Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 8 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον μετρημένο ρυθμό της via media, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη του ιερού κειμένου. Η πραγματεία του Σίμεων για το κεφάλαιο 8 του Ματθαίου μας εισάγει στην κλήση του Κυρίου για δαπανηρή μαθητεία και στην αποκάλυψη της κυρίαρχης δύναμής του πάνω στον άνεμο και το κύμα. Με ευλαβική προσοχή προετοιμαζόμαστε να δεχθούμε τον λόγο που άφησε για την Εκκλησία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο όγδοο κεφάλαιο του Ματθαίου, προσέχοντας τις συναντήσεις που αποκαλύπτουν τόσο το κόστος της ακολουθίας του Χριστού όσο και το μεγαλείο εκείνου που ησυχάζει την καταιγίδα. Είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει ήσυχες καρδιές για να δεχθούμε την ιερή αφήγηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων αρχίζει σημειώνοντας την αξία φαινομενικά μικρών περιστατικών που διατηρούνται στην ευαγγελική καταγραφή.
Κάποιος θα υπέθετε ότι σε μια τέτοια ιστορία όπως αυτή του Κυρίου μας, μόνο μεγάλα πράγματα θα καταγράφονταν και ότι μικρότερα περιστατικά θα παραβλέπονταν ως ανάξια προσοχής: αλλά οι εμπνευσμένοι συγγραφείς, παρόλο που ένα ανεξάντλητο υλικό παρουσιαζόταν ενώπιόν τους και είχαν προαποφασίσει να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομοι, καθοδηγήθηκαν από τον Θεό να αφηγηθούν πολλές περιστάσεις που σε εμάς θα φαίνονταν υπερβολικά ασήμαντες για να αναφερθούν σε ένα τέτοιο έργο. Και γι' αυτό έχουμε άφθονους λόγους να είμαστε ευγνώμονες: διότι, αν ακολουθείτο οποιοδήποτε άλλο σχέδιο, οι Γραφές θα ήταν λιγότερο κατάλληλες για γενική χρήση. Μεγάλα γεγονότα συμβαίνουν σπάνια και σε λίγους, ενώ μικρές περιστάσεις προκύπτουν καθημερινά και ωριαία, ούτε υπάρχει κανείς στον οποίο να μην μπορούν να εφαρμοστούν ωφέλιμα. Οι σύντομες συνομιλίες που καταγράφονται στο κείμενο φαίνονται μικρής σημασίας, όμως είναι ιδιαιτέρως διδακτικές και εφαρμόσιμες σε κάθε ανθρώπινο ον.Στη συνέχεια ασχολείται με το σφάλμα της βιασύνης σε εκείνους που θα ακολουθούσαν τον Χριστό.
Υπηρετούν με ιδιαίτερο τρόπο να μας προφυλάξουν από δύο καταστροφικά σφάλματα, τη βιασύνη από τη μία πλευρά και την αναβλητικότητα από την άλλη: μας προφυλάσσουν, λέω, από I. Βιασύνη— Αυτό είναι κοινό και μοιραίο σφάλμα στον χριστιανικό κόσμο— [Ο γραμματέας που αναφέρεται εδώ ήταν προφανώς ένοχος αυτού. Ήρθε στον Κύριό μας δηλώνοντας μια απόφαση που ήταν ελάχιστα ικανός να εκτελέσει. Αναμφίβολα η πρόθεσή του ήταν καλή: ήρθε με πολύ σεβαστό τρόπο και οικειοθελώς δεσμεύτηκε να γίνει σταθερός ακόλουθος του Χριστού: αλλά είναι πιθανό ότι νόμιζε ότι το αξίωμα και τα χαρίσματά του ως γραμματέα θα του εξασφάλιζαν υψηλότερη θέση μεταξύ των μαθητών: και είναι φανερό ότι περίμενε ότι η προσκόλλησή του στον Χριστό θα ανταμειβόταν με αφθονία επίγειων ανέσεων.Ο Σίμεων στρέφεται στη συνέχεια στον συγγενή κίνδυνο της αναβλητικότητας όταν ακούγεται η κλήση του Κυρίου.
Πρέπει να εξετάσουμε αν ο Χριστός είναι άξιος όλου αυτού του κόπου και της λύπης, αν ο ουρανός θα είναι επαρκής ανταμοιβή γι' αυτό και αν ο Θεός μας έχει δώσει καρδιά να τον εκλέξουμε έτσι ως μερίδα μας και αιώνια μεγάλη ανταμοιβή; Με αυτόν τον τρόπο πρέπει να «υπολογίσουμε το κόστος» και έπειτα, από την πεποίθηση ότι το μαργαριτάρι μεγάλης αξίας αξίζει πράγματι όλα όσα κατέχουμε, πρέπει να «πουλήσουμε τα πάντα και να το αγοράσουμε».] Αλλά υπάρχει ένα άλλο σφάλμα, από το οποίο πρέπει να προφυλαχθούμε εξίσου, δηλαδή II. Αναβλητικότητα— Αυτό είναι πράγματι ακόμη πιο κοινό από το πρώτο— [Το πρόσωπο που ο Κύριός μας πρόσταξε να τον ακολουθήσει ήταν ήδη «μαθητής»: αλλά ήταν θέλημα του Κυρίου μας να γίνει πιο σταθερός ακόλουθός του και κήρυκας του Ευαγγελίου του. Αλλά, μολονότι αυτός ο άνθρωπος δεν σκόπευε να αποφύγει το καθήκον που του επιβλήθηκε, νόμιζε ότι είχε πιο επιτακτικό καθήκον προς το παρόν και ότι η υπακοή του στην κλήση του Σωτήρα έπρεπε να αναβληθεί γι' αυτό.Προχωρεί στην ησυχία της καταιγίδας και στο θαύμα που προκάλεσε στους μαθητές.
Στίχος 27. ΟΜΙΛΙΑ: 1337 Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΣΥΧΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ Ματθαίος 8:27 . Αλλά οι άνθρωποι θαύμασαν λέγοντας: Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός, ώστε και οι άνεμοι και η θάλασσα να τον υπακούν; Όσο περισσότερο βλέπουμε τον Χριστό, τόσο περισσότερο αναγκαζόμαστε να τον θαυμάζουμε. Κάθε νέο θαύμα μας αποκαλύπτει περισσότερο την απεριόριστη δύναμη και χάρη του. Οι μαθητές είχαν συχνά εντυπωσιαστεί από τα θαύματα που έκανε. Τώρα είδαν ένα θαύμα στο οποίο οι ίδιοι ενδιαφέρονταν βαθιά και παρακινήθηκαν από αυτό σε υψηλότερες σκέψεις για τον σεβάσμιο χαρακτήρα του. Θα είναι ωφέλιμο να εξετάσουμε I. Τι ήταν αυτό που θαύμασαν τόσο— Οι μαθητές διασχίζοντας τη λίμνη βρέθηκαν αντιμέτωποι με καταιγίδα και κινδύνευαν άμεσα να καταποντιστούν από τα κύματα. Σε αυτή την ανάγκη επικαλέστηκαν τον Κύριό τους για βοήθεια— [Είχαν βγει στη θάλασσα υπακούοντας στην εντολή του Κυρίου τους [Σημείωση: στ. 18.]. όμως δεν εξαιρέθηκαν από τους κινδύνους της ναυσιπλοΐας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σίμεων τονίζει το καθήκον της ορθής εκτίμησης των πραγμάτων του χρόνου.
Αυτή είναι η μόνη στιγμή που μπορούμε να ονομάσουμε δική μας: και εκείνος που αναβάλλει τις υποθέσεις της ψυχής του για αύριο έχει λόγο να φοβάται ότι ο Θεός θα του πει: «Άφρον, αυτή τη νύχτα θα απαιτηθεί η ψυχή σου από σένα». «Αυτό πρέπει να θεωρείται ως ο μόνος αποδεκτός καιρός, η μόνη ημέρα της σωτηρίας μας».] Από εδώ λοιπόν μπορούμε περαιτέρω να μάθουμε 1. Πώς να εκτιμούμε τα πράγματα του χρόνου— [Ο μακάριος Κύριός μας μας το δίδαξε αυτό αποτελεσματικά με το παράδειγμά του. Αν και ήταν ο Δημιουργός και Κύριος όλων των πραγμάτων, επέλεξε να κατοικήσει σε πιο άπορη κατάσταση από τα θηρία του αγρού ή τα πτηνά του ουρανού, ακόμη και χωρίς κανένα σταθερό τόπο για να αναπαύσει το κεφάλι του. Με αυτό έδειξε πόσο κενή και άχρηστη μερίδα είναι ο πλούτος και πόσο ευχαριστημένοι πρέπει να είναι οι φτωχοί με τη ταπεινή τους μοίρα.Καταλήγει προτρέποντας σε ολόψυχη δράση σε σχέση με την αιωνιότητα.
Αν, όπως ο μαθητής στο κείμενο, καλούμαστε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας, πρέπει να δείξουμε τι υψηλές σκέψεις έχουμε για το υπουργικό αξίωμα με την αυταπαρνητική επιμέλειά μας στην εκτέλεσή του. Δεν πρέπει να «ζητούμε μεγάλα πράγματα για τον εαυτό μας» ή να «εμπλεκόμαστε με τις υποθέσεις αυτής της ζωής», αλλά να είμαστε ευχαριστημένοι με λιγότερα αγαθά αυτού του κόσμου, ώστε να είμαστε πιο ελεύθεροι να προάγουμε τα συμφέροντα του Λυτρωτή μας και την ευημερία της Εκκλησίας και του λαού του. Αλλά, όποια και αν είναι η θέση μας στον κόσμο, καλούμαστε εξίσου να «ακολουθήσουμε τον Χριστό» και από την υπακοή μας σε αυτή την κλήση εξαρτάται η αιώνια ευτυχία μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις μου πειράζομαι να ακολουθήσω τον Χριστό με τους δικούς μου όρους και όχι με τους δικούς του; Ποιο παρόν καθήκον είμαι διατεθειμένος να θέσω πριν από την άμεση κλήση του Ευαγγελίου; Πώς η ησυχία της καταιγίδας με προσκαλεί να εμπιστευθώ τόσο τους φόβους μου όσο και την ακολουθία μου στον Κύριο που προστάζει τον άνεμο και τη θάλασσα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που κάλεσες μαθητές να σε ακολουθήσουν χωρίς επιφύλαξη και επέπληξες τους ανέμους και τη θάλασσα με έναν λόγο, χάρισε μας χάρη να υπολογίσουμε το κόστος και να σου απαντήσουμε χωρίς καθυστέρηση. Φύλαξέ μας από την προπέτεια που υπόσχεται περισσότερα από όσα ζυγίζει και από την οκνηρία που αναβάλλει το ένα πράγμα που είναι αναγκαίο. Είθε η δύναμή σου, που κάποτε φανερώθηκε στη λίμνη, να γίνει γνωστή στις καρδιές μας, ώστε να σε υπηρετούμε στην ελευθερία της πίστεως και στην υπομονή της ελπίδας, δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →