Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 8 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην προσεκτική του έκθεση του Ιωάννη κεφάλαιο 8, ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με τη ζεστασιά της Γουεσλεϊανής χάριτος, προσκαλώντας κάθε πιστό στην πρακτική αγιότητα. Οι σημειώσεις του μας καθοδηγούν μέσα από τη συνάντηση με τη γυναίκα που συνελήφθη επ' αυτοφώρω μοιχεία και τη διακήρυξη του Κυρίου ως το φως του κόσμου, δείχνοντας πώς η αλήθεια που λαμβάνεται στην καρδιά ελευθερώνει τους αιχμαλώτους. Ας ακούσουμε με ευλάβεια καθώς οι γνώσεις του Clarke φωτίζουν το κείμενο για την ανάπτυξή μας στην πίστη και την αγάπη.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στο Ιωάννη κεφάλαιο 8 και διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα αργά και με προσευχή. Αφήστε τα λόγια του Κυρίου μας να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας καθώς εξετάζετε τόσο το έλεος που επεκτάθηκε στην κατηγορούμενη γυναίκα όσο και την κλήση να περπατήσετε στο φως. Προετοιμάστε την καρδιά σας να λάβει την απλή αλήθεια που ο Clarke αποκαλύπτει για κάθε αναζητούντα μαθητή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εξετάζοντας τις ακριβείς απαιτήσεις του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με τη μοιχεία.
Στίχος 5. Στίχος Ιωάννης 8:5. Ότι τέτοιοι πρέπει να λιθοβοληθούν — Δεν είναι απολύτως αλήθεια ότι ο Μωυσής διέταξε τη μοιχεία γενικά να τιμωρείται με λιθοβολισμό. Ο νόμος απλώς λέει ότι ο μοιχός και η μοιχαλίδα θα θανατωθούν. Λευιτικό 20:10· Δευτερονόμιο 22:22. Οι ραβίνοι λένε ότι στραγγαλίστηκαν. Αυτό ισχυρίζονται ότι ήταν ο συνηθισμένος τρόπος τιμωρίας, όπου το είδος του θανάτου δεν σημειωνόταν στο νόμο. Εάν το πρόσωπο που ήταν ένοχο για μια πράξη αυτού του είδους είχε αρραβωνιαστεί, αλλά όχι παντρευτεί, έπρεπε να λιθοβοληθεί: Δευτερονόμιο 22:23. Αλλά αν ήταν κόρη ιερέα, έπρεπε να καεί ζωντανή: Λευιτικό 16:9. Φαίνεται, από τον Ιεζεκιήλ 16:38, Ιεζεκιήλ 16:40, ότι οι μοιχαλίδες στην εποχή εκείνου του προφήτη λιθοβολούνταν και διαπερνούνταν με σπαθί. Ο Selden και ο Fagius υποθέτουν ότι η περίπτωση αυτής της γυναίκας ήταν η ίδια με αυτή που αναφέρεται, Δευτερονόμιο 22:23. Εάν μια παρθένος κοπέλα αρραβωνιαστεί με έναν σύζυγο, και ένας άνδρας την βρει στην πόλη, και κοιμηθεί μαζί της· τότε θα τους λιθοβολήσετε με πέτρες ώστε να πεθάνουν, την κοπέλα επειδή δεν φώναξε, και τον άνδρα επειδή ταπείνωσε τη σύζυγο του γείτονά του. Καθώς οι Φαρισαίοι μίλησαν για λιθοβολισμό της γυναίκας, είναι πιθανό αυτή να ήταν η περίπτωσή της· και κάποιοι υποθέτουν ότι η φαινομενική επιείκεια με την οποία ο Κύριός μας την αντιμετώπισε υπονοεί ότι είχε υποστεί κάποιο είδος βίας, αν και όχι εντελώς αθώα. Επομένως είπε, 'Δεν σε καταδικάζω', δηλαδή σε θάνατο, επειδή είχε χρησιμοποιηθεί βία. 'Μη αμαρτάνεις πλέον'. Παρ' όλα αυτά είσαι κατά κάποιο τρόπο ένοχη· θα μπορούσες να είχες αντισταθεί περισσότερο.Ο Clarke περιγράφει στη συνέχεια την παραδοσιακή εβραϊκή διαδικασία λιθοβολισμού.
Στίχος 7. Στίχος Ιωάννης 8:7. Αυτός που είναι αναμάρτητος — αναμάρτητος, εννοώντας το ίδιο είδος αμαρτίας, μοιχεία, πορνεία, κ.λπ. Ο Kypke έχει αποδείξει εκτενώς ότι το ρήμα αμαρτάνειν χρησιμοποιείται με αυτή την έννοια από τους καλύτερους Έλληνες συγγραφείς. Ας ρίξει πρώτος μια πέτρα σε αυτήν. — Ή, επ' αυτής, επ' αυτή. Η εβραϊκή μέθοδος λιθοβολισμού, σύμφωνα με τους ραβίνους, ήταν η εξής: Ο ένοχος, μισόγυμνος, με τα χέρια δεμένα πίσω στην πλάτη, τοποθετούνταν σε ένα ικρίωμα, δέκα ή δώδεκα πόδια ψηλά· οι μάρτυρες, που στέκονταν μαζί της, την έσπρωχναν κάτω με μεγάλη δύναμη: αν σκοτωνόταν από την πτώση δεν γινόταν τίποτα άλλο· αλλά, αν δεν σκοτωνόταν, ένας από τους μάρτυρες έπαιρνε μια πολύ μεγάλη πέτρα, και την έριχνε στο στήθος της, που γενικά ήταν το coup de grace, ή το τελειωτικό χτύπημα. Αυτός ο τρόπος τιμωρίας φαίνεται να αναφέρεται, Ματθαίος 21:44. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία δεν φαίνεται να τηρούνταν πάντα. Βλέπε Λευιτικό 24:16, και στίχο 59 αυτού του κεφαλαίου. Ιωάννης 8:59Ο Clarke σημειώνει στη συνέχεια τη δύναμη της συνείδησης στην αποχώρηση των κατηγόρων.
Στίχος 9. Στίχος Ιωάννης 8:9. Καταδικασμένοι από τη συνείδησή τους — Έτσι είναι πιθανό να ήταν όλοι ένοχοι παρόμοιων εγκλημάτων. Το 'δική τους' δεν υπάρχει στο πρωτότυπο, και είναι περιττό: το 'καταδικασμένοι από τη συνείδηση' είναι αρκετά εκφραστικό. Αρχίζοντας από τον πρεσβύτερο μέχρι τον τελευταίο — Από των πρεσβυτέρων έως των εσχάτων, από τους πιο έντιμους έως αυτούς με τη λιγότερη φήμη. Με αυτή την έννοια πρέπει αναμφίβολα να νοηθούν οι λέξεις. Η γυναίκα στεκόταν στη μέση. — Αλλά αν όλοι βγήκαν, πώς θα μπορούσε να είναι στη μέση; Δεν λέγεται ότι όλοι οι άνθρωποι που ο Κύριός μας δίδασκε βγήκαν, αλλά μόνο οι κατήγοροί της: βλέπε Ιωάννης 8:2. Οι υπόλοιποι αναμφίβολα παρέμειναν με τον δάσκαλό τους.
Σκεφτείτε
Ο Clarke πιέζει την έννοια των λόγων ελέους του Κυρίου μας.
Στίχος 11. Στίχος Ιωάννης 8:11. Ούτε εγώ σε καταδικάζω — Ο Επίσκοπος Pearce λέει: 'Θα ήταν παράξενο αν ο Ιησούς, όταν δεν ήταν δικαστής, και δεν είχε τους μάρτυρες ενώπιόν του για να τους εξετάσει, και όταν αυτή δεν είχε δικαστεί και καταδικαστεί από το νόμο και τους νόμιμους δικαστές, είχε αναλάβει να την καταδικάσει. Αυτό συμβαίνοντας, φαίνεται γιατί ο Ιησούς απέφυγε να δώσει απάντηση στην ερώτηση των γραμματέων και των Φαρισαίων, και επίσης πόσο λίγος λόγος υπάρχει να συμπεράνουμε από εδώ ότι ο Χριστός σε αυτή την περίπτωση δεν φαίνεται να αποθάρρυνε αρκετά τη μοιχεία, αν και την ονόμασε αμαρτία. Και όμως αυτή η άποψη επικράτησε τόσο νωρίς μεταξύ των Χριστιανών, ώστε η ανάγνωση αυτής της ιστορίας αποφεύχθηκε επιμελώς, στα μαθήματα που απαγγέλλονταν από τα Ευαγγέλια, στη δημόσια λειτουργία των εκκλησιών· σαν να είχε δώσει η φράση του Ιησού, 'Δεν σε καταδικάζω', υπερβολική ενθάρρυνση σε γυναίκες ένοχες αυτού του εγκλήματος.Στην υπόσχεση της ελευθερίας, καταλήγει με τη δύναμη της αδιάλειπτης αλήθειας.
Στίχος 32. Στίχος 32. Και θα γνωρίσετε την αλήθεια — Θα έχετε μια σταθερή εμπειρική γνώση της δύναμης και της αποτελεσματικότητάς της. Και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. — Ήταν ένα ρητό των Εβραίων, 'Ότι κανείς δεν ήταν ελεύθερος, παρά μόνο αυτός που ασχολούνταν με τη μελέτη του νόμου'. Κανείς δεν είναι αληθινά ελεύθερος, παρά μόνο αυτός στην καρδιά του οποίου η δύναμη της αμαρτίας έχει καταστραφεί, και ο οποίος έχει λάβει το Πνεύμα της υιοθεσίας, μέσω του οποίου φωνάζει, 'Αββά! Πατέρα!' Βλέπε Ρωμαίους 8:15. Η δουλεία της αμαρτίας είναι η πιο οδυνηρή δουλεία· και η ελευθερία από την ενοχή και την επιρροή της είναι η μεγαλύτερη ελευθερία.
Απαντήστε
Πώς το έλεος που δείχνεται σε αυτό το κεφάλαιο σας προσκαλεί να επεκτείνετε τη χάρη διατηρώντας την αγιότητα; Σε ποιον τομέα της ζωής σας το φως του Χριστού εκθέτει κρυμμένη αμαρτία για καθαρισμό; Πού μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε βαθύτερα στον λόγο Του ώστε η αλήθεια να σας ελευθερώσει πλήρως;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου σου που μας αποκαλύφθηκε μέσω του πιστού υπομνήματος του Adam Clarke. Χάρισέ μας καρδιές αρκετά τρυφερές για να δεχτούμε το έλεός σου και αρκετά δυνατές για να περπατήσουμε στην αλήθεια σου. Καθάρισέ μας από κάθε αμαρτία που θα μας δέσμευε, και ας μαρτυρήσει το Πνεύμα της υιοθεσίας ότι είμαστε παιδιά σου. Ας παραμείνουμε στον λόγο σου, αγαπώντας ο ένας τον άλλον με πρακτική αγιότητα, μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →