← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 37-38 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 37-38Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι προσφέρει μια σταθεροποιητική φωνή για τους πιστούς που παρακολουθούν τον κόσμο να κλίνει προς τους ευημερούντες ασεβείς. Το σχόλιό του στους Ψαλμούς 37 και 38 μοιάζει με σοφό κήρυγμα που σταθεροποιεί την καρδιά αντί να την ανάφλεγει. Ο Χένρι δείχνει πώς η Γραφή μας εξοπλίζει να ζούμε πιστά όταν οι εξωτερικές συνθήκες έρχονται σε αντίθεση με τις υποσχέσεις που αγαπάμε. Σε αυτά τα κεφάλαια ανιχνεύει το μονοπάτι από τον ταραγμένο φθόνο στην εδραιωμένη εμπιστοσύνη, από τον ανήσυχο σχεδιασμό στην υπομονετική αναμονή. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας αντιδράσεις και να αγκυρώσουμε την ελπίδα μας στον Κύριο που βλέπει κάθε ημέρα ορισμένη τόσο για τους δίκαιους όσο και για τους ασεβείς. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε πρακτικές συμβουλές που ακόμη μιλούν στη σύγχρονη ανησυχία και τον φόβο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τους Ψαλμούς 37 και 38 αργά, επιτρέποντας στην αντίθεση μεταξύ της παροδικής επιτυχίας των κακοποιών και της διαρκούς ασφάλειας των δικαίων να εισχωρήσει. Προσέξτε πώς ο ψαλμωδός μετακινείται από την προειδοποίηση κατά του φθόνου σε συγκεκριμένες προτροπές για εμπιστοσύνη, ευαρέσκεια και ανάθεση των οδών μας στον Κύριο. Αφήστε τους ειλικρινείς θρήνους του Ψαλμού 38 να σας υπενθυμίσουν ότι ακόμη και οι πιστοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν περιόδους βαθιάς θλίψης. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας για να δεχθεί τόσο τις προφυλάξεις όσο και τις παρηγοριές που περιέχουν αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά προειδοποιώντας κατά της δυσαρέσκειας για την ευημερία των κακοποιών. Ι. Εδώ προειδοποιούμαστε κατά της δυσαρέσκειας για την ευημερία και την επιτυχία των κακοποιών (εδ. 1, 2): Μη ταράσσεσαι, ούτε να φθονείς. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Δαβίδ το λέει πρώτα στον εαυτό του και το κηρύττει στην καρδιά του (στην επικοινωνία του με αυτήν στο κρεβάτι του), για την καταστολή εκείνων των διεφθαρμένων παθών που βρήκε να εργάζονται εκεί, και έπειτα το αφήνει γραπτώς για διδασκαλία σε άλλους που μπορεί να βρίσκονται σε παρόμοιο πειρασμό. Αυτό που κηρύττεται καλύτερα και με μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας σε άλλους, είναι αυτό που πρώτα κηρύττεται στον εαυτό μας. Τώρα, 1. Όταν κοιτάζουμε έξω βλέπουμε τον κόσμο γεμάτο κακοποιούς και εργάτες ανομίας, που ανθούν και ευημερούν, που έχουν ό,τι θέλουν και κάνουν ό,τι θέλουν, που ζουν με άνεση και μεγαλοπρέπεια οι ίδιοι και έχουν δύναμη στα χέρια τους για να κάνουν κακό σε αυτούς γύρω τους. Έτσι ήταν στον καιρό του Δαβίδ· και επομένως, αν είναι έτσι ακόμη, ας μην θαυμάζουμε το ζήτημα, σαν να ήταν κάτι νέο ή παράξενο. 2. Όταν κοιτάζουμε μέσα μας βρίσκουμε τον εαυτό μας πειρασμένο να ταραχθεί γι' αυτό, και να φθονεί αυτά τα σκάνδαλα και τα βάρη, αυτούς τους λεκέδες και τις κοινές ενόχλησεις αυτής της γης. Είμαστε έτοιμοι να ταραχθούμε κατά του Θεού, σαν να ήταν άσπλαχνος προς τον κόσμο και άσπλαχνος προς την εκκλησία Του επιτρέποντας σε τέτοιους ανθρώπους να ζουν, και να ευημερούν, και να επικρατούν, όπως κάνουν. Είμαστε έτοιμοι να ταραχθούμε με εκνευρισμό για την επιτυχία τους στα κακά σχέδιά τους. Είμαστε έτοιμοι να τους φθονήσουμε την ελευθερία που παίρνουν στο να αποκτούν πλούτη, και ίσως με παράνομους τρόπους, και στην επιείκεια των επιθυμιών τους, και να ευχόμαστε να μπορούσαμε να αποτινάξουμε τους περιορισμούς της συνείδησης και να κάνουμε το ίδιο. Πειραζόμαστε να τους θεωρούμε τους μόνους ευτυχισμένους ανθρώπους, και να κλίνουμε να τους μιμηθούμε, και να ενωθούμε μαζί τους, ώστε να μοιραστούμε τα κέρδη τους και να φάμε από τα εδέσματά τους· και αυτό είναι αυτό από το οποίο προειδοποιούμαστε: Μη ταράσσεσαι, ούτε να φθονείς. Η ταραχή και ο φθόνος είναι αμαρτίες που είναι η ίδια τους η τιμωρία· είναι η ανησυχία του πνεύματος και η σαπίλα των οστών· επομένως είναι προς όφελος του εαυτού μας που προειδοποιούμαστε κατά αυτών. Ωστόσο αυτό δεν είναι όλο· γιατί, 3. Όταν κοιτάζουμε μπροστά με μάτι πίστης δεν θα δούμε λόγο να φθονήσουμε τους ασεβείς ανθρώπους για την ευημερία τους, γιατί η καταστροφή τους είναι στην πόρτα και ωριμάζουν γρήγορα γι' αυτήν, εδ. 2. Ανθούν, αλλά όπως το χορτάρι, και όπως το πράσινο βότανο, που κανείς δεν φθονεί ούτε ταράσσεται. Η άνθηση ενός ευσεβούς ανθρώπου είναι όπως αυτή ενός καρποφόρου δέντρου (Ψαλμ. α΄ 3), αλλά αυτή του ασεβούς ανθρώπου είναι όπως το χορτάρι και τα βότανα, που είναι πολύ βραχύβια. (1.) Σύντομα θα μαραθούν από μόνα τους. Η εξωτερική ευημερία είναι κάτι που ξεθωριάζει, και έτσι είναι η ίδια η ζωή στην οποία περιορίζεται. (2.) Σύντομα θα κοπούν από τις κρίσεις του Θεού. Ο θρίαμβός τους είναι σύντομος, αλλά το κλάμα και ο θρήνος τους θα είναι αιώνιος. Έπειτα παρέχει συμβουλές για να ζει κανείς ζωή εμπιστοσύνης και ευαρέσκειας στον Θεό. ΙΙ. Εδώ συμβουλευόμαστε να ζούμε ζωή εμπιστοσύνης και ευαρέσκειας στον Θεό, και αυτό θα μας κρατήσει από το να ταραζόμαστε για την ευημερία των κακοποιών· αν κάνουμε καλά για τις ψυχές μας, θα δούμε λίγο λόγο να φθονήσουμε εκείνους που κάνουν τόσο κακό για τις δικές τους. Εδώ είναι τρεις εξαιρετικές εντολές, από τις οποίες πρέπει να καθοδηγούμαστε, και, για να τις ενισχύσουμε, τρεις πολύτιμες υποσχέσεις, στις οποίες μπορούμε να στηριχθούμε. Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει το καθήκον της ανάθεσης της οδού μας στον Κύριο ως οδηγό μας. 3. Πρέπει να κάνουμε τον Θεό οδηγό μας, και να υποτασσόμαστε σε όλα στην καθοδήγηση και τη διάθεσή Του· και τότε όλες οι υποθέσεις μας, ακόμη και εκείνες που φαίνονται πιο περίπλοκες και μπερδεμένες, θα γίνουν να καταλήξουν καλά και προς ικανοποίησή μας, εδ. 5, 6. (1.) Το καθήκον είναι πολύ εύκολο· και, αν το κάνουμε σωστά, θα μας κάνει εύκολους: Ανάθεσε την οδό σου στον Κύριο· κύλισε την οδό σου πάνω στον Κύριο (έτσι το διαβάζει το περιθώριο), Παρ. ιστ΄ 3· Ψαλμ. νε΄ 22. Ρίξε το φορτίο σου στον Κύριο, το φορτίο της φροντίδας σου, Α΄ Πέτρ. ε΄ 7. Πρέπει να το κυλήσουμε από τον εαυτό μας, ώστε να μην θλίβουμε και να μην περιπλέκουμε τον εαυτό μας με σκέψεις για μελλοντικά γεγονότα (Ματθ. στ΄ 25), ούτε να μας εμποδίζουμε και να μας ενοχλούμε είτε με τον σχεδιασμό των μέσων είτε με την προσδοκία του τέλους, αλλά να το αναφέρουμε στον Θεό, να το αφήσουμε σε Αυτόν με τη σοφή και αγαθή πρόνοιά Του να τακτοποιήσει και να διαθέσει όλες τις υποθέσεις μας όπως Του αρέσει. Απόσυρε την οδό σου στον Κύριο (έτσι η Μετάφραση των Εβδομήκοντα), δηλαδή 'Με προσευχή άπλωσε την περίπτωσή σου, και όλες τις φροντίδες σου γι' αυτήν, ενώπιον του Κυρίου' (όπως ο Ιεφθάε εξέφρασε όλα τα λόγια του ενώπιον του Κυρίου στη Μισπά, Κριτ. ια΄ 11), 'και έπειτα εμπιστεύσου σε Αυτόν να το φέρει σε καλό τέλος, με πλήρη ικανοποίηση ότι όλα είναι καλά που κάνει ο Θεός.' Πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας (αυτό πρέπει να είναι η φροντίδα μας) και έπειτα να αφήσουμε το αποτέλεσμα στον Θεό. Κάθισε ήσυχος, και δες πώς θα πέσει το ζήτημα, Ρουθ γ΄ 18. Πρέπει να ακολουθήσουμε την Πρόνοια, και όχι να την εξαναγκάσουμε, να υπογράψουμε στην Άπειρη Σοφία και όχι να υπαγορεύσουμε. (2.) Η υπόσχεση είναι πολύ γλυκιά. [1.] Γενικά, 'Θα φέρει σε πέρας, ό,τι και αν είναι, αυτό που του ανέθεσες, αν όχι στον σχεδιασμό σου, όμως στην ικανοποίησή σου. Θα βρει μέσα να σε βγάλει από τα στενά σου, να προλάβει τους φόβους σου, και να πραγματοποιήσει τους σκοπούς σου, προς ικανοποίησή σου.' [2.] Ιδιαίτερα, 'Θα φροντίσει για τη φήμη σου, και θα σε βγάλει από τις δυσκολίες σου, όχι μόνο με παρηγοριά, αλλά με πίστη και τιμή: Θα φέρει στο φως τη δικαιοσύνη σου ως το φως και την κρίση σου ως το μεσημέρι.' (εδ. 6), δηλαδή 'θα κάνει να φανεί ότι είσαι έντιμος άνθρωπος, και αυτό είναι αρκετή τιμή.' Πρώτον, Υπονοείται ότι η δικαιοσύνη και η κρίση των καλών ανθρώπων μπορεί, για ένα διάστημα, να σκιάζονται και να επισκιάζονται, είτε από αξιοσημείωτες επιπλήξεις της Πρόνοιας (οι μεγάλες θλίψεις του Ιώβ σκοτείνιασαν τη δικαιοσύνη του) είτε από τις κακόβουλες κατηγορίες και τις μομφές των ανθρώπων, που τους δίνουν κακά ονόματα που δεν τους αξίζουν καθόλου, και τους αποδίδουν πράγματα που δεν γνωρίζουν. Δεύτερον, Υπόσχεται ότι ο Θεός θα έρθει στον κατάλληλο χρόνο να απομακρύνει την μομφή κάτω από την οποία βρίσκονται, να καθαρίσει την αθωότητά τους, και να φέρει στο φως τη δικαιοσύνη τους, προς τιμήν τους, ίσως σε αυτόν τον κόσμο, το αργότερο στη μεγάλη ημέρα, Ματθ. ιγ΄ 43. Σημείωσε, Αν φροντίζουμε να κρατάμε καλή συνείδηση, μπορούμε να αφήσουμε στον Θεό να φροντίζει για το καλό όνομά μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι επεκτείνεται στους λόγους που αντλούνται από την επερχόμενη καταστροφή των ασεβών και την διαρκή ευτυχία των δικαίων. 1. Οι καλοί άνθρωποι δεν έχουν λόγο να φθονούν την κοσμική ευημερία των ασεβών ανθρώπων, ούτε να λυπούνται ή να είναι ανήσυχοι γι' αυτήν, (1.) Επειδή η ευημερία των ασεβών σύντομα θα τελειώσει (εδ. 9): Οι κακοποιοί θα αποκοπούν από κάποιο ξαφνικό χτύπημα της θείας δικαιοσύνης στη μέση της ευημερίας τους· ό,τι έχουν αποκτήσει με αμαρτία όχι μόνο θα ρέει μακριά από αυτούς (Ιώβ κ΄ 28), αλλά θα παρασυρθούν μαζί του. Δες το τέλος αυτών των ανθρώπων (Ψαλμ. ογ΄ 17), πόσο ακριβά θα τους κοστίσει το κακοαποκτημένο κέρδος τους, και θα είσαι μακριά από το να τους φθονείς ή από το να είσαι πρόθυμος να υιοθετήσεις τη μοίρα τους, για το καλύτερο, για το χειρότερο. Η καταστροφή τους είναι βέβαιη, και είναι πολύ κοντά (εδ. 10): Ακόμη λίγο, και οι ασεβείς δεν θα είναι αυτό που είναι τώρα· φέρονται σε ερήμωση σε μια στιγμή, Ψαλμ. ογ΄ 19. Έχε λίγη υπομονή, γιατί ο Κριτής στέκεται μπροστά στην πόρτα, Ιακ. ε΄ 8, 9. Μέτριασε το πάθος σου, γιατί ο Κύριος είναι κοντά, Φιλ. δ΄ 5. Και όταν έρθει η καταστροφή τους θα είναι πλήρης καταστροφή· αυτός και οι δικοί του θα εξαλειφθούν· η ημέρα που έρχεται δεν θα αφήσει ούτε ρίζα ούτε κλαδί (Μαλ. δ΄ 1): Θα εξετάσεις επιμελώς τον τόπο του, όπου μόλις την άλλη ημέρα έκανε ένα ισχυρό σχήμα, αλλά δεν θα είναι, δεν θα τον βρεις· δεν θα αφήσει τίποτα πολύτιμο, τίποτα έντιμο, πίσω του. Προς το ίδιο νόημα (εδ. 20), Οι ασεβείς θα χαθούν· ο θάνατός τους είναι η απώλειά τους, επειδή είναι ο τερματισμός όλης της χαράς τους και ένα πέρασμα στην ατελείωτη δυστυχία. Μακάριοι οι νεκροί που πεθαίνουν εν Κυρίω· αλλά χαμένοι, για πάντα χαμένοι, είναι οι νεκροί που πεθαίνουν στις αμαρτίες τους. Οι ασεβείς είναι οι εχθροί του Κυρίου· τέτοιους κάνουν τον εαυτό τους όσοι δεν θέλουν να βασιλεύει πάνω τους, και ως τέτοιους θα τους λογαριάσει: Θα καταναλωθούν όπως το λίπος των αρνιών, θα καταναλωθούν σε καπνό. Η ευημερία τους, που ικανοποιεί την αισθησιακότητά τους, είναι όπως το λίπος των αρνιών, όχι στερεό ή ουσιαστικό, αλλά χαλαρό και υγρό· και, όταν έρθει η καταστροφή τους, θα πέσουν ως θυσίες στη δικαιοσύνη του Θεού και θα καταναλωθούν όπως το λίπος των θυσιών ήταν πάνω στο θυσιαστήριο, από όπου ανέβαινε σε καπνό. Η ημέρα της εκδίκησης του Θεού στους ασεβείς αντιπροσωπεύεται ως θυσία του λίπους των νεφρών των κριών (Ησ. λδ΄ 6)· γιατί θα τιμηθεί από την καταστροφή των εχθρών Του, όπως τιμήθηκε από τις θυσίες. Οι καταραμένοι αμαρτωλοί είναι θυσίες, Μάρκ. θ΄ 49. Αυτός είναι ένας καλός λόγος γιατί δεν πρέπει να τους φθονούμε την ευημερία τους· ενώ τρέφονται μέχρι κορεσμού, είναι μόνο στο πάχυνμα για την ημέρα της θυσίας, όπως ένα αρνί σε μεγάλο τόπο (Ωσ. δ΄ 16), και όσο περισσότερο ευημερούν τόσο περισσότερο θα δοξαστεί ο Θεός στην καταστροφή τους. (2.) Επειδή η κατάσταση του δικαίου, ακόμη και σε αυτή τη ζωή, είναι με κάθε τρόπο καλύτερη και πιο επιθυμητή από αυτή του ασεβούς, εδ. 16. Γενικά, λίγο που έχει ένας δίκαιος άνθρωπος από την τιμή, τον πλούτο, και την απόλαυση αυτού του κόσμου, είναι καλύτερο από τα πλούτη πολλών ασεβών. Παρατήρησε, [1.] Ο πλούτος του κόσμου διανέμεται τόσο από τη θεία Πρόνοια που είναι συχνά η μοίρα των καλών ανθρώπων να έχουν λίγο από αυτόν, και των ασεβών ανθρώπων να έχουν αφθονία από αυτόν· γιατί έτσι ο Θεός θα μας έδειχνε ότι τα πράγματα αυτού του κόσμου δεν είναι τα καλύτερα πράγματα, γιατί, αν ήταν, εκείνοι που είναι καλύτεροι και πιο αγαπητοί στον Θεό θα είχαν τα περισσότερα. [2.] Ότι το λίγο ενός ευσεβούς ανθρώπου είναι πραγματικά καλύτερο από την περιουσία ενός ασεβούς ανθρώπου, όσο μεγάλη και αν είναι· γιατί έρχεται από καλύτερο χέρι, από χέρι ειδικής αγάπης και όχι απλώς από χέρι κοινής πρόνοιας, —απολαμβάνεται με καλύτερο τίτλο (ο Θεός το δίνει σε αυτούς με υπόσχεση, Γαλ. γ΄ 18), —είναι δικό τους δυνάμει της σχέσης τους με τον Χριστό, που είναι ο κληρονόμος όλων των πραγμάτων, —και τίθεται σε καλύτερη χρήση· αγιάζεται σε αυτούς με την ευλογία του Θεού. Στους καθαρούς όλα τα πράγματα είναι καθαρά, Τίτ. α΄ 15. Λίγο με το οποίο ο Θεός υπηρετείται και τιμάται είναι καλύτερο από πολύ που προετοιμάζεται για τον Βάαλ ή για μια βάση επιθυμία. Οι υποσχέσεις που γίνονται εδώ στους δικαίους εξασφαλίζουν σε αυτούς μια τέτοια ευτυχία που δεν χρειάζεται να φθονούν την ευημερία των κακοποιών. Ας γνωρίζουν προς παρηγορία τους, Πρώτον, Ότι θα κληρονομήσουν την γη, όσο από αυτήν η Άπειρη Σοφία βλέπει καλό για αυτούς· έχουν την υπόσχεση της ζωής που είναι τώρα, Α΄ Τιμ. δ΄ 8. Αν όλη η γη ήταν απαραίτητη για να τους κάνει ευτυχείς, θα την είχαν. Όλα είναι δικά τους, ακόμη και ο κόσμος, και τα παρόντα πράγματα, καθώς και τα μέλλοντα, Α΄ Κορ. γ΄ 21, 22. Τα έχουν με κληρονομιά, έναν ασφαλή και έντιμο τίτλο, όχι μόνο με άδεια και ανοχή. Όταν οι κακοποιοί αποκόπτονται οι δίκαιοι μερικές φορές κληρονομούν ό,τι αυτοί συγκέντρωσαν. Ο πλούτος του αμαρτωλού φυλάσσεται για τον δίκαιο, Ιώβ κζ΄ 17· Παρ. ιγ΄ 22. Αυτή η υπόσχεση γίνεται εδώ, 1. Σε εκείνους που ζουν ζωή πίστης (εδ. 9)· Εκείνοι που περιμένουν τον Κύριο, ως εξαρτώμενοι από Αυτόν, προσδοκώντες από Αυτόν, και ικέτες προς Αυτόν, θα κληρονομήσουν την γη, ως ένδειξη της παρούσας εύνοιάς Του προς αυτούς και ως αρραβώνα καλύτερων πραγμάτων που προορίζονται για αυτούς στον άλλο κόσμο. Ο Θεός είναι καλός Δεσπότης, που παρέχει άφθονα και καλά, όχι μόνο για τους εργαζόμενους υπηρέτες Του, αλλά και για τους υπηρέτες Του που περιμένουν. 2. Σε εκείνους που ζουν ήσυχη και ειρηνική ζωή (εδ. 11): Οι πράοι θα κληρονομήσουν την γη. Βρίσκονται σε μικρότερο κίνδυνο να αδικηθούν και να ενοχληθούν στην κατοχή αυτού που έχουν και έχουν μεγαλύτερη ικανοποίηση στον εαυτό τους και κατά συνέπεια την γλυκύτερη απόλαυση των παρηγοριών τους. Ο Σωτήρας μας έχει κάνει αυτό υπόσχεση του ευαγγελίου, και επιβεβαίωση των ευλογιών που ευλόγησε στους πράους, Ματθ. ε΄ 5. Δεύτερον, Ότι θα ευφραίνονται στην αφθονία της ειρήνης, εδ. 11. Ίσως δεν έχουν αφθονία πλούτου για να ευφραίνονται· αλλά έχουν αυτό που είναι καλύτερο, αφθονία ειρήνης, εσωτερική ειρήνη και γαλήνη του νου, ειρήνη με τον Θεό, και έπειτα ειρήνη στον Θεό, εκείνη τη μεγάλη ειρήνη που έχουν όσοι αγαπούν τον νόμο του Θεού, τους οποίους τίποτα δεν θα σκανδαλίσει (Ψαλμ. ριθ΄ 165), εκείνη την αφθονία ειρήνης που είναι στη βασιλεία του Χριστού (Ψαλμ. οβ΄ 7), εκείνη την ειρήνη που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει (Ιωάν. ιδ΄ 27), και που οι ασεβείς δεν μπορούν να έχουν, Ησ. νζ΄ 21. Σε αυτήν θα ευφραίνονται, και σε αυτήν θα έχουν συνεχή γιορτή· ενώ εκείνοι που έχουν αφθονία πλούτου μόνο εμποδίζονται και περιπλέκονται με αυτόν και έχουν λίγη ευχαρίστηση σε αυτόν. Τρίτον, Ότι ο Θεός γνωρίζει τις ημέρες τους, εδ. 18. Παρατηρεί ιδιαίτερα αυτούς, όλα όσα κάνουν και όλα όσα συμβαίνουν σε αυτούς. Κρατά λογαριασμό των ημερών της υπηρεσίας τους, και ούτε μια ημέρα εργασίας δεν θα μείνει χωρίς ανταμοιβή, και των ημερών της ταλαιπωρίας τους, ώστε και για εκείνες να λάβουν ανταπόδοση. Γνωρίζει τις φωτεινές ημέρες τους, και έχει ευχαρίστηση στην ευημερία τους· γνωρίζει τις συννεφιασμένες και σκοτεινές ημέρες τους, τις ημέρες της θλίψης τους, και όπως η ημέρα έτσι θα είναι και η δύναμη. Τέταρτον, Ότι η κληρονομιά τους θα είναι για πάντα· όχι η κληρονομιά τους στη γη, αλλά εκείνη η άφθαρτη απαραβίαστη που είναι αποθηκευμένη για αυτούς στον ουρανό. Εκείνοι που είναι σίγουροι για μια αιώνια κληρονομιά στον άλλο κόσμο δεν έχουν λόγο να φθονούν τους ασεβείς για τις παροδικές κτήσεις και απολαύσεις τους σε αυτόν τον κόσμο. Πέμπτον, Ότι στους χειρότερους καιρούς θα πάει καλά με αυτούς (εδ. 19): Δεν θα ντραπούν για την ελπίδα και την εμπιστοσύνη τους στον Θεό, ούτε για την ομολογία που έχουν κάνει της θρησκείας· γιατί η παρηγοριά αυτής θα σταθεί στη θέση τους, και θα είναι πραγματική υποστήριξη σε αυτούς, σε κακούς καιρούς. Όταν άλλοι πέφτουν θα σηκώσουν τα κεφάλια τους με χαρά και εμπιστοσύνη: Ακόμη και στις ημέρες της πείνας, όταν άλλοι πεθαίνουν από την πείνα γύρω τους, θα χορταστούν, όπως ο Ηλίας· με κάποιον τρόπο ή άλλο ο Θεός θα παράσχει τροφή κατάλληλη για αυτούς, ή θα τους δώσει καρδιές να χορταστούν και να είναι ευχαριστημένοι χωρίς αυτήν, ώστε, αν βρεθούν σε δύσκολη κατάσταση και πεινασμένοι, δεν θα (όπως κάνουν οι ασεβείς) ταραχθούν και θα καταραστούν τον βασιλιά τους και τον Θεό τους (Ησ. ζ΄ 21), αλλά θα χαρούν στον Θεό ως τον Θεό της σωτηρίας τους ακόμη και όταν η συκιά δεν ανθίζει, Αβ. γ΄ 17, 18.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού πιο συχνά βρίσκεσαι να ταράζεσαι για την φαινομενική επιτυχία εκείνων που αγνοούν τον Θεό; Πώς μπορεί η ευαρέσκεια στον Κύριο να μεταμορφώσει τις επιθυμίες που φέρεις τώρα; Σε ποια περιοχή της ζωής σου σε προσκαλεί το Πνεύμα να ρίξεις το φορτίο σου στον Κύριο και να περιμένεις υπομονετικά γι' Αυτόν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Πατέρα, κατεύνασε τις ανήσυχες συγκρίσεις που αναφύονται μέσα μας όταν βλέπουμε τους ασεβείς να ευημερούν. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε σε Σένα και να περιμένουμε υπομονετικά τον τέλειο χρόνο Σου. Δημιούργησε μέσα μας τη συνήθεια να ευφραινόμαστε στην ομορφιά Σου και να εμπιστευόμαστε κάθε μπερδεμένο δρόμο στο σοφό Σου χέρι. Φύλαξε τις καρδιές μας από τον θυμό που τόσο εύκολα περιπλέκει και από τον φθόνο που δηλητηριάζει την ειρήνη, και ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να περπατάμε στις υποσχέσεις του Λόγου Σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →