← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 11-12 — με τον Μακλάρεν

Ησαΐας 11-12Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του των κεφαλαίων 11 και 12 του Ησαΐα, ο Μακλάρεν ανιχνεύει την υπόσχεση ενός Βασιλιά χρισμένου από το Πνεύμα από το κούτσουρο του Ιεσσαί και την χαρούμενη άντληση ζωντανού νερού από τα πηγάδια της σωτηρίας. Η προσεκτική του έκθεση μας προσκαλεί να παραμείνουμε στον χαρακτήρα του ερχόμενου Μεσσία και την πρόσκληση που εκτείνεται σε όλους όσους διψούν. Καθώς προχωρούμε μέσα από τα beats σήμερα, ακολουθούμε την ίδια την ακολουθία σκέψης του Μακλάρεν, επιτρέποντας στις γνώσεις του να διαμορφώσουν τον διαλογισμό μας σε αυτά τα κεφάλαια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 11 και 12 του Ησαΐα. Προσέξτε την κίνηση από τον υποσχόμενο βλαστό του Ιεσσαί, προικισμένο με τα επταπλά χαρίσματα του Πνεύματος, στην παγκόσμια ειρήνη που ρέει από τη βασιλεία Του. Έπειτα ακούστε το άσμα του κεφαλαίου 12 που καλεί τους λυτρωμένους να αντλήσουν νερό με χαρά από τα πηγάδια της σωτηρίας. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει περιγράφοντας την καταγωγή του Μεσσία από το βασιλικό γένος του Ιεσσαί. Το πρώτο σημείο στην προφητεία είναι η καταγωγή του Μεσσία από το βασιλικό γένος. Αυτό είναι περισσότερο από ό,τι είχαν πει οι προηγούμενες μεσσιανικές προφητείες του Ησαΐα. Πρόκειται να έρθει σε μια εποχή που οι τύχες του οίκου του Δαβίδ ήταν στο χειρότερο τους. Δεν θα έχει μείνει τίποτε παρά το κούτσουρο του δέντρου, και από αυτό θα βγει ένας «βλαστός», λεπτός και ασήμαντος, και σε παράξενη αντίθεση με το πάχος του κομμένου κορμού, επιβλητικού ακόμη και στον ακρωτηριασμό του. Δεν μιλάμε για μια ανάπτυξη από το κούτσουρο ως «κλάδο»· και το «βλαστάρι» θα απέδιδε καλύτερα το νόημα του Ησαΐα. Από την κορυφή του κούτσουρου, ένας βλαστός· από τις ρίζες μισοθαμμένες στο έδαφος, μια απόφυση, αυτές οι δύο εικόνες σημαίνουν μόνο ένα πρόσωπο, έναν απόγονο του Δαβίδ, που έρχεται σε εποχή ταπείνωσης και αφάνειας. Αλλά αυτός ο ταπεινός βλαστός θα «φέρει καρπό», το οποίο προϋποθέτει την ανάπτυξή του. Στη συνέχεια εξετάζει την ανάπαυση του Πνεύματος στον Βασιλιά. Το κύριο σημείο σχετικά με τον χαρακτήρα του Μεσσία που θέτει αυτή η προφητεία είναι ότι, ό,τι και αν επρόκειτο να είναι, επρόκειτο να είναι εξαιτίας της ανάπαυσης επάνω Του του Πνεύματος του Ιεχωβά. Η αμεσότητα, η πληρότητα και η συνέχεια της έμπνευσής Του διακηρύσσονται εμφατικά σε αυτή τη λέξη «θα αναπαυθεί», η οποία δύσκολα μπορεί να μην θυμίσει τη μαρτυρία του Ιωάννη, «Είδα το Πνεύμα να κατεβαίνει σαν περιστέρι από τον ουρανό· και έμεινε επάνω Του». Η ανθρωπότητα στην οποία το Θείο Πνεύμα αναπαύεται αδιάκοπα, χωρίς λύπη και χωρίς περιορισμό, πρέπει να είναι ελεύθερη από τους λεκέδες που τόσο συχνά διώχνουν αυτόν τον ουράνιο επισκέπτη από τα στήθη μας. Το λευκοστήθιο Περιστέρι του Θεού δεν μπορεί να επωάσει πάνω από ακαθαρσία. Δεν υπήρξε ποτέ παρά μόνο μία ανθρωπότητα ικανή να δεχθεί και να διατηρήσει όλη την πληρότητα του Πνεύματος του Θεού. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τα επταπλά χαρίσματα αυτού του Πνεύματος. Τα χαρίσματα αυτού του Πνεύματος, που γίνονται ιδιότητες του Μεσσία στον οποίο κατοικεί, είναι διατεταγμένα, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τόσο ψυχρή λέξη, σε τρία ζεύγη· έτσι ώστε, αν συμπεριλάβουμε τον εισαγωγικό προσδιορισμό, έχουμε έναν επταπλό χαρακτηρισμό του Πνεύματος, που θυμίζει τις επτά λυχνίες ενώπιον του θρόνου και τα επτά μάτια του Αρνίου στην Αποκάλυψη, και συμβολίζει με τον αριθμό την πληρότητα και την ιερότητα αυτής της έμπνευσης. Ο προκύπτων χαρακτήρας του Μεσσία είναι μια ωραία εικόνα ενός που πραγματοποιεί το ίδιο το ιδεώδες ενός ισχυρού και δίκαιου άρχοντα ανθρώπων. «Σοφία και σύνεση» αναφέρονται κυρίως στην καθαρότητα της διανοητικής και ηθικής διορατικότητας· «βουλή και δύναμη», στις ιδιότητες που δίνουν σωστή πρακτική κατεύθυνση και σθένος για να ακολουθήσει και να φέρει εις πέρας τις αποφάσεις της πρακτικής σοφίας· ενώ «η γνώση και ο φόβος του Κυρίου» ορίζουν τη θρησκεία με τα δύο μέρη της, την γνωριμία με τον Θεό θεμελιωμένη στην αγάπη, και τον ευλαβικό σεβασμό που ωθεί στην υπακοή. Η εκπλήρωση, και πολύ περισσότερο από εκπλήρωση, αυτού του ιδεώδους είναι στον Ιησού, στον οποίο ήταν «κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως», στον οποίο καμία περίσταση δυσκολίας δεν έφερε ποτέ τη σκιά της αμηχανίας, ο οποίος πάντα έβλεπε καθαρά μπροστά Του τον δρόμο που έπρεπε να βαδίσει, και είχε πάντα «δύναμη» να τον βαδίσει, όσο τραχύς κι αν ήταν, ο οποίος έζησε όλες τις ημέρες Του σε αδιάσπαστη κοινωνία με τον Πατέρα και σε ταπεινή υπακοή.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα του κεφαλαίου 11 στοχαζόμενος τον ένδοξο τόπο ανάπαυσης της κυριαρχίας του Βασιλιά. Η έδρα της κυριαρχίας Του είναι επίσης η έδρα της ανάπαυσής Του. Η ευεργετική δραστηριότητα που μόλις περιγράφηκε ασκείται από ένα ήρεμο, κεντρικό παλάτι, και δεν διαταράσσει την ηρεμία του Βασιλιά. Αυτό είναι παράδοξο, εκτός από εκείνους που γνωρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός, καθισμένος σε αδιατάρακτη ανάπαυση στα δεξιά του Θεού, από εκεί εργάζεται με και για τους υπηρέτες Του. Η ανάπαυσή Του είναι γεμάτη ενεργή ενέργεια· η ενεργή ενέργειά Του είναι γεμάτη ανάπαυση. Και αυτός ο τόπος ήρεμης κατοικίας είναι «ένδοξος» ή, πιο εμφατικά και κυριολεκτικά, «δόξα». Θα κατοικήσει στη λάμψη της άκτιστης δόξας του Θεού, μια πρόβλεψη που εκπληρώνεται μόνο με την αληθινή της έννοια από την ανάληψη και την ενθρόνιση του Χριστού στα δεξιά του Θεού, στη δόξα που είχε με τον Πατέρα πριν γίνει ο κόσμος, και στην οποία έχει φέρει εκείνη την ταπεινή ανθρωπότητα που άντλησε από τον κομμένο κορμό του Ιεσσαί. Στρεφόμενος στο κεφάλαιο 12, κατευθύνει την προσοχή στην ίδια την πηγή της σωτηρίας. Τώρα, όσον αφορά το πρώτο σημείο, ας μου επιτραπεί να σας υπενθυμίσω από την αρχή, ότι η ιδέα της λέξης εδώ δεν είναι αυτή που αποδίδουμε σε ένα πηγάδι, αλλά αυτή που αποδίδουμε σε μια πηγή. Δεν περιγράφει την πηγή της σωτηρίας ως απλή δεξαμενή, πολύ λιγότερο ως δημιουργημένο ή κατασκευασμένο πράγμα· αλλά κρύβει μέσα της τη βαθιά ιδέα μιας πηγής από την οποία το νερό αναβλύζει με τη δική του εσωτερική ενέργεια. Έπειτα, όταν έχουμε αυτή την εξήγηση, και το βαθύ, πλήρες, έγκυο νόημα της λέξης σωτηρία ως πράγμα παρελθόν, παρόν, μέλλον, πράγμα που αρνητικά απελευθερώνει τον άνθρωπο από κάθε αμαρτία και λύπη, και πράγμα που θετικά προικίζει τον άνθρωπο με ομορφιά, ευτυχία και αγιότητα, όταν έχουμε αυτό, τότε το ερώτημα κραυγάζει δυνατά για απάντηση, αυτή η πηγή της σωτηρίας, τι είναι; Ποιος; Και η πρώτη απάντηση και η τελευταία απάντηση είναι ΘΕΟΣ, Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την ανάγκη να αναπαυθούν επάνω σας τα επταπλά χαρίσματα του Πνεύματος; Πώς διαμορφώνει το όραμα της αλάνθαστης διακυβέρνησης του Βασιλιά τον τρόπο που ποθείτε τη δικαιοσύνη σήμερα; Σε ποια περιοχή σας προσκαλούν να αντλήσετε νερό με χαρά αντί να αγωνίζεστε να κατασκευάσετε τη δική σας προμήθεια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τον βλαστό που ανέβηκε από το κούτσουρο του Ιεσσαί και για το Πνεύμα που αναπαύθηκε επάνω Του χωρίς μέτρο. Δώσε μας μάτια να δούμε την αλάνθαστη κρίση Του και καρδιές που ευαρεστούνται στον φόβο του Κυρίου. Καθώς πλησιάζουμε στα πηγάδια της σωτηρίας, γέμισε μας με τη χαρά που ρέει από την ίδια την παρουσία Σου. Ας επεκταθεί η ειρήνη της βασιλείας Του σε κάθε ανήσυχη γωνιά των ζωών μας, και ας ζήσουμε σήμερα ως εκείνοι που γεύτηκαν το ζωντανό νερό. Στο όνομα του Ιησού, της ρίζας και του απογόνου του Δαβίδ, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →