Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας
Ζαχαρίας 11-12 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθημερινή μας μελέτη, στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να αντλήσουμε φως στα προφητικά λόγια του Ζαχαρία κεφάλαια 11 και 12. Αυτά τα κεφάλαια αποκαλύπτουν τις σοβαρές κρίσεις του Κυρίου επάνω σε εκείνους που απορρίπτουν τη φροντίδα Του ως ποιμένα. Ο Μπάρνς μας οδηγεί μέσα από την εικόνα του Λιβάνου και του κοπαδιού της σφαγής με προσεκτική ερμηνεία βασισμένη στην Αγία Γραφή. Το σχόλιό του φωτίζει πώς οι αρχαίες προειδοποιήσεις εφαρμόζονται στην απόρριψη του Χριστού και στις συνέπειες για τον λαό του Θεού. Καθώς διαλογιζόμαστε αυτές τις αλήθειες, είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 11 και 12 του Ζαχαρία. Αυτές οι σοβαρές προφητείες μιλούν για τις συναλλαγές του Κυρίου με τον λαό Του μέσω της μορφής ενός ποιμένα και τις συνέπειες της απόρριψης της θείας φροντίδας. Ακούστε προσεκτικά τη φωνή του Θεού στις προειδοποιήσεις και τις κρίσεις που καταγράφονται εδώ. Είθε η ανάγνωση να διεγείρει τις ψυχές μας σε μεγαλύτερη πιστότητα και εξάρτηση από τον αληθινό Ποιμένα του Ισραήλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά αντιπαραβάλλοντας τις υποσχέσεις ελέους με τα διατάγματα κρίσεως σε αυτά τα κεφάλαια.
Εισαγωγή. Ρουπ.: «Όλες οι οδοί του Κυρίου είναι έλεος και αλήθεια», λέγει ο Ψαλμωδός Ψαλμοί 25:11, και, «Θα ψάλλω σε Σένα έλεος και κρίση» Ψαλμοί 101:1. Έτσι διαιρείται αυτή η προφητεία. Πιο πάνω, σχεδόν όλα ήταν υποσχέσεις ελέους, που τώρα εκπληρώνονται εν έργω· και από αυτό, «Άνοιξε, ω Λίβανος, τας θύρας σου», όλα είναι φοβερά διατάγματα αλήθειας και σημεία δικαίας κρίσεως. Πόση γλυκύτητα και απαλότητα και ευχαρίστηση υπάρχει εκεί, «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· αλάλαξον, θύγατερ Ιερουσαλήμ»· τι πικρία και σκληρότητα και συμφορά σε εκείνους, προς τους οποίους λέγει, «Άνοιξε, ω Λίβανος, τας θύρας σου, ίνα καταφάγη το πυρ τας κέδρους σου· ολολύξατε, ω έλατε· ολολύξατε, ω δρύες Βασάν». Όπως λοιπόν, προηγουμένως, εθεάθη το έλεός Του σε εκείνους που επίστευσαν και πιστεύουν· έτσι τώρα ας θεωρήσωμεν την δικαίαν κρίσιν Του επάνω σε εκείνους που δεν επίστευσαν.» Ο Γαλαάδ και ο Λίβανος Ζαχαρίας 10:10 είχαν ονομασθεί ως η αποκατεστημένη κατοικία του Εφραίμ· αλλά παρέμενε μια σκοτεινή πλευρά της εικόνας, την οποία ο προφήτης παρουσιάζει ξαφνικά, με τα ονόματα αυτών των ιδίων τόπων, «Άνοιξον τας θύρας σου, ω Λίβανε· ολολύξατε, ω δρύες Βασάν» Ζαχαρίας 11:1-2.Στη συνέχεια στρέφεται στην εντολή που δόθηκε να βοσκήσει το κοπάδι της σφαγής.
Στίχος 4. Τάδε λέγει Κύριος ο Θεός μου, Βόσκε το κοπάδι της σφαγής - Η εκπλήρωσις όλης της προφητείας δείχνει, ότι το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται είναι ο προφήτης, όχι εν εαυτώ ή δι' εαυτόν, αλλά (όπως αρμόζει στην συμβολική προφητεία) ως αντιπροσωπεύων Άλλον, τον Κύριον ημών. Απευθύνεται, κατά πρώτον, προς τον Ζαχαρία. Διότι ο Ζαχαρίας διατάσσεται, «λάβε σεαυτώ έτι τα σκεύη ποιμένος αφροσύνης» Ζαχαρίας 11:15, με λόγια απευθυνόμενα προς αυτόν προσωπικώς· «Και είπε Κύριος προς εμέ». Αλλά εκείνος που έμελλε να αντιπροσωπεύσει τον άφρονα ποιμένα, είχε αντιπροσωπεύσει τον αληθινό Ποιμένα, αφού λέγεται προς αυτόν, «Λάβε σεαυτώ έτι». Αλλά Αυτός, ο Ποιμήν προς τον οποίον απευθύνεται, ο οποίος εκτελεί τας διαταχθείσας πράξεις, ομιλεί με την εξουσίαν του Θεού.Ο Μπάρνς εξηγεί την δήλωση του Κυρίου ότι δεν θα ελεήσει πλέον τους κατοίκους της γης.
Στίχος 6. Διότι δεν θα ελεήσω πλέον - Διά τούτο ήσαν «κοπάδι σφαγής», επειδή ο Θεός «δεν θα είχε έλεος» επάνω σε εκείνους που επήγαν κατόπιν ποιμένων «οι οποίοι δεν είχαν έλεος» επάνω τους, αλλά τους διέφθειραν· οι οποίοι «δεν εισήλθον αυτοί, και εκείνους που εισήρχοντο, εμπόδιζον» Λουκάς 11:52. Οι κάτοικοι της γης - «Εκείνη η γη, περί της οποίας ωμίλει», Ιουδαία. «Και ιδού». Ο Θεός, με αυτήν την λέξιν, «ιδού», πάντοτε προστάζει προσοχήν εις τας μεγάλας πράξεις Του προς τον άνθρωπον· Εγώ, Εγώ ο Ίδιος, ορατώς παρεμβαίνων, «θα παραδώσω άνθρωπον», ολόκληρον την φυλήν των κατοίκων, «έκαστον εις την χείρα του πλησίον αυτού», διά συγχύσεως και έριδος και μίσους εντός, «και εις την χείρα του βασιλέως αυτού», εκείνον τον οποίον εξέλεξαν και έλαβον ως ιδικόν των βασιλέα, όταν απέρριψαν τον Χριστόν ως Βασιλέα αυτών, αρνούμενοι τον τίτλον τον οποίον ο Πιλάτος έδωκεν εις Αυτόν, διά να κινήσει το έλεός των.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Επί της τελειωτικότητας της κρίσεως, ο Μπάρνς υπογραμμίζει ότι δεν θα υπάρχει απελευθερωτής.
«Άκουε, ω Ιουδαίε», λέγει ο Ιερώνυμος, «όστις προσδοκάς εις σεαυτόν ελπίδας ματαιοτάτας, και δεν ακούεις τον Κύριον ισχυρώς βεβαιούντα, “Δεν θα τους ελευθερώσω εκ των χειρών αυτών”, ότι η αιχμαλωσία σου μεταξύ των Ρωμαίων δεν θα έχει τέλος». Εν τη απειλουμένη αιχμαλωσία προ της μεταφοράς εις Βαβυλώνα, ο προφήτης προεφήτευσε την αποκατάστασιν· εδώ μόνον λέγεται περί του Ιούδα, όπως ο Ωσηέ είχεν ειπεί περί του Ισραήλ, ότι δεν θα υπάρχει απελευθερωτής εκ της χειρός του βασιλέως τον οποίον εξέλεξαν.Καταλήγει σημειώνοντας την αποκοπή των τριών ποιμένων εντός ενός μηνός.
Παρέμειναν πράγματι διοικούντες τον Ισραήλ, ακόμη και μετά τον Σταυρόν του Σωτήρος, διά της μακροθυμίας και ευσπλαχνίας του Παντοδυνάμου Θεού καλούντος αυτούς εις μετάνοιαν· αλλά, εν τη ποινή η οποία επεβλήθη υπό του Θεού, απεμακρύνθησαν, κατά τον χρόνον εκείνον, όταν παρέδωσαν εις τον Σταυρόν τον Σωτήρα και Λυτρωτήν όλων. Απεμακρύνθησαν τότε εντός ενός μηνός· Νισάν. μ.Χ. 33. Τα τρία αξιώματα, Βασιλεύς, Θείος Διδάσκαλος, Ιερεύς, έμελλον να ενωθούν εν Χριστώ· ηδύναντο να κρατηθούν υπ' Αυτού· εκείνοι που τα απέρριψαν εν Αυτώ, τα εστερήθησαν οι ίδιοι. Αυτούς λοιπόν Εκείνος εποίησε να εξαφανισθούν, τους εξήλειψεν από της γης. Και η ψυχή Μου εστενοχωρήθη - Δι' αυτούς. Χρησιμοποιείται διά την θείαν λύπην επί της δυστυχίας του λαού Του. «Και η ψυχή αυτών εμίσησέ Με, απεστράφη Με». Κιμχί: «Όταν λέγεται, “Η ψυχή αυτών επίσης με απεστράφη”, το νόημα είναι, “Η ψυχή Μου δεν τους εμίσησε πρώτη, αλλά η ψυχή αυτών πρώτη με περιεφρόνησε, διά τούτο η ψυχή Μου τους εμίσησε”».
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η απόρριψη του αληθινού Ποιμένα διαμορφώνει την ιδικήν μας απόκριση προς τον Χριστόν σήμερον; Με ποιους τρόπους ίσως να φυλαχθούμε από το να γίνουμε όμοιοι με τους απίστους ποιμένας που περιγράφονται; Ποία ελπίς παραμένει δι' εκείνους που επιστρέφουν προς τον Κύριον εν μετανοία και πίστει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, διὰ τῶν λόγων τοῦ Ζαχαρία ἔδειξας ἡμῖν τὸν ἀληθινὸν Ποιμένα ἀπορριφθέντα ὑπὸ ἀπειθοῦς ποίμνης καὶ τὸν πένθος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ διάτρημα τοῦ ἀπεσταλμένου ἀπὸ Σοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν τρυφεράς, μήπως ἐκτραπῶμεν ὀπίσω μισθωτῶν ἢ σκληρύνωμεν ἑαυτοὺς κατὰ τοῦ Υἱοῦ Σου· σύναξον ἡμᾶς ἀντ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ τῶν πτωχῶν τῆς ποίμνης οἱ ὁποῖοι προσβλέπουσι πρὸς Σὲ μόνον διὰ σωτηρίαν καὶ βοσκήν. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ τοῦ ἐλέους Σου μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅτε πᾶς ὀφθαλμὸς θέλει ἰδεῖ καὶ μετανοήσει. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →