Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 20 — με τον Brown
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset, και David Brown στο σύνολο της Βίβλου, καθώς εξετάζει το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Η στίχο προς στίχο ανάλυσή τους αναδεικνύει την εξουσία του Χριστού, τις προειδοποιήσεις της παραβολής και την ελπίδα της ανάστασης. Κάθε ενότητα προσκαλεί σε προσεκτική προσοχή στο κείμενο και στην εφαρμογή του για τους πιστούς σήμερα. Το συνοπτικό ύφος του σχολιασμού διατηρεί την εστίαση στην ίδια τη μαρτυρία της Γραφής, ενώ αποκαλύπτει τις καρδιές εκείνων που αντιτίθενται στον Κύριο. Ακολουθούμε το παράδειγμά τους μέσα από τις βασικές ανταλλαγές και διδασκαλίες του κεφαλαίου.
Διαβάστε
Ξεκινήστε διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Ακούστε τις ερωτήσεις που τέθηκαν στον Ιησού, τις απαντήσεις Του και τις παραβολές που αποκαλύπτουν την απιστία. Σημειώστε την εξέλιξη από την αμφισβήτηση της εξουσίας Του μέσω των συζητήσεων για τον φόρο και την ανάσταση μέχρι την τελική προειδοποίηση κατά των γραμματέων. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στα λόγια της Γραφής να σταθούν καθαρά μπροστά σας.
Μελετήστε
Ο Jamieson ανοίγει την ενότητα της παραβολής.
Στίχος 9. 9-13. αμπελώνας —(Βλέπε στο :- ). Στο Ματθαίος 21:33 δίνονται επιπλέον σημεία, παρμένα κυριολεκτικά από το Ματθαίος 21:33- : , για να καθορίσουν την εφαρμογή και να την υποστηρίξουν από την εξουσία της Παλαιάς Διαθήκης. γεωργοί —οι συνήθεις πνευματικοί οδηγοί του λαού, υπό τη φροντίδα και την καλλιέργεια των οποίων θα μπορούσαν να αποδοθούν οι καρποί της δικαιοσύνης. πήγε, κ.λπ.—αφήνοντάς το στους νόμους της πνευματικής γεωργίας καθ' όλη τη διάρκεια της ιουδαϊκής οικονομίας. (Βλέπε στο Ματθαίος 21:33- : .)Σχετικά με την απορριφθείσα πέτρα, ο Brown στρέφεται στον ψαλμό.
Στίχος 17. 17-19. γραμμένο —(στους Ψαλμούς 118:22 ; Ψαλμούς 118:23 . Βλέπε στο Ψαλμούς 118:23- : ). Η Βασιλεία του Θεού είναι εδώ ένας Ναός, στην ανέγερση του οποίου μια συγκεκριμένη πέτρα, απορριφθείσα ως ακατάλληλη από τους πνευματικούς οικοδόμους, γίνεται, από τον μεγάλο Κύριο του Οίκου, ο ακρογωνιαίος λίθος του συνόλου. Πάνω σε αυτή την Πέτρα οι οικοδόμοι τώρα «έπεφταν» και «συντρίβονταν» ( Ψαλμοί 118:23- : ), «υπομένοντας μεγάλη πνευματική βλάβη· αλλά σύντομα αυτή η Πέτρα θα έπεφτε πάνω τους και θα τους συνέτριβε σε σκόνη» ( Δανιήλ 2:34 ; Δανιήλ 2:35 ; Ζαχαρίας 12:3 ) —στην εταιρική τους ιδιότητα στην τρομερή καταστροφή της Ιερουσαλήμ, αλλά προσωπικά, ως άπιστοι, με μια ακόμη πιο τρομερή έννοια.Όσον αφορά την κατάσταση της ανάστασης, συγκρίνει με τους αγγέλους.
Στίχος 36. 36. ούτε . . . πεθαίνουν πια —Ο γάμος είναι θεσπισμένος για να διαιωνίσει την ανθρώπινη οικογένεια· αλλά καθώς δεν θα υπάρχουν απώλειες λόγω θανάτου στην μελλοντική κατάσταση, αυτός ο θεσμός θα πάψει να υπάρχει. ίσοι —ή «όμοιοι». με τους αγγέλους —δηλαδή, στην αθανασία της φύσης τους. παιδιά του Θεού —όχι ως προς τον χαρακτήρα αλλά ως προς τη φύση· «όντας τα παιδιά της ανάστασης» σε μια αδιάφθορη ύπαρξη ( Ρωμαίους 8:21 ; Ρωμαίους 8:23 ). Και έτσι τα παιδιά της αθανασίας του Πατέρα τους ( Ρωμαίους 8:23- : ).
Σκεφτείτε
Εν κατακλείδι για τον ζωντανό Θεό, επιβεβαιώνει τη διαθήκη.
Στίχος 38. 38. όχι . . . των νεκρών, . . . διότι όλοι, κ.λπ.—Για τον Θεό, κανένα ανθρώπινο ον δεν είναι νεκρό, ούτε θα είναι ποτέ, αλλά όλοι διατηρούν μια διαρκή συνειδητή σχέση μαζί Του. Αλλά το «όλοι» εδώ σημαίνει «εκείνοι που θα κριθούν άξιοι να αποκτήσουν εκείνον τον κόσμο». Αυτοί διατηρούν μια χαρισματική σχέση διαθήκης με τον Θεό, η οποία δεν μπορεί να διαλυθεί. Υπό αυτή την έννοια ο Κύριός μας επιβεβαιώνει ότι για τον Μωυσή να αποκαλεί τον Κύριο «Θεό» των πατριαρχικών Του υπηρετών, αν εκείνη τη στιγμή δεν είχαν ύπαρξη, θα ήταν ανάξιο Αυτού. «Θα ντρεπόταν να ονομάζεται Θεός τους, αν δεν τους είχε ετοιμάσει μια πόλη» ( :- ). Πόσο πολύτιμες είναι αυτές οι ματιές στην κατάσταση της ανάστασης!
Απαντήστε
Πώς η παραβολή αποκαλύπτει την κατάσταση της δικής μου καρδιάς προς τον Υιό; Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να αποδώσω στον Καίσαρα ό,τι ανήκει μόνο στον Θεό; Ποια ελπίδα μου γεννά σήμερα η υπόσχεση της ανάστασης;
Προσευχηθείτε
Κύριε, δώρησαι ἡμῖν ὦτα ἀκούειν τοῦ Υἱοῦ Σου καὶ καρδίας ἀποδιδούσας τὸν καρπὸν ὃν ζητεῖς ἐν τῷ ἀμπελῶνι τῆς ζωῆς ἡμῶν. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποκρίσεως τῆς ἀμφισβητούσης τὴν ἐξουσίαν Σου, ἐνῷ ζητεῖ νὰ ἁρπάσῃ ὅ,τι Σὸν μόνον ἐστί, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀποδίδωμεν Σοὶ πάντα ὅσα ὀφείλομεν. Ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐν τῇ ἀναστάσει, ἔνθα ἐσόμεθα ὡς ἄγγελοι καὶ τέκνα Θεοῦ, περιπατοῦντες ἐν φόβῳ Κυρίου μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →