Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 13-15 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στις στιγμές κατωφλιού των Αριθμών 13-15 μέσα από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Η προσεκτική έκθεσή του ανιχνεύει την άφιξη του Ισραήλ στην άκρη της Χαναάν, την αποστολή των κατασκόπων και τη μοιραία σύγκρουση μεταξύ φόβου και πίστης που διαμόρφωσε μια γενιά. Ο Μακλάρεν δείχνει πώς το αίτημα του λαού για αναγνώριση αποκάλυψε βαθύτερη απιστία, ενώ οι λίγοι πιστοί έδειχναν στην ασφαλή υπόσχεση του Θεού. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας αντιδράσεις όταν η κλήση του Θεού συναντά φαινομενικά εμπόδια. Τα λόγια του μας οδηγούν να δούμε ότι η αληθινή φρόνηση δεν στηρίζεται σε υπολογισμούς αλλά στην υπακοή σε Εκείνον που οδηγεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στο ίδιο το κείμενο. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 13 έως 15 των Αριθμών. Παρατηρήστε την ένταση μεταξύ της αναφοράς των κατασκόπων και της κλήσης να εμπιστευθείτε τον λόγο του Θεού. Δείτε πώς απλώνεται ο φόβος και πώς η γενναιότητα ριζωμένη στον Θεό παραμένει σταθερή. Αφήστε την αφήγηση να μιλήσει πριν ακούσουμε την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας την αποστολή και τις οδηγίες των εξερευνητών.
Ι. Έχουμε την αποστολή και τις οδηγίες των εξερευνητών. Μια σύγκριση με το Δευτ. 1:22 δείχνει ότι το σχέδιο αποστολής των κατασκόπων προήλθε από τον τρόμο του λαού μπροστά στην κοντινή προοπτική της μάχης που γνώριζαν ότι επίκειτο από τότε που έφυγαν από την Αίγυπτο. Η πίστη βρίσκει ότι η εγγύτητα μειώνει τους κινδύνους, αλλά η αίσθηση τους βλέπει να μεγαλώνουν καθώς πλησιάζουν. Ο λαός απάντησε στα γενναία λόγια του Μωυσή που τους καλούσε στον αγώνα με αυτή την αδύναμη ικεσία για έρευνα. Δεν είπαν ειλικρινά ότι ήταν τρομαγμένοι, αλλά όρισαν το πεδίο της αποστολής της ομάδας εξερεύνησης απλώς ως το να «φέρουμε πάλι λόγο για τον δρόμο με τον οποίο πρέπει να ανεβούμε και τις πόλεις στις οποίες θα εισέλθουμε». Δεν είχαν τον πυλώνα που έλαμπε πάνω τους για να τους το πει αυτό; Το αίτημα δεν ερευνήθηκε στην αληθινή απιστία του από τον Μωυσή, ο οποίος το θεώρησε λογικό και υποχώρησε.Ο Μακλάρεν παρουσιάζει στη συνέχεια τις δύο αναφορές που έφεραν πίσω οι κατάσκοποι.
ΙΙΙ. Έχουμε έπειτα τις δύο αναφορές. Οι εξερευνητές γίνονται δεκτοί σε πλήρη συνέλευση του λαού και αρχίζουν την ιστορία τους με ένα μάθημα αντικειμένου, παρουσιάζοντας το μεγάλο τσαμπί σταφυλιών και τα άλλα λάφυρα. Αλλά ενώ η ειλικρίνεια ανάγκασε την αναγνώριση της γονιμότητας της γης, η δειλία την υποβάθμισε όσο ελαφρά γινόταν και προχώρησε να επεκταθεί στους τρόμους των γιγάντων και στη δύναμη των πόλεων και στον πολυάριθμο πληθυσμό που κατείχε κάθε γωνιά της χώρας. Αληθινά, το μάτι βλέπει αυτό που φέρνει μαζί του. Πραγματικά είχαν πάει να ψάξουν για κινδύνους και φυσικά τους βρήκαν. Ό,τι κι αν όριζε ο Μωυσής στις οδηγίες του, είχαν σταλεί από τον λαό για να φέρουν πίσω λόγους για να μην επιχειρήσουν την κατάκτηση, και έτσι παραδέχονται λακωνικά και ψυχρά τη γονιμότητα του εδάφους και ρίχνουν κάτω τον καρπό για εξέταση ως αναμφίβολα καλλιεργημένο εκεί, αλλά λένε το πραγματικό τους νόημα με ένα μεγάλο «εν τούτοις».Ο Μακλάρεν υψώνει στη συνέχεια την μειοψηφική αναφορά του Χάλεβ και τον τόνο εμπιστοσύνης της.
Είναι τονωτικό να στραφούμε από την ερπυστική φρόνηση που αφήνει τον Θεό έξω από τον λογαριασμό, στον εύθυμο ήχο της στιβαρής εμπιστοσύνης του Χάλεβ. Η δική του ήταν «μια μειοψηφική αναφορά», υπογεγραμμένη μόνο από δύο από την «Επιτροπή». Αυτοί οι δύο είχαν δει όλα όσα είχαν δει οι άλλοι, αλλά όλα εξαρτώνται από τα μάτια που κοιτάζουν. Οι άλλοι είχαν μετρήσει τον εαυτό τους απέναντι στους εκπαιδευμένους στρατιώτες και τους γίγαντες και ήταν σε απόγνωση. Αυτοί οι δύο μέτρησαν τους Αμαληκίτες και τους Ανάκ απέναντι στον Θεό και ήταν ενθουσιώδεις. Δεν αμφισβητούν τα γεγονότα, αλλά αντιστρέφουν το υπονοούμενο συμπέρασμα, επειδή προσθέτουν το καθοριστικό γεγονός της βοήθειας του Θεού. Πόσο διαφορετικά χτυπούν τα ίδια γεγονότα έναν άνθρωπο που ζει με πίστη και έναν που ζει με υπολογισμό! Ο Ισραήλ μπορεί να ήταν μια σειρά από μηδενικά, αλλά με τον Θεό στην κορυφή σήμαιναν κάτι. Η εμπιστοσύνη του Χάλεβ ότι «είμαστε ικανοί να υπερνικήσουμε» ήταν θρησκευτική εμπιστοσύνη, όπως φαίνεται καθαρά από τον έπαινο του Θεού γι' αυτόν στο επόμενο κεφάλαιο Αρ. 14:24. Τα μαθήματα από αυτό είναι ότι η πίστη είναι η μητέρα της σοφής γενναιότητας· ότι όπου το καθήκον, που είναι η φωνή του Θεού, δείχνει, οι δυσκολίες δεν πρέπει να αποτρέπουν· ότι όταν έχουμε την διαβεβαίωση του Θεού για υποστήριξη, αυτές δεν είναι τίποτα. Ο Χάλεβ ήταν σοφός που συμβούλευσε να ανεβούμε στην επίθεση «αμέσως», γιατί δεν υπάρχει καλύτερη θεραπεία για τον φόβο από την δράση. Οι παλιοί στρατιώτες μας λένε ότι η δύσκολη στιγμή είναι όταν περιμένουμε να αρχίσει η μάχη. «Η φυσική απόχρωση της αποφασιστικότητας» αρρωσταίνει από την ωχρότητα που έρχεται από τον δισταγμό. Είμαι σίγουρος ότι κάτι είναι θέλημα του Θεού; Τότε όσο πιο σύντομα αρχίσω να το κάνω, τόσο το καλύτερο για τον εαυτό μου και για την δύναμη του έργου μου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν καταλήγει προειδοποιώντας ενάντια στη μονόφθαλμη φρόνηση που αφήνει τον Θεό έξω από τον λογαριασμό.
Έτσι υπερβολική και μονόπλευρη είναι η δυσπιστία στις υποσχέσεις του Θεού. Μια τέτοια διάθεση είναι μοιραία για κάθε ευγενή ζωή ή έργο και φέρνει τις καταστροφές που προβλέπει. Αν αυτοί οι δειλοί είχαν ανέβει να πολεμήσουν με ανθρώπους μπροστά στους οποίους ένιωθαν σαν ακρίδες, φυσικά θα είχαν νικηθεί· και ήταν πολύ καλύτερα οι φόβοι τους να βγουν στην επιφάνεια στην Καδής παρά όταν είχαν δεσμευτεί στον αγώνα. Γι' αυτό ο Θεός επέτρεψε με αγάπη την αποστολή των κατασκόπων και έτσι έφερε στην επιφάνεια την κρυμμένη απιστία, όπου μπορούσε να αντιμετωπιστεί. Ας προσέξουμε τη μονόφθαλμη «φρόνηση» που βλέπει μόνο τους κινδύνους στον δρόμο του καθήκοντος και της επιχείρησης για τον Θεό και είναι τυφλή στην παντοδύναμη παρουσία που μας κάνει περισσότερο από νικητές, όταν στηριζόμαστε με όλο μας το βάρος σε αυτήν. Είναι καλό να δούμε τους Ανάκ στην πλήρη τρομερότητά τους και να αισθανθούμε ότι είμαστε «σαν ακρίδες στα δικά μας μάτια» και στα δικά τους, αν η θέα μας οδηγεί να υψώσουμε τα μάτια μας σε Εκείνον που «κάθεται πάνω στον κύκλο της γης, και οι κάτοικοί της», όσο τεράστιοι και δυνατοί κι αν είναι, «είναι σαν ακρίδες».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις τρέχουσες περιστάσεις σας μπορεί να ζητάτε περισσότερες πληροφορίες όταν ο Θεός έχει ήδη μιλήσει; Πώς η εμπιστοσύνη του Χάλεβ αμφισβητεί τους υπολογισμούς στους οποίους τείνετε να εμπιστεύεστε; Ποιο βήμα υπακοής σας περιμένει να το κάνετε αμέσως αντί να το αναβάλλετε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, στεκόμαστε όπου στεκόταν ο Ισραήλ, στην άκρη αυτού που υποσχέθηκες. Φύλαξέ μας από τον φόβο που στέλνει ανιχνευτές για να επαληθεύσουν τον λόγο Σου. Δώσε μας το πνεύμα του Χάλεβ, που μέτρησε γίγαντες απέναντί Σου και τους βρήκε μικρούς. Όταν οι αναφορές δυσκολίας πολλαπλασιάζονται, στερέωσε τα μάτια μας στην παρουσία και τη δύναμή Σου. Δίδαξέ μας ότι η αληθινή φρόνηση είναι η ταχεία υπακοή. Ας μην επιστρέψουμε σε παλιές δουλείες όταν μας καλείς μπροστά στην ελευθερία. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να εμπιστευθούμε και να προχωρήσουμε αμέσως. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →