Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 137-138 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στο θερμό αφοσιωτικό πνεύμα του πρώιμου Μεθοδισμού, ανοίγουμε το Commentary on the Holy Bible του Thomas Coke και ακούμε καθώς ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος μας καθοδηγεί μέσα από τα ιερά άσματα των Ψαλμών 137 και 138. Η προσεκτική έκθεση του Κόουκ τραβάει την καρδιά στην εμπειρία των αιχμαλώτων και στην εμπιστοσύνη του ψαλμωδού, προσκαλώντας μας να παραμείνουμε με την Αγία Γραφή υπό το φως του ίδιου Πνεύματος που την ενέπνευσε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 137 και 138 αργά και με προσευχή, επιτρέποντας στα λόγια του θρήνου των αιχμαλώτων και στον γεμάτο εμπιστοσύνη έπαινο του Δαβίδ να εγκατασταθούν στην καρδιά, πριν στραφούμε στην πιστή έκθεση του Κόουκ για αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ανοίγει την επεξεργασία του Ψαλμού 137 προσδιορίζοντας τον πιθανό συγγραφέα και το ιστορικό του πλαίσιο.
Στίχος 1. Ψαλμοί 137:0 . Η σταθερότητα των Ιουδαίων στην αιχμαλωσία. Ο προφήτης καταριέται τον Εδώμ και τη Βαβυλώνα. ΑΥΤΟ το μελαγχολικό άσμα, λέει ο κ. Mudge, συντέθηκε από έναν από τους αιχμαλώτους, μόλις έφτασαν στη Βαβυλώνα: Σε αυτό ο συγγραφέας θυμάται τη χώρα του με μεγάλη στοργή, και τους εχθρούς της, ιδιαίτερα τον Εδώμ και τη Βαβυλώνα, με πολλή ιερή αγανάκτηση. Έχει θεωρηθεί ότι ο Ιερεμίας συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό, και τον έστειλε στους αιχμαλώτους της Βαβυλώνας αφού άκουσε την περιφρόνηση με την οποία οι προσβλητικοί εχθροί τους τους μεταχειρίζονταν σε εκείνη την ξένη γη· την οποία, προλέγει εδώ, ο Θεός θα τιμωρούσε αυστηρά από τα χέρια κάποιων άλλων σκληρών ανθρώπων, οι οποίοι θα τους έδειχναν τόσο λίγο έλεος όσο είχαν δείξει στους Ισραηλίτες. Θα προτιμούσα, από την πλευρά μου, να πιστεύω ότι ο ψαλμός γράφτηκε από έναν από τους αιχμαλώτους επί τόπου, παρά από τον Ιερεμία· και δεν μπορώ παρά να ευνοήσω τον κ. Mudge.Στη συνέχεια στρέφεται στις σκέψεις που προκύπτουν από τη θλίψη των αιχμαλώτων και την ακλόνητη αγάπη τους για τη Σιών.
Σίγουρα ο συνηθισμένος κανόνας είναι: Ευλογείτε, και μη καταριέστε· ένας κανόνας τόσο ιερός, ώστε οι άνθρωποι είναι αποτελεσματικά δεσμευμένοι από όλες τις δικές τους κατάρες· και δεν τους έχει απομείνει καμία εξουσία σε αυτή την περίπτωση, εκτός αν είναι να δηλώσουν τις κατάρες του Θεού, και αυτές μόνο γενικές, ή με τα ίδια τα λόγια της Γραφής. Βλέπε Αριθμοί 23:8 . Όσον αφορά οτιδήποτε πιο ειδικό, ο Θεός φαίνεται να το έχει κρατήσει για τις δικές του ειδικές οδηγίες· οι οποίες έχουν πάψει εδώ και πολύ καιρό, από τότε που έπαψαν οι προφητείες. Βλέπε Waterland's Script. Vind. μέρος 3: σελ. 28. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1η, Αυτός ο ψαλμός είναι σύνθεση μιας θλιμμένης μούσας· και ενώ τον διαλογιζόμαστε, δύσκολα μπορεί η συμπονετική καρδιά να συγκρατήσει τα δάκρυά της από το να αναμιχθούν με αυτά των θλιμμένων αιχμαλώτων. Έχουμε, 1. Την θλιβερή τους κατάσταση.Ο Κόουκ εισάγει τον Ψαλμό 138 σημειώνοντας την Δαβιδική του προέλευση και την μεταγενέστερη χρήση του στη λατρεία του ναού.
Στίχος 1. Ψαλμοί 138:0 . Ο Δαβίδ επαινεί τον Θεό για την αλήθεια του λόγου του: προφητεύει ότι οι βασιλείς της γης θα επαινέσουν τον Θεό: ομολογεί την εμπιστοσύνη του στον Θεό. Ψαλμός του Δαβίδ. Τίτλος. לדוד ledavid — Αυτός ο ψαλμός, αν και συντέθηκε αρχικά από τον Δαβίδ, ως ευγνώμων αναγνώριση της αγαθότητας του Θεού προς αυτόν στην προαγωγή του από μια χαμηλή και θλιμμένη κατάσταση στην βασιλική αξιοπρέπεια, εντούτοις χρησιμοποιήθηκε αργότερα, όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από τη μετάφραση των Εβδομήκοντα, από τον Αγγαίο και τον Ζαχαρία στην ανοικοδόμηση του ναού.Συνεχίζει με τις σκέψεις που υμνούν την αποφασιστικότητα του Δαβίδ να επαινέσει τον Θεό ενώπιον αρχόντων και αγγέλων εξίσου.
Στίχος 7. Ψαλμοί 138:7 . Θα απλώσεις το χέρι σου — Θα βάλεις το χέρι σου πάνω στην οργή των εχθρών μου· δηλαδή, 'Θα την κρατήσεις κάτω, και θα την συγκρατήσεις.' Mudge· ο οποίος αποδίδει την πρώτη πρόταση του επόμενου στίχου, Ο Κύριος θα με καλύψει πλήρως παντού. Τα τελευταία λόγια φαίνεται να υπενθυμίζουν στον Θεό την εύνοιά του προς το εβραϊκό έθνος, και να προσεύχονται να μην αφήσει ατελείωτο αυτό που είχε αρχίσει να κάνει· διαιωνίζοντας σε όλα τα έθνη τα μεγάλα πράγματα που είχε κάνει για αυτό το έθνος. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1η, Η άρπα του Δαβίδ είναι συνεχώς κουρδισμένη. 1. Αποφασίζει, με θερμή στοργή και απλότητα καρδιάς, να επαινέσει τον Θεό, ενώπιον των θεών, παρουσία βασιλέων ή αρχόντων, ή των αγγέλων, με τόλμη, χωρίς να ντρέπεται να καυχιέται για την εξάρτησή του από τον Θεό. Θα προσκυνήσω προς τον άγιο ναό σου· προς τον τόπο της κιβωτού έστρεφαν πάντα τα πρόσωπά τους, όταν συναθροίζονταν στις αυλές του αγιαστηρίου, ή προσκυνούσαν ιδιωτικά.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Κόουκ τονίζει την προφητική βεβαιότητα της πτώσης της Βαβυλώνας και της τελικής κρίσης όλων των καταπιεστών του λαού του Θεού.
Ω θυγατέρα της Βαβυλώνας, που πρόκειται να καταστραφείς· τέτοιο είναι το θείο διάταγμα, και τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει την εκτέλεσή του: μακάριος αυτός που θα σε ανταμείψει όπως μας υπηρέτησες· όπως έκανε ο Κύρος, όταν, εκτελώντας τις βουλές του Θεού, εισήλθε σε εκείνη την καταδικασμένη πόλη, και τους ανταπέδωσε τη σκληρότητα που είχαν δείξει στους αιχμαλώτους τους. Μακάριος αυτός που θα πάρει και θα συντρίψει τα μικρά παιδιά στους λίθους· και όπως έπεσε έτσι η Βαβυλώνα παλιά, η μυστική Βαβυλώνα θα συναντήσει την ίδια καταστροφή από τη δίκαιη κρίση του Θεού, και όλοι οι αντιχριστιανικοί καταπιεστές της εκκλησίας και του λαού του Θεού θα βυθιστούν σαν μυλόπετρα που ρίχνεται στη θάλασσα, και δεν θα αναδυθούν ποτέ ξανά.Κλείνει επιβεβαιώνοντας το αιώνιο έλεος του Θεού και την πεποιθημένη προσδοκία του πιστού ότι ο Κύριος θα τελειοποιήσει κάθε μέριμνα.
Αν και περπατώ εν μέσω θλίψεων, και αυτό είναι συχνά το πικρό μερίδιο των αγαπημένων αγίων του Θεού, τους οποίους ευαρεστείται να δοκιμάζει με θλίψεις, εσύ θα με αναζωογονήσεις όταν είμαι έτοιμος να καταρρεύσω υπό το βάρος, θα απλώσεις το χέρι σου εναντίον της οργής των εχθρών μου, για να τους συγκρατήσεις ή να τους καταστρέψεις, και η δεξιά σου χείρα θα με σώσει, η δύναμή σου και η χάρη σου, ή ο Χριστός, η Δεξιά Χείρα του Κυρίου, ο Σωτήρας όλων όσων Τον εμπιστεύονται. Ο Κύριος θα τελειοποιήσει αυτό που με αφορά· στα χέρια Του όλες οι μέριμνες των πιστών είναι ασφαλείς. Το έλεός σου, Κύριε, διαρκεί για πάντα, και δεν μπορεί να απογοητεύσει καμία πιστή ψυχή που ποτέ Τον εμπιστεύεται: μη εγκαταλείψεις τα έργα των ιδίων σου χειρών, τελειοποίησε τη σωτηρία του λαού σου· και καθώς η ψυχή μου είναι δική σου μέσω της δημιουργίας, της λύτρωσης και της χάριτος, μη με εγκαταλείψεις, αλλά αγάπησέ με μέχρι τέλους, ώστε να είμαι δικός σου για πάντα.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στις παρούσες μου περιστάσεις χρειάζομαι περισσότερο την ακλόνητη αγάπη για τη Σιών που επέδειξαν οι αιχμάλωτοι; 2. Πώς με ενθαρρύνει ο δημόσιος έπαινος του Δαβίδ ενώπιον των αρχόντων να μαρτυρώ χωρίς ντροπή; 3. Σε ποιον τομέα της ζωής εμπιστεύομαι τον Θεό να τελειοποιήσει αυτό που με απασχολεί σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε στον λόγο σου ο δούλος σου Thomas Coke. Χάρισέ μας την ίδια σταθερότητα που έδειξαν οι αιχμάλωτοι προς τη Σιών και την ίδια τολμηρή εμπιστοσύνη που εξέφρασε ο Δαβίδ ενώπιον βασιλέων και αγγέλων. Ενδυνάμωσε τις ψυχές μας σε κάθε δοκιμασία, κράτησε τις καρδιές μας προσηλωμένες στις υποσχέσεις σου, και τελειοποίησε όλα όσα μας αφορούν σύμφωνα με το έλεός σου που διαρκεί για πάντα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →