Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 16 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, του οποίου η προσεκτική έκθεση του Λουκά 16 αναπτύσσει τις παραβολές του άδικου οικονόμου και του πλούσιου και του Λαζάρου με αρμινιανή σαφήνεια και ευαγγελική θέρμη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Λουκά, προσέχοντας τις επίσημες οδηγίες του Κυρίου μας για την πιστή διαχείριση και τα αιώνια ζητήματα αυτής της παρούσας ζωής, ώστε το Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε λέξη στις καρδιές μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας την παραβολή του άδικου οικονόμου στο περαϊκό της πλαίσιο.
Στίχος 1. § 93. ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ· ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ, Λουκάς 16:1-31 . 1 . Είπε επίσης Εκτός από όσα είχε πει στους Φαρισαίους στο προηγούμενο κεφάλαιο, αλλά πιθανώς σε μεταγενέστερη περίσταση. Οι μαθητές που αναφέρονται εδώ, κατά τους περισσότερους σχολιαστές, δεν είναι τόσο οι δώδεκα όσο οι δεκτοί αμαρτωλοί που αναφέρονται στον δεύτερο στίχο του προηγούμενου κεφαλαίου· δηλαδή, οι τελώνες και οι (εθνικοί) αμαρτωλοί που μεταστράφηκαν υπό το κήρυγμα του Χριστού στις περιοχές της Περαίας και της Ιουδαίας κοντά στον Ιορδάνη. Ένας οικονόμος Ο οικονόμος είναι ο άνθρωπος σε δοκιμασία· ο πλούσιος άνθρωπος που υπηρετεί, είναι ο Θεός της ζωής και της πρόνοιας. Η απομάκρυνση από την οικονόμηση είναι η πτώση ή το τέλος της ζωής στον Λουκά 16:9 . Κατηγορήθηκε Η ασθένεια και η φθορά εν καιρώ κατηγορούν τον άνθρωπο για ακαταλληλότητα για την οικονόμησή του, και ο Θεός της ζωής τον καλεί να λογοδοτήσει.Στη συνέχεια εξηγεί τον έπαινο του ιδιοκτήτη για την οξυδέρκεια του οικονόμου.
Στίχος 8. 8 . Ο κύριος Ο ιδιοκτήτης. Ο ίδιος κύριος όπως στον Λουκά 16:3 · Λουκάς 16:5 . Επαίνεσε τον άδικο οικονόμο Αν και είχε πέσει θύμα της απάτης του, και δεν έβλεπε τρόπο αποκατάστασης, ωστόσο επαίνεσε την οξύτητα του τεχνάσματος. Γέλασε με το στρατήγημα σαν ένας οξυδερκής κοσμικός, αν όχι για άλλο λόγο, για να απομακρύνει το γέλιο από τον εαυτό του. Ο ίδιος θα είχε κάνει την ίδια κίνηση, ή μια διπλάσια καλύτερη. Διότι Αυτά είναι τα λόγια του Ιησού, που εξηγούν γιατί ο ιδιοκτήτης γέλασε, και γιατί ο οικονόμος επαινέθηκε από τον ιδιοκτήτη. Το τέχνασμα και το γέλιο για το τέχνασμα ήταν στο πνεύμα των παιδιών αυτού του κόσμου. Λέγοντας αυτό ο Κύριός μας μας προφυλάσσει από την ιδέα ότι είτε η απάτη του στρατηγήματος είτε ο έπαινος του από τον ιδιοκτήτη εγκρίθηκαν από Αυτόν. Έχουν ήδη καταδικαστεί ως μη ανήκοντα στα παιδιά του φωτός· θα ήθελε το παιδί του φωτός να είναι με τον τρόπο του τόσο οξύ όσο τα παιδιά αυτού του κόσμου με ΤΟΝ τρόπο ΤΟΥΣ. Όπως οι πρώτοι είναι σοφοί για αυτόν τον κόσμο, έτσι θα ήθελε οι καλοί να είναι σοφοί για τον καλύτερο κόσμο. Όπως οι πρώτοι είναι σοφοί στα πράγματα του σκότους, έτσι θα ήθελε οι δεύτεροι να είναι σοφοί στα πράγματα του φωτός. Θα πρέπει να είμαστε τόσο σοφοί στην αγιότητα όσο αυτοί είναι σοφοί στην κακία. Στη γενιά τους Βλέπε σημείωση στον Λουκά 22:32 . Με παράγωγη σημασία, το είδος τους, η τάξη, το είδος. Μια τάξη είναι τα παιδιά του Θεού· η άλλη τάξη είναι τα παιδιά του Σατανά.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει τη συμβουλή του Σωτήρα να κάνουμε φίλους μέσω του άδικου μαμωνά.
Στίχος 9. 9 . Εγώ σας λέγω Όπως αυτός ο οικονόμος στην κοσμική του συναλλαγή έκανε επίγειους φίλους που θα τον δέχονταν στα επίγεια σπίτια τους, έτσι κι εσείς, από την κοσμική σας διαχείριση, να προσπαθήσετε να κάνετε ουράνιους φίλους επάνω, οι οποίοι θα σας δεχτούν σε αιώνιες κατοικίες. Κάνετε για τον εαυτό σας φίλους Του Θεού, του Χριστού, όλων των αγίων επάνω. Κάνετε τον εαυτό σας κατάλληλο να είστε ένας συμπαθής συνεργάτης με δοξασμένους αγίους και αγγέλους. Από Μάλλον, από ή μέσω. Ο μαμωνάς Ο θεός του κόσμου. Βλέπε σημείωση στον Ματθαίο 6:24 . Μαμωνάς της αδικίας Δηλαδή του άδικου μαμωνά Ο μαμωνάς της αδικίας είναι άδικος μαμωνάς, όπως ένας άνθρωπος πλούτου είναι ένας πλούσιος άνθρωπος, ή μια γυναίκα μεγάλης ομορφιάς είναι μια όμορφη γυναίκα.
Σκεφτείτε
Στο ηθικό δίδαγμα της παραβολής ο Whedon τονίζει την αποφασιστική αντίθεση μεταξύ του ελάχιστου και του πολύ.
Στίχοι 10-12. 10-12 . Σε αυτούς τους τρεις στίχους (που είναι το ηθικό δίδαγμα της παραβολής) οι τρεις όροι, το ελάχιστο, ο άδικος μαμωνάς, και αυτό που είναι άλλου, όλα σημαίνουν ουσιαστικά το ίδιο πράγμα· δηλαδή, το επίγειο, το πρόσκαιρο, το πεπερασμένο. Σε αντίθεση με καθένα από αυτά, ξεχωριστά, είναι οι όροι πολύ, ο αληθινός πλούτος, και αυτό που είναι δικό σας· με τους οποίους εννοούνται το ουράνιο, το αιώνιο, το άπειρο. Το συναίσθημα που δίνεται τότε σε κάθε στίχο διαδοχικά είναι αυτό: αν είμαστε άπιστοι στα πρόσκαιρα πράγματα είμαστε άπιστοι για την αιωνιότητα.
Απαντήστε
1. Πώς η κλήση να είμαι 'σοφός για τον καλύτερο κόσμο' αμφισβητεί τον τρόπο που χειρίζομαι σήμερα τα επίγεια αγαθά; 2. Σε ποια ελάχιστα πράγματα αποδεικνύομαι πιστός ή άπιστος για την αιωνιότητα; 3. Ποιους ουράνιους φίλους κάνω μέσω του μαμωνά που μου έχει εμπιστευθεί;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, χάρισέ μας τη σοφία των τέκνων του φωτός, ώστε να χρησιμοποιούμε τον άδικο μαμωνά με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουμε δεκτοί σε αιώνιες κατοικίες. Κράτησέ μας πιστούς στα ελάχιστα, ώστε να μας εμπιστευθούν τον αληθινό πλούτο· και όταν αυτή η διαχείριση τελειώσει, δέξου μας στον Εαυτό Σου μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →