← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 7-8 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Γένεσις 7-8Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στην ιερή αφήγηση του κατακλυσμού μέσω του σχολιασμού της καθολικής οικογενειακής βίβλου του Χέιντοκ στα κεφάλαια εφτά και οκτώ της Γενέσεως. Αυτή η πολύτιμη συλλογή συγκεντρώνει τη σοφία του Τσάλονερ του Καλμέτ του Γουόρθινγκτον και άλλων καθολικών φωνών για να ξεδιπλώσει το μυστήριο της θείας κρίσεως και ελέους. Το έργο του Χέιντοκ προσκαλεί τις οικογένειες να συλλογιστούν πώς ο Θεός διατηρεί τους πιστούς εν μέσω παγκόσμιας καταστροφής ενώ αποκαλύπτει την κιβωτό ως σημείο της Εκκλησίας. Οι πολυεπίπεδες σημειώσεις του μας εισάγουν στην αρχαία ιστορία με ευλάβεια και δογματική σαφήνεια βοηθώντας μας να δούμε την αγάπη της διαθήκης του Θεού να εργάζεται δια μέσου των αιώνων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο της Γενέσεως 7-8 και διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον μετρημένο ρυθμό της αφήγησης του κατακλυσμού να εγκατασταθεί στην καρδιά. Προσέξτε την ακριβή χρονολογία, τις προσεκτικές διακρίσεις μεταξύ καθαρών και ακαθάρτων, και την επαναλαμβανόμενη έμφαση στη μνήμη και την εντολή του Θεού. Αφήστε τα ανερχόμενα και υποχωρούντα ύδατα να μιλήσουν τόσο για κρίση όσο και για ανανέωση καθώς προετοιμάζεστε να δεχθείτε το φως του σχολίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει τη μελέτη του κεφαλαίου 7 εξετάζοντας τον χρόνο και τις αιτίες του κατακλυσμού. Δέκατος έβδομος ημέρα. Την δέκατη ο Θεός είχε δώσει την τελευταία προειδοποίηση στους άθλιους και πεισματάρηδες αμαρτωλούς, στους οποίους ο Νώε είχε κηρύξει, τόσο με λόγια όσο και με την οικοδόμηση της κιβωτού, για εκατόν είκοσι χρόνια· όλα μάταια. Αυτός ο δεύτερος μήνας, από μερικούς υποτίθεται ότι είναι ο μήνας του Μαΐου· από άλλους, εκείνος του Νοεμβρίου. Ο Ούσερ κάνει τον Νώε να εισέλθει στην κιβωτό στις 18 Δεκεμβρίου 1656. Τα ύδατα μειώθηκαν στις 17 Μαΐου, τα βουνά εμφανίζονται στις 31 Ιουλίου, στέλνει έξω το κοράκι στις 8 Σεπτεμβρίου, και εγκαταλείπει την κιβωτό στις 29 Δεκεμβρίου, αφού παρέμεινε σε αυτήν έναν χρόνο και δέκα ημέρες, σύμφωνα με τον προκατακλυσμιαίο υπολογισμό, ή έναν πλήρη χρόνο των 365 ημερών. Τα συστήματα εκείνων των υποτιθέμενων φιλοσόφων, που θα αντιπροσώπευαν αυτόν τον κατακλυσμό ως μόνο μερικό, επηρεάζοντας τις χώρες που κατοικούνταν τότε, διαψεύδονται όλα από την απλή αφήγηση του Μωυσή. Ποιο μέρος του κόσμου θα μπορούσε να ήταν ασφαλές, όταν τα ύδατα επικράτησαν δεκαπέντε πήχεις πάνω από τα υψηλότερα βουνά; Το να δώσει κανείς μόνο μια φυσική αιτία για αυτό το θαυματουργικό αποτέλεσμα, θα ήταν άχρηστο· αλλά όπως τα ύδατα κάλυψαν τη γη στην αρχή, έτσι θα μπορούσαν σίγουρα ξανά, με τη δύναμη του Θεού. (Χέιντοκ) --- Πηγές και θυρίδες. Αυτές είναι οι δύο φυσικές αιτίες που αποδίδει ο Μωυσής για τον κατακλυσμό, τα ύδατα κάτω, και εκείνα πάνω στον ουρανό ή στον στερέωμα. Ο ουρανός λέγεται ότι είναι κλειστός όταν δεν βρέχει, (Λουκάς δ΄. 25.) έτσι ανοίγεται εδώ, και θυρίδες, ή χείμαρροι βροχής, χύνονται ασταμάτητα. Αλλά ο Θεός δεν αποδίδει τον κατακλυσμό μόνο σε αυτές τις αιτίες· υπονοεί επαρκώς ότι θα ήταν θαυματουργικός, (εδ. 4, Θα βρέξω,) και ακόμη πιο εμφατικά, κεφ. στ΄. 17, Ιδού Εγώ. Εβραϊκά, «Εγώ, ακόμη και Εγώ ο ίδιος, φέρνω πλημμύρα υδάτων.» Η ιδέα που δίνει ο Μωυσής για τον κατακλυσμό, αντιστοιχεί με εκείνη που έδωσε προηγουμένως για το χάος, όταν γη και νερό ήταν αδιαχώριστα σε μία συγκεχυμένη μάζα, κεφ. α΄. 6. Οι Εβραίοι το θεωρούν ως συνεχές θαύμα, ότι η γη δεν κατακλύζεται πάντα, θεμελιωμένη, όπως την αντιπροσωπεύουν, στα ύδατα, Ιερεμίας ε΄. 22. Ο Καλμέ και άλλοι έχουν αποδείξει, τόσο από την Γραφή όσο και από φιλοσοφικά επιχειρήματα, την καθολικότητα του κατακλυσμού, εναντίον του Ισαάκ Βοσσίου, κ.ά. (Χέιντοκ) Το σχόλιο στη συνέχεια εξηγεί πώς ο Κύριος εξασφάλισε τον Νώε μέσα στην κιβωτό. Ο Κύριος τον έκλεισε μέσα, με έναν άγγελο που άλειψε την πόρτα με πίσσα, για να εμποδίσει τα ύδατα να διεισδύσουν, ενώ ο Νώε έκανε το ίδιο από μέσα. (Καλμέ) --- Έτσι ο Θεός προμηθεύει τις ανάγκες μας όταν δεν είμαστε σε θέση να φροντίσουμε για τον εαυτό μας, και μολονότι θα μπορούσε να κάνει τα πάντα μόνος Του, όμως απαιτεί να συνεργαζόμαστε μαζί Του, και συχνά χρησιμοποιεί δευτερεύουσες αιτίες. (Γουόρθινγκτον) Ο Χέιντοκ στη συνέχεια καταγράφει τη στιγμή που η κιβωτός ακουμπά στα βουνά. Και η κιβωτός ακούμπησε στα βουνά της Αρμενίας. Η εβραϊκή λέξη είναι Αραράτ, η οποία εμφανίζεται επίσης στο 37ο κεφ. του Ησαΐα, και στο 51ο του Ιερεμία· διότι σε αυτά τα μέρη ο μεταφραστής μας διατήρησε την εβραϊκή λέξη, αλλά στο 4ο βιβλίο των Βασιλειών, ιθ΄. 37, όπου αφηγείται η ίδια ιστορία, μεταφράζεται με τη γη των Αρμενίων. (Εστιος) --- Έβδομος μήνας, του έτους, όχι του κατακλυσμού, όπως φαίνεται από το εδ. 13, κ.ά. (Μενοχιος). --- Εικοστός έβδομος. Έτσι και οι Εβδομήκοντα, αλλά οι Εβραίοι, κ.ά. έχουν τον 17ο. Δεν είναι εύκολο να αποφασιστεί ποιο είναι σωστό. Στις δεκαεπτά τα ύδατα μόλις άρχισαν να μειώνονται, και μερικοί άρα υποστηρίζουν τη Βουλγάτα, καθώς λένε ότι δεν είναι πιθανό η κιβωτός να σταματούσε εκείνη ακριβώς την ημέρα. (Καλμέ) --- Αυτό, ωστόσο, μπορεί να ήταν το μόνο μέσο με το οποίο ο Νώε μπορούσε να διακρίνει ότι τα ύδατα μειώνονταν. (Χέιντοκ) --- Η κιβωτός, βυθισμένη περίπου δεκατέσσερις πήχεις στο νερό, θα μπορούσε σύντομα να αγγίξει την κορυφή των υψηλότερων βουνών, όπως το Όρος Ταύρος, του οποίου το Αραράτ, που αναφέρεται εδώ στα εβραϊκά, ένα βουνό της Αρμενίας, αποτελεί μέρος, σύμφωνα με τον Άγιο Ιερώνυμο. Οι Αρμένιοι ακόμη καυχώνται ότι έχουν τα λείψανα της κιβωτού. Ο Βηρωσσός, ο ειδωλολάτρης ιστορικός, λέει ότι πήραν πίσσα από αυτήν ως φυλακτό. (Ιώσηπος, Αρχαιότητες α΄. 3· Ευσέβιος, προπ. θ΄. 4.) Η Χαλδαϊκή έχει Κορδού για το Αραράτ, όθεν μερικοί υπέθεσαν, ότι η κιβωτός ακούμπησε στα Κορδυαία ή Γορδιέα βουνά. Οι Αρμένιοι ονομάζουν το βουνό κοντά στο Εριβάν, Μεσεσονσάρ, ή το βουνό της κιβωτού. (Καλμέ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ προσφέρει μια εκτεταμένη σκέψη για την κιβωτό ως τύπο της Εκκλησίας και την αναγκαιότητα του βαπτίσματος. Ημέρες: υπολογίζοντας από το τέλος των σαράντα ημερών, όταν ο κατακλυσμός ήταν στο αποκορύφωμά του. (Καλμέτ) --- Σε όλες τις ιστορίες των παρελθόντων αιώνων, δεν υπάρχει τίποτε τόσο τρομερό όσο αυτό το γεγονός. Τι απέγινε με όλες εκείνες τις μυριάδες ανθρώπων που χάθηκαν με αυτή την ευκαιρία; Δεν γνωρίζουμε. Μερικοί υποθέτουν φιλανθρώπως ότι, αν και το μεγαλύτερο μέρος χάθηκε αιωνίως, λίγοι που ήταν άπιστοι ενώ ο Νώε κήρυττε, άνοιξαν τελικά τα μάτια τους, όταν ήταν πολύ αργά για να σώσουν τα σώματά τους, και με ειλικρινή μετάνοια διέσωσαν τις ψυχές τους από τις φλόγες, και παραδόθηκαν να κάνουν μετάνοια, για ένα διάστημα, στον άλλο κόσμο. Αυτοί άκουσαν το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, ή πίστεψαν στη λύτρωσή του, ενώ ήταν ακόμη ζωντανοί, και έτσι άξιζαν να μετέχουν των ελέων του, και χαρμόσυνα είδαν το ιερό του πρόσωπο όταν ήρθε να τους επισκεφθεί στη φυλακή τους του καθαρτηρίου. Α΄ Πέτρου γ΄ 19, Ήρθε και κήρυξε σε εκείνα τα πνεύματα που ήταν στη φυλακή: τα οποία κάποτε ήταν άπιστα, όταν περίμεναν την υπομονή του Θεού στις ημέρες του Νώε, όταν η κιβωτός οικοδομούνταν: μέσα στην οποία λίγες, δηλαδή οκτώ ψυχές, σώθηκαν από τον πνιγμό με το νερό. Στο οποίο το βάπτισμα, όντας παρόμοιας μορφής, τώρα σας σώζει επίσης, κ.λπ. Βλέπε Π. Σ. Βελλαρμίνιο, κ.λπ. Σε αυτά τα τελευταία λόγια του Αγίου Πέτρου, μπορούμε επίσης να παρατηρήσουμε ότι η κιβωτός ήταν τύπος του βαπτίσματος, το οποίο είναι τόσο αναγκαίο, ώστε χωρίς την υποδοχή του, ή τουλάχιστον την επιθυμία του, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί. Είναι επίσης τύπος του σταυρού, και της μίας αληθινής Εκκλησίας, όπως παρατηρούν οι Πατέρες, με τον Άγιο Αυγουστίνο, Πόλη του Θεού ιε΄ α΄· Μενοχίου κ.λπ.· Άγιος Γρηγόριος, ομιλ. ιβ΄ εις Ιεζεκιήλ, κ.λπ. --- Αυτό είναι τόσο εντυπωσιακό ώστε αξίζει να εξεταστεί σοβαρά. Ήταν μόνο μία, αν και ο Θεός θα μπορούσε να είχε διατάξει να ετοιμαστούν πολλά μικρότερα πλοία, ίσως με λιγότερη ταλαιπωρία για τον Νώε, ώστε να στοχαστούμε ότι έξω από την Εκκλησία οι πεισματάρηδες θα χαθούν σίγουρα. Άγιος Ιερώνυμος, επιστ. προς Δάμασον: Σε αυτή την κιβωτό περιέχονταν όλοι όσοι ήταν αληθινά άγιοι, και μερικοί ατελείς, όπως ο Χαμ, καθαρά και ακάθαρτα ζώα κατοικούσαν μαζί, ώστε να μην απορούμε αν μερικοί Καθολικοί αποτελούν ντροπή για το όνομά τους. Η κιβωτός είχε διαφορετικά διαμερίσματα, για να μας υπενθυμίζει τις διάφορες τάξεις Κληρικών και Λαϊκών στην Εκκλησία, με έναν αρχηγό κυβερνήτη, τον Πάπα, όπως ο Νώε στην κιβωτό. Ήταν ισχυρή, ορατή, κ.λπ., και επικαλυμμένη παντού με το ανθεκτικό τσιμέντο, την άσφαλτο, και ιππεύοντας θριαμβευτικά μέσα στις καταιγίδες, τον φθόνο όλων όσοι ήταν έξω από αυτήν, μέχρι που τελικά εγκαταστάθηκε πάνω σε έναν βράχο. Έτσι η Εκκλησία είναι κτισμένη πάνω σε βράχο, εναντίον του οποίου οι πύλες του άδου δεν θα υπερισχύσουν: δεν είναι λιγότερο προφανής στον ειλικρινή αναζητητή, από μια πόλη κτισμένη στην κορυφή του υψηλότερου βουνού, κ.λπ. Θα μπορούσαμε εδώ να κάνουμε μια αναδρομική επισκόπηση των κυρίων συμβάντων και προσώπων του προηγούμενου κόσμου· θα έπρεπε να παρατηρήσουμε την ίδια τάξη των πραγμάτων από την αρχή, --- τη σύγκρουση αρετής και κακίας, τη διατήρηση της αληθινής πίστης και λατρείας του Θεού ανάμεσα σε λίγες εκλεκτές ψυχές, που προτιμούσαν να διώκονται από τους κοσμικούς, παρά να προσβάλουν τον Θεό. Αγωνίζονταν σθεναρά για την πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους Αγίους, στον Αδάμ και την Εύα, κάποτε αθώους, και έπειτα μετανοούντες. Βλέπουμε το προπατορικό αμάρτημα, και το υποσχεμένο φάρμακο για την ανθρωπότητα· ενώ οι επαναστατημένοι άγγελοι εγκαταλείπονται, χωρίς θεραπεία. Διατηρούνταν κοινωνία αγίων: θυσία στον ένα Θεό τελούνταν γενικά από τους αρχηγούς των οικογενειών, που ήταν ιερείς στον νόμο της φύσεως. Ακόμη και ο Κάιν, αν και κακός άνθρωπος, από υποκρισία, επέλεξε να προσφέρει θυσία πριν αποκοπεί εντελώς από την κοινωνία των πιστών, και αποφασίσει να γίνει πατέρας όλων των αφορισμένων προσώπων, και όλων των αποσχιστών. (κεφ. δ΄ 16.) Νουθετήθηκε από τον Θεό ότι είχε ελεύθερη βούληση, και μπορούσε να αξιωθεί ανταμοιβής με διαφορετική συμπεριφορά. Η ποινή του, όπως και αυτή που εκδόθηκε στον Αδάμ, και σε όλη την ανθρωπότητα, πριν από τον κατακλυσμό, μας υπενθυμίζει την ιδιαίτερη και γενική κρίση· όπως η μετάθεση του Ενώχ μας προβάλλει την ευτυχή κατάσταση των μακαρίων, και την αθανασία, της οποίας ήταν εγγύηση. Βλέπε Βίβλο του Δουάι, όπου τα κύρια μυστήρια της πίστεως επισημαίνονται ως το σύμβολο των Προκατακλυσμιαίων. Ακόμη και η Αγία Τριάδα υπαινίσσεται, ή δείχθηκε σε αυτούς, από απόσταση, σε διάφορα κείμενα: η ενότητα και η αδιάλυτη φύση του γάμου εκφράστηκαν σαφώς· η αληθινή Εκκλησία συνεχίστηκε στον Νώε, ενώ η αλυσίδα των σχισματικών και αιρετικών διακόπηκε, και η γενιά του Κάιν καταστράφηκε. Σε αυτή την περίοδο χρόνου, μπορούμε να ανακαλύψουμε αυτό που οι αρχαίοι περιγράφουν τόσο συχνά σχετικά με τις τέσσερις εποχές: --- η χρυσή εποχή βρίσκεται πιο τέλεια στον Παράδεισο· αλλά μόνο για λίγες ημέρες, ή ίσως μόνο λίγες ώρες, κατά τις οποίες οι πρώτοι γονείς μας διατήρησαν την αθωότητά τους. Η αργυρή εποχή μπορεί να διήρκεσε λίγο περισσότερο, μέχρι τη δολοφονία του Άβελ, ή 128 χρόνια, όταν ο Κάιν άρχισε να διαταράσσει την ειρήνη του κόσμου. Από τότε, μέχρι να εμφανιστούν οι γίγαντες, μπορούμε να υπολογίσουμε την εποχή του χαλκού. Αλλά εκείνη του σιδήρου είχε συνεχιστεί για πολλά χρόνια πριν από τον κατακλυσμό. Την ίδια επιδείνωση των ηθών μπορούμε να ανακαλύψουμε μετά τον κατακλυσμό, και πάλι μετά την ανανέωση του κόσμου, με το κήρυγμα του ευαγγελίου. Για κάποιο διάστημα μετά από αυτά τα δύο μεγάλα γεγονότα, τα πράγματα είχαν ευχάριστη όψη· ο Νώε ήταν απασχολημένος προσφέροντας θυσία στον Θεό, οι Χριστιανοί ήταν όλοι μια καρδιά και μια ψυχή, απολαμβάνοντας όλα τα πράγματα από κοινού, και ο Θεός έδωσε ευλογία στη γη, και επιβεβαίωσε τη διαθήκη του με τους ανθρώπους. Τότε εμφανίζονται ο Χαμ, ο Νεμρώδ, και η Βαβέλ, αιρέσεις στον νέο νόμο ξεσπούν, και διαταράσσουν την όμορφη αρμονία της ανθρωπότητας: αλλά ακόμη ένας ικανός αριθμός διατηρεί την ακεραιότητά του, μέχρι περίπου τις ημέρες του Αβραάμ και του Αρείου, στις αντίστοιχες περιόδους τους, και μπορεί να λεχθεί ότι έζησαν στην αργυρή εποχή, όταν συγκρίνεται με την χάλκινη αυθάδεια της μεγάλης πλειοψηφίας εκείνων που ήρθαν μετά. Η σιδηρά εποχή αυτών των δύο περιόδων, μπορεί να χρονολογηθεί από τον διωγμό του Επιφανούς κατά των Ιουδαίων, όταν τόσοι πολλοί αποστάτησαν από την πίστη, και από εκείνον τον πολύ πιο τρομερό διωγμό που θα εγερθεί κατά των Χριστιανών από τον Αντίχριστο, τον άνθρωπο της αμαρτίας, (του οποίου ο πρώτος ήταν τύπος) όταν η αγάπη πολλών θα ψυχρανθεί, και ο Χριστός δύσκολα θα βρει πίστη πάνω στη γη. Σε εκείνη την εποχή μπορεί δικαίως να εφαρμοστούν εκείνες οι ισχυρές εκφράσεις αποδοκιμασίας που ο Θεός χρησιμοποίησε πριν από τον κατακλυσμό, κεφ. στ΄ 3, 6, 12. Θα τιμωρήσει τα εγκλήματα εκείνης της εποχής με κατακλυσμό πυρός, και θα πει, Το τέλος πάσης σαρκός ήλθε ενώπιόν μου, κ.λπ., εδ. 13. Ο χρόνος δεν θα είναι πλέον, Αποκάλυψη ι΄ 6. (Χέιντοκ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η έμφαση του σχολίου στην προσωπική παρέμβαση του Θεού στον κατακλυσμό βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας στη θεία πρόνοια; Με ποιους τρόπους η εικόνα της κιβωτού προκαλεί την κατανόησή σας για το ανήκειν στην μία αληθινή Εκκλησία; Πού μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να συνεργαστείτε πληρέστερα με τη χάρη που «σας κλείνει μέσα» για ασφάλεια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ ἐλέους, ὁ μνημονεύσας τοῦ Νῶε καὶ ἀσφαλῶς κλείσας αὐτὸν ἐν τῇ κιβωτῷ ἐν μέσῳ τῶν κατακλυζόντων ὑδάτων, σκέπασον καὶ ἡμᾶς ἐν τοῖς κατακλυσμοῖς τοῦ παρόντος κόσμου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, βάθυνον τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν ἀληθινὴν κιβωτὸν τῆς σωτηρίας, καὶ διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὴν διαθήκην τῆς ἀγάπης σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →