← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Η Ικεσία του Προφήτη τα Μεσάνυχτα

Ιερεμίας 37-38Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα18 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο Prophets and Kings, η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει τις τελικές σκηνές της βασιλείας του Ιούδα με τη ζωντανή μαρτυρία του Ιερεμία. Οι σελίδες της αποκαλύπτουν πώς η αγάπη του Θεού εξακολουθεί να ικετεύει εν μέσω πολιορκίας και προδοσίας, προσκαλώντας κάθε καρδιά να επιλέξει τον δρόμο της παράδοσης που οδηγεί στη ζωή. Μέσα από τα γραπτά της βλέπουμε τη μεγάλη διαμάχη να περιορίζεται σε έναν τρέμοντα βασιλιά και έναν πιστό αγγελιαφόρο, δείχνοντας προς τον μεγαλύτερο Προφήτη που θα έφερε κάποτε το πλήρες βάρος της άρνησής μας και της ελπίδας μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στον Ιερεμία 37 και 38. Αφήστε τα λόγια του θρηνούντος προφήτη και του διστακτικού βασιλιά να μιλήσουν στην καρδιά σας. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού ο φόβος έχει σιγήσει την υπακοή και πού το έλεος περιμένει ακόμη στην πόρτα.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ μας οδηγεί στο σφραγισμένο διάταγμα που εκδόθηκε για την πόλη. Η φοβερή απάντηση του προφήτη ήταν ότι οι Χαλδαίοι θα επέστρεφαν και θα κατέστρεφαν την πόλη. Το διάταγμα είχε εκδοθεί· το αμετανόητο έθνος δεν μπορούσε πλέον να αποτρέψει τις θείες κρίσεις. «Μην απατάτε τους εαυτούς σας», προειδοποίησε ο Κύριος τον λαό Του. «Οι Χαλδαίοι... δεν θα αναχωρήσουν. Διότι αν και είχατε κτυπήσει όλο τον στρατό των Χαλδαίων που πολεμούν εναντίον σας, και είχαν απομείνει μόνο τραυματισμένοι άνδρες μεταξύ τους, όμως θα σηκώνονταν κάθε άνθρωπος στη σκηνή του και θα έκαιγαν αυτή την πόλη με φωτιά.» Ιερεμίας 37:9, 10. Το υπόλοιπο του Ιούδα επρόκειτο να οδηγηθεί στην αιχμαλωσία, για να μάθει μέσω της δυστυχίας τα μαθήματα που είχε αρνηθεί να μάθει υπό πιο ευνοϊκές συνθήκες. Από αυτό το διάταγμα του αγίου Επιτηρητή δεν υπήρχε έφεση. Η Γουάιτ ακολουθεί τον προφήτη καθώς συνεχίζει να προτρέπει σε υποταγή από την αυλή της φυλακής. Από την αυλή της φυλακής ο Ιερεμίας συνέχισε να συμβουλεύει υποταγή στην βαβυλωνιακή κυριαρχία. Η αντίσταση θα προσκαλούσε βέβαιο θάνατο. Το μήνυμα του Κυρίου προς τον Ιούδα ήταν: «Αυτός που θα παραμείνει σε αυτή την πόλη θα αποθάνει από το ξίφος, από την πείνα και από την πανούκλα· αλλά αυτός που θα βγει προς τους Χαλδαίους θα ζήσει· διότι θα έχει τη ζωή του ως λάφυρο και θα ζήσει.» Σαφή και θετικά ήταν τα λόγια που ειπώθηκαν. Στο όνομα του Κυρίου ο προφήτης δήλωσε με τόλμη: «Αυτή η πόλη θα παραδοθεί σίγουρα στο χέρι του στρατού του βασιλιά της Βαβυλώνας, ο οποίος θα την καταλάβει.» Ιερεμίας 38:2, 3. Τελικά οι άρχοντες, εξοργισμένοι από τις επαναλαμβανόμενες συμβουλές του Ιερεμία, που ήταν αντίθετες με την καθορισμένη πολιτική τους αντίστασης, διαμαρτυρήθηκαν έντονα ενώπιον του βασιλιά, υποστηρίζοντας ότι ο προφήτης ήταν εχθρός του έθνους και ότι τα λόγια του είχαν αποδυναμώσει τα χέρια του λαού και είχαν φέρει δυστυχία επάνω τους· γι' αυτό έπρεπε να θανατωθεί. Η Γουάιτ πλησιάζει την τελική προσφορά ελέους που επεκτάθηκε ακόμη και σε έναν διστακτικό θρόνο. Έτσι ακόμη και την τελευταία ώρα, ο Θεός κατέστησε σαφή την προθυμία Του να δείξει έλεος σε εκείνους που θα επέλεγαν να υποταχθούν στις δίκαιες απαιτήσεις Του. Αν ο βασιλιάς είχε επιλέξει να υπακούσει, οι ζωές του λαού θα μπορούσαν να σωθούν και η πόλη να γλιτώσει από την πυρπόληση· αλλά νόμιζε ότι είχε προχωρήσει πολύ μακριά για να κάνει πίσω. Φοβόταν τους Ιουδαίους, φοβόταν τη χλεύη, φοβόταν για τη ζωή του. Μετά από χρόνια επανάστασης εναντίον του Θεού, ο Σεδεκίας θεωρούσε υπερβολικά ταπεινωτικό να πει στον λαό του: Δέχομαι τον λόγο του Κυρίου, όπως ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ιερεμία· δεν τολμώ να διακινδυνεύσω πόλεμο εναντίον του εχθρού μπροστά σε όλες αυτές τις προειδοποιήσεις.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας στον αιώνιο σκοπό της δικαιοσύνης και της αγάπης που εμπιστεύτηκε ο Ιερεμίας ακόμη και στην καταστροφή. Η θλίψη του προφήτη για την απόλυτη διαστροφή εκείνων που θα ήταν το πνευματικό φως του κόσμου, η θλίψη του για την τύχη της Σιών και του λαού που οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, αποκαλύπτεται στους θρήνους που άφησε καταγεγραμμένους ως μνημείο της ανοησίας της απομάκρυνσης από τις συμβουλές του Ιεχωβά προς την ανθρώπινη σοφία. Μέσα στην καταστροφή που προκλήθηκε, ο Ιερεμίας μπορούσε ακόμη να δηλώσει: «Είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε·» και η συνεχής προσευχή του ήταν: «Ας ερευνήσουμε και ας δοκιμάσουμε τους δρόμους μας και ας επιστρέψουμε στον Κύριο.» Θρήνοι 3:22, 40. Ενώ ο Ιούδας ήταν ακόμη βασίλειο μεταξύ των εθνών, είχε ρωτήσει τον Θεό του: «Μήπως απέρριψες εντελώς τον Ιούδα; Μήπως η ψυχή Σου αηδίασε τη Σιών;» και είχε τολμήσει να ικετεύσει: «Μη μας αποστρέφεσαι, για χάρη του ονόματός Σου.» Ιερεμίας 14:19, 21. Η απόλυτη πίστη του προφήτη στον αιώνιο σκοπό του Θεού να φέρει τάξη από τη σύγχυση και να αποδείξει στα έθνη της γης και σε ολόκληρο το σύμπαν τα χαρακτηριστικά της δικαιοσύνης και της αγάπης Του, τον οδήγησε τώρα να ικετεύει με εμπιστοσύνη υπέρ εκείνων που θα μπορούσαν να στραφούν από το κακό στη δικαιοσύνη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού ο φόβος των άλλων σας εμπόδισε να υπακούσετε σε έναν σαφή λόγο από τον Θεό; Σε ποια περιοχή της ζωής το έλεος σας προσφέρει ακόμη μια διέξοδο σήμερα; Πώς η σταθερή μαρτυρία του Ιερεμία ενισχύει την ελπίδα σας στη τελική νίκη του Χριστού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε των δυνάμεων, Σε ευχαριστούμε για τη φωνή που εξακολουθεί να ικετεύει μέσω των υπηρετών Σου. Δώσε μας το θάρρος που έλειπε από τον Σεδεκία, ώστε να επιλέξουμε τη συμβουλή Σου έναντι της βοής του φόβου. Ας μας στηρίξει η ίδια αγάπη που στήριξε τον Ιερεμία στη λάσπη, μέχρι να τελειώσει κάθε αιχμαλωσία και να σταθεί η βασιλεία Σου για πάντα. Στο όνομα του Ιησού, του πιστού Προφήτη και Βασιλιά μας, αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →