← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 11 — με αλ.)

Ρωμαίους 11Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Αναμορφωμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης, ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνεργάτες τους, εξέθεσαν τις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για το ενδέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Οι προσεκτικές τους σημειώσεις αναπτύσσουν τη διδασκαλία του αποστόλου περί εκλογής, το υπόλοιπο κατά χάριν, και τους ανεξερεύνητους τρόπους του Θεού τόσο με τους Εβραίους όσο και με τους Εθνικούς. Στρέφουμε σε αυτές τις σημειώσεις σήμερα, ώστε το Πνεύμα να ενισχύσει τη βεβαιότητά μας και να ταπεινώσει τις καρδιές μας ενώπιον του κυρίαρχου ελέους του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ανοιχτές Βίβλους και ήσυχες καρδιές διαβάζουμε το ενδέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, ζητώντας από τον Κύριο να μας προετοιμάσει για το φως που μας άφησαν οι υπηρέτες του στο περιθώριο. Είθε η ανάγνωση να αφυπνίσει την πίστη και να μας παρακινήσει να ανιχνεύσουμε την πιστότητα της διαθήκης του Θεού από τον Αβραάμ μέχρι σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές της Γενεύης ξεκινούν εκθέτοντας τις πρώτες αποδείξεις ενός εκλεκτού υπολοίπου εντός του Ισραήλ. Εδάφιο 1. 11:1 Λέγω λοιπόν, {1} μήπως απέρριψε ο Θεός τον λαό του; Μη γένοιτο. Διότι {2} και εγώ είμαι Ισραηλίτης, από το σπέρμα του Αβραάμ, [από] τη φυλή του Βενιαμίν. (1) Τώρα ο απόστολος δείχνει πώς αυτή η διδασκαλία πρέπει να εφαρμοστεί σε άλλους, παραμένοντας ακόμα στην προτεινόμενη αιτία του. Επομένως μας διδάσκει ότι όλοι οι Ιουδαίοι ειδικότερα δεν απορρίπτονται, και επομένως δεν πρέπει να αποφαινόμαστε απερίσκεπτα για μεμονωμένα πρόσωπα, αν είναι του αριθμού των εκλεκτών ή όχι. (2) Η πρώτη απόδειξη: Είμαι Ιουδαίος, και όμως εκλεκτός, επομένως μπορούμε και πρέπει να είμαστε πλήρως βέβαιοι για την εκλογή μας, όπως έχει ειπωθεί προηγουμένως: αλλά για την εκλογή ενός άλλου ανθρώπου δεν μπορούμε να είμαστε τόσο βέβαιοι, και όμως η δική μας μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε καλά για τους άλλους. Στη συνέχεια τονίζουν τη διάκριση μεταξύ χάριτος και έργων στην κλήση αυτού του υπολοίπου. Εδάφιο 6. 11:6 {5} Εάν δε εκ χάριτος, τότε [δεν είναι] {ε} πλέον εξ έργων: αλλιώς η χάρις δεν είναι πλέον χάρις. Εάν δε [είναι] εξ έργων, τότε δεν είναι πλέον χάρις: αλλιώς το έργο δεν είναι πλέον έργο. (5) Αν και δεν είναι όλοι εκλεκτοί και επιλεγμένοι, ας θυμούνται όμως όσοι είναι εκλεγμένοι ότι είναι ελεύθερα επιλεγμένοι: και όσοι αρνούνται πεισματικά τη χάρη και το ελεύθερο έλεος του Θεού ας το αποδώσουν στον εαυτό τους. (ε) Αυτή η ρήση κατεδαφίζει τη διδασκαλία όλων των ειδών και τρόπων έργων, με την οποία οι δικαιωτές μας από μόνοι τους διδάσκουν ότι τα έργα είναι είτε ολικώς είτε μερικώς η αιτία της δικαίωσής μας. Στη συνέχεια δείχνουν πώς η παρούσα σκλήρυνση του Ισραήλ εξυπηρετεί τον ευρύτερο σκοπό του ελέους προς τους Εθνικούς. Εδάφιο 11. 11:11 {7} Λέγω λοιπόν, μήπως προσέκρουσαν για να πέσουν; Μη γένοιτο: αλλά [μάλλον] δια της πτώσεώς τους η σωτηρία [ήλθε] στους Εθνικούς, για να τους προκαλέσει σε ζήλια. (7) Ο Θεός όρισε αυτή την απόρριψη των Ιουδαίων, ώστε να γίνει αφορμή για την κλήση των Εθνικών: και πάλι να μετατρέψει αυτή την κλήση των Εθνικών, ώστε να γίνει αφορμή για την αποκατάσταση των Ιουδαίων, δηλαδή, αυτοί, φλεγόμενοι και προκαλούμενοι από τη ζήλια των Εθνικών, τότε να αγκαλιάσουν τελικά το Ευαγγέλιο. Και από αυτό μπορούμε να μάθουμε ότι η αυστηρότητα του Θεού εξυπηρετεί την ανάδειξη της δόξας του, όπως και το έλεός του, και επίσης ότι ο Θεός προετοιμάζει τον εαυτό του έναν τρόπο να δείξει έλεος δια της αυστηρότητάς του: έτσι ώστε να μην πρέπει να απελπιζόμαστε απερίσκεπτα για κανέναν, ούτε να θριαμβεύουμε υπερήφανα πάνω σε άλλους ανθρώπους, αλλά μάλλον να τους προκαλούμε σε μια αγία ζήλια, ώστε ο Θεός να δοξαστεί και σε αυτούς.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Τέλος, οι σχολιαστές μας οδηγούν να λατρέψουμε το βάθος της σοφίας του Θεού και τον αμετάβλητο χαρακτήρα της διαθήκης του. Εδάφιο 29. 11:29 {15} Διότι τα χαρίσματα και η κλήση του Θεού [είναι] αμετάκλητα. (15) Ο λόγος ή η απόδειξη: διότι η διαθήκη που έγινε με αυτό το έθνος της αιώνιας ζωής δεν μπορεί να ματαιωθεί ή να είναι μάταιη. Κλείνουν αποδίδοντας τα πάντα στη δόξα του Θεού και μόνο. Εδάφιο 36. 11:36 Διότι εξ αυτού, και δι' αυτού, και εις {κ} αυτόν, [είναι] τα πάντα: εις αυτόν [είθε να είναι] η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν. (κ) Δηλαδή, για τον Θεό, στον οποίο αποδίδονται όλα τα πράγματα, όχι μόνο τα δημιουργημένα, αλλά ειδικά τα νέα του έργα που εργάζεται στους εκλεκτούς του.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού βρίσκω τη δική μου βεβαιότητα να στηρίζεται—στην εκλεκτική χάρη του Θεού ή σε κάτι που φαντάζομαι ότι του έχω προσφέρει; Πώς το μυστήριο της σκλήρυνσης του Ισραήλ με ωθεί να προσεύχομαι για τον εβραϊκό λαό και να φυλάγομαι από την υπερηφάνεια ως πιστός Εθνικός; Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να μετρήσω τις κρίσεις του Θεού με τη δική μου κατανόηση αντί να υποκλιθώ στους ανεξερεύνητους τρόπους του;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ω Κύριε Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου στον λαό σου στη γενιά τους. Χάρισέ μας την ίδια ευλάβεια για τη διαθήκη σου και την ίδια ταπεινοφροσύνη ενώπιον της εκλεκτικής σου χάριτος. Κράτησέ μας από το να καυχιόμαστε εναντίον των φυσικών κλάδων και δίδαξέ μας να σε φοβόμαστε με άγιο δέος. Είθε το υπόλοιπο κατά χάριν να πολλαπλασιαστεί στις ημέρες μας, και είθε Εβραίοι και Εθνικοί μαζί να εμβολιαστούν στο ένα ελαιόδεντρο του ελέους σου. Σε σένα, δια σού, και για σένα είναι τα πάντα· σε σένα είθε να είναι η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →