← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ρωμαίους 10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 10 της προς Ρωμαίους μας εισάγει στην καρδιά του αποστόλου για τον Ισραήλ και τη θαυμαστή δικαιοσύνη που έρχεται μόνο με την πίστη. Με ποιμαντική θέρμη ο Καλβίνος περιγράφει πώς ο ειλικρινής ζήλος μπορεί ακόμη να χάνει τον στόχο όταν παρακάμπτει τον Χριστό. Το υπόμνημά του αποκαλύπτει τον αληθινό προορισμό του νόμου και τον λόγο που φέρνει τη σωτηρία κοντά. Καθώς ακούμε, ωθούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας εμπιστοσύνη και να αναπαυθούμε εκ νέου στο ευαγγέλιο που κηρύττει ο Παύλος. Οι γνώσεις του Καλβίνου συνεχίζουν να καθοδηγούν τους πιστούς που επιθυμούν να κατανοήσουν τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το κεφάλαιο 10 της προς Ρωμαίους στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Ακούστε την αντίθεση ανάμεσα στην ανθρώπινη προσπάθεια και την εγγύτητα του λόγου της πίστεως. Προσέξτε τον πόθο του Παύλου για τον λαό του και την απλή ομολογία που φέρνει τη σωτηρία. Αφήστε το χωρίο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στους στοχασμούς του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει εκφράζοντας τη συνεχιζόμενη αγάπη του για τον Ισραήλ. 1. Βλέπουμε εδώ με πόση φροντίδα ο άγιος άνθρωπος απέτρεπε τα σκάνδαλα· διότι για να απαλύνει όποια οξύτητα υπήρχε στον τρόπο εξήγησης της απόρριψης των Ιουδαίων, μαρτυρεί ακόμη, όπως και πριν, την καλή του θέληση προς αυτούς, και το αποδεικνύει με το αποτέλεσμα· διότι η σωτηρία τους ήταν αντικείμενο μέριμνας γι’ αυτόν ενώπιον του Κυρίου, και τέτοιο αίσθημα προέρχεται μόνο από γνήσια αγάπη. Μπορεί ταυτόχρονα να ωθήθηκε και από άλλο λόγο να μαρτυρήσει την αγάπη του προς το έθνος από το οποίο κατάγονταν· διότι η διδασκαλία του δεν θα γινόταν δεκτή από τους Ιουδαίους αν νόμιζαν ότι ήταν φανερά εχθρικός προς αυτούς· και η αποστασία του θα είχε επίσης υποψιαστεί από τους εθνικούς, διότι θα νόμιζαν, όπως είπαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, ότι έγινε αποστάτης από τον νόμο εξαιτίας του μίσους προς τους ανθρώπους. [319] Στο εδάφιο 2 ο Καλβίνος γράφει: 2. Διότι μαρτυρώ γι’ αυτούς, κ.λπ. Αυτό αποσκοπούσε να εξασφαλίσει πίστη στην αγάπη του. Υπήρχε πράγματι δίκαιος λόγος να τους θεωρεί με οίκτο παρά με μίσος, αφού αντιλαμβανόταν ότι είχαν πέσει μόνο από άγνοια, και όχι από κακεντρέχεια, και ιδίως καθώς έβλεπε ότι δεν ωθούνταν παρά από κάποια ευλάβεια προς τον Θεό να διώκουν τη βασιλεία του Χριστού. Ας μάθουμε λοιπόν πού μπορεί να μας οδηγήσει η καλή μας πρόθεση, αν υποκύψουμε σε αυτήν. Συνήθως θεωρείται καλή και πολύ κατάλληλη δικαιολογία, όταν αυτός που ελέγχεται προσποιείται ότι δεν εννοούσε κακό. Και αυτή η πρόφαση θεωρείται καλή από πολλούς σήμερα, ώστε να μην εφαρμόζουν τον νου τους για να βρουν την αλήθεια του Θεού, επειδή νομίζουν ότι ό,τι κάνουν λάθος από άγνοια, χωρίς καμία σχεδιασμένη κακία, αλλά με καλή πρόθεση, είναι συγγνωστό. Αλλά κανείς από εμάς δεν θα συγχωρούσε τους Ιουδαίους που σταύρωσαν τον Χριστό, που αγρίεψαν σκληρά εναντίον των Αποστόλων, και που προσπάθησαν να καταστρέψουν και να σβήσουν το ευαγγέλιο· και όμως είχαν την ίδια υπεράσπιση με αυτήν στην οποία εμείς καυχόμαστε με εμπιστοσύνη. Ας απομακρύνουμε λοιπόν αυτές τις μάταιες υπεκφυγές σχετικά με την καλή πρόθεση· αν ζητούμε τον Θεό ειλικρινά, ας ακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο μόνο μπορούμε να έρθουμε σε αυτόν. Διότι είναι καλύτερο, όπως λέει ο Αυγουστίνος, ακόμη και να χωλαίνουμε στον σωστό δρόμο παρά να τρέχουμε με όλη μας τη δύναμη έξω από τον δρόμο. Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά θρησκευόμενοι, ας θυμηθούμε ότι αυτό που διδάσκει ο Λακτάντιος είναι αληθινό, ότι η αληθινή θρησκεία είναι μόνο εκείνη που συνδέεται με τον λόγο του Θεού. [320] Στο εδάφιο 3 ο Καλβίνος γράφει: 3. Διότι αγνοώντας τη δικαιοσύνη του Θεού, κ.λπ. Δείτε πώς πλανήθηκαν από απερίσκεπτο ζήλο! Διότι επιζητούσαν να στήσουν μια δική τους δικαιοσύνη· και αυτή η ανόητη εμπιστοσύνη προερχόταν από την άγνοιά τους για τη δικαιοσύνη του Θεού. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στη δικαιοσύνη του Θεού και των ανθρώπων. Βλέπουμε πρώτα ότι είναι αντίθετες μεταξύ τους, ως πράγματα εντελώς αντίθετα, και δεν μπορούν να σταθούν μαζί. Από αυτό έπεται ότι η δικαιοσύνη του Θεού ανατρέπεται, μόλις οι άνθρωποι στήσουν τη δική τους. Και πάλι, καθώς υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα πράγματα, η δικαιοσύνη του Θεού είναι αναμφίβολα δώρο του· και ομοίως, η δικαιοσύνη των ανθρώπων είναι εκείνη που αντλούν από τον εαυτό τους, ή πιστεύουν ότι φέρνουν ενώπιον του Θεού. Τότε αυτός που επιζητεί να δικαιωθεί μέσω του εαυτού του, δεν υποτάσσεται στη δικαιοσύνη του Θεού· διότι το πρώτο βήμα για να αποκτήσει κανείς τη δικαιοσύνη του Θεού είναι να απαρνηθεί τη δική του δικαιοσύνη· διότι γιατί είναι, ότι ζητούμε δικαιοσύνη από άλλον, εκτός αν η ανάγκη μας αναγκάζει; Στο εδάφιο 4 ο Καλβίνος γράφει: Ο Απόστολος προλαμβάνει εδώ μια αντίρρηση που θα μπορούσε να του γίνει· διότι οι Ιουδαίοι θα μπορούσαν να φαίνονται ότι κράτησαν τον σωστό δρόμο εξαρτώμενοι από τη δικαιοσύνη του νόμου. Ήταν απαραίτητο γι’ αυτόν να αναιρέσει αυτήν την ψευδή γνώμη· και αυτό κάνει εδώ. Δείχνει ότι είναι ψευδής ερμηνευτής του νόμου, αυτός που επιζητεί να δικαιωθεί από τα δικά του έργα· διότι ο νόμος είχε δοθεί για αυτόν τον σκοπό, — να μας οδηγήσει σαν από το χέρι σε άλλη δικαιοσύνη· μάλιστα, ό,τι διδάσκει ο νόμος, ό,τι προστάζει, ό,τι υπόσχεται, έχει πάντα αναφορά στον Χριστό ως κύριο αντικείμενό του· και επομένως όλα τα μέρη του πρέπει να εφαρμόζονται σε αυτόν. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει, εκτός αν εμείς, γυμνωμένοι από κάθε δικαιοσύνη, και συγχυσμένοι με τη γνώση της αμαρτίας μας, ζητούμε δωρεάν δικαιοσύνη μόνο από αυτόν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια πώς ο νόμος ο ίδιος δείχνει στον Χριστό. Από αυτό έπεται, ότι η πονηρή κατάχρηση του νόμου ελέγχθηκε δικαίως στους Ιουδαίους, οι οποίοι παράλογα έκαναν εμπόδιο από αυτό που έπρεπε να είναι βοήθειά τους· μάλιστα, φαίνεται ότι αισχρά ακρωτηρίασαν τον νόμο του Θεού· διότι απέρριψαν την ψυχή του, και άρπαξαν το νεκρό σώμα του γράμματος. Διότι μολονότι ο νόμος υπόσχεται ανταπόδοση σε όσους τηρούν τη δικαιοσύνη του, εντούτοις, αφού απέδειξε όλους ενόχους, αντικαθιστά άλλη δικαιοσύνη στον Χριστό, η οποία δεν αποκτάται με έργα, αλλά λαμβάνεται με την πίστη ως δωρεάν δώρο. Έτσι η δικαιοσύνη της πίστεως, (όπως είδαμε στο πρώτο κεφάλαιο,) λαμβάνει μαρτυρία από τον νόμο. Έχουμε λοιπόν εδώ ένα αξιοσημείωτο χωρίο, που αποδεικνύει ότι ο νόμος σε όλα τα μέρη του είχε αναφορά στον Χριστό· και επομένως κανείς δεν μπορεί να τον κατανοήσει ορθά, αν δεν στοχεύει συνεχώς σε αυτόν τον στόχο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί ο ειλικρινής ζήλος ακόμη να σας εμποδίζει να υποταχθείτε στη δικαιοσύνη του Θεού; Πώς αλλάζει τον τρόπο που διαβάζετε την Αγία Γραφή το να βλέπετε τον Χριστό ως το τέλος του νόμου; Με ποιους τρόπους καλείστε να ομολογήσετε με το στόμα σας αυτό που ήδη πιστεύετε στην καρδιά σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Πατέρα, ὁ προσενέγκας τὸν λόγον τῆς πίστεως ὃν ὁμολογοῦμεν ἐν τῷ στόματι ἡμῶν Ἰησοῦν Κύριον καὶ πιστεύομεν ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν ὅτι σὺ αὐτὸν ἤγειρας ἐκ νεκρῶν, χάρισαι ἡμῖν τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ πίστεως μόνης. Τῷ Πνεύματί σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς ζήλου τοῦ ἀστοχοῦντος τὸν Χριστόν σου, καὶ στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου ἐλέει ἵνα ἐπικαλούμεθα τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ σωζώμεθα. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →