← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 63-64 — με τον Σάιμεον

Ψαλμοί 63-64Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην αιωνόβια παράδοση της Αγγλικανικής ερμηνείας, πλησιάζουμε για άλλη μια φορά στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον. Σε αυτούς τους τόμους ο ευαγγελικός θεολόγος ξεδιπλώνει τους Ψαλμούς με υπομονετική πιστότητα στο κείμενο και τρυφερή μέριμνα για την ψυχή. Σήμερα το φως του πέφτει στους εξηκοστό τρίτο και εξηκοστό τέταρτο Ψαλμούς, όπου η δίψα του πιστού για τον Θεό και η εμπιστοσύνη εν μέσω προδοσίας εκτίθενται με χαρακτηριστική θέρμη και ακρίβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε λοιπόν εν ησυχία τα ορισμένα κεφάλαια, επιτρέποντας στους εμπνευσμένους λόγους να ηχήσουν στην καρδιά πριν ακούσουμε τη ομιλητική φωνή που ανοίγει τους θησαυρούς τους για την Εκκλησία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας τις επιθυμίες της ανανεωμένης ψυχής. Τίποτε άλλο παρά χαρά και θρίαμβο: τα πράγματα του χρόνου και της αίσθησης ήταν ως τίποτε στα μάτια του· αλλά ο Θεός ήταν 'όλα εν πάσι'. Από εκείνο το μέρος του ψαλμού που διαβάσαμε, θα λάβουμε αφορμή να σας δείξουμε τις επιθυμίες, τους σκοπούς και τις προσδοκίες μιας ανανεωμένης ψυχής. Ι. Οι επιθυμίες — Μόλις η ψυχή αποκτήσει συμφέρον στον Χριστό και συμφιλίωση με τον Θεό δι' αυτού, έχει το προνόμιο να διεκδικεί τον Θεό ως ιδιαίτερο μερίδιό της: δικαιούται να λέγει για τον Χριστό, 'Ο αγαπητός μου είναι ιδικός μου, και εγώ ιδικός αυτού': 'Ηγάπησέ με, και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.' Και προς τον Πατέρα τον ίδιο, ως νυν συμφιλιωμένο προς αυτόν, δύναται να λέγει, 'Ω Θεέ, συ είσαι ο Θεός μου.' Δεν είναι λοιπόν θαύμα ότι από τούδε και εμπρός ο Θεός γίνεται το μοναδικό αντικείμενο της επιθυμίας του. Η ψυχή τώρα δεν ευρίσκει ικανοποίηση στα επίγεια πράγματα — [Ολόκληρος ο κόσμος φαίνεται εις αυτήν ως 'γη όπου ουδέν ύδωρ υπάρχει.' Έπειτα ξεδιπλώνει τους σκοπούς που πηγάζουν από εκείνες τις επιθυμίες. ]: και τούτο πραγματοποιείται εν τη πείρα παντός πιστού, αναλόγως προς την ακεραιότητα της ψυχής του ενώπιον του Θεού, και προς το μέτρον της χάριτος με την οποίαν είναι προικισμένος — — —] Εν τελεία αντιστοιχία προς τας επιθυμίας μιας ανανεωμένης ψυχής είναι, ΙΙ. Οι σκοποί αυτής — Ο πιστός αποφασίζει να αινεί και να δοξάζει τον Θεόν του — [Η γλώσσα της καρδίας αυτού είναι, 'Η καρδία μου είναι εστηριγμένη, ω Θεέ, η καρδία μου είναι εστηριγμένη· θα ψάλω και θα δώσω αίνεσιν.' Γνωρίζει τι είπεν ο Θεός, 'Όστις προσφέρει εις εμέ αίνεσιν, με δοξάζει:' και αποφασίζει να προσφέρει εις τον Θεόν τον φόρον ο οποίος είναι τόσον δικαίως οφειλόμενος. Ούτε θα το πράξει τούτο κατά ψυχρόν και τυπικόν τρόπον: ουχί· ως άνθρωπος θερμών αισθημάτων εκφράζει με το σώμα τα συναισθήματα της ψυχής του, ούτω και αυτός, ομού μετά της καρδίας, θα υψώσει και τας χείρας εν ονόματι του Θεού αυτού. Περί των προσδοκιών που στηρίζουν τον πιστό επεκτείνεται κατόπιν. Αι ίδιαι αι μελέται αυτού είναι ανεκφράστως γλυκείαι: ναι, ενώ θεωρεί τον Θεόν αυτού επί της κλίνης αυτού, και κατά τας σιωπηλάς φυλακάς της νυκτός, 'η ψυχή αυτού χορταίνεται ως εκ μυελού και στέατος:' έχει προγεύσιν αυτού του ουρανού — — — Εκ της ιδίας πείρας της ουρανίου ταύτης χαράς, η ψυχή προσδοκά την ένδοξον ταύτην συγκομιδήν, αφού έσπειρεν εν δάκρυσι, και εκοπίασε να δοξάσει τον Θεόν αυτής εν ωδαίς αινέσεως.] 2. Η ασφαλεστάτη ασφάλεια — [Ούτω απησχολημένη, η ψυχή βλέπει κάτωθεν όλους τους εχθρούς αυτής μετά περιφρονήσεως: αισθάνεται εαυτήν εν απαραβιάστω φρουρίω: συνειδητοποιεί ότι οφείλει πάσαν την παρελθούσαν διατήρησιν αυτής εις την βοήθειαν του Παντοδυνάμου Φίλου αυτής· και χαίρει εν τη σκέψει ότι υπό την σκιάν των πτερύγων του Λυτρωτού πρέπει ακόμη να είναι ασφαλής· και ότι 'ουδείς θέλει αποσπάσει αυτήν εκ των χειρών του Πατρός.'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον περατώνει την πρώτη ομιλία πιέζων την πρόσκλησιν να πλησιάσωμεν τον Θεόν. γνωρίζετε, εάν έλθετε προς τον Θεόν διά του Χριστού, ουδέποτε θέλετε αποβληθή· και εάν παραδώσετε εαυτούς εν πίστει ολοτελώς εις τον Χριστόν, θέλετε χαρή εις αυτόν μετά χαράς ανεκλαλήτου, και λάβει εν τω δέοντι καιρώ το μέγα τέλος της πίστεώς σας, αυτήν την σωτηρίαν των ψυχών σας. Εν τη δευτέρα ομιλία κλείει προτρέπων τον ζηλωτήν Χριστιανόν εις συνεχιζομένην εξάρτησιν. Και ένα νεογέννητον βρέφος θα παρείχεν εξ ίσου ταχέως διά πάσας τας ιδίας αυτού ανάγκας, όσον σεις θα είχατε διατηρήσει εαυτούς, διά τινος ιδίας δυνάμεως, εν ταις οδοίς του Θεού. Είναι ο Θεός ο οποίος εν τη πρώτη στιγμή σας εζωοποίησεν εκ των νεκρών, και 'εδώκεν εις εσάς και το θέλειν και το ενεργείν' το ευάρεστον ενώπιον αυτού. Δότε λοιπόν εις αυτόν την δόξαν πάντων όσα είσθε ή έχετε· και ζήτε εξηρτημένοι απ' αυτού μέχρι τέλους· διότι αυτός, και αυτός μόνος, δύναται να σας στηρίζει: και καθώς 'είναι δυνατός να σας φυλάττη από πτώσεως, ούτω θέλει σας παραστήσει αμώμους ενώπιον της παρουσίας της δόξης αυτού μετά υπερβαλλούσης χαράς [Σημείωσις: Ιούδα, εδ. 24.].'
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στρέφονται οι πρώτες μου σκέψεις κατά την αφύπνισιν, και τι αποκαλύπτουν περί του αληθινού μου μεριδίου; Εις ποίον μέτρον ο αίνος και η προσευχή σημειώνουν τον σταθερόν ρυθμόν των ημερών μου; Πώς μαθαίνω να αναπαύω όλον το βάρος της επιμονής μου επί της στηριζούσης χειρός του Θεού μόνον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Θεέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ τὸν ὁποῖον ἡ ψυχὴ ἡμῶν διψᾷ ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ διψώσῃ, ἔνθα οὐκ ἔστιν ὕδωρ, δὸς ἡμῖν νὰ ζητῶμέν σε πρωΐ, νὰ βλέπωμεν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, καὶ νὰ σὲ αἰνῶμεν μὲ χείλη ἀγαλλόμενα. Ζωοποίησον ἐν ἡμῖν ἁγίας ἐπιθυμίας πρὸς σέ, ἵνα τὸ ἔλεός σου, τὸ ὁποῖον εἶναι καλλίτερον τῆς ζωῆς, χορτάσῃ τὰς ψυχὰς ἡμῶν· στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς δεξιᾶς σου χειρός, καθὼς ἀκολουθοῦμεν ἐπιμόνως ὀπίσω σου, ἕως ὅτου ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σου ἐν δικαιοσύνῃ. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →