμενος δεν ήταν πιθανό να τρέφει υψηλές σκέψεις. Η ζωή του ήταν σε κίνδυνο· ήταν μόνος, ένα ασαφές μέλλον ήταν μπροστά του, ίσως η συνείδησή του δεν ήταν πολύ άνετη. Αυτά τα πράγματα θα ήταν στο μυαλό του καθώς ξάπλωσε και κοίταξε τον ιώδη ουρανό τόσο μακριά πάνω του, που έκαιγε με όλα του τα άστρα. Κουρασμένος και με το κεφάλι γεμάτο ταπεινές φροντίδες, σχέδια και πιθανώς φόβους, κοιμήθηκε· και τότε φλόγισε σε 'εκείνο το εσωτερικό μάτι, που είναι η ευδαιμονία της μοναξιάς' για τον καθαρό και ο τρόμος του για τον κακό, αυτό το όραμα, που μιλά πράγματι στην τότε ανάγκη του, όπως το διέκρινε, αλλά αποκαλύπτει σε αυτόν και σε εμάς την αλήθεια που εξευγενίζει όλη τη ζωή, καίει τα σκουπίδια των γήινων στόχων και των εγωιστικών, δόλιων τρόπων. Στη συνέχεια περιγράφει τις λεπτομέρειες του ουράνιου οράματος. Πρέπει να αντιληφθούμε τη μορφή του οράματος ως μια ευρεία σκάλα ή κεκλιμένη ανάβαση, παρά ως σκάλα, που φτάνει ακριβώς από την πλευρά του κοιμισμένου μέχρι τον μακρινό ουρανό, το μονοπάτι της κατοικημένο από αγγελιαφόρους και η κορυφή της να αγγίζει τον τόπο όπου έλαμπε μια δόξα που ωχρίαζε ακόμη και τους λαμπρούς αστερισμούς εκείνου του καθαρού ουρανού. Ο Ιακώβ είχε νομίσει ότι ήταν μόνος· το όραμα κατοικεί την έρημο. Είχε αισθανθεί ανυπεράσπιστος· το όραμα συγκεντρώνει στρατούς για την ασφάλειά του. Είχε σέρνεται στη γη, χωρίς σκέψεις πέρα από τα φευγαλέα αγαθά της· το όραμα υψώνει τα μάτια του από το χαμηλό επίπεδο στο οποίο είχαν κοιτάξει. Είχε επίγνωση ελάχιστης σύνδεσης με τον ουρανό· το όραμα του δείχνει ένα μονοπάτι από την ίδια την πλευρά του κατευθείαν στα βάθη του. Πιθανώς είχε σκεφτεί ότι άφηνε την παρουσία του Θεού του πατέρα του όταν έφευγε από τη σκηνή του πατέρα του· το όραμα καίει στην έκπληκτη καρδιά του τη συνείδηση του Θεού ως εκεί, στη μοναξιά και τη νύχτα. Ο Μακλάρεν συνδέει το όραμα με την εκπλήρωσή του στον Χριστό. Περνάμε από την έρημη έρημο και το μυστηριώδες λυκόφως της Γένεσης στους πολυσύχναστους δρόμους μεταξύ Γαλιλαίας και Ιορδάνη και στο καθαρό ιστορικό φως της ημέρας του ευαγγελίου, και ακούμε τον Χριστό να ανανεώνει την υπόσχεση στον δόλιο Ιακώβ, σε κάποιον που ονόμασε γιο του Ιακώβ στις μεταγενέστερες καλύτερες ημέρες του, 'Ισραηλίτη αληθινό, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος.' Η ίδια η καρδιά του έργου του Χριστού αποκαλύφθηκε στους όρους αυτού του οράματος: Από εδώ και πέρα 'θα δείτε τον ουρανό ανοιχτό και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν πάνω στον Υιό του ανθρώπου.' Έτσι, λοιπόν, το φευγαλέο όραμα ήταν μια παροδική αποκάλυψη μιας μόνιμης πραγματικότητας και μια αμυδρή προεικόνιση της αληθινής επικοινωνίας μεταξύ ουρανού και γης. Ο Ιησούς Χριστός είναι η σκάλα μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Σε Αυτόν κατεβαίνουν όλα τα θεία δώρα· δι' Αυτού ανεβαίνουν όλοι οι άγγελοι της ανθρώπινης αφοσίωσης, αφιέρωσης και επιθυμίας. Αυτή η επίπεδη γη δεν είναι τόσο μακριά από τον υψηλότερο ουρανό όσο νομίζει η αίσθηση.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν εξάγει πρακτικά μαθήματα για την καθημερινή ζωή. Το όραμα του Ιακώβ προοριζόταν να τον διδάξει, και προορίζεται να διδάξει εμάς, την εγγύτητα του Θεού και την ταχεία αμεσότητα της επικοινωνίας, μέσω της οποίας η βοήθειά Του έρχεται σε εμάς και οι επιθυμίες μας ανεβαίνουν προς Αυτόν. Αυτές και οι συγγενείς αλήθειες επρόκειτο να είναι γι' αυτόν, και πρέπει να είναι για εμάς, οι γονείς πολλής ευγένειας. Εδώ είναι το μυστικό της ανύψωσης του στόχου και της σκέψης πάνω από τα ταπεινά πράγματα της αίσθησης. Όλοι μας, και ιδιαίτερα οι νέοι, στις φλέβες των οποίων χορεύει το αίμα και για τους οποίους η ζωή είναι σε όλη της τη δόξα και φρεσκάδα, πειραζόμαστε να τη θεωρούμε ως το παν. Μας κάνει καλό να έχουμε αυτό το όραμα των αιώνιων πραγματικοτήτων να φλέγεται μέσα μας, ακόμη κι αν φαίνεται να μας γυαλίζει μάλλον παρά να λάμπει με απαλό φως. Το ορατό δεν είναι παρά ένα λεπτό πέπλο του αόρατου. Η γη, την οποία είμαστε πολύ πρόθυμοι να κάνουμε εργαστήριο ή απλό κήπο ευχαρίστησης, είναι μια Βαιθήλ, ένας οίκος Θεού. Παντού στέκεται η σκάλα· παντού οι άγγελοι ανεβαίνουν και κατεβαίνουν· παντού το Πρόσωπο κοιτάζει από την κορυφή. Τίποτα δεν θα σώσει τη ζωή από το να γίνει, αργά ή γρήγορα, τετριμμένη, μονότονη και απείρως κουραστική, παρά το συνεχές όραμα του παρόντος Θεού και η συνεχής εμπειρία της ταχείας ανόδου και καθόδου των επιθυμιών μας και των ευλογιών Του. Τέλος, ο Μακλάρεν στοχάζεται τη μακρά διαδικασία μεταμόρφωσης. Αλλά πολλά κουραστικά χρόνια και πολλές οδυνηρές θλίψεις πρέπει να αφήσουν τα σημάδια τους πάνω του πριν η κακή ροπή πιεστεί έξω από το αίμα του· και με την ακούραστη μακροθυμία του υπομονετικού Φίλου και Δασκάλου του στον ουρανό, ο δόλιος, γήινος Ιακώβ 'ο υποσκελιστής' μετατρέπεται σε 'Ισραήλ, τον πρίγκιπα με τον Θεό, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος.' Όσο πιο αργός ο μαθητής, τόσο πιο θαυμαστή η ανεκτικότητα του Δασκάλου· και τόσο περισσότερο μπορούμε εμείς, που είμαστε επίσης αργοί μαθητές, να πάρουμε θάρρος να πιστέψουμε ότι δεν θα θυμώσει σύντομα μαζί μας ούτε θα μας αφήσει μέχρι να κάνει εκείνο για το οποίο μας έχει μιλήσει.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην δική σας ιστορία αισθάνεστε τον Θεό να σας συναντά σε απροσδόκητα μέρη; Πώς η υπόσχεση της παρουσίας του Θεού σας σταθεροποιεί όταν το μέλλον φαίνεται αβέβαιο; Ποιο βήμα εμπιστοσύνης μπορείτε να κάνετε σήμερα σε απάντηση του υπομονετικού έργου του Θεού στη ζωή σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Θεέ, Σε ευχαριστούμε για τον υπομονετικό τρόπο με τον οποίο μας συναντάς στις περιπλανήσεις μας και μιλάς υποσχέσεις πάνω στις ζωές μας. Άνοιξε τα μάτια μας να δούμε τη σκάλα που ακόμη στέκεται μεταξύ ουρανού και γης. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στην παρουσία Σου όταν αισθανόμαστε μόνοι ή φοβισμένοι. Πλάσε τις καρδιές μας όπως έπλασες του Ιακώβ, μετατρέποντας το συμφέρον σε εμπιστοσύνη και τον φόβο σε λατρεία. Είθε το όραμα της εγγύτητάς Σου να μας φυλάξει αυτή την ημέρα και να μας οδηγήσει τελικά στο σπίτι. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →