← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 17-18 — με τον Συμεών

Ιησούς του Ναυή 17-18Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών προσφέρουν σταθερό φως για την προσκυνητική Εκκλησία. Σήμερα παρακολουθούμε την έκθεσή του για τον Ιησού του Ναυή 17–18, όπου η αρχαία πρόσκληση να καταλάβουμε τη γη στρέφεται προς τον παρόντα λαό του Θεού. Το απλό αλλά διεισδυτικό ύφος του Συμεών μας καλεί να εξετάσουμε τη δική μας νωθρότητα χωρίς απόγνωση, και να ανακτήσουμε τον ζήλο που αρμόζει σε κληρονόμους μιας καλύτερης κληρονομιάς. Τα λόγια του, αντλημένα από την καθημερινή πειθαρχία του ενοριακού κηρύγματος, συνεχίζουν να σταθεροποιούν την καρδιά για τη μακρά υπακοή της πίστης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το μέρος της Γραφής που ενέπνευσε τον στοχασμό του Συμεών. Με ήρεμη προσοχή διαβάζουμε τα κεφάλαια 17 και 18 του Ιησού του Ναυή, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει τον ίδιο λόγο που κάποτε ξεσήκωσε τον Ισραήλ να ολοκληρώσει το έργο που του είχε δώσει ο Θεός.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας τη σκηνή του ημιτελούς έργου του Ισραήλ. Στίχος 3. ΟΜΙΛΙΑ: 255 Η ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΧΛΙΑΡΟΤΗΤΑ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ [Σημείωση: Για την Ημέρα της Πρωτοχρονιάς.] Ιησούς του Ναυή 18:3 . Και είπε ο Ιησούς στους γιους Ισραήλ, Έως πότε είστε νωθροί να πάτε να καταλάβετε τη γη, την οποία ο Κύριος ο Θεός των πατέρων σας σας έχει δώσει; Η συνέπεια στη θρησκεία δεν είναι καθόλου εύκολη κατάκτηση. Ορισμένα καθήκοντα μπορεί να εκτελούνται με ζήλο, ενώ άλλα πιο δύσκολα και αυτοαρνητικά παραμελούνται ντροπιαστικά. Θαυμάζουμε και επαινούμε τη συμπεριφορά «όλης της συναγωγής του Ισραήλ» σε σχέση με τη σκηνή, την οποία με μία συναίνεση «έστησαν για τον Κύριο στη Σηλώ», μόλις «η γη υποτάχθηκε ενώπιόν τους». Αυτό το σημάδι σεβασμού και ευγνωμοσύνης, αγάπης και αφοσίωσης, οφειλόταν στον Θεό κατά πρώτο λόγο: αλλά δεν θα περιμέναμε ότι θα προχωρούσαν αμέσως να ολοκληρώσουν το έργο που ο Θεός τους είχε αναθέσει, και το οποίο είχαν σχεδόν φέρει σε επιτυχή πέρας; Στη συνέχεια εφαρμόζει τον αρχαίο έλεγχο άμεσα στην Εκκλησία της εποχής του. Ο Θεός χορηγεί αμέτρητες ευλογίες σε εμάς, για να ανυψώσει το νου μας σε Αυτόν που τις έδωσε, και να μας παρακινήσει στην επιδίωξη πολύ υψηλότερων ευλογιών: αλλά εμείς βλέπουμε αυτά τα ελέη μόνο όπως συμβάλλουν στην παρούσα παρηγοριά μας, και παραβλέπουμε εντελώς την πρόθεση του Δωρητή: ναι, σχεδόν ποτέ δεν αρχίζουμε να σκεφτόμαστε πνευματικά οφέλη, μέχρις ότου Αυτός είτε αποσύρει, είτε μας πικράνει τις σαρκικές απολαύσεις. Στον Ισραήλ, αυτή η συμπεριφορά ήταν ιδιαίτερα εγκληματική, επειδή η κατοχή αυτής της γης είχε υποσχεθεί στον Αβραάμ τόσες εκατοντάδες χρόνια πριν, και αποτελούσε την κύρια ενθάρρυνση για ολόκληρο το έθνος να αφιερωθεί ανεπιφύλακτα στην υπηρεσία του Ιεχωβά.] Ο έλεγχος όμως δεν πρέπει να περιοριστεί σε αυτούς· πρέπει να αναγνωρίσουμε, ΙΙ. Τη δικαιοσύνη του όπως εφαρμόζεται σε εμάς— Ο Θεός μας έχει δώσει μια καλύτερη κληρονομιά, ακόμη και τον ίδιο τον ουρανό: και πολλά έχει κάνει για εμάς, προκειμένου να μας φέρει στην κατοχή της. Στη συνέχεια εξετάζει τη συγκεκριμένη νωθρότητα που δείχνεται στην ανάγνωση της Γραφής. Δεν μιλούμε τώρα για εκείνους που είναι ακόμη «στο σκοτάδι και τη σκιά του θανάτου», αλλά για εκείνους που έχουν «βγεί από το σκοτάδι στο θαυμαστό φως»: ναι, στο μεγαλύτερο μέρος τους αυτός ο έλεγχος οφείλεται κατά κύριο λόγο. Ας θεωρηθεί μόνο πόσο «νωθροί» είναι οι ομολογητές της θρησκείας σχεδόν καθολικά στην επιδίωξη του ουρανού· πόσο νωθροί, λέω, 1. Στην ανάγνωση των Γραφών— [Ο ιερός τόμος περιέχει, όχι μόνο τη διαθήκη που μας μεταβιβάζει την παραχώρηση αυτής της κληρονομιάς, αλλά τα ίδια τα έγγραφα τίτλου, ναι, και έναν χάρτη επίσης ολόκληρης της περιουσίας, μια περιγραφή κάθε πράγματος που είναι πολύτιμο σε αυτήν, και σαφείς οδηγίες για να εξασφαλίσουμε στον εαυτό μας την αιώνια κατοχή της. Συνεχίζει εκθέτοντας το ίδιο πνεύμα στο έργο της προσευχής. (Δεν μιλώ για εκείνους που παραμελούν εντελώς τη Βίβλο· η συμπεριφορά τους μιλάει δυνατά από μόνη της: μιλώ για εκείνους που διαβάζουν περιστασιακά τις Γραφές.) Αναζητούμε αυτό το ευλογημένο βιβλίο με το μισό ενδιαφέρον που οφείλουμε; Σημειώνουμε όλα όσα σε αυτό μπορούν να μας βοηθήσουν είτε να ανακαλύψουμε τον τίτλο μας στον ουρανό, είτε να εξασφαλίσουμε την επίτευξή του; Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας, αν δεν βρίσκουμε συχνά λιγότερο ενδιαφέρον σε αυτό από ό,τι σε μια κοινή εφημερίδα; και, αν και για λόγους συνείδησης διαβάζουμε ένα μέρος του κάθε μέρα, το βρίσκουμε συχνά μόνο ένα νεκρό γράμμα, και ένα σφραγισμένο βιβλίο, από το οποίο δεν αντλούμε πραγματικό όφελος. Δεν δείχνει αυτό τότε πόσο δίκαια μπορεί να εφαρμοστεί σε εμάς ο έλεγχος της «νωθρότητας»; ] 2. Στην προσευχή— [Η προσευχή είναι εκείνη που φέρνει βοήθεια από πάνω, και τείνει, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, στην προώθηση του έργου του Θεού μέσα μας. Αλλά Ω!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών πιέζει την βεβαιότητα της τελικής νίκης αν ο λαός προχωρήσει. Αν υπήρχε κάποιο περιθώριο αμφιβολίας σχετικά με την τελική επιτυχία των κόπων σας, θα υπήρχε κάποια μικρή δικαιολογία για χλιαρότητα: αλλά όταν η νίκη είναι σίγουρη, νομίζω ότι το πιο δειλό πρόσωπο στο σύμπαν δεν πρέπει να φοβάται τη σύγκρουση, ούτε ο πιο αδύναμος να διστάσει να βάλει τη δύναμή του. Προχωρήστε λοιπόν χωρίς φόβο· και «δεν θα πέσετε ποτέ, αλλά έτσι θα σας χορηγηθεί άφθονη είσοδος στη αιώνια βασιλεία του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού [Σημείωση: Β' Πέτρου 1:10-11 .].»] 4. Πόσο πλούσια ο ουρανός θα αποζημιώσει για όλους τους κόπους σας— [Τι ήταν η Χαναάν, σε σύγκριση με την ανάπαυση που είναι πάνω; Δεν είναι ασυνήθιστο για τους ασεβείς να βρίσκουν σφάλμα με τον λαό του Κυρίου ως υπερβολικά αυστηρούς, και να τους αποτρέπουν από την άσκηση τόσου ζήλου στην υπόθεση του Χριστού: αλλά τι θα σκέφτονταν, αν, όπως ο Παύλος, αρπάζονταν στους τρίτους ουρανούς, και έβλεπαν για μία μόνο ώρα εκείνες τις μακάριες κατοικίες; Κλείνει αντιπαραβάλλοντας την υποσχεμένη ανάπαυση με κάθε επίγεια κληρονομιά. Θα μας θεωρούσαν τότε υπερβολικά σοβαρούς; Δεν θα στέκονταν μάλλον έκπληκτοι μπροστά στη χλιαρότητα εκείνων, τους οποίους τώρα καταδικάζουν ως «υπερβολικά δίκαιους»; Οι ίδιοι δεν μπορούν παρά να αισθανθούν την πλήρη δύναμη αυτής της έκκλησης: πολύ περισσότερο πρέπει εσείς που είστε αφοσιωμένοι στην υπηρεσία του Κυρίου, να είστε καλά πεπεισμένοι, ότι «είναι καλό να είμαστε πάντα ζηλωτές σε μια καλή υπόθεση». Σε εσάς λοιπόν λέμε, όπως οι κατάσκοποι στους παραμελημένους Δανίτες, «Είδαμε τη γη, και ιδού, είναι πολύ καλή: και είστε ακόμη; Μην είστε νωθροί να πάτε, και να εισέλθετε να καταλάβετε τη γη [Σημείωση: Κριταί 18:9 .].»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα ρουτίνα μου αναγνωρίζω την ίδια καθυστέρηση που κάποτε ονόμασε ο Ιησούς του Ναυή; Ποια μοναδική πράξη υπακοής έχω αναβάλει επειδή οι παρούσες ανέσεις φαίνονται επαρκείς; Πώς μπορεί η υπόσχεση μιας άφθονης εισόδου στη αιώνια βασιλεία να αναδιατάξει τη χρήση του χρόνου μου σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που μας έδωσες μια κληρονομιά άφθαρτη και αμόλυντη, συγχώρησε τη νωθρότητα που παραμένει όταν το έργο είναι σχεδόν τελειωμένο. Χάρισε μας χάρη να ερευνούμε τις Γραφές με επιμέλεια, να προσευχόμαστε με σταθερότητα, και να προχωρούμε χωρίς ανακωχή ενάντια στην εναπομείνασα αμαρτία. Ενίσχυσέ μας να τελειώσουμε τον δρόμο που τέθηκε ενώπιόν μας, ώστε να εισέλθουμε τελικά στην ανάπαυση που ετοιμάστηκε για εκείνους που σε αγαπούν· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →