Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 19-20 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Κάθε ημέρα επιστρέφουμε στην Αγία Γραφή με τη βοήθεια των Επεξηγηματικών Σημειώσεων του Ιωάννη Ουέσλεϊ, των σύντομων σχολίων κατά στίχο που συνέγραψε ο ιδρυτής του Μεθοδισμού. Αυτές οι σύντομες και εύστοχες παρατηρήσεις ανοίγουν την απλή έννοια του κειμένου ενώ μας προσκαλούν να ακούσουμε εκ νέου τον ζωντανό λόγο του Θεού. Σήμερα ακούμε καθώς οι προφητείες του Ιερεμία κατά του Ιούδα ξεδιπλώνονται στα κεφάλαια 19 και 20, αφήνοντας την σταθερή καθοδήγηση του Ουέσλεϊ να μας οδηγήσει βαθύτερα στο δαπανηρό μήνυμα του προφήτη και στην ακλόνητη εμπιστοσύνη του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο τόπο και διαβάστε αργά τον Ιερεμία 19–20, επιτρέποντας στις συμβολικές πράξεις και στους ωμούς θρήνους του προφήτη να μιλήσουν. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις κρίσεως και το προσωπικό κόστος που υφίσταται ο Ιερεμίας για να μιλήσει τον λόγο του Θεού. Σταματήστε όπου μια φράση παραμένει, και συνεχίστε έως ότου ολοκληρωθούν τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ αρχίζει με τη σημείωσή του στον στίχο 5.
Στίχος 5. Έκτισαν επίσης τους υψηλούς τόπους του Βάαλ, για να καύσουν τους υιούς τους με πυρ ως ολοκαυτώματα προς τον Βάαλ, το οποίο δεν προσέταξα ούτε ελάλησα ούτε ήλθεν εις τον νουν μου: Να καύσουν — Ούτος και ο επόμενος στίχος περιέχουν άλλη μεγάλη αμαρτία του λαού τούτου, μετά της τιμωρίας την οποίαν ο Θεός αναλογεί προς αυτήν. Η αμαρτία εν γένει ήτο η ειδωλολατρία, αλλά είδος αυτής βαρβαρώτατον, μνημονευόμενον και εν τω κεφ. 7:31· 32:35, όπου λέγεται ότι εποίησαν τους υιούς και τας θυγατέρας αυτών να διέλθωσι διά του πυρός προς τον Μολόχ· ο τόπος όπου το έπραττον ονομάζεται Τοφέθ, στίχ. 19:6, περί του οποίου γίνεται μνεία και εν Ησαΐα 30:33. Ο Βάαλ και ο Μολόχ σημαίνουν το αυτό πράγμα· ο Βάαλ σημαίνει Κύριον, ο Μολόχ Βασιλέα. Και οι δύο, Βάαλ και Μολόχ, φαίνονται κοινά ονόματα εις πάντα τα είδωλα. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ σχολιάζει κατόπιν την μετονομασία του Πασχώρ.
Στίχος 3. Και εγένετο την επαύριον, ότι ο Πασχώρ εξήγαγε τον Ιερεμίαν εκ των ξύλων. Τότε είπεν ο Ιερεμίας προς αυτόν, Ο Κύριος δεν εκάλεσε το όνομά σου Πασχώρ, αλλά Μαγώρ-μισσαβίβ. Δεν εκάλεσε — Η έννοια του Θεού ήτο, όχι ότι δεν θα εκαλείτο πλέον υπό των ανθρώπων Πασχώρ, αλλά ότι η κατάστασις αυτού δεν θα ανταπεκρίνετο εις το όνομα τούτο Πασχώρ, το οποίον σημαίνει ιερέα ακμάζοντα· αλλά Μαγώρ-μισσαβίβ, τουτέστι φόβος και τρόμος εκ παντός μέρους. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ στρέφεται έπειτα εις την πείραν του προφήτου περί του λόγου ως πυρός.
Στίχος 9. Τότε είπα, δεν θα μνημονεύσω αυτόν ούτε θα λαλήσω πλέον εν τω ονόματι αυτού. Αλλά ο λόγος αυτού ήτο εν τη καρδία μου ως πυρ καιόμενον κεκλεισμένον εν τοις οστοίς μου, και εκουράσθην από του να υπομένω, και δεν ηδυνάμην να σιωπήσω. Είπα — Δεν ελάλησε τούτο φανερώς, αλλά εν τη καρδία αυτού. Αλλά — Εύρεν εν τη καρδία αυτού αναγκασμόν να προχωρήση. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Ουέσλεϊ καταλήγει εφιστώντας την προσοχήν εις τον στίχον 11.
Στίχος 11. Αλλά ο Κύριος είναι μετ' εμού ως ισχυρός και φοβερός· διά τούτο οι διώκται μου θα προσκόψωσι και δεν θα υπερισχύσωσι· θα καταισχυνθώσι μεγάλως· διότι δεν θα ευοδωθώσι· η αιώνιος αυτών σύγχυσις δεν θα λησμονηθή ποτέ. Αλλά — Ο προφήτης αναλαμβάνων εαυτόν εκ της παρορμήσεως του πάθους, ενθαρρύνεται εν τω Θεώ αυτού, τον οποίον καλεί ισχυρόν και φοβερόν, ούτω διακηρύττων την πίστιν αυτού εις την δύναμιν του Θεού, ως ικανού να σώση αυτόν, και εις την υπόσχεσιν και την αγαθήν θέλησιν του Θεού προς αυτόν· διά τούτο λέγει, Ο Κύριος είναι μετ' εμού· τοιαύτη ήτο η υπόσχεσις του Θεού προς τον προφήτην τούτον, όταν πρώτον ανέλαβε το προφητικόν αξίωμα, κεφ. 1:8. Μη φοβηθής από των προσώπων αυτών, διότι εγώ είμαι μετά σου διά να σε ελευθερώσω, λέγει ο Κύριος· εκ τούτου συμπεραίνει ότι, μολονότι είχε πολλούς διώκοντας την ζωήν αυτού, όμως αυτοί θα προσκόψωσιν εις τας οδούς της βίας, και δεν θα υπερισχύσωσι. Καταισχυνθώσι — Ότι θα καταισχυνθώσι διά όσα έπραξαν, ή θα οδηγηθώσιν εις αισχύνην διά όσα έπραξαν· διότι δεν θα ευοδωθώσι· ή επράττον ως άφρονες, και δεν εφρόντιζον συνετώς υπέρ εαυτών (ούτω μεταφράζεται η λέξις αύτη, Ησαΐας 52:13), ναι, θα γίνωσιν όνειδος, και το όνειδος αυτών θα ήναι διαρκές αιώνιον όνειδος το οποίον δεν θα λησμονηθή. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνομαι ότι ο Θεός με καλεί να ομιλήσω την αλήθειαν ακόμη και όταν τούτο κοστίζει; Πώς ο λόγος του Θεού εφάνη ως πυρ εντός μου την εβδομάδα ταύτην; Εις ποίαν παρούσαν δοκιμασίαν προσκαλούμαι να εμπιστευθώ ότι ο Κύριος είναι μετ' εμού ως ισχυρός υπερασπιστής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Θεέ, συ απέστειλας τον λόγον σου διά του Ιερεμία και τον εστήριξας εν μέσω απορρίψεως και πόνου. Δώρησαι εις ημάς την αυτήν τόλμην να ομιλώμεν όσα προστάζεις και το αυτό πυρ το οποίον δεν θα επιτρέψη να σιωπήσωμεν. Όταν η αντίδρασις υψωθή, υπενθύμισον εις ημάς ότι συ είσαι μεθ' ημών ως ισχυρός και φοβερός. Μόρφωσον τας καρδίας ημών να εμπιστεύωνται την παρουσίαν σου μάλλον ή τους φόβους ημών, και διατήρησον ημάς πιστούς έως τέλους. Διά Χριστού του Κυρίου ημών, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →