← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 5-6 — με τον Γκιλ

Ιώβ 5-6John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στα κεφάλαια πέντε και έξι του Ιώβ, ο Γκιλ αναλύει προσεκτικά τη συμβουλή του Ελιφάζ και την αγωνιώδη απάντηση του Ιώβ, ανιχνεύοντας τα νήματα της θλίψης, της θείας κυριαρχίας και της ορθής αντίδρασης του πιστού. Η ερμηνεία του κατά στίχο μας προσκαλεί να ακούσουμε εκ νέου την αρχαία σοφία ενώ κρατούμε σταθερά το ευαγγέλιο της χάριτος. Καθώς προχωρούμε μέσα από την εισαγωγή, την ανάγνωση, τη μελέτη, τον στοχασμό, την απάντηση και την προσευχή, ας εφαρμόσει το Πνεύμα αυτές τις αλήθειες στις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο των κεφαλαίων πέντε και έξι του Ιώβ και διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον διάλογο μεταξύ του Ελιφάζ και του Ιώβ να ηχήσει στα αυτιά σας. Προσέξτε το βάρος της λύπης, τα ερωτήματα για την οδύνη και τις επικλήσεις στους τρόπους του Θεού. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά αντιμετωπίζοντας την αρχική πρόκληση του πρώτου στίχου του πέμπτου κεφαλαίου. Στίχος 1. Κάλεσε τώρα, αν υπάρχει κάποιος που θα σου απαντήσει ,.... Δηλαδή, κάλεσε τον Θεό, το οποίο, αν ειπωθεί σοβαρά και όχι ειρωνικά, ήταν καλή συμβουλή· ο Θεός πρέπει να επικαλείται, και ιδιαίτερα σε καιρούς θλίψης· και η επίκληση πρέπει να γίνεται με πίστη, με ειλικρίνεια και με θέρμη, και να συνοδεύεται από ομολογία αμαρτίας και μετάνοια γι' αυτήν· και αργά ή γρήγορα ο Θεός ακούει και απαντά σε αυτούς που τον επικαλούνται· αλλά ο Ελιφάζ υπονοεί ότι αν ο Ιώβ τον καλούσε, θα ήταν μάταιο, δεν θα τον άκουγε, βασιζόμενος στην ίδια αρχή που είχαν οι Ιουδαίοι στην εποχή του Χριστού, «ο Θεός δεν ακούει αμαρτωλούς»: Ιωάννης 9:31· ή κάλεσέ τον να σου δώσει χρησμό από τον ουρανό, να σου χαρίσει όραμα και αποκάλυψη, και δες αν μπορείς να λάβεις κάτι που θα αντέκρουε και θα αντέκρουε όσα είχε παραδώσει ως ερχόμενα από εκείνον τον τρόπο· το οποίο, αν μπορούσε να γίνει από αυτόν, θα φαινόταν ψεύδος και απάτη, αφού μία αποκάλυψη από τον Θεό δεν αντιφάσκει με άλλη: ή αλλιώς η έννοια είναι, «κάλεσε τώρα» και σύναξε όλο τον κατάλογο των καλών ανθρώπων που υπήρξαν από την αρχή του κόσμου, και δες αν υπάρχει κάποιος που «αντιστοιχεί σε σένα» ν, του οποίου η περίπτωση, ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά αντιστοιχούν σε σένα· αν ποτέ κάποιος από αυτούς θλίφθηκε όπως εσύ, ή συμπεριφέρθηκε ποτέ με τόση απρέπεια, ανυπομονησία, γογγυσμό και βλασφημία κατά του Θεού όπως εσύ· που άνοιξε ποτέ το στόμα του και καταράστηκε την ημέρα της γέννησής του και αντέδρασε στην πρόνοια και τη δικαιοσύνη του Θεού όπως εσύ, σαν να αντιμετωπίστηκες άδικα: ή μάλλον, «κάλεσε τώρα», και κάλεσε όλα τα πλάσματα μαζί, αγγέλους και ανθρώπους, και βρες κάποιον από αυτούς να είναι προστάτης σου, να υπερασπιστεί την υπόθεσή σου και να συνηγορήσει για σένα, να δώσει απάντηση σε όσα ειπώθηκαν, από τη λογική, την εμπειρία και την αποκάλυψη: και αν το πετύχεις αυτό, το οποίο δεν είναι πιθανό, «ιδού, υπάρχει ένας που μπορεί να σου απαντήσει» ο, όπως μερικοί αποδίδουν τα λόγια, εννοώντας είτε τον Θεό είτε τον εαυτό του· έτσι ο Ελιφάζ προσβάλλει τον Ιώβ και θριαμβεύει πάνω του, σαν να έχει νικηθεί και καταβληθεί εντελώς από αυτόν, από όσα είχε αφηγηθεί ως χρησμό και αποκάλυψη από τον ουρανό: και σε ποιον από τους αγίους θα στραφείς; Ο Γκιλ στη συνέχεια ερμηνεύει τη δήλωση σχετικά με την οργή και τον φθόνο στον δεύτερο στίχο. Στίχος 2. Διότι η οργή σκοτώνει τον ανόητο άνθρωπο ,.... Όχι αυτόν που είναι ηλίθιος και στερείται κοινής λογικής, και δεν έχει κατανόηση σε φυσικά και πολιτικά πράγματα· αλλά έναν πονηρό άνθρωπο, που δεν έχει γνώση θείων και πνευματικών πραγμάτων, και έτσι ανόητος· που είναι ο χαρακτήρας κάθε φυσικού ανθρώπου, και του λαού του Θεού πριν από τη μεταστροφή· και ακόμη και μερικών ομολογητών, που είναι ανόητες παρθένες, και φέρουν το λυχνάρι μιας θρησκευτικής ομολογίας χωρίς το λάδι της χάριτος· και έναν τέτοιο ο Ελιφάζ θεωρούσε τον Ιώβ, τον οποίο αργά ή γρήγορα η οργή του Κυρίου, όπως ερμηνεύει το Ταργκούμ, που αποκαλύπτεται από τον ουρανό, και έρχεται πάνω στα τέκνα της απειθείας, θα κατανάλωνε σαν καταβροχθιστική φωτιά: ή αυτό μπορεί να εννοηθεί για την οργή και το πάθος τέτοιων ανθρώπων οι ίδιοι, που μερικές φορές υψώνεται σε τέτοιο ύψος, ώστε να πεθαίνουν σε μια κρίση του· ή κάνουν εκείνα τα πράγματα που τους φέρνουν στον θάνατο, είτε από το χέρι του Θεού, είτε από τον πολιτικό άρχοντα: και ο φθόνος σκοτώνει τον απλό ,.... ένας που είναι απλός και στερείται κατανόησης, και πείθεται εύκολα και παρασύρεται στην αμαρτία, είτε από την καρδιά του, είτε από πονηρούς ανθρώπους, είτε από τους πειρασμούς του Σατανά· και στην καρδιά του οποίου κατοικεί ο φθόνος για την ευημερία των άλλων, και ο οποίος ανεπαίσθητα τον κατατρώει, τρώει τα ίδια του τα πνεύματα, και είναι σαπίλα στα οστά του, και τα θρυμματίζει σε σκόνη, Παροιμίες 14:30· ή η λέξη μπορεί να αποδοθεί «ζήλεια», ή «ζήλος» κ, όπως μερικές φορές είναι, και μπορεί να σημαίνει τη ζήλεια του Κυρίου, ζήλο για τη δική του δόξα, τον οποίο μερικές φορές διεγείρει ως άνθρωπο πολέμου, και ο οποίος καπνίζει κατά των πονηρών ανθρώπων, και τους καταναλώνει ως φωτιά, δες Ησαΐας 42:13· ο Ελιφάζ με όλα αυτά θα αντιπροσώπευε και θα υπαινισσόταν ότι ο Ιώβ ήταν τέτοιος άνθρωπος, θερμός, παθιασμένος και θυμωμένος με τον Θεό και την πρόνοιά του, και φθονερός για την ευημερία των άλλων, ιδιαίτερα των φίλων του· και έτσι ήταν ανόητος και απλός άνθρωπος, στον οποίο η οργή και ο φθόνος κατοικούσαν, και θα ήταν η καταστροφή και η απώλειά του, όπως ήταν ήδη υπό σκοτώσιμες και θανατηφόρες προνοίες. Ο Γκιλ συνεχίζει με την παρατήρηση για τη θλίψη και τον κόπο στον έκτο στίχο. Στίχος 6. Αν και η θλίψη δεν προέρχεται από τη σκόνη ,.... Ή μάλλον, «διότι» ή «πράγματι» υ, αυτός είναι λόγος που δείχνει ότι οι πονηροί άνθρωποι τιμωρούνται και τιμωρούνται δικαίως· αφού οι θλίψεις τους δεν έρχονται από τα πλάσματα, αν και μπορεί να είναι όργανα, αλλά από τον Θεό για τις αμαρτίες των ανθρώπων: η λέξη για τη θλίψη σημαίνει επίσης ανομία ή αμαρτία, την αιτία της θλίψης, καθώς και τη θλίψη τον καρπό της αμαρτίας· και έτσι κάνει η λέξη στην επόμενη πρόταση· και ο Αβέν Έζρα κατανοεί και τα δύο, όχι φυσικό αλλά ηθικό κακό, και έτσι κάνουν και άλλοι ζ· και οι δύο έννοιες μπορεί να ληφθούν: η αμαρτία δεν έρχεται από τον Θεό, τον Δημιουργό της σκόνης της γης, αυτός δεν είναι ο συγγραφέας της αμαρτίας, ούτε αυτή πηγάζει από τη σκόνη που έχει κάνει· καλά πράγματα, όπως παρατηρεί ο Σμιτ, έρχονται από τη γη για τη χρήση του ανθρώπου καθώς και των θηρίων, ψωμί, και κρασί, και λάδι, και όλα τα απαραίτητα της ζωής· τα πολύτιμα πράγματα που παράγονται από την επιρροή του ήλιου και της σελήνης, τα πολύτιμα πράγματα των αιώνιων λόφων, και της γης, και την πληρότητά της· πράγματι, η γη καταράστηκε για την αμαρτία των ανθρώπων, αλλά αυτό αφαιρέθηκε· και, ωστόσο, δεν οφείλεται στο έδαφος, ή στον αέρα και το κλίμα στο οποίο ζει ένας άνθρωπος, ότι είναι αμαρτωλός· γιατί αν και μπορεί να υπάρχουν εθνικές κακίες ή μερικές αμαρτίες ιδιαίτερες ή πιο κυρίαρχες σε ένα έθνος παρά σε άλλο, ωστόσο αυτό δεν αποδίδεται σε τέτοιες αιτίες· γιατί όλη η αμαρτία είναι από τον ίδιο τον άνθρωπο, και προέρχεται από την ίδια του την πονηρή καρδιά, η οποία είναι απελπιστικά πονηρή και κακή συνεχώς, και από όπου ρέουν όλα τα ακάθαρτα ρεύματα της αμαρτίας, δες Ματθαίος 15:19· και έτσι οι θλίψεις δεν πρέπει να αποδίδονται σε δευτερεύουσες αιτίες, όπως τα πράγματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως, ή οι απώλειες του Ιώβ από τους Σαβαίους και τους Χαλδαίους· ούτε τις τοποθέτησε σε αυτόν τον λογαριασμό, αλλά στο χέρι του Θεού· ούτε στην τύχη και την μοίρα, ή να θεωρούνται τυχαία γεγονότα, σαν να ήταν τυχαίες παραγωγές, αυθόρμητα πράγματα που φυτρώνουν από μόνα τους, και όχι υπό την καθοδήγηση μιας πανσοφίας Πρόνοιας· αλλά πρέπει να θεωρούνται ως από τον Θεό, και ως του διορισμού του, και κατευθυνόμενες από το κυρίαρχο θέλημα και την ευαρέσκειά του, και υπερβαλλόμενες για τη δόξα του· που έχει καθορίσει τι θα είναι, τι είδους και τύπου, ποιο το μέτρο τους, σε ποιο ύψος θα φτάσουν, και πόσο θα διαρκέσουν: ούτε ο κόπος φυτρώνει από το έδαφος· το ίδιο πράγμα όπως πριν με διαφορετικά λόγια, ούτε αμαρτία, η αιτία του κόπου, το αποτέλεσμα της αμαρτίας· η αμαρτία μπορεί πολύ εύστοχα να εκφραστεί με μια λέξη α που σημαίνει κόπο, επειδή είναι και ταραχώδης, κουραστική και προσβλητική για τον Θεό, και φέρνει κόπο στα σώματα και τις ψυχές των ανθρώπων εδώ και στο εξής. Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στην απόφαση να αναζητήσει τον Θεό στον όγδοο στίχο. Στίχος 8. Θα αναζητούσα τον Θεό ,.... Ή «αληθώς» ε, «βεβαίως, αναμφίβολα, αναζητώ τον Θεό», αληθώς το κάνω· γιατί έτσι εισάγονται τα λόγια στο αρχικό κείμενο, και εκφράζουν τι έκανε ο Ελιφάζ όταν ήταν υπό θλίψεις ο ίδιος· γιατί δεν ήταν χωρίς αυτές, αν και δεν τις είχε σε τέτοιο βαθμό όπως ο Ιώβ· και όταν ήταν υπό αυτές, αυτή ήταν η πορεία που ακολούθησε· αναζήτησε τον Θεό με προσευχή για να τον υποστηρίξει υπό αυτές, να τις αγιάσει σε αυτόν, και να τον ελευθερώσει από αυτές· και αυτό προτείνει για μίμηση του Ιώβ, και υπονοεί ότι αν ήταν στη θέση του, αυτό θα ήταν το πρώτο βήμα που θα έκανε· και καλή συμβουλή είναι αυτή, τίποτα πιο κατάλληλο για έναν άνθρωπο, ιδιαίτερα έναν άγιο, από το, όταν θλίβεται από τον Θεό, να αναζητά σε αυτόν, να αναζητά το πρόσωπό του και την εύνοιά του, να ικετεύει την ελεήμονα παρουσία του, και τις αποκαλύψεις της αγάπης του, ώστε να δει ότι δεν είναι με οργή, αλλά με αγάπη, που τον θλίβει· να υποταχθεί σε αυτόν, να ταπεινωθεί ενώπιόν του, να ομολογήσει τις αμαρτίες του, και να ικετεύσει τη συγχωρητική χάρη και έλεός του· να τον ικετεύσει να τον βοηθήσει, σε αυτή την ώρα ανάγκης, να ασκήσει τις αρετές της πίστης και της υπομονής, και κάθε άλλη· να επιθυμήσει συμβουλή και καθοδήγηση πώς να συμπεριφερθεί υπό την παρούσα δοκιμασία, και να ενημερωθεί για τους λόγους, τους σκοπούς και τις χρήσεις της διανομής, καθώς και να ζητήσει δύναμη για να αντέξει υπό αυτήν, και στον δικό του χρόνο να χορηγήσει απελευθέρωση από αυτήν: και στον Θεό θα ανέθετα την υπόθεσή μου· ή «θα κατεύθυνα τον λόγο ή την ομιλία μου» στ σε αυτόν· δηλαδή, με προσευχή, όπως προσθέτει ο Σεφόρνο· θα έκανα, σαν να έλεγε, γνωστή την περίπτωσή μου σε αυτόν, θα του έλεγα όλη της, και θα έχυνα την ψυχή μου ενώπιόν του· και τότε θα την άφηνα μαζί του, και δεν θα μάλωνα, θα τσακωνόμουν και θα διαφωνούσα μαζί του, αλλά θα έλεγα, «εδώ είμαι, ας κάνει ό,τι φαίνεται καλό σε αυτόν»: μερικοί αποδίδουν τα λόγια, «αληθώς», ή «πράγματι θα μιλήσω για τον Θεό, και θα τακτοποιήσω την ομιλία μου για τη Θεότητα» ζ· δεν θα επιμείνω πλέον σε αυτό το θέμα, αλλά θα το αφήσω, και στο εξής θα πραγματεύομαι για τον Θεό, τη φύση, την ύπαρξη και τις τελειότητές του, και ιδιαίτερα τα έργα του· αν και αυτά παρατηρούνται μάλλον στους επόμενους στίχους, ως τόσα επιχειρήματα για να παρακινήσουν τον Ιώβ να αναζητήσει τον Κύριο, και να αφήσει την περίπτωση και την υπόθεσή του σε αυτόν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στα μεγάλα και ανεξερεύνητα έργα του Θεού στον ένατο στίχο. Στίχος 9. Ο οποίος κάνει μεγάλα πράγματα ,.... Τα πράγματα της δημιουργίας είναι μεγάλα πράγματα, η δημιουργία των ουρανών και της γης, και όλων όσων περιέχονται σε αυτούς, με τον λόγο του Παντοδύναμου, από το τίποτα, και που είναι μια επίδειξη μεγάλης δύναμης, σοφίας και καλοσύνης· τα πράγματα της Πρόνοιας είναι μεγάλα πράγματα, τα οποία ο Θεός κάνει πάντα· όπως η διατήρηση όλων των πραγμάτων σε ύπαρξη με τον λόγο της δύναμής του, η διακυβέρνηση ολόκληρου του σύμπαντος, η τακτοποίηση όλων των πραγμάτων σε αυτό, η παροχή και η τροφή όλων των πλασμάτων, ανθρώπων και θηρίων· και ιδιαίτερα τα πράγματα της χάριτος είναι μεγάλα πράγματα, η διαθήκη της χάριτος και οι ευλογίες της, η λύτρωση από τον Ιησού Χριστό, το έργο της χάριτος στην καρδιά, η ζωοποίηση και ο φωτισμός νεκρών και σκοτεινών αμαρτωλών, η αφαίρεση των καρδιών τους από πέτρα και η δόση καρδιών από σάρκα, και η συνεχής παροχή τους με τη χάρη του για την ολοκλήρωσή της· η εξέταση όλων αυτών είναι μεγάλη ενθάρρυνση για να αναζητήσει κανείς τον Κύριο σε ώρα ανάγκης, καθώς και όσα ακολουθούν σχετικά με αυτά: και ανεξερεύνητα· τα πράγματα της φύσης· πολλά από αυτά είναι τέτοια που μπερδεύουν τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, οι οποίοι δεν είναι ικανοί, με όλη την οξυδέρκειά και τη διείσδυσή τους, να βρουν τις αιτίες και τους λόγους τους· και στην πρόνοια ο δρόμος του Θεού είναι συχνά στο βάθος, και δεν μπορεί να ιχνηλατηθεί και να ακολουθηθεί· και οι διανομές της χάριτός του στους υιούς των ανθρώπων είναι τόσο κυρίαρχες και διακριτικές, ώστε έκανε τον απόστολο να πει, μιλώντας για αυτές, «Ω το βάθος», κ.
Απαντήστε

Απάντηση

Πού στις παρούσες δοκιμασίες σας πειράζεστε να αμφισβητήσετε τη δικαιοσύνη του Θεού αντί να αναζητήσετε το πρόσωπό του; Πώς η βεβαιότητα ότι ο άνθρωπος γεννιέται για κόπο διαμορφώνει τις προσδοκίες και τις προσευχές σας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να αναθέσετε πιο πλήρως την υπόθεσή σας στον Κύριο που εκτελεί μεγάλα και θαυμαστά πράγματα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν πάσῃ ἐποχῇ θλίψεως στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ταχέως πρὸς Σέ μᾶλλον ἢ πρὸς γογγυσμόν, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν ὑπόθεσιν ἡμῶν εἰς τὰ κυρίαρχα χεῖρά Σου. Δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ πιστεύωμεν ὅτι Σὺ ποιεῖς μεγάλα πράγματα ἀνεξιχνίαστα, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ὑπομένωμεν τὴν τεταγμένην θλίψιν τὴν ἀπορρέουσαν ἐκ τῆς πτώσεως. Στήριξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ, ὅστις ἐβάστασε τὰς λύπας ἡμῶν, καὶ ἔστω τὸ Πνεῦμά Σου νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν παραμυθίαν τοῦ εὐαγγελίου εἰς τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →