← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 35-36 — με τον Whedon

Ιώβ 35-36Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε σήμερα τις καρδιές μας στην αιώνια σοφία του Υπομνήματος του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Σε αυτές τις σελίδες για τα κεφάλαια 35 και 36 του Ιώβ, ο Whedon αναπτύσσει τους καταληκτικούς λόγους του Ελιού με τη σαφή, χαριτωμένη διορατικότητα της θεολογίας του Wesleyan Arminianism. Ανιχνεύουμε πώς η θεία δικαιοσύνη και το έλεος συναντώνται στην οικονομία του πόνου, προσκαλώντας κάθε αναζητούσα ψυχή σε ταπεινή εμπιστοσύνη και άγια υπακοή. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα αρχαία λόγια να τα ζωογονήσει τώρα εκ νέου μέσα μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλαβική προσοχή ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 35 και 36 του Ιώβ. Ακούστε την μετρημένη φωνή του Ελιού να διορθώνει το λάθος και να αποκαλύπτει τους σκοπούς του Θεού στην θλίψη. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί στην καρδιά, ώστε το Άγιο Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχτούμε την πιστή έκθεση του υπομνήματος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τον τρίτο λόγο του Ελιού και την κεντρική του θέση. Στίχος 1. Ο ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΙΟΥ. 1. Ο Ελιού μίλησε επιπλέον. Ο Ιώβ έχει κάνει τον εαυτό του πιο δίκαιο από τον Θεό, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε λάβει αυτά που του άξιζαν. Οι αξιώσεις του για αξία και ανταμοιβή για τη δικαιοσύνη αντιμετωπίζονται με την εξέταση ότι ο Θεός είναι πολύ υψηλός για να ωφεληθεί από την αρετή ή να βλαφθεί από την κακία του ανθρώπου. Οι ανθρώπινες πράξεις αποβαίνουν προς το καλό ή το κακό του ίδιου του ανθρώπου. Και όμως ο Θεός δεν είναι αδιάφορος για τις πράξεις των ανθρώπων, αν και σε καιρούς πόνου μπορεί να μην ακούει τις κενές κραυγές τους για βοήθεια. Δεν ακούγονται επειδή στερούνται ταπεινότητας και πίστης, όχι επειδή ο Θεός δεν είναι ηθικός κυβερνήτης του σύμπαντος. Στη συνέχεια εισάγει τον τέταρτο και τελευταίο λόγο του Ελιού για τον ηθικό σκοπό του πόνου. Στίχος 1. Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΙΟΥ, κεφάλαια 36, 37. 1. Ο Ελιού συνέχισε επίσης. Ο Ελιού μέχρι τώρα έχει κάνει τον ίδιο αριθμό ομιλιών με καθέναν από τους τρεις φίλους, με εξαίρεση τον Σωφάρ. Εβραίοι σχολιαστές έχουν παρατηρήσει ότι θα μπορούσε να είχε σταματήσει εδώ, αλλά η μετανοητική σιωπή του Ιώβ τον ενθαρρύνει να συνεχίσει. Μέχρι τώρα ο σκοπός του ήταν να διορθώσει διάφορα λάθη και παρεξηγήσεις στις οποίες είχε πέσει ο Ιώβ· τώρα προτείνει να εξετάσει πιο συγκεκριμένα τον σκοπό της θείας τιμωρίας. Η άπειρη φύση του Θεού, η παντοδυναμία του, λέει, εκδηλώνεται φροντίζοντας πιο συγκεκριμένα τους δίκαιους. Λόγω της παρόμοιας ηθικής τους φύσης, υποβάλλει όλα τα ανθρώπινα όντα σε πειθαρχία, ώστε το πολύτιμο να διαχωριστεί από το άθλιο. Ο πόνος αναπτύσσει τον χαρακτήρα: τους καλούς τους κάνει καλύτερους, τους κακούς, χειρότερους: μέχρι που, τελικά, οι τελευταίοι πεθαίνουν πρόωρα τον θάνατο των πιο εγκαταλελειμμένων. Ο Whedon στη συνέχεια εκθέτει τις γενικές αρχές των προνοιακών σχέσεων του Θεού με τους δίκαιους και τους ασεβείς. Στίχος 5. α. ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΑ, Ιώβ 36:5-15. Στροφή α. Ο Ελιού προχωρά να εκθέσει κάποιες γενικές αρχές που εμπλέκονται στην κατανομή των μεριδίων των ανθρώπων· πρώτον, αρνούμενος ότι ο Θεός είναι ο προωθητής των συμφερόντων των ασεβών· αντίθετα, έχει δεσμευτεί στην τελική και αιώνια προώθηση των δικαίων, Ιώβ 36:5-7. 5. Δεν περιφρονεί κανέναν. Οι μικροί και οι μεγάλοι είναι ίδιοι για τον Θεό. Δεν περιφρονεί την υπόθεση του πιο ταπεινού· κι αυτοί είναι έργο του χεριού του. Ο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά δίκαιος. Η χάρη, η δικαιοσύνη και η συγκαταβατική αγάπη δεν είναι λιγότερο ιδιότητες του Θεού από την παντοδυναμία και την κυριαρχία. Ο Μωαμεθανισμός, σε σχεδόν αδιάκοπη δοξολογία, εξυμνεί τη μία ιδιότητα του Θεού, 'Ο Θεός είναι μεγάλος'· η θρησκεία του Χριστού, εξυμνεί τις ιδιότητες της χάρης και της αγάπης. 'Όλες οι ιδιότητες ενώνονται σε μια ευλογημένη αρμονία', όπως παρατηρεί ευτυχώς ο Dachsel· 'αφού είναι όλες ακτίνες του ίδιου ήλιου, δεν μπορούν να αντιταχθούν η μία στην άλλη'. Δύναμη και σοφία. Κυριολεκτικά, δύναμη καρδιάς· δύναμη της καρδιάς, η οποία τελικά κορυφώθηκε στον σταυρό. Ο Θεός είναι ισχυρός, όχι μόνο σε δύναμη βραχίονα, αλλά σε δύναμη καρδιάς. Το να επιτρέψουμε στο leb την νόμιμη σημασία του, καρδιά, (αν και συχνά σημαίνει κατανόηση,) θα συμφωνούσε με το πεδίο αυτού του κεφαλαίου. Ο άνθρωπος του Θεού λατρεύει ένα ον με καρδιά, όχι μόνο με ψυχρή κατανόηση, αλλά με θερμούς παλμούς προς όλους όσους έχει λυτρώσει.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με τον αγιαστικό σκοπό της θλίψης. Στίχος 15. 15. Στην θλίψη του. Ή, μέσω της θλίψης του. Η αγιασμένη υπομονή του πόνου γίνεται το όργανο για την απομάκρυνσή του. Ανοίγει τα αυτιά τους μέσω της στενοχώριας. 'Ανοίγει το αυτί τους' για να ακούσει τη φωνή του και να υπακούσει στο θέλημά του. Κλείνει υπογραμμίζοντας τη σοβαρή επιλογή που πρέπει να κάνει κάθε ψυχή μεταξύ της ανομίας και της θείας ράβδου. Στίχος 21. 21. Αυτό διάλεξες. Η φτωχή, αδύναμη ανθρώπινη φύση συρρικνώνεται από την τιμωρία, αν και γνωρίζει ότι αυτή είναι θεία και για το πραγματικό της καλό. Αλλά το να επιλέξει κανείς την ανομία αντί της θλίψης είναι να επαναλάβει την ανοησία των Ιουδαίων, οι οποίοι επέλεξαν τον Βαραββά αντί του Χριστού. 'Υπάρχει περισσότερο κακό στην ελάχιστη αμαρτία παρά στη μεγαλύτερη θλίψη'. Henry. 'Ειδικότερα οι καταληκτικοί στίχοι αυτής της ενότητας (16-21) περιέχουν δηλώσεις… τέτοιες που δεν εμφανίζονται σε παρόμοιο συνδυασμό πουθενά στην Παλαιά Διαθήκη, και τέτοιες που ανήκουν στην πραγματικότητα στις βαθύτερες εκφράσεις που έχει παράγει η λογοτεχνία της Παλαιάς Διαθήκης στην προσπάθεια να λύσει το μυστήριο της θλίψης πριν από τον ερχομό του Χριστού'. Zockler.
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα δοκιμασία μου πειράζομαι να διεκδικήσω περισσότερη δικαιοσύνη από τον Θεό; 2. Πώς η θλίψη έχει ήδη ανοίξει το αυτί μου στη φωνή του Δημιουργού μου; 3. Επιλέγω τον δρόμο της ταπεινής υποταγής ή τη συμβουλή των ασεβών;
Προσευχηθείτε
Χαριτωμένε και παντοδύναμε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο δούλος σου Daniel D. Whedon σε αυτά τα ιερά κεφάλαια. Χάρισέ μας την ταπεινοφροσύνη που πρόσταξε ο Ελιού, ώστε να μην γογγύζουμε ενάντια στις ενέργειές σου, αλλά να τις δεχόμαστε ως σημάδια της πατρικής σου αγάπης. Καθάρισε από τις καρδιές μας κάθε ρίζα υπερηφάνειας και κοσμικότητας· άνοιξε τα αυτιά μας με το Πνεύμα σου για να ακούσουμε και να υπακούσουμε. Είθε κάθε τιμωρία να εργαστεί μέσα μας τον ειρηνικό καρπό της δικαιοσύνης. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος υπέμεινε τον σταυρό για τη σωτηρία μας, προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →