← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ησαΐας 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τους Ησαΐα 3–4 προσφέρει έναν νηφάλιο αλλά γεμάτο ελπίδα οδηγό μέσα από τις συναλλαγές του Κυρίου με τον Ιούδα. Με ποιμαντική σαφήνεια ο Χένρι παρακολουθεί πώς ο Θεός αφαιρεί κάθε ψευδή στήριξη, αντιμετωπίζει την εδραιωμένη αμαρτία και ακόμη διατηρεί μια διάκριση για τους δίκαιους. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας εμπιστοσύνες και να ακούσουμε τις αρχαίες προειδοποιήσεις ως ζωντανά λόγια για σήμερα. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε την έκθεση του Χένρι, θα εξετάσουμε τη δύναμή της και θα απαντήσουμε με προσευχητική πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 3 και 4 του Ησαΐα. Διαβάστε τις σοβαρές ανακοινώσεις του προφήτη για κρίση στους ηγέτες, τον λαό και τις υπερήφανες θυγατέρες της Σιών, μαζί με την ήσυχη υπόσχεση ότι θα είναι καλό με τους δίκαιους. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν· παρατηρήστε τόσο τη σοβαρότητα της αμαρτίας όσο και το προσεκτικό έλεος που ακόμη χαρακτηρίζει τους τρόπους του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ερρίκος ανοίγει δίνοντας έναν ιδιαίτερο λόγο για την προσοχή ενάντια στην εμπιστοσύνη στον άνθρωπο. Ο προφήτης στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου είχε δώσει μια αναγκαία προσοχή σε όλους να μην βάζουν εμπιστοσύνη στον άνθρωπο ή σε κανένα πλάσμα· είχε επίσης δώσει έναν γενικό λόγο για εκείνη την προσοχή που ελήφθη από την αδυναμία της ανθρώπινης ζωής και τη ματαιότητα και αδυναμία των ανθρώπινων δυνάμεων. Εδώ δίνει έναν ιδιαίτερο λόγο για αυτό—ο Θεός επρόκειτο τώρα να καταστρέψει όλες τις εμπιστοσύνες τους στα πλάσματα ώστε να συναντήσουν τίποτε άλλο παρά απογοητεύσεις σε όλες τις προσδοκίες τους από αυτές (εδ. 1): Η στήριξη και το ραβδί θα αφαιρεθούν όλα τα στηρίγματά τους οποιουδήποτε είδους όλα τα πράγματα στα οποία εμπιστεύονταν και περίμεναν βοήθεια και ανακούφιση. Η εκκλησία και το βασίλειό τους είχαν τώρα γεράσει και πήγαιναν προς την παρακμή και ήταν (κατά τον τρόπο των ηλικιωμένων ανδρών Ζαχ. η΄. 4) στηριζόμενοι σε ένα ραβδί: τώρα ο Θεός απειλεί να αφαιρέσει το ραβδί τους και τότε πρέπει να πέσουν φυσικά να αφαιρέσει τις στηρίξεις τόσο της πόλης όσο και της υπαίθρου της Ιερουσαλήμ και της Ιουδαίας που είναι πράγματι στηρίξεις η μία για την άλλη και αν η μία αποτύχει η άλλη αισθάνεται από αυτό. Αυτός που το κάνει αυτό είναι ο Κύριος ο Κύριος των δυνάμεων—Αδών ο Κύριος που είναι ο ίδιος η στήριξη ή το θεμέλιο· αν εκείνη η στήριξη αποχωρήσει όλες οι άλλες στηρίξεις σίγουρα σπάνε κάτω από εμάς γιατί είναι η δύναμη όλων τους. Αυτός που είναι ο Κύριος ο άρχων που έχει την εξουσία να το κάνει και ο Κύριος των δυνάμεων που έχει την ικανότητα να το κάνει αυτός θα αφαιρέσει τη στήριξη και το ραβδί. Ο άγιος Ιερώνυμος αναφέρεται αυτό στην αισθητή παρακμή του εβραϊκού έθνους αφού σταύρωσαν τον Σωτήρα μας Ρωμ. ια΄. 9 10. Το παίρνω μάλλον ως προειδοποίηση σε όλα τα έθνη να μην προκαλούν τον Θεό· γιατί αν τον κάνουν εχθρό τους μπορεί και θα τους κάνει έτσι δυστυχείς. Ας δούμε τις λεπτομέρειες. Ο Ερρίκος προχωρεί να σκιαγραφήσει τους λόγους της διαμάχης του Θεού με τον λαό του. Ι. Ο λόγος της διαμάχης του. Ήταν για αμαρτία που ο Θεός διαμάχονταν μαζί τους· αν ενοχλούν τον εαυτό τους ας κοιτάξουν λίγο πιο πέρα και θα δουν ότι πρέπει να ευχαριστήσουν τον εαυτό τους: Αλίμονο στις ψυχές τους! Γιατί ανταπέδωσαν κακό στον εαυτό τους. Αλίμονο στις ψυχές τους! (έτσι μπορεί να διαβαστεί με τρόπο θρήνου) γιατί προκάλεσαν κακό στον εαυτό τους εδ. 9. Σημείωσε η κατάσταση των αμαρτωλών είναι θλιβερή και πολύ αξιοθρήνητη. Σημείωσε επίσης είναι η ψυχή που βλάπτεται και κινδυνεύει από την αμαρτία. Οι αμαρτωλοί μπορεί να ευημερούν στις εξωτερικές τους περιουσίες και όμως την ίδια στιγμή μπορεί να υπάρχει αλίμονο στις ψυχές τους. Σημείωσε περαιτέρω όποια κακά συμβαίνουν στους αμαρτωλούς είναι δικής τους πρόκλησης Ιερ. β΄. 19. Αυτό που κατηγορείται εδώ πάνω τους είναι 1. Ότι η ντροπή που έπρεπε να τους συγκρατήσει από τις αμαρτίες τους πετάχτηκε εντελώς και είχαν γίνει αναιδείς εδ. 9. Αυτό σκληραίνει τους ανθρώπους ενάντια στη μετάνοια και τους ωριμάζει για καταστροφή όσο οτιδήποτε: Η όψη του προσώπου τους μαρτυρεί εναντίον τους ότι οι νόες τους είναι μάταιοι και ασελγείς και κακόβουλοι· τα μάτια τους δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν μπορούν να παύσουν από την αμαρτία Β΄ Πέτρ. β΄. 14. Κάποιος μπορεί να τους κοιτάξει στο πρόσωπο και να μαντέψει την απελπισμένη κακία που υπάρχει στις καρδιές τους: Δηλώνουν την αμαρτία τους όπως τα Σόδομα τόσο ορμητικές τόσο δεσποτικές είναι οι επιθυμίες τους και τόσο ανυπόμονες για τον ελάχιστο έλεγχο και τόσο τέλεια έχουν σβήσει όλες οι εναπομείνασες σπίθες της αρετής μέσα τους. Οι Σοδομίτες δήλωσαν την αμαρτία τους όχι μόνο από το υπερβολικό μέγεθός της (Γεν. ιγ΄. 13) ώστε να κραυγάζει στον ουρανό (Γεν. ιη΄. 20) αλλά από την αναιδή ομολογία τους αυτού που ήταν πιο ντροπιαστικό (Γεν. ιθ΄. 5)· και έτσι έκαναν η Ιουδαία και η Ιερουσαλήμ: ήταν τόσο μακριά από το να το κρύψουν ώστε καυχιόνταν γι' αυτό στις τολμηρές προσπάθειες που έκαναν ενάντια στην αρετή και τη νίκη που κέρδισαν πάνω στις δικές τους πεποιθήσεις. Είχαν μέτωπο πόρνης (Ιερ. γ΄. 3) και δεν μπορούσαν να κοκκινίσουν Ιερ. στ΄. 15. Σημείωσε όσοι έχουν γίνει αναιδείς στην αμαρτία είναι ώριμοι για καταστροφή. Όσοι είναι πέρα από την ντροπή (λέμε) είναι πέρα από τη χάρη και τότε πέρα από την ελπίδα. 2. Ότι οι οδηγοί τους που έπρεπε να τους κατευθύνουν στον σωστό δρόμο τους βγάζουν από τον δρόμο (εδ. 12): «Αυτοί που σε οδηγούν (οι άρχοντες ιερείς και προφήτες) σε παραπλανούν· σε κάνουν να πλανάσαι.» Είτε κήρυτταν σε αυτούς αυτό που ήταν ψευδές και διεφθαρμένο είτε αν κήρυτταν αυτό που ήταν αληθινό και καλό το αντέκρουαν με τις πρακτικές τους και ο λαός θα ακολουθούσε σύντομα ένα κακό παράδειγμα παρά μια καλή προτροπή. Έτσι κατέστρεψαν τους τρόπους των μονοπατιών τους γκρεμίζοντας με το ένα χέρι αυτό που έχτιζαν με το άλλο. Que te beatificant—Αυτοί που σε μακαρίζουν σε κάνουν να πλανάσαι· έτσι το διαβάζουν μερικοί. Οι ιερείς τους τους επαινούσαν σαν να μην υπήρχε τίποτα λάθος ανάμεσά τους φώναζαν Ειρήνη ειρήνη σε αυτούς σαν να μην ήταν σε κανέναν κίνδυνο· και έτσι τους έκαναν να συνεχίσουν στα λάθη τους. 3. Ότι οι κριτές τους που έπρεπε να προστατεύσουν και να υπερασπιστούν τους καταπιεσμένους ήταν οι ίδιοι οι μεγαλύτεροι καταπιεστές εδ. 14 15. Οι πρεσβύτεροι του λαού και οι άρχοντες που είχαν μάθηση και δεν μπορούσαν παρά να γνωρίζουν καλύτερα πράγματα που είχαν μεγάλες περιουσίες και δεν ήταν υπό τον πειρασμό της ανάγκης να καταπατήσουν αυτούς γύρω τους και που ήταν άνδρες τιμής και έπρεπε να περιφρονούσαν να κάνουν ένα ταπεινό πράγμα όμως έχουν καταφάει τον αμπελώνα. Τον αμπελώνα του Θεού τον οποίο διορίστηκαν να είναι οι καλλιεργητές και φύλακές του τον έκαψαν (έτσι σημαίνει η λέξη)· έκαναν τόσο άσχημα με αυτόν όσο οι χειρότεροι εχθροί του μπορούσαν Ψαλμ. π΄. 16. Ή τους αμπελώνες των φτωχών τους άρπαξαν από την κατοχή τους όπως η Ιεζάβελ έκανε με του Ναβουθαί ή κατέτρωγαν τους καρπούς τους τάιζαν τις επιθυμίες τους με αυτό που έπρεπε να είναι η αναγκαία τροφή των άπορων οικογενειών· η λεία των φτωχών ήταν αποθηκευμένη στα σπίτια τους· όταν ο Θεός ήρθε να ψάξει για κλεμμένα αγαθά εκεί τα βρήκε και ήταν μάρτυρας εναντίον τους. Ήταν διαθέσιμο και μπορούσαν να κάνουν αποκατάσταση αλλά δεν ήθελαν. Ο Θεός συλλογίζεται με αυτούς τους μεγάλους άνδρες (εδ. 15): «Τι εννοείτε που χτυπάτε τον λαό μου σε κομμάτια; Τι αιτία έχετε για αυτό; Τι καλό σας κάνει;» Ή «Τι κακό σας έκαναν; Νομίζετε ότι σας δόθηκε δύναμη για τέτοιο σκοπό;» Σημείωσε δεν υπάρχει τίποτα πιο ανεξήγητο και όμως τίποτα που πρέπει πιο σίγουρα να λογοδοτηθεί παρά οι αδικίες και οι καταχρήσεις που γίνονται στον λαό του Θεού από τους διώκτες και καταπιεστές τους. «Αλέθετε τα πρόσωπα των φτωχών· τους προκαλείτε τόσο πόνο και τρόμο σαν να αλέθονταν σε μύλο και τόσο σίγουρα τους μειώνετε σε σκόνη με μία πράξη καταπίεσης μετά την άλλη.» Ή «Τα πρόσωπά τους είναι μελανιασμένα και συνθλιμμένα από τα χτυπήματα που τους δώσατε· όχι μόνο καταστρέψατε τις περιουσίες τους αλλά τους δώσατε προσωπικές κακομεταχειρίσεις.» Ο Κύριός μας Ιησούς χτυπήθηκε στο πρόσωπο Ματθ. κστ΄. 67. Ο Ερρίκος εξηγεί στη συνέχεια τη διάκριση που κάνει ο Θεός μεταξύ των δικαίων και των ασεβών. ΙΙΙ. Η διάκριση που θα γίνει μεταξύ συγκεκριμένων προσώπων στην εκτέλεση αυτής της διαμάχης (εδ. 10 11): Πες στον δίκαιο θα είναι καλό μαζί σου. Αλίμονο στον ασεβή· θα είναι κακό μαζί του. Είχε πει (εδ. 9) ανταπέδωσαν κακό στον εαυτό τους σε απόδειξη του οποίου δείχνει εδώ ότι ο Θεός θα αποδώσει σε κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του. Αν ήταν δίκαιοι θα ήταν καλό μαζί τους· αλλά αν είναι κακό μαζί τους είναι επειδή είναι ασεβείς και θα είναι έτσι. Έτσι ο Θεός δήλωσε το θέμα στον Κάιν για να τον πείσει ότι δεν είχε λόγο να οργίζεται Γεν. δ΄. 7. Ή μπορεί να ληφθεί έτσι: Ο Θεός απειλεί εθνικές κρίσεις που θα καταστρέψουν τα δημόσια συμφέροντα. Τώρα 1. Κάποιοι καλοί άνθρωποι μπορεί να φοβούνταν ότι θα εμπλέκονταν σε εκείνη την καταστροφή και επομένως ο Θεός λέει στους προφήτες να τους παρηγορήσουν ενάντια σε εκείνους τους φόβους: «Ότι κι αν γίνει με το άδικο έθνος ας γνωρίζει ο δίκαιος άνθρωπος ότι δεν θα χαθεί στο πλήθος των αμαρτωλών· ο Κριτής όλης της γης δεν θα σκοτώσει τον δίκαιο με τον ασεβή (Γεν. ιη΄. 25)· όχι βεβαίωσέ τον στο όνομα του Θεού ότι θα είναι καλό μαζί του. Η ιδιότητα του προβλήματος θα αλλάξει γι' αυτόν και θα κρυφτεί την ημέρα της οργής του Κυρίου. Θα έχει θεϊκές στηρίξεις και παρηγοριές που θα αφθονούν καθώς αφθονούν οι θλίψεις και έτσι θα είναι καλό μαζί του.» Όταν αφαιρεθεί όλη η στήριξη του άρτου όμως την ημέρα της πείνας ο δίκαιος θα χορτάσει· θα φάνε τον καρπό των πράξεών τους—θα έχουν τη μαρτυρία των συνειδήσεών τους γι' αυτούς ότι κράτησαν τον εαυτό τους καθαρό από την κοινή ανομία και επομένως η κοινή συμφορά δεν είναι το ίδιο πράγμα γι' αυτούς που είναι για τους άλλους· δεν έφεραν καύσιμο στη φλόγα και επομένως δεν είναι οι ίδιοι καύσιμο γι' αυτήν. 2. Κάποιοι ασεβείς άνθρωποι μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεφύγουν από εκείνη την καταστροφή και επομένως ο Θεός λέει στους προφήτες να κλονίσουν τις μάταιες ελπίδες τους: «Αλίμονο στον ασεβή· θα είναι κακό μαζί του εδ. 11. Σε αυτόν οι κρίσεις θα έχουν κεντρί και θα υπάρχει αψίνθιο και χολή στη θλίψη και τη δυστυχία.» Υπάρχει αλίμονο στους ασεβείς ανθρώπους και αν και μπορεί να νομίζουν ότι θα προστατευτούν από τις δημόσιες κρίσεις όμως θα είναι κακό μαζί τους· θα γίνει χειρότερο και χειρότερο μαζί τους αν δεν μετανοήσουν και το χειρότερο από όλα θα είναι στο τέλος· γιατί η ανταπόδοση των χεριών τους θα δοθεί σε αυτούς την ημέρα που κάθε άνθρωπος θα λάβει σύμφωνα με τα πράγματα που έκανε στο σώμα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα συνοψίζοντας τις προειδοποιήσεις του κεφαλαίου για κάθε έθνος. Ο προφήτης, σε αυτό το κεφάλαιο, συνεχίζει να προφητεύει τις ερημώσεις που έρχονταν στον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ για τις αμαρτίες τους, τόσο αυτή από τους Βαβυλωνίους όσο και αυτή που ολοκλήρωσε την καταστροφή τους από τους Ρωμαίους, με μερικούς από τους λόγους της διαμάχης του Θεού μαζί τους. Ο Θεός απειλεί, Ι. Να τους στερήσει από όλες τις υποστηρίξεις τόσο της ζωής τους όσο και της κυβέρνησής τους, εδ. 1-3. ΙΙ. Να τους αφήσει να πέσουν σε σύγχυση και αταξία, εδ. 4, 5, 12. ΙΙΙ. Να τους αρνηθεί την ευλογία της αρχής, εδ. 6-8. IV. Να γδύσει τις θυγατέρες της Σιών από τα στολίδια τους, εδ. 17-24. V. Να καταστρέψει τα πάντα με το ξίφος του πολέμου, εδ. 25, 26. Οι αμαρτίες που προκάλεσαν τον Θεό να ενεργήσει έτσι μαζί τους ήταν, 1. Η περιφρόνησή τους προς τον Θεό, εδ. 8. 2. Η αναιδεία τους, εδ. 9. 3. Η κατάχρηση της εξουσίας σε καταπίεση και τυραννία, εδ. 12-15. 4. Η υπερηφάνεια των θυγατέρων της Σιών, εδ. 16. Στη μέση του κεφαλαίου ο προφήτης κατευθύνεται πώς να απευθυνθεί σε ιδιαίτερα πρόσωπα. (1.) Να διαβεβαιώσει τους καλούς ανθρώπους ότι θα είναι καλό μαζί τους, παρά τις γενικές αυτές συμφορές, εδ. 10. (2.) Να διαβεβαιώσει τους ασεβείς ανθρώπους ότι, αν και ο Θεός μπορεί, στην κρίση, να θυμηθεί έλεος, όμως θα πάει κακό μαζί τους, εδ. 11. Ας άκουγαν τα έθνη της γης, αυτή την ημέρα, τις επιπλήξεις και τις προειδοποιήσεις που δίνει αυτό το κεφάλαιο!
Απαντήστε

Απάντηση

Πού έχω τοποθετήσει την εμπιστοσύνη μου—σε ορατή δύναμη, θέση ή άνεση αντί στον Κύριο μόνο; Πώς η υπόσχεση ότι θα είναι καλό με τους δίκαιους σταθεροποιεί την καρδιά μου μέσα σε δημόσια ταραχή; Με ποιους τρόπους μπορεί να κληθώ σε ταπεινή μετάνοια για την υπερηφάνεια που ο Χένρι εκθέτει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῶν δυνάμεων, σὺ μόνος εἶ ἡ στήριξις καὶ ἡ βακτηρία ἡμῶν· ἀπόμακρυνε πᾶσαν ψευδῆ ὑποστήριξιν εἰς ἣν ἐπιστεύσαμεν καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τῆς ὑπερηφανείας καὶ τῆς καταδυναστείας αἱ ὁποῖαι προεκάλεσαν τὴν κρίσιν σου. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ὀργῆς σου κρύψον ἡμᾶς ἐν Χριστῷ, ἵνα εὖ ἔχῃ ἡμῖν διότι κατεφύγομεν εἰς τὸν Υἱόν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου μόρφωσον ταπεινὰς καρδίας αἱ ὁποῖαι ζητοῦσι μόνον τὴν δόξαν σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →