← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 1-2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Γένεσις 1-2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει τα πρώτα κεφάλαια της Γενέσεως με ευλαβική φροντίδα. Το σχόλιό του μας εισάγει στο θαύμα του δημιουργικού έργου του Θεού, δείχνοντας πώς το κείμενο μιλά τόσο στο νου όσο και στην καρδιά. Η σταθερή προσοχή του Καλβίνου στα λόγια του Μωυσή μας βοηθά να δούμε την τάξη, τη δύναμη και την καλοσύνη που εμφανίζονται από την αρχή. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να επιβραδύνουμε και να δεχθούμε την αρχαία ιστορία εκ νέου μέσα από τα μάτια αυτού του πιστού οδηγού. Ας ανακινήσουν οι γνώσεις του φρέσκια ευγνωμοσύνη για τον κόσμο που ο Δημιουργός μας έχει φτιάξει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 της Γενέσεως. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό της αφήγησης της δημιουργίας να σας περιβάλλει. Προσέξτε το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του λόγου του Θεού που εκπορεύεται και της απάντησης του κόσμου που έρχεται στην ύπαρξη. Επιτρέψτε στο κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε σε οποιαδήποτε εξήγηση. Επιστρέψτε στο απόσπασμα ξανά μετά το τμήμα της μελέτης αν ένα συγκεκριμένο εδάφιο παραμένει στο νου σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά με το να εξηγεί τον όρο «αρχή». 1. Εν αρχή. Το να εξηγεί κανείς τον όρο «αρχή» ως αναφερόμενο στον Χριστό είναι εντελώς άτοπο. Διότι ο Μωυσής απλώς σκοπεύει να διαβεβαιώσει ότι ο κόσμος δεν τελειοποιήθηκε κατά την ακριβή έναρξή του, με τον τρόπο που βλέπεται τώρα, αλλά ότι δημιουργήθηκε ως κενό χάος ουρανού και γης. Η γλώσσα του επομένως μπορεί να ερμηνευθεί ως εξής. Όταν ο Θεός εν αρχή δημιούργησε τον ουρανό και την γη, η γη ήταν κενή και έρημη. [35] Διδάσκει επιπλέον με την λέξη «εδημιούργησε», ότι αυτό που προηγουμένως δεν υπήρχε τώρα έγινε· διότι δεν χρησιμοποίησε τον όρο ytsr, (yatsar,) που σημαίνει να πλάσει ή να μορφώσει αλλά vr', (bara,) που σημαίνει να δημιουργήσει. [36] Επομένως η έννοιά του είναι ότι ο κόσμος έγινε εκ του μηδενός. Εξ αυτού αναιρείται η ανοησία εκείνων που φαντάζονται ότι άμορφη ύλη υπήρχε από την αιωνιότητα· και που δεν αντλούν τίποτε άλλο από την αφήγηση του Μωυσή παρά ότι ο κόσμος εφοδιάστηκε με νέα στολίδια, και έλαβε μορφή από την οποία προηγουμένως στερούνταν. Αυτό πράγματι ήταν παλαιότερα κοινός μύθος μεταξύ των εθνικών, [37] οι οποίοι είχαν λάβει μόνο ασαφή αναφορά της δημιουργίας, και οι οποίοι, κατά συνήθεια, νόθευσαν την αλήθεια του Θεού με ξένα πλάσματα· αλλά για χριστιανούς άνδρες να κοπιάζουν (όπως κάνει ο Στεύχος [38]) για να υποστηρίξουν αυτό το χονδροειδές σφάλμα είναι παράλογο και αφόρητο. Ας διατηρηθεί λοιπόν αυτό πρώτον, [39] ότι ο κόσμος δεν είναι αιώνιος αλλά δημιουργήθηκε από τον Θεό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μωυσής δίνει το όνομα ουρανού και γης σε εκείνη την συγκεχυμένη μάζα την οποία, λίγο αργότερα, (Γένεσις 1:2.) ονομάζει ύδατα. Ο λόγος είναι ότι αυτή η ύλη επρόκειτο να είναι ο σπόρος όλου του κόσμου. Εκτός αυτού, αυτή είναι η γενικώς αναγνωρισμένη διαίρεση του κόσμου. [40] Ο Καλβίνος εξετάζει έπειτα την περιγραφή της γης ως αμόρφου και κενής. 2. Και η γη ήταν αόριστη και κενή. Δεν θα είμαι πολύ φροντισμένος για την ερμηνεία αυτών των δύο επιθέτων, tvhv, (tohu,) και vvhv, (bohu.) Οι Εβραίοι τα χρησιμοποιούν όταν χαρακτηρίζουν οτιδήποτε κενό και συγκεχυμένο, ή μάταιο, και ανάξιο. Αναμφίβολα ο Μωυσής τα τοποθέτησε και τα δύο σε αντίθεση προς όλα εκείνα τα δημιουργημένα αντικείμενα που ανήκουν στην μορφή, το στολίδι και την τελειότητα του κόσμου. Αν αφαιρούσαμε τώρα, λέγω, από την γη όλα όσα ο Θεός πρόσθεσε μετά τον χρόνο που εδώ υπονοείται, τότε θα είχαμε αυτό το ακατέργαστο και άξεστο, ή μάλλον άμορφο χάος. [44] Επομένως θεωρώ αυτό που αμέσως προσθέτει ότι «σκότος ήταν επί του προσώπου της αβύσσου», [45] ως μέρος εκείνης της συγκεχυμένης κενότητας· διότι το φως άρχισε να δίνει κάποια εξωτερική εμφάνιση στον κόσμο. Για τον ίδιο λόγο την ονομάζει άβυσσο και ύδατα, αφού σε εκείνη την μάζα ύλης τίποτε δεν ήταν στερεό ή σταθερό, τίποτε διακριτό. Για την δημιουργία του φωτός ο Καλβίνος γράφει: Γενηθήτω φως Ήταν πρέπον το φως, μέσω του οποίου ο κόσμος επρόκειτο να στολιστεί με τόση εξαίρετη ομορφιά, να δημιουργηθεί πρώτο· και αυτό ήταν επίσης η έναρξη της διακρίσεως, (μεταξύ των κτισμάτων. [54]) Δεν συνέβη όμως από απερισκεψία ή τυχαία, ότι το φως προηγήθηκε του ηλίου και της σελήνης. Σε τίποτε δεν είμαστε πιο επιρρεπείς παρά να δεσμεύουμε την δύναμη του Θεού σε εκείνα τα όργανα των οποίων την ενέργεια χρησιμοποιεί. Ο ήλιος και η σελήνη μας παρέχουν φως· Και, σύμφωνα με τις αντιλήψεις μας, περιλαμβάνουμε τόσο αυτήν την δύναμη να δίνουν φως σε αυτά, ώστε αν αφαιρούνταν από τον κόσμο, θα φαινόταν αδύνατο να παραμείνει οποιοδήποτε φως. Επομένως ο Κύριος, με την ίδια την τάξη της δημιουργίας, μαρτυρεί ότι κρατά στο χέρι του το φως, το οποίο είναι ικανός να μας μεταδώσει χωρίς τον ήλιο και την σελήνη. Περαιτέρω, είναι βέβαιο από το συμφραζόμενο, ότι το φως δημιουργήθηκε έτσι ώστε να εναλλάσσεται με το σκότος. Αλλά μπορεί να ερωτηθεί, αν το φως και το σκότος διαδέχονταν το ένα το άλλο εκ περιτροπής σε όλη την περιφέρεια του κόσμου· ή αν το σκότος κατελάμβανε το ένα μισό του κύκλου, ενώ φως έλαμπε στο άλλο. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι η τάξη της διαδοχής τους ήταν εναλλασσόμενη, αλλά αν ήταν παντού ημέρα την ίδια στιγμή, και παντού νύχτα επίσης, θα προτιμούσα να το αφήσω α undecided· ούτε είναι πολύ αναγκαίο να γίνει γνωστό. [55]
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται για την έγκριση του φωτός από τον Θεό. 4 Και ο Θεός είδε το φως Εδώ ο Θεός εισάγεται από τον Μωυσή ως επιθεωρών το έργο του, για να ευαρεστηθεί σε αυτό. Αλλά το κάνει για χάρη μας, για να μας διδάξει ότι ο Θεός δεν έκανε τίποτε χωρίς ορισμένο λόγο και σχέδιο. Και δεν πρέπει να κατανοούμε τα λόγια του Μωυσή έτσι ώστε ο Θεός δεν γνώριζε ότι το έργο του ήταν καλό, μέχρι να ολοκληρωθεί. Αλλά η έννοια του αποσπάσματος είναι ότι το έργο, όπως το βλέπουμε τώρα, εγκρίθηκε από τον Θεό. Επομένως τίποτε δεν απομένει για εμάς, παρά να συμφωνήσουμε σε αυτή την κρίση του Θεού. Και αυτή η προτροπή είναι πολύ χρήσιμη. Διότι ενώ ο άνθρωπος οφείλει να εφαρμόζει όλες τις αισθήσεις του στον θαυμαστικό στοχασμό των έργων του Θεού, [56] βλέπουμε τι άδεια πραγματικά επιτρέπει στον εαυτό του να αφαιρεί από αυτά.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε την εσκεμμένη τάξη του Θεού πιο καθαρά στον κόσμο γύρω σας σήμερα; Πώς μπορεί η ανάμνηση ότι η δημιουργία προήλθε από το μηδέν να διαμορφώσει την εμπιστοσύνη σας στη συνεχιζόμενη φροντίδα του Θεού; Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζεστε να δέσετε τη δύναμη του Θεού πολύ στενά με ορατά όργανα αντί με τον λόγο του μόνο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διὰ μόνου τοῦ κυριαρχικοῦ σου λόγου καλέσας φῶς ἐκ σκότους καὶ διατάξας πᾶσαν τὴν κτίσιν ἐν τελείᾳ σοφίᾳ, χάρισαι ἡμῖν χάριν ἵνα δεχώμεθα τὸν λόγον σου μετὰ ταπεινῆς ἐμπιστοσύνης καὶ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι. Μόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα βλέπωμεν τὰ ἔργα σου μετὰ εὐλαβείας, ὥστε τὸ φῶς ὃ πρῶτον ἐκέλευσας νὰ λάμπῃ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν καὶ νὰ στερεώσῃ τὸ βλέμμα ἡμῶν ἐπὶ σὲ μόνον ὡς τὸν Δημιουργὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ ἡσύχῳ πεποιθήσει ὅτι σὺ ὁ λαλήσας πάντα εἰς ὕπαρξιν ἀσφαλῶς θὰ ἐπιτελέσῃς τοὺς σκοπούς σου ἐν ἡμῖν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →