← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 109-110 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 109-110Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στους Ψαλμούς 109 και 110. Ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Δαβίδ, αντιμέτωπος με αδιάκοπες ψευδείς κατηγορίες, εμπιστεύεται την υπόθεσή του εξ ολοκλήρου στον Θεό. Τα λόγια του δείχνουν επίσης προς τον Χριστό και τις δοκιμασίες ολόκληρης της Εκκλησίας. Μέσα από την ερμηνεία του Καλβίνου κατά στίχο μαθαίνουμε τόσο το βάθος του πόνου του Δαβίδ όσο και την ορθή στάση του πιστού όταν δέχεται επίθεση. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα σε εμάς την ίδια σταθερή εμπιστοσύνη στη δικαίωση του Θεού που ο Καλβίνος τονίζει σε όλη τη διάρκεια αυτών των κεφαλαίων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε τώρα να ακούσετε το κείμενο των Ψαλμών 109 και 110. Ας ξεπλύνουν τα λόγια του Δαβίδ επάνω σας, σημειώνοντας την έντονη αντίθεση ανάμεσα στο δηλητήριο των εχθρών του και την σταθερή έκκλησή του προς τον Κύριο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στους θρήνους και τις κατάρες να καταγραφούν, και έπειτα παρατηρήστε πώς ο τόνος μετατοπίζεται στον Ψαλμό 110 προς τη νικηφόρα βασιλεία του Μεσσία. Ζητήστε από το Πνεύμα να ετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις του Καλβίνου που ακολουθούν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει το σχόλιό του στον Ψαλμό 109 εξετάζοντας την έκκληση του Δαβίδ προς τον Θεό ως Θεό της αίνεσής του. 1 Θεέ της αίνεσής μου! μη σιωπήσεις Με αυτά τα λόγια, που μπορούν να θεωρηθούν ως εισαγωγή στον ψαλμό, ο Δαβίδ δηλώνει ότι ούτε μπορούσε να βρει ούτε θα επιθυμούσε κανέναν άλλον εκτός από τον Θεό να σταθεί μπροστά για να υπερασπιστεί την ακεραιότητα της καρδιάς του. Διότι ονομάζοντάς Τον Θεό της αίνεσής του, εμπιστεύεται σε Αυτόν την υπεράσπιση της αθωότητάς του, μπροστά στις συκοφαντίες με τις οποίες σχεδόν καθολικά δεχόταν επίθεση. Μερικοί είναι της γνώμης ότι αυτό το τμήμα πρέπει να νοηθεί ως αναφερόμενο στο ότι ο Δαβίδ είχε πράγματι δηλώσει ότι ο ίδιος ήταν ο εκδότης των αίνων του Θεού· αλλά το πλαίσιο του χωρίου είναι αντίθετο σε τέτοια ερμηνεία· διότι βρίσκουμε τον Δαβίδ να απευθύνει έκκληση στην κρίση του Θεού ενάντια στο άδικο και σκληρό μίσος στο οποίο υποβαλλόταν στον κόσμο. Υπάρχει στα λόγια μια σιωπηρή αντίθεση, επειδή, όταν η συκοφαντία μαίνεται, η αθωότητα εκτιμάται ορθά και αρμόζοντα μόνο από τον Θεό. Η έννοια του χωρίου είναι αυτή: Κύριε, αν και μπορεί να θεωρούμαι ο χειρότερος των χειρότερων και εκτεθειμένος στην ονειδισμό του κόσμου, εσύ θα διατηρήσεις την ευθύτητα του χαρακτήρα μου, και γι' αυτό θα προβάλεις επίσης την αίνεσή μου. [295] Αυτή η ερμηνεία αντιστοιχεί καλά με εκείνη που ακολουθεί αμέσως, μη σιωπήσεις. Διότι όταν κατακλυζόμαστε από τις συκοφαντίες των ασεβών, θα ήταν σίγουρα ακατάλληλο εκ μέρους του Θεού, που είναι ο μάρτυρας της αθωότητάς μας, να παραμείνει σιωπηλός. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να λησμονηθεί αυτό που ανέφερα προηγουμένως, ότι ενώ ο Δαβίδ θρηνεί για τις αδικίες που υπέφερε ιδιαίτερα ο ίδιος, ωστόσο, στο δικό του πρόσωπο, αντιπροσώπευε τον Χριστό και ολόκληρο το σώμα της Εκκλησίας Του. Από αυτό διδασκόμαστε, όταν υποβαλλόμαστε σε κάθε είδος ατιμίας από τους ανθρώπους, να αναπαυόμαστε με τέλεια εμπιστοσύνη υπό την προστασία του Θεού μόνο. Κανείς όμως δεν μπορεί, με ειλικρίνεια καρδιάς, να παραδώσει τον εαυτό του εξ ολοκλήρου στα χέρια του Θεού, εκτός αν έχει πρώτα σχηματίσει την απόφαση να αντιμετωπίσει με περιφρόνηση τους ονειδισμούς του κόσμου, και είναι επίσης πλήρως πεπεισμένος ότι έχει τον Θεό ως υπερασπιστή της υπόθεσής του. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην αντίθεση που αντιμετώπισε ο Δαβίδ παρά την αγάπη του. 4 Εξαιτίας της αγάπης μου αντιτάχθηκαν σε εμένα [296] Ο Ψαλμωδός είχε ήδη διακηρύξει επίσημα ότι οι αντίπαλοί του, χωρίς να προκληθούν από καμία αδικία που τους προκάλεσε ο ίδιος, και χωρίς κανένα δίκαιο λόγο, έγιναν, μέσα από καθαρή διαβολική οργή, οι πιο αμείλικτοι εχθροί του. Εδώ επιβεβαιώνει την αλήθεια αυτής της διακήρυξης λέγοντας ότι ήταν φίλος τους. Διότι υπάρχει πολύ μεγαλύτερη αξία στο να δείχνει κανείς καλοσύνη σε εχθρό παρά απλώς να απέχει από το να κάνει αυτό που είναι κακό. Και από αυτό μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η επιρροή του Σατανά πρέπει να είναι τρομερά ισχυρή όταν αιχμαλωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων κατά το θέλημά του. Διότι τίποτε δεν μπορεί να είναι πιο αφύσικο από το να μισεί και να διώκει σκληρά εκείνους που μας αγαπούν. Στην αγάπη προσθέτει επίσης πράξεις καλοσύνης, εννοώντας ότι στόχος του ήταν να εξασφαλίσει την καλή τους θέληση με εξωτερικές πράξεις ευεργεσίας. Σχετικά με την απάντηση του Δαβίδ, ο Καλβίνος στρέφεται στην πρακτική της παράδοσης του εαυτού στην προσευχή. 5 Αλλά παραδόθηκα στην προσευχή [297] Μερικοί είναι της γνώμης ότι αυτά τα λόγια αναφέρονται στην έκχυση προσευχής του Δαβίδ για τους εχθρούς του ακριβώς τη στιγμή που τον επετίθεντο με μανία, και με αυτή τη γνώμη συμφωνεί εκείνη που έχουμε δηλώσει στον Ψαλμό 35:13. Αλλά η πιο σαφής, και για εμένα η προτιμότερη ερμηνεία, είναι ότι όταν δεχόταν επίθεση με σκληρό και εχθρικό τρόπο, δεν κατέφευγε σε τέτοια παράνομα μέσα όπως η ανταπόδοση κακού με κακό, αλλά παραδιδόταν στα χέρια του Θεού, πλήρως ικανοποιημένος ότι Αυτός μόνο μπορούσε να τον φυλάξει από κάθε κακό. Και είναι σίγουρα μεγάλη και επιθυμητή κατάκτηση για έναν άνθρωπο να συγκρατεί έτσι τα πάθη του ώστε απευθείας και αμέσως να απευθύνει έκκληση στο δικαστήριο του Θεού, ακριβώς τη στιγμή που κακολογείται χωρίς αιτία, και όταν οι ίδιες οι αδικίες που υφίσταται είναι ικανές να τον διεγείρουν να τις εκδικηθεί. Διότι υπάρχουν μερικά πρόσωπα που, ενώ στόχος τους είναι να ζουν σε όρους φιλίας με τους καλούς, ερχόμενα σε επαφή με κακούς ανθρώπους, φαντάζονται ότι είναι σε πλήρη ελευθερία να ανταποδίδουν αδικία με αδικία· και σε αυτόν τον πειρασμό όλοι οι ευσεβείς αισθάνονται ότι είναι επιρρεπείς. Το Άγιο Πνεύμα, όμως, μας συγκρατεί, ώστε αν και συχνά προκαλούμαστε από την σκληρότητα των εχθρών μας να ζητούμε εκδίκηση, ωστόσο εγκαταλείπουμε όλα τα δόλια και βίαια μέσα, και καταφεύγουμε με προσευχή στον Θεό μόνο. Με αυτό το παράδειγμα, που ο Δαβίδ θέτει εδώ μπροστά μας, διδασκόμαστε ότι πρέπει να καταφύγουμε στα ίδια μέσα αν θέλουμε να νικήσουμε τους εχθρούς μας μέσω της δύναμης και της προστασίας του Θεού. Στον Ψαλμό 69:13 έχουμε ένα παράλληλο χωρίο: «Εκείνοι που κάθονται στην πύλη μίλησαν εναντίον μου· και ήμουν το τραγούδι εκείνων που πίνουν δυνατό ποτό. Αλλά η προσευχή μου έγινε σε σένα, ω Ιεχωβά!» Σε εκείνο το χωρίο, όπως και σε αυτό που εξετάζουμε, ο τρόπος έκφρασης είναι ελλειπτικός. Επιπλέον, είναι ο σκοπός του Δαβίδ σε αυτά τα λόγια να μας πληροφορήσει ότι, αν και γνώριζε ότι ολόκληρος ο κόσμος ήταν αντίθετος σε αυτόν, ωστόσο μπορούσε να ρίξει όλες τις φροντίδες του στον Θεό, και αυτό ήταν αρκετό για να καταστήσει τον νου του ήρεμο και συγκροτημένο. Και όπως το Άγιο Πνεύμα δίδαξε τον Δαβίδ και όλους τους ευσεβείς να προσφέρουν τέτοιες προσευχές, πρέπει να ακολουθήσει ότι εκείνοι που, σε αυτό το θέμα, τους μιμούνται, θα βοηθηθούν αμέσως από τον Θεό όταν τους βλέπει να διώκονται με ονειδισμό και με ευτέλεια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξερευνά τη φύση των κατάρων στον ψαλμό, εξασφαλίζοντας την ορθή κατανόηση της πρόθεσής τους. 6 Θέσε επάνω του έναν ασεβή άνθρωπο. [305] Μέχρι τώρα εξέχεε το παράπονό του ενάντια σε έναν τεράστιο αριθμό προσώπων· τώρα φαίνεται να το κατευθύνει ενάντια σε ένα μόνο άτομο. Πιθανώς μιλάει για τον καθένα από αυτούς ξεχωριστά. Είναι, όμως, εξίσου πιθανό ότι αναφέρεται με πολύ έντονα λόγια σε κάποιον ιδιαίτερα ανάμεσα σε αυτούς τους ασεβείς, τον πιο διαβόητο παραβάτη από όλους τους άλλους. Μερικοί εικάζουν, και όχι χωρίς λόγο, ότι ο Δωήκ είναι το πρόσωπο που στοχεύεται εδώ, ο οποίος με την προδοσία και την αποστασία του επιδίωξε να φέρει καταστροφή, όχι μόνο στον Δαβίδ, αλλά και σε όλους τους ιερείς τους αγίους· και γνωρίζουμε ότι αυτός ο ψαλμός εφαρμόζεται από τον Πέτρο στον Ιούδα, (Πράξεις 1:20) Αλλά με εξίσου αρμόζοντα τρόπο, και σίγουρα όχι λιγότερο δυναμικά, μπορεί αυτό το παράπονο να θεωρηθεί εφαρμόσιμο σε κάποιον πιο στενό και ιδιαίτερο φίλο του Ψαλμωδού. Σχετικά με τους κατάρες που περιέχονται σε αυτόν τον ψαλμό, θα είναι σωστό να έχουμε κατά νου αυτό που έχω πει αλλού, ότι όταν ο Δαβίδ σχηματίζει τέτοιες κατάρες, ή εκφράζει τις επιθυμίες του για αυτές, δεν παρακινείται από καμία υπερβολική σαρκική ροπή, ούτε ενεργεί με ζήλο χωρίς γνώση, ούτε επηρεάζεται από ιδιωτικές προσωπικές εκτιμήσεις. Αυτά τα τρία ζητήματα πρέπει να ζυγιστούν προσεκτικά, διότι σε αναλογία με το ποσό της αυτοεκτίμησης που κατέχει ένας άνθρωπος, είναι τόσο ερωτευμένος με τα δικά του συμφέροντα ώστε να ορμάει με το κεφάλι στην εκδίκηση. Εξαιτίας αυτού συμβαίνει ότι όσο περισσότερο ένα πρόσωπο είναι αφοσιωμένο στον εγωισμό, τόσο περισσότερο θα είναι υπερβολικά προσκολλημένο στην προώθηση των δικών του ατομικών συμφερόντων. Αυτή η επιθυμία για την προώθηση του προσωπικού συμφέροντος γεννά ένα άλλο είδος κακίας. Διότι κανείς δεν επιθυμεί να εκδικηθεί τους εχθρούς του επειδή ένα τέτοιο πράγμα θα ήταν ορθό και δίκαιο, αλλά επειδή είναι το μέσο για να ικανοποιήσει την ίδια του την εχθρική ροπή. Μερικοί, πράγματι, προβάλλουν ως πρόσχημα τη δικαιοσύνη και την ισότητα στο θέμα, αλλά το πνεύμα της κακίας, από το οποίο φλέγονται, σβήνει κάθε ίχνος δικαιοσύνης, και τυφλώνει τους νόες τους.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού στη δική σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο να ακολουθήσετε το παράδειγμα του Δαβίδ να εμπιστευθείτε τη φήμη σας στον Θεό μόνο; 2. Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην προσευχή αντί για ανταπόδοση προκαλεί την συνήθη απάντησή σας στην άδικη κριτική; 3. Με ποιους τρόπους η ανάμνηση της ίδιας της εμπειρίας του Χριστού από ψευδείς κατηγορίες ενισχύει την ελπίδα σας σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ βασιλεύων ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς ἕως οὗ τεθῶσιν πάντες οἱ ἐχθροί σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου, προσφεύγομεν πρὸς σὲ ἐν μέσῳ τῶν ἐπιθέσεων τῶν πονηρῶν καὶ ἐγχειρίζομεν τὴν ὑπόθεσιν ἡμῶν τῇ δικαίᾳ κρίσει σου. Διὰ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης σου, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ἀποδιδόναι κακὸν ἀντὶ κακοῦ καὶ πλήρωσον ἡμᾶς τοῦ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, ὅστις ὑπέμεινεν πᾶσαν ψευδῆ κατηγορίαν ἀνθ' ἡμῶν. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ βεβαίᾳ ἐλπίδι τῆς δικαιώσεώς σου, ἵνα περιπατῶμεν ἀμέμπτως ἐνώπιόν σου πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →