Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 77-78 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, επιστρέφουμε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο ερμηνευτικής θεολογίας όπου ο ευαγγελικός ιεροκήρυκας ανοίγει το Ψαλτήρι με ποιμαντική σοβαρότητα και δογματική σαφήνεια. Μέσα από αυτά τα δύο κεφάλαια η ψυχή που διδάσκεται από το Πνεύμα οδηγείται από την κοιλάδα της απελπισίας στο φως της πιστότητας της διαθήκης, μαθαίνοντας πώς ο ίδιος Θεός που δοκίμασε τον αρχαίο λαό του ακόμη διαπλάθει την Εκκλησία του σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο καθορισμένο τμήμα. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τους Ψαλμούς 77 και 78, προσέχοντας τόσο τον ειλικρινή θρήνο του ψαλμωδού όσο και τη σοβαρή ιστορία που ακολουθεί, ώστε ο λόγος του Θεού να μας ερευνήσει και να μας παρηγορήσει εξίσου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει θέτοντας το ακραίο της δοκιμασίας του Ασάφ.
Μάταια θυμόταν τις παρηγοριές που είχε απολαύσει σε προηγούμενες δοκιμασίες [Σημείωση: εδ. 5, 6.], ή εξέταζε για να βρει τα αίτια αυτής της ιδιαίτερης οικονομίας [Σημείωση: εδ. 6.]: νόμιζε σίγουρα ότι ο ίδιος ο Θεός είχε αλλάξει και είχε αποβάλει εκείνο τον χαρακτήρα, τον οποίο, τουλάχιστον κατά φαινόμενο, είχε επιδείξει σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις: ναι, τα αγαπημένα του γνωρίσματα ελέους και αλήθειας φαίνονταν να έχουν υποστεί αλλαγή και να έχουν λάβει όψη εντελώς διαφορετική από εκείνη με την οποία είχαν μέχρι τότε θεωρηθεί [Σημείωση: εδ. 7–9.]. Ευτυχώς όμως η παγίδα έσπασε· και είδε ότι αυτές οι σκληρές σκέψεις για τον Θεό δεν είχαν καμία βάση στην αλήθεια: ήταν αποτέλεσμα μόνο της δικής του αδυναμίας [Σημείωση: εδ. 10.]· και θα αφαιρούνταν αποτελεσματικά με πιο προσεκτική εξέταση όλων όσων ο Θεός είχε κάνει για τον λαό του παλαιά [Σημείωση: εδ. 10–20.]. Ο πειρασμός του ήταν στο αποκορύφωμά του, όταν έθεσε τις ερωτήσεις που καταγράφονται στο κείμενό μας.Στη συνέχεια ανιχνεύει τις ερωτήσεις στη ρίζα τους στην ανυπομονησία.
Από ανυπομονησία— [Υπάρχει μεγάλη ανυπομονησία στο νου του ανθρώπου, ναι, ακόμη και των καλών ανθρώπων, και ιδιαίτερα κάτω από οποιαδήποτε σκοτεινή και μυστηριώδη οικονομία. Είμαστε έτοιμοι να νομίσουμε ότι ο Θεός είναι, κατά κάποιον τρόπο, υποχρεωμένος να μας ακούσει και να παρέμβει, είτε για την επίλυση των δυσκολιών μας είτε για την άρση των δοκιμασιών μας, μόλις τον επικαλεστούμε. Δεν μπορούμε να περιμένουμε την ώρα του. Όπως ο Σαούλ, νομίζουμε ότι μας έχει ξεχάσει· και ότι οι εχθροί μας θα μας συντρίψουν, πριν μπορέσει να έρθει σε βοήθειά μας [Σημείωση: Α' Βασιλειών 13:12-13.]. Έτσι ασκήθηκε ο Δαβίδ, όπως μας λέει ο ίδιος: «Είπα στη βιασύνη μου, Αποκόπηκα από ενώπιον των οφθαλμών σου» [Σημείωση: Ψαλμοί 31:22.]. Σε τέτοιο βαθμό ταράχθηκε σε μία περίπτωση, ώστε δήλωσε ότι ήταν εντελώς μάταιο που είχε υπηρετήσει τον Θεό: «Αληθώς εκαθάρισα την καρδίαν μου μάτην, και ένιψα τας χείρας μου εν αθωότητι» [Σημείωση: Ψαλμοί 73:13· Ψαλμοί 73:21.].Έπειτα εκθέτει την βαθύτερη πηγή της απιστίας.
Αν πιστεύουμε αληθινά ότι ο Θεός διέταξε τα πάντα με αλάθητη σοφία, και απεριόριστη αγαθότητα, και απαραβίαστη πιστότητα, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να τεθούμε σε τέτοια ταραχή όπως εκφράζεται στο κείμενό μας. Θα έπρεπε μάλλον να κείμεθα ως πηλός στα χέρια του· και να τον αφήσουμε να μας πλάσει κατά το θέλημά του, και να μας βάλει σε όσες διαδοχικές καμίνους κρίνει κατάλληλες, και να εκπληρώσει τους δικούς του σκοπούς με τον δικό του τρόπο.Κλείνει το επιχείρημα υπενθυμίζοντας τις βέβαιες υποσχέσεις του Θεού.
[Είχε δεσμευθεί προς τον Αβραάμ ότι θα έφερνε τους απογόνους του στην πλήρη κατοχή της Γης της Επαγγελίας: και, μολονότι για τις ανομίες τους έκανε όλους όσοι βγήκαν από την Αίγυπτο να αποθάνουν στην έρημο, εντούτοις έφερε τα παιδιά τους, τα οποία νόμιζαν ότι θα έπεφταν εύκολη λεία στους εχθρούς τους, σε εκείνη την καλή γη, και την έδωσε σ' αυτούς για κληρονομιά τους: και τόσο τέλεια εκπλήρωσε τον λόγο του προς αυτούς σε κάθε πλευρά, ώστε ο Ιησούς του Ναυή μετά από πολλά χρόνια μπορούσε να επικαλεστεί σε ολόκληρο το έθνος ότι «ούτε ένα πράγμα απέτυχε από όλα τα καλά πράγματα που ο Κύριος ο Θεός τους είχε μιλήσει γι' αυτούς· όλα έγιναν σ' αυτούς, και ούτε ένα πράγμα απέτυχε απ' αυτά» [Σημείωση: Ιησούς του Ναυή 23:14.]. Έτσι, αν η σκέψη ανατείλει στις καρδιές μας, «Μήπως το έλεός του εξέλιπε για πάντα; Μήπως η υπόσχεσή του αποτυγχάνει για πάντα;» η απάντησή μας πρέπει να είναι, «Όχι:» «είναι αδύνατον να ψεύδεται ο Θεός» [Σημείωση: Προς Εβραίους 6:18.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών επομένως προβάλλει τη μόνη επαρκή απάντηση σε τέτοιες αμφιβολίες.
]:» «αι υποσχέσεις αυτού εν τω Χριστώ είναι πάντα ναι, και αμήν» [Σημείωση: Προς Κορινθίους Β' 1:20.]:» και «το έλεος αυτού διαμένει εις τον αιώνα» [Σημείωση: Ψαλμοί 136:1-26.].] Προσφώνηση, 1. Προς εκείνους που περιπατούν εν σκότει— [Υπάρχουν αλλαγές στον πνευματικό, καθώς και στον φυσικό κόσμο. Κανείς από εμάς δεν πρέπει να περιμένει ότι ο ήλιος μας θα λάμπει εξίσου πάντοτε με απαράμιλλη λαμπρότητα. Μολονότι μπορεί αληθινά να «φοβούμεθα τον Θεόν και να υπακούωμεν εις την φωνήν των δούλων αυτού», μπορεί όμως να περιπατούμεν εν σκότει και να μη έχωμεν φως. Αλλά σε εκείνη την κατάσταση μας υποδεικνύεται τι να κάνουμε: πρέπει να «εμπιστευθώμεν εις τον Κύριον, και να στηριχθώμεν επί του Θεού ημών» [Σημείωση: Ησαΐας 50:10.]. Η μακροτέρα νυξ θα έχει τέλος: και αν περιμένουμε υπομονητικά επί του Θεού μας, «η οδός αυτού είναι ητοιμασμένη ως η πρωΐ», η οποία, μολονότι η νυξ φαίνεται υπερβολικά μακρά και κουραστική, θα έλθει επιτέλους [Σημείωση: Ωσηέ 6:3.]. Μπορεί για σοφούς λόγους να κρύψει το πρόσωπό του από εμάς για ένα διάστημα· αλλά δεν θα είναι για πάντα [Σημείωση: Ησαΐας 54:7-8.].Ανάγει ολόκληρη την ιστορία στο ερευνητικό της συμπέρασμα για την παρούσα γενεά.
Η δυσαρέσκεια ως προς όσα ο Θεός έχει κάνει, και η δυσπιστία ως προς όσα θα κάνει· η αγάπη των παρόντων απολαύσεων, και η περιφρόνηση του μελλοντικού αγαθού· η αποκήρυξη του ίδιου του Θεού για χάρη ευτελών και άχρηστων ειδώλων· δεν είναι κακά ιδιαίτερα εκείνης της γενεάς: υπάρχουν και ενεργούν μεταξύ μας με αμείωτη δύναμη· και στη συμπεριφορά των Ισραηλιτών έχουμε έναν καθρέφτη, στον οποίο μπορούμε να δούμε τα δικά μας πρόσωπα, με την εξαίρεση λίγων που υπηρετούν τον Θεό εν πνεύματι και αληθεία. Υπάρχει πράγματι, ευχαριστία τω Θεώ! «μία γενεά δικαίων» προσώπων, οι οποίοι είναι αληθινά «ευθείς», και αληθινά «μακάριοι» [Σημείωση: Ψαλμοί 14:5· Ψαλμοί 112:2.].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις δικές μου προσευχές επέτρεψα στην απελπισία να αμφισβητήσει το αμετάβλητο έλεος του Θεού; Σε ποια παρούσα δοκιμασία πειράζομαι να μετρώ την πιστότητα του Κυρίου από τη δική μου ανυπομονησία παρά από τις παρελθούσες πράξεις του; Πώς θα θέσω σήμερα την καρδιά μου ορθή και θα κρατήσω το πνεύμα μου σταθερό μαζί του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που συμπεριφέρθηκες θαυμαστώς προς τον λαό σου σε κάθε εποχή, χάρισε σε εμάς χάρη να θυμόμαστε τα έτη της δεξιάς σου όταν οι ψυχές μας είναι καταβεβλημένες. Φύλαξέ μας από την αδυναμία που αμφισβητεί το έλεός σου ή δυσπιστεί στην υπόσχεσή σου. Θέσε τις καρδιές μας ορθές και κάμε τα πνεύματά μας σταθερά μαζί σου, ώστε να εμπιστευόμαστε τη σωτηρία σου τόσο εν σκότει όσο και εν φωτί· διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →