Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 133-134 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για μια προσεκτική ερμηνεία των Ψαλμών 133 και 134. Αυτά τα σύντομα Άσματα των Αναβαθμών εορτάζουν την ομορφιά της αδελφικής ενότητας και την πρόσκληση σε συνεχή αίνεση. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από την εικόνα του ιερού ελαίου και της δροσιστικής δρόσου ενώ δείχνει πώς αυτή η αρμονία μεταξύ του λαού του Θεού οδηγεί σε διαρκή ευλογία. Η μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία του βοηθά την Εκκλησία σήμερα να ανακτήσει το ίδιο πνεύμα ομόνοιας που χαρακτήριζε τις προσκυνηματικές εορτές του Ισραήλ. Ακούμε προσεκτικά ώστε το Πνεύμα να ενώσει τις καρδιές μας μαζί στην αγάπη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 133 και 134 στο σύνολό τους. Ας εγκατασταθούν ήσυχα οι λέξεις αυτών των δύο σύντομων Ασμάτων των Αναβαθμών στην καρδιά και τον νου. Προσέξτε την ήπια μετάβαση από τη χαρά της ενότητας μεταξύ αδελφών στην πρόσκληση για αίνεση όλη τη νύχτα στο αγιαστήριο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε εικόνα να παραμείνει, και ζητήστε από τον Κύριο να κάνει αυτούς τους αρχαίους ύμνους ζωντανές λέξεις για τον συγκεντρωμένο λαό του σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά τοποθετώντας τον ψαλμό στο ιστορικό και λειτουργικό του πλαίσιο.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός τιτλοφορείται «Άσμα των Αναβαθμών του Δαβίδ». Είναι ένας από τους τέσσερις σε αυτή τη συλλογή που αποδίδονται σε αυτόν, και δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητηθεί η ορθότητα της επιγραφής. Όσον αφορά την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε ο ψαλμός, ωστόσο, δεν έχουμε πληροφορίες. Ίσως δεν υπήρχε τίποτε ιδιαίτερο στην περίσταση που τον προκάλεσε, αφού μπορεί να γράφτηκε οποτεδήποτε για να παρουσιάσει την ομορφιά και τη δύναμη της αδελφικής αγάπης. Μπορεί να συντέθηκε είτε για τη λατρεία του λαού όταν συγκεντρωνόταν στις ετήσιες εορτές του, είτε ενόψει της αρμονίας — της ομορφιάς και της τάξης — που φαινόταν όταν συγκεντρώνονταν έτσι. Ο ψαλμός είναι μια εικονογράφηση, με την πιο όμορφη γλώσσα, της αδελφικής αγάπης, ιδιαίτερα όσον αφορά την ήρεμη, ήπια και γλυκιά επιρροή της — όπως το μύρο που έρεε από το κεφάλι του χρισμένου ιερέα, ή όπως η ήπια δρόσος στον Ερμών ή τη Σιών. Είναι ένας ψαλμός εφαρμόσιμος εξίσου σε μια εκκλησία, σε μια οικογένεια, σε μια συγκέντρωση φίλων.Στη συνέχεια εξετάζει τον πρώτο στίχο και την πρόσκλησή του να ιδούμε την αδελφική ενότητα.
Στίχος 1. Ιδού — Σαν να έβλεπε μια τέτοια συγκέντρωση και να έβλεπε εκεί τις εκφράσεις αμοιβαίας αγάπης. Αυτό μπορεί να ειπώθηκε κατά την πραγματική θεώρηση μιας τέτοιας συνάθροισης, ή μπορεί να ήταν μια εικόνα της φαντασίας. Πόσο καλό — Πόσο καλό από μόνο του, πόσο πρέπον, πόσο κατάλληλο για να προάγει την ευτυχία και να διαχέει καλές επιρροές παντού. Και πόσο ευχάριστο — Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ σημαίνει όμορφο, γοητευτικό, ελκυστικό, αυτό που γεμίζει τον νου με ευχαρίστηση, λεγόμενο για κάποιον αγαπημένο, Άσμα Ασμάτων 7:6, για έναν φίλο, Β' Σαμουήλ 1:26, για έναν τόπο, Γένεση 49:15, για λόγια, Παροιμίες 15:26, για ομορφιά ή δόξα, όπως του Κυρίου, Ψαλμοί 27:4. Περιγράφει την ευχαρίστηση που αντλούμε από μια εικόνα, από ένα τοπίο, από γλυκούς ήχους και ήπιες φωνές, ή από την αγάπη. Για αδελφούς να κατοικούν μαζί εν ενότητι — Περιθώριο, ακόμη μαζί. Εβραϊκά, «Η κατοίκηση αδελφών επίσης μαζί».Στρεφόμενος στον δεύτερο ψαλμό, ο Μπάρνς τον παρουσιάζει ως τελική δοξολογία.
Εισαγωγή. Αυτός είναι ο τελευταίος ψαλμός της συλλογής ή ομάδας που ονομάζεται «Άσματα των Αναβαθμών», και είναι της φύσεως δοξολογίας όπως ψάλλεται τώρα στους τόπους λατρείας μας. Ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Από οτιδήποτε φαίνεται στον ίδιο τον ψαλμό, μπορεί να συντέθηκε αρχικά για να καταλάβει ακριβώς τη θέση που κατέχει εδώ. Ο ψαλμός είναι μια πρόσκληση σε αίνεση, και φαίνεται όχι απίθανο ότι σχεδιάστηκε για να ψαλλεί από εναλλασσόμενες χορωδίες — οι πρώτοι Ψαλμοί 134:1-2 να αντιπροσωπεύουν τον λαό που πλησιάζει το αγιαστήριο, καλώντας εκείνους που υπηρετούν συνήθως τον Θεό εκεί — τους λειτουργούς της θρησκείας — να υψώσουν τα χέρια τους στο αγιαστήριο και να αινέσουν τον Κύριο, ο δεύτερος Ψαλμοί 134:3, η απάντηση των ιερέων ή των λειτουργών της θρησκείας, που προφέρει ευλογία στον λαό — μια ευλογία που προέρχεται από τη Σιών.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας τον αιώνιο καρπό μιας τέτοιας ενότητας.
Τόσο ήρεμη, τόσο ήπια, τόσο δροσιστική στο τρυφερό σιτάρι, στα νεαρά φυτά, στα άνθη, είναι η δρόσος, ώστε αποτελεί μια εντυπωσιακή εικόνα των επιρροών που παράγουν αδελφική αγάπη και αρμονία. Διότι εκεί ο Κύριος διέταξε την ευλογία — Διόρισε εκεί ως τόπο λατρείας, ως έδρα της κατοικίας του, την πηγή όλων των αγίων επιρροών. Βλέπε Ψαλμούς 78:67-69, σημείωση, Ψαλμούς 87:2, σημείωση. Ακόμη και ζωή εις τον αιώνα — κυριολεκτικά, «Ζωή εις την αιωνιότητα». Δηλαδή, τέτοιες επιρροές προέρχονται από εκείνον τον τόπο ώστε να οδηγούν σε αιώνια ζωή, ή ώστε να εξασφαλίζουν αιώνια ζωή. Είναι στη Σιών, στην Εκκλησία του, που έχει φανερώσει τον τρόπο προς την αιώνια ζωή, και τα μέσα με τα οποία μπορεί να αποκτηθεί. Μέχρι το τέλος του κόσμου αυτός ο όμορφος ψαλμός θα ψάλλεται στην Εκκλησία εξίσου ως έκφραση της γοητείας που υπάρχει στην ενότητα μεταξύ αδελφών και στην Εκκλησία, και ως τάση να προάγει εκείνη την ενότητα της οποίας την ομορφιά σχεδιάστηκε να συστήσει.Κλείνει την ερμηνεία με μια προσευχητική λαχτάρα για την ημέρα που η Εκκλησία θα ψάλλει αυτές τις λέξεις ως παρούσα πραγματικότητα.
Ευτυχισμένη θα είναι εκείνη η ημέρα όταν η Εκκλησία θα είναι τόσο ενωμένη ώστε να ψάλλεται παντού, ως έκφραση αυτού που είναι, και όχι απλώς αυτού που πρέπει να είναι.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ενότητα που περιγράφεται σε αυτούς τους ψαλμούς αντιμετωπίζει τις διαιρέσεις που ανεχόμαστε μεταξύ των συμπιστών; Με ποιους τρόπους οι συναθροίσεις μας μπορεί να εμφανίζουν πιο καθαρά το άρωμα και τη δροσιά που τονίζει ο Μπάρνς; Ποιο πρακτικό βήμα μπορούμε να κάνουμε αυτή την εβδομάδα για να επιδιώξουμε την ευλογία που ρέει από τη Σιών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἑνότητα ποὺ διατάσσεις μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου, πόσο καλὸ καὶ εὐχάριστο εἶναι ὅταν ἀδελφοὶ κατοικοῦν μαζὶ στὸν δεσμὸ τῆς εἰρήνης. Ἄλειψέ μας ἐκ νέου μὲ τὸ ἔλαιον τοῦ Πνεύματός σου καὶ ἀνάψυξέ μας μὲ τὴν δρόσον τῆς εὐλογίας σου ἀπὸ τὴν Σιών, ὥστε ἡ ἀγάπη μας νὰ μαρτυρεῖ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἐνίσχυσε κάθε ὑπηρέτη ποὺ φυλάττει ἐν τῷ οἴκῳ σου τὴν νύκτα, καὶ ἄφησε τὴν εὐλογίαν σου νὰ ἀναπαυθεῖ ἐπὶ πάντων ὅσοι ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομά σου, νῦν καὶ ἀεί. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →