← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Ο ΚΥΡΙΟΣ Βράχος Μου: Οι Αδικημένοι Εκδικημένοι και το Άσμα των Λυτρωμένων

Β' Σαμουήλ 21-22Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Μια πείνα πλήττει τη γη για τρία συνεχόμενα έτη, και όταν ο Δαβίδ ερωτά, η απάντηση ανάγεται σε μια παραβιασμένη ορκωμοσία: ο Σαούλ, με εσφαλμένο ζήλο, είχε σκοτώσει τους Γαβαωνίτες, τους οποίους ο Ισραήλ είχε ορκιστεί ενώπιον του Θεού να φεισθεί. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου εξάγει το εκπληκτικό μάθημα — ότι για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τους αδικημένους Γαβαωνίτες, ο Θεός χρησιμοποίησε τους ίδιους τους αδικημένους ως κριτές· και ότι το σπέρμα του Αβραάμ αναγκάστηκε να ζητήσει την ευλογία των Χαναναίων, αφού η αρετή είναι πολύ πιο ένδοξη από την ευγενή καταγωγή. Η ιστορία λοιπόν μας διδάσκει να μην παραβαίνουμε συμφωνίες ορκισμένες ενώπιον του Θεού, ακόμη και όταν η παράβαση θα φαινόταν να ωφελεί τον δικό μας λαό. Έπειτα έρχονται οι πόλεμοι του Δαβίδ με τους γίγαντες — ο ηλικιωμένος βασιλιάς εξασθενημένος στη μάχη και διασωθείς από τον Αβισαί, οι ισχυροί άνδρες που πέφτουν ενώπιον του Ισραήλ — και ο Θεοδώρητος σταματά για να διορθώσει ένα σφάλμα: εκείνοι που ονομάζονται 'γίγαντες' ονομάστηκαν έτσι για το μέγεθος και τη δύναμη των σωμάτων τους, όχι επειδή ήταν ασεβείς ή επειδή έζησαν για αιώνες. Και έπειτα το στέμμα της ενότητας: το μεγάλο άσμα απελευθέρωσης του Δαβίδ, 'Ο ΚΥΡΙΟΣ είναι ο βράχος μου και το φρούριό μου.' Ο Θεοδώρητος μας λέει ότι είναι ένα με τον δέκατο έβδομο ψαλμό, και ότι φέρει προφητεία για τον Χριστό τον Σωτήρα — 'Θα με θέσεις ως φως για τα έθνη.' Διότι δεν ήταν ο Δαβίδ που έγινε φως για τα έθνη, αλλά ο Εκείνος που ήλθε από τον Δαβίδ κατά σάρκα, ο οποίος είναι και Κύριος και Υιός του Δαβίδ. Ο Βράχος και Λυτρωτής του άσματος είναι ο Βράχος που είναι ο Χριστός· το άσμα των λυτρωμένων ακόμη φωτίζει τις ψυχές των ευσεβών σε όλες τις Εκκλησίες του κόσμου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Β' Βασιλειών 21–22. 'Τότε έγινε πείνα στις ημέρες του Δαβίδ τρία έτη, έτος κατ' έτος· και ο Δαβίδ ερώτησε τον Κύριο. Και ο Κύριος απάντησε, Είναι για τον Σαούλ και για τον αιματηρό οίκο του, επειδή σκότωσε τους Γαβαωνίτες.' Ο Δαβίδ ρωτά τους Γαβαωνίτες πώς μπορεί να κάνει εξιλέωση, και η ορκωμοσία που δόθηκε πριν από πολύ καιρό τιμάται. Η Ρισφά, θυγατέρα του Αϊά, τηρεί τη μοναχική της αγρυπνία πάνω από τους σκοτωμένους 'έως ότου έπεσε νερό επάνω τους από τον ουρανό', και ο Δαβίδ συγκεντρώνει τα οστά για ταφή. Έπειτα 'οι Φιλισταίοι είχαν ακόμη πόλεμο με τον Ισραήλ· και ο Δαβίδ κατέβηκε… και ο Δαβίδ εξασθένησε', και ο Αβισαί 'τον βοήθησε, και χτύπησε τον Φιλισταίο, και τον σκότωσε.' Άλλοι γίγαντες πέφτουν ενώπιον των πρωταθλητών του Ισραήλ. Και έπειτα ο Δαβίδ ψάλλει: 'Ο Κύριος είναι ο βράχος μου, και το φρούριό μου, και ο λυτρωτής μου· ο Θεός του βράχου μου· σ' Αυτόν θα εμπιστευθώ… Θα επικαλεσθώ τον Κύριο, ο οποίος είναι άξιος να δοξάζεται: έτσι θα σωθώ από τους εχθρούς μου.' Το άσμα ανυψώνεται στην προφητεία του: 'Με ελευθέρωσες από τις διαμάχες του λαού μου· με φύλαξες για να είμαι κεφαλή των εθνών: ένας λαός τον οποίο δεν γνώριζα θα με υπηρετήσει… Γι' αυτό θα δώσω ευχαριστία σε Σένα, Κύριε, μεταξύ των εθνών, και θα ψάλλω αίνους στο όνομά Σου.'
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος διαβάζει την πείνα και τους Γαβαωνίτες ως αποκάλυψη της αμερόληπτης δικαιοσύνης του Θεού. Η παραβιασμένη ορκωμοσία έπρεπε να απαντηθεί, και ο Θεός την απάντησε μέσω των ίδιων των αδικημένων — μια δικαιοσύνη που δεν κάμπτεται από τη γενεαλογία. Από όλο το επεισόδιο ο Θεοδώρητος αντλεί το μάθημα στη ρίζα του: Η διήγηση λοιπόν μας διδάσκει να μην παραβαίνουμε συμφωνίες που έγιναν ενώπιον του Θεού με όρκο, ακόμη και αν η παράβαση είναι προς όφελος άλλων. Και όταν η πείνα ήρθη μόνο αφού αποδόθηκε δικαιοσύνη, βλέπει τον αμερόληπτο Κριτή να εργάζεται, ο οποίος μετρά με δικαιοσύνη και όχι με φυλή: ο Κύριος δεν γνωρίζει διάκριση φυλής, αλλά υπερασπίζεται δικαίως τους αδικημένους, ακόμη και αν είναι άλλου έθνους. Στρέφεται έπειτα στο άσμα. Δεν είναι απλώς ανθρώπινη καύχηση νίκης αλλά προφητεία που υπερβαίνει την εποχή του Δαβίδ: Περιέχει επίσης προφητεία σχετικά με τον Χριστό τον Σωτήρα. Το φως που υποσχέθηκε στα έθνη δεν ήταν ποτέ του Δαβίδ να δώσει· έλαμψε από τον μεγαλύτερο Υιό του: Τώρα, δεν ήταν ο Δαβίδ που έγινε φως για τα έθνη, αλλά ο Εκείνος από τον Δαβίδ κατά σάρκα, ο οποίος είναι και Κύριος και Υιός του Δαβίδ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ακούστε πώς ο Θεοδώρητος διαβάζει το άσμα που ακόμη ηχεί στην Εκκλησία. Ο ύμνος που ψάλλει ο Δαβίδ μετά τους πολέμους του δεν σιώπησε όταν πέθανε· έγινε η προσευχή κάθε πιστεύοντος έθνους: Διότι σε όλες τις Εκκλησίες σε όλο τον κόσμο, η πνευματική υμνωδία του Δαβίδ φωτίζει τις ψυχές των ευσεβών. Αν ο Δαβίδ είναι φως για τα έθνη καθόλου, λέει ο Θεοδώρητος, είναι με αυτόν τον τρόπο — φωτίζοντας με τη μελωδία του εκείνους που πίστεψαν στον Κύριο Χριστό. Και η βαθύτερη λέξη του άσματος είναι η πρώτη του: 'Ο Κύριος είναι ο βράχος μου.' Διότι ο Απόστολος διδάσκει ότι οι πατέρες 'έπιναν από εκείνον τον πνευματικό Βράχο που τους ακολουθούσε: και ο Βράχος εκείνος ήταν ο Χριστός' (Α' Κορ 10:4). Ο Βράχος και Φρούριο και Λυτρωτής τον οποίο δόξασε ο Δαβίδ δεν είναι απλή μορφή λίθου αλλά ο ίδιος ο Κύριος, ο οποίος έγινε σάρκα από τη γενεαλογία του Δαβίδ — Υιός του Δαβίδ κατά σάρκα, και Κύριος του Δαβίδ κατά τη Θεότητα. Έτσι οι πόλεμοι που κέρδισε ο Δαβίδ με τη δύναμη του Βράχου προτυπώνουν τον πόλεμο που κέρδισε ο Χριστός· οι 'λαοί τους οποίους δεν γνώριζα θα με υπηρετήσουν' είναι τα έθνη που συγκεντρώθηκαν στο ευαγγέλιο· και η ευχαριστία που ψάλλεται 'μεταξύ των εθνών' είναι ο αίνος της λυτρωμένης Εκκλησίας. Η πείνα και οι γίγαντες και το άσμα ανήκουν μαζί: οι αδικημένοι εκδικούνται από έναν Θεό που δεν γνωρίζει μεροληψία, οι ισχυροί εχθροί πέφτουν, και ο Βράχος που ελευθέρωσε τον Δαβίδ ελευθερώνει όλους όσοι εμπιστεύονται σ' Αυτόν, και τους δίνει το ίδιο του το άσμα να ψάλλουν.
Απαντήστε

Απόκριση

Τηρείτε τους όρκους σας. Ο Θεοδώρητος δεν θα σας αφήσει να χάσετε την απλή προειδοποίηση της πείνας: μια συμφωνία που έγινε ενώπιον του Θεού δεν πρέπει να παραβιαστεί, ακόμη και όταν η παράβασή της θα φαινόταν να εξυπηρετεί τον δικό σας λαό. Οι υποσχέσεις που δώσατε — οι βαπτισματικές σας υποσχέσεις, οι γαμήλιες υποσχέσεις σας, ο απλός λόγος που δώσατε σε έναν αδελφό — ζυγίζονται στον ουρανό· μην αντιμετωπίζετε ελαφρά αυτό που ο Θεός θυμάται. Και εμπιστευθείτε ότι υπερασπίζεται τους αδικημένους. Ο Κύριος δεν γνωρίζει διάκριση φυλής ή βαθμού· είναι ο δίκαιος Κριτής όλων των καταπιεσμένων, οποιουδήποτε έθνους. Όταν αδικηθείτε και δεν μπορείτε να το διορθώσετε μόνοι σας, αφήστε το σ' Αυτόν που εκδικείται δικαίως και στον δικό Του καιρό· και μην χρησιμοποιείτε ποτέ την θέση σας ή τη γενεαλογία σας ως δικαιολογία για αδικία προς άλλον. Έπειτα κάντε το άσμα του Δαβίδ δικό σας. Όταν ο εχθρός σας έχει πιέσει και ο Κύριος σας ελευθέρωσε, μην πιστώνετε το δικό σας χέρι· πείτε με τον Δαβίδ, 'Ο Κύριος είναι ο βράχος μου, και το φρούριό μου, και ο λυτρωτής μου.' Οικοδομήστε τη ζωή σας επάνω σ' εκείνον τον Βράχο, που είναι ο Χριστός· εμπιστευθείτε σ' Αυτόν και θα σωθείτε από τους εχθρούς σας. Και αφήστε την ευγνωμοσύνη σας να γίνει αίνος — όχι ιδιωτικό μουρμούρισμα, αλλά η πνευματική υμνωδία που ανυψώνεται σε όλες τις Εκκλησίες, το άσμα των λυτρωμένων που φωτίζει τις ψυχές των ευσεβών. Ψάλλετε το μεταξύ των εθνών· διότι το φως που ο Δαβίδ δεν μπορούσε να δώσει, ο Κύριος και Υιός του το έδωσε σε σας.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ μου, ο Βράχος της σωτηρίας μου, το φρούριό μου και ο λυτρωτής μου, στον οποίο εμπιστεύομαι: Σε ευλογώ που δεν γνωρίζεις διάκριση φυλής ή βαθμού, αλλά υπερασπίζεσαι τους αδικημένους κάθε έθνους και εκδικείσαι δικαίως όλους όσοι καταπιέζονται. Κάνε με πιστό σε κάθε όρκο που ορκίστηκα ενώπιόν Σου, ώστε να μην παραβιάσω ποτέ μια συμφωνία για το υποτιθέμενο όφελος οποιουδήποτε, αλλά να τηρώ τον λόγο μου όπως τηρείς τον δικό Σου. Όταν εχθροί με πιέζουν και εξασθενώ όπως ο Δαβίδ εξασθένησε στη μάχη, στείλε μου τη βοήθειά Σου και σώσε με πέρα από κάθε ελπίδα μου, ώστε να μην καυχώμαι στη δική μου δύναμη αλλά να κραυγάζω, 'Ο Κύριος είναι ο βράχος μου.' Θέσε με επάνω στον Χριστό τον Βράχο, τον Εκείνον που ήλθε από τον Δαβίδ κατά σάρκα, ο οποίος είναι και Κύριος και Υιός του Δαβίδ, και ο οποίος μόνος έγινε φως για τα έθνη. Και βάλε στα χείλη μου το άσμα των λυτρωμένων, την πνευματική υμνωδία που φωτίζει τις ψυχές των ευσεβών σε όλες τις Εκκλησίες σε όλο τον κόσμο, ώστε να δώσω ευχαριστία σε Σένα μεταξύ των εθνών και να ψάλλω αίνους στο όνομά Σου. Σε Σένα, Χριστέ Θεέ μας, τον Βράχο της απελευθέρωσής μας και το Φως των εθνών, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →