Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Κατά Λουκάν 10 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Με ευλαβική προσοχή ακούμε καθώς ο Σιμεών ανοίγει το κεφάλαιο 10 του Κατά Λουκάν, καθοδηγώντας την Εκκλησία να σταθμίσει το επίσημο προνόμιο της ακρόασης του Ευαγγελίου και τον κίνδυνο της αποστροφής από αυτό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Αργά και προσευχητικά διαβάζουμε το Κατά Λουκάν 10, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τον λόγο που θα τεθεί ενώπιόν μας στην έκθεση του Σιμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει απευθυνόμενος στην πρώτη σκέψη.
Αν απευθυνόμασταν σε υπηρέτες, θα εξετάζαμε το θέμα πιο άμεσα σε σχέση με αυτούς: αλλά σε μια ομιλία που προορίζεται μόνο για ιδιώτες χριστιανούς, θα είναι πιο ωφέλιμο να παραλείψουμε ό,τι αφορά τη διαγωγή της διακονίας, και να προτείνουμε μάλλον τέτοιες σκέψεις που εφαρμόζονται στην ανθρωπότητα γενικά, ιδιαίτερα σε εκείνο το μέρος της που είναι ανυπάκουο στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Ι. Πόσο φοβερή είναι η σκληρότητά τους! [Ο Κύριός μας παραπονέθηκε ότι οι πόλεις στις οποίες είχε διακονήσει είχαν αντισταθεί σε τέτοια μέσα που, αν χρησιμοποιούνταν για την αφύπνιση των κατοίκων της Τύρου και της Σιδώνας, ή ακόμη και των Σοδόμων και Γομόρρων, θα ήταν αποτελεσματικά για να τους οδηγήσουν σε μετάνοια: «θα είχαν μετανοήσει από καιρό, καθισμένοι με σάκκο και στάχτη.»Στη συνέχεια προχωρεί στη δεύτερη σκέψη.
Ναι: πολύ λιγότερη απόδειξη, και μια πιο ασαφής δήλωση του Ευαγγελίου, θα τους είχε φέρει στο «να μετανοήσουν με σκόνη και στάχτη»· ενώ οι άπιστοι της σημερινής ημέρας είναι απρόσβλητοι από ένα συσσωρευμένο βάρος αποδείξεων, και από την πλήρη λάμψη της ευαγγελικής αλήθειας. Ας το εξετάσουμε λοιπόν εμείς: και όταν θαυμάζουμε την τύφλωση και τη σκληρότητα των Ιουδαίων, ας θυμηθούμε πόσο τυφλοί ήμασταν εμείς οι ίδιοι, και πόσο ανεπηρέαστοι από τα πιο θαυμαστά θαύματα αγάπης και ελέους που δόθηκαν ποτέ στους ανθρώπους.] ΙΙ. Πόσο βαρύ είναι το έγκλημά τους! [Η απιστία γενικά σπάνια θεωρείται αμαρτία: ο ανοιχτός άπιστος δικαιολογείται με μια προσποιητή έλλειψη αποδείξεων· και εκείνοι που διατηρούν μια μορφή θρησκείας φαντάζονται ότι κατέχουν σωτήρια πίστη: έτσι, ό,τι και αν έχουν να καταδικάσουν στη δική τους διαγωγή, ποτέ δεν σκέφτονται να θρηνήσουν την απιστία τους. Αλλά ιδού ποια ήταν η κρίση του Χριστού γι' αυτό!Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την τρίτη σκέψη.
Αλλά όταν το Άγιο Πνεύμα αποσταλεί στις καρδιές τους για να τους πείσει για την αμαρτία, πείθονται ιδιαίτερα για αυτή την αμαρτία· και τη βλέπουν στα σωστά της χρώματα, ως μείγμα άγνοιας, ασέβειας και επανάστασης. Ας πέσουν λοιπόν στο έδαφος οι υψηλές φαντασιώσεις του τυπικού· ας δει ο πιο ευπρεπής ανάμεσά μας τι ενοχή έχει συσσωρεύσει· και ας αναγνωρίσει ο καθένας ότι ο Θεός είναι δίκαιος όταν παραδίδει στην απώλεια εκείνους που, είτε θεωρητικά είτε πρακτικά, απορρίπτουν τον Χριστό, και έτσι τελικά «κάνουν τον ίδιο τον Θεό ψεύτη».] ΙΙΙ. Πόσο μεγάλη είναι η ανοησία τους! [Οι εβδομήντα Μαθητές διατάχθηκαν ειδικά να μαρτυρήσουν σε εκείνους που τους απέρριψαν, ότι η περιφρόνηση που έδειξαν για το μήνυμά τους δεν ακύρωνε καθόλου την αλήθεια ή τη σημασία του: «Παρόλα αυτά, να είστε βέβαιοι γι' αυτό, ότι η βασιλεία του Θεού έχει έρθει σε εσάς.»Τέλος, πραγματεύεται την τέταρτη πτυχή.
Και έτσι θα είναι την ημέρα της κρίσεως: το Ευαγγέλιο θα αποδειχθεί αληθινό, και οι κυρώσεις του θα εκτελεστούν, «είτε θα το ακούσουν είτε θα απέχουν». Τι ανοησία και τρέλα είναι λοιπόν να αστειεύεται κανείς έτσι με τα λόγια της ζωής! Η κοινή λογική, νομίζω, θα έπρεπε να οδηγήσει τους ανθρώπους να εξετάσουν τι ακούν, και να ερευνούν καθημερινά τις Γραφές αν αυτά τα πράγματα είναι έτσι. Αν μπορούν να αποδείξουν ψευδή το Ευαγγέλιο, καλά: ας το περιφρονήσουν τότε αν θέλουν: αλλά αν δεν μπορούν να το αποδείξουν ψευδές, ας το υπακούσουν· και αυτό όχι με μερικό και τυπικό τρόπο, αλλά ανεπιφύλακτα, και με όλη την καρδιά τους.] IV. Πόσο ελεεινή είναι η κατάστασή τους! [Αν μπορούσαμε να δούμε την παρούσα κατάσταση εκείνων που κάποτε κατοικούσαν στα Σόδομα και τα Γόμορρα· αν μπορούσαμε να δούμε το κλάμα τους, τον θρήνο τους, το τρίξιμο των δοντιών τους, πώς θα σπαρταρούσαν τα σπλάχνα μας γι' αυτούς! Ωστόσο, όσο θλιβερή και αν είναι η κατάστασή τους, είναι πιο ανεκτή από εκείνη που είναι προετοιμασμένη για τους περιφρονητές του Ευαγγελίου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σιμεών ολοκληρώνει την ομιλία πιέζοντας την ευθύνη στους ακροατές.
Θα υπάρχουν βαθμοί δυστυχίας, πράγματι, ανάλογοι με τους βαθμούς ενοχής που έχει συσσωρεύσει ο καθένας· αλλά ο λιγότερο δυστυχής από εκείνους που χάνονται υπό το φως του Ευαγγελίου, θα έχει βαρύτερη μοίρα από ό,τι θα πέσει ποτέ στα Σόδομα και τα Γόμορρα. Αχ, να ήταν το κεφάλι μας πηγή δακρύων για να τρέχουν νύχτα και μέρα γι' αυτούς· και να μπορούσαμε να εργαστούμε, όλοι μας, ενώ υπάρχει ακόμη καιρός, για να τους αρπάξουμε σαν δαυλούς από τη φωτιά!] Συμβουλή— 1. Ας σκεφτούν όλοι όσοι ακούν το Ευαγγέλιο την ευθύνη τους — [Οι περισσότεροι σκέφτονται λίγο παρά μόνο να ακούσουν κάποιον ή κάποιον άλλον: αλλά ας γίνει γνωστό σε εσάς, ότι ο λόγος που ακούτε «δεν είναι λόγος ανθρώπου, αλλά Θεού», και πρέπει να λαμβάνεται έτσι, αν συμφωνεί με το αποκαλυμμένο θέλημά Του. Γνωρίζετε ότι ένας πρεσβευτής είναι ο εκπρόσωπος του βασιλιά του, και ότι η αποδοχή ή η απόρριψη του μηνύματός του θεωρείται ότι επηρεάζει, όχι αυτόν, αλλά τον κύριό του που τον έστειλε.Στην τελική προτροπή παροτρύνει σε συνεχιζόμενη πιστότητα.
Έτσι είναι με τους πρεσβευτές του Χριστού [Σημείωση: Κείμενο, με Ιωάν. 13:20.] — — — Αχ, όποτε παρευρισκόμαστε στον οίκο του Θεού, να παρευρισκόμαστε σαν ο ίδιος ο Χριστός να είχε κατέβει για να μας διδάξει, ή σαν ο Θεός ο Πατέρας να μας μιλούσε με ακουστή φωνή από τον ουρανό!] 2. Ας βελτιώσουν τα προνόμιά τους — [Είναι ανεκτίμητο προνόμιο να έχουμε το Ευαγγέλιο πιστά χορηγούμενο σε εμάς. Τι αν τα Σόδομα και τα Γόμορρα είχαν απολαύσει αυτό το προνόμιο; θα είχαν μετανοήσει από καιρό με σάκκο και στάχτη, και πιθανότατα «θα είχαν παραμείνει μέχρι αυτή την ίδια την ημέρα». Έτσι, αν εκατομμύρια που είναι τώρα στην κόλαση είχαν ακούσει ό,τι εμείς, ίσως θα υπάκουαν στην αλήθεια και θα σώζονταν από αυτήν. Είμαστε βέβαιοι ότι πολλοί έχουν κάνει πολύ καλύτερη χρήση του από εμάς· και επομένως πρέπει να ταπεινωθούμε σε μια θέα της αχρηστίας μας, και να εργαστούμε για να φέρουμε καρπούς άξιους της καλλιέργειας που μας δόθηκε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει το προνόμιο της ακρόασης του Ευαγγελίου την καθημερινή μου απόκριση; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραστώ να αντιμετωπίσω αυτόν τον λόγο ελαφρά; Ποια συγκεκριμένη πράξη υπακοής μου ζητά ο Κύριος σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε του θερισμού, που έστειλες εργάτες στον αγρό σου, δώσε μας χάρη να δεχθούμε τον λόγο σου με ταπεινές και υπάκουες καρδιές. Φύλαξέ μας από τη σκληρότητα που περιφρονεί τους αγγελιαφόρους σου και από την ανοησία που αστειεύεται με την αιώνια αλήθεια. Ας βρεθεί το όνομα του καθενός από εμάς γραμμένο στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου, και χάρισε ώστε, αφού ακούσαμε, να υπακούσουμε επίσης, προς δόξαν του αγίου Ονόματός σου· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →