Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Κριτές 7-8 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης ανοίγουμε το μάθημα αυτής της ημέρας με το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για τους Κριτές 7-8 μας οδηγεί μέσα από τις δοκιμασίες και τους θριάμβους του Γεδεών, υπενθυμίζοντας σε κάθε Αρμινιανή καρδιά ότι η χάρη τελειοποιεί την ανθρώπινη αδυναμία, ενώ προειδοποιεί ενάντια στις λεπτές παγίδες που ακολουθούν τη νίκη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον σχολιαστή να ζωογονήσει τώρα την ανάγνωση και την υπακοή μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε δυνατά την πλήρη αφήγηση της νίκης του Γεδεών και των συνεπειών της στα κεφάλαια 7 και 8 των Κριτών. Ακούστε για το χέρι του Κυρίου που μειώνει, τη νυχτερινή κραυγή, την άρνηση ενός στέμματος και το δαπανηρό εφόδ που ακολούθησε. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχεί στην Ουεσλεϊανή πεποίθηση ότι μόνο ο Θεός κυβερνά και ότι κάθε απελευθέρωση απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά περιγράφοντας τη δοκιμασία δίπλα στα νερά.
Στίχος 5. 5. Γλείφει το νερό με τη γλώσσα του. Η εβραϊκή λέξη για το γλείψιμο ( ילק , yalok ) είναι ονοματοποιία και ακούγεται στην προφορά της σαν τον θόρυβο ενός σκύλου όταν πίνει. Φαίνεται από τον επόμενο στίχο ότι οι τριακόσιοι που γλείψανε πήραν το νερό από την πηγή στην κοιλότητα των χεριών τους και από εκεί το έβαλαν στο στόμα τους. Αυτός ο τρόπος πόσης δεν ήταν ένδειξη φόβου και δειλίας, όπως φαντάζεται ο Ιώσηπος, αλλά μάλλον ένα αξιέπαινο προσόν σε έναν στρατιώτη. Διότι στη ζέστη της μάχης θα μπορούσε συχνά να δώσει σε έναν πολεμιστή μεγάλο πλεονέκτημα έναντι του εχθρού του, αν, φτάνοντας σε ένα ρεύμα, μπορούσε έτσι εύκολα να δροσιστεί με ποτό χωρίς να αναγκαστεί, αν έπινε καθόλου, να πέσει στα γόνατά του, και έτσι να εκτεθεί σε σχεδόν βέβαιο θάνατο από τον εχθρό του. 'Μόνο αυτοί είναι οι αληθινοί πολεμιστές του Ιεχωβά, οι οποίοι, όταν προσφέρεται μια απόλαυση, όπως για παράδειγμα, αναψυχή σε μια ζωντανή πηγή, τη γεύονται μόνο περνώντας, και ενώ στέκονται σε εγρήγορση· δεν αναζητούν απόλαυση, και δεν σκύβουν σε αυτήν με νωθρή άνεση, αλλά, έχοντας κάθε λεπτό στο μυαλό τους την υπόθεση και την επιθυμητή νίκη, απλώς γλείφουν το νερό σαν σκύλοι στο δρόμο τους.' Ewald.Στη συνέχεια αναπτύσσει το νόημα του ονείρου των Μαδιανιτών.
Στίχος 14. 14. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μάχαιρα του Γεδεών. Αυτή η άμεση ερμηνεία του ονείρου δείχνει ότι η συγκέντρωση των χιλιάδων του Ισραήλ από τον Γεδεών είχε ήδη γεμίσει πολλούς από τους Μαδιανίτες με συναγερμό και τρόμο. Έτσι συχνά, όταν οι μάζες ενός έθνους δεν αναγνωρίζουν κανέναν κίνδυνο, το σκοτεινό προαίσθημα της επερχόμενης καταστροφής ρίχνει τη ζοφερή του σκιά πάνω σε κάποιες ανήσυχες και ανήσυχες ψυχές, οι οποίες, αν και σχετικά άγνωστες, εξακολουθούν να λαχταρούν το δημόσιο καλό. Στο χέρι του παρέδωσε ο Θεός τον Μαδιανίτη. 'Αν ο Γεδεών είχε ακούσει μόνο το όνειρο, και αυτός και ο υπηρέτης του είχαν αφεθεί να το ερμηνεύσουν μόνοι τους, ίσως να του είχε κάνει λίγη υπηρεσία· αλλά έχοντας την ερμηνεία από το στόμα ενός εχθρού, όχι μόνο φάνηκε να προέρχεται από τον Θεό, ο οποίος έχει όλες τις καρδιές και τις γλώσσες των ανθρώπων στο χέρι του, αλλά ήταν επίσης μια απόδειξη ότι ο εχθρός ήταν εντελώς αποθαρρυμένος, και ότι το όνομα του Γεδεών είχε γίνει τόσο τρομερό γι' αυτούς που τους διατάρασσε τον ύπνο.' Henry.Ο Whedon στη συνέχεια εκθέτει την απάντηση του Γεδεών στην προσφορά εξουσίας του λαού.
Στίχος 23. 23. Ο Κύριος θα κυβερνά πάνω σας. Ο βασιλιάς σας θα είναι ακόμα ο Ιεχωβά, όχι ο Γεδεών. Επιλέγοντας έναν Γεδεών ή έναν Σαούλ, το έθνος θα επέλεγε έναν ανθρώπινο αντί για έναν θεϊκό κυρίαρχο. Ο λαός κινδύνευε πάντα να ξεχάσει τον Θεϊκό Δημιουργό κάθε πολιτικής κυβέρνησης, και ιδιαίτερα σε περιόδους λαϊκής έξαψης και ενθουσιασμού, όταν οι μάζες είτε φαίνονται, είτε υποθέτουν ότι είναι, κυρίαρχες. Σε τέτοιες στιγμές όλοι πρέπει να υπενθυμίζεται ότι υπάρχει μια δύναμη ανώτερη από τον πολιτικό άρχοντα. Δεν φαίνεται ότι ο Γεδεών, κατά τη διάρκεια των σαράντα ετών ειρήνης (Κριτές 8:28) που ακολούθησαν αυτή τη νίκη επί του Μαδιανίτη, εκτέλεσε οποιαδήποτε από τα συνήθη καθήκοντα ενός πολιτικού άρχοντα. Δεν λέγεται ότι έκρινε καθόλου τον Ισραήλ, αν και η σιωπή της ιστορίας δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως απόδειξη ότι δεν το έκανε ποτέ. Αναστήθηκε για να απελευθερώσει το έθνος από τον ζυγό του Μαδιανίτη, και, έχοντας επιτελέσει ευγενώς αυτό το έργο, αποσύρθηκε στην πατρίδα του και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του. Αλλά όποια κι αν είναι η μορφή μιας κυβέρνησης –είτε είναι ένα έθνος που οδηγείται και διδάσκεται θαυματουργικά, όπως ο Ισραήλ υπό τον Μωυσή, τον Ιησού του Ναυή ή τους Κριτές, είτε μια μοναρχία όπως αυτή που ιδρύθηκε στις ημέρες του Σαούλ, είτε σύγχρονες αυτοκρατορίες ή δημοκρατίες– ο Κύριος είναι ακόμα ο Κυβερνήτης. Όλες οι πολιτικές κυβερνήσεις πρέπει να έχουν τους αξιωματούχους τους, και αυτοί μπορεί να διαφέρουν ευρέως στον χαρακτήρα και τις εξουσίες τους· αλλά 'οι εξουσίες που υπάρχουν είναι τεταγμένες από τον Θεό', και ο πολιτικός άρχοντας είναι 'διάκονος του Θεού'. Ρωμαίους 13:1-6. Αυτή είναι μια διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης καθώς και της Καινής, και επομένως είναι καθήκον όλων των πολιτικών κυβερνήσεων να γνωρίζουν και να αναγνωρίζουν την εξάρτησή τους από τον Υπέρτατο Κυβερνήτη.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει τις συνέπειες του εφόδ στην Οφρά.
Η αμαρτία του, λοιπόν, συνίστατο κυρίως στην εισβολή του στα προνόμια της Ααρωνικής ιεροσύνης, απομακρύνοντας τον λαό από το ένα νόμιμο ιερό, και έτσι όχι μόνο υπονομεύοντας τη θεοκρατική ενότητα του Ισραήλ, αλλά και δίνοντας ώθηση στην υποτροπή του έθνους στη λατρεία του Βάαλ μετά τον θάνατό του.' Έτσι, πάλι, σε μεταγενέστερη περίοδο, η λατρεία του μοσχαριού που καθιερώθηκε από τον Ιεροβοάμ δεν είχε σκοπό να εισαγάγει ειδωλολατρία, αλλά παρ' όλα αυτά αποδείχθηκε παγίδα για τον Ισραήλ. Σημείωση, Α' Βασιλέων 12:26. Το έβαλε στην πόλη του. Το κράτησε εκεί ως τρόπαιο της νίκης του, και ως μέσο μέσω του οποίου φαντάστηκε μάταια ότι θα μπορούσε να ρωτήσει τον Κύριο. Όλος ο Ισραήλ πήγε εκεί. Παρασύρθηκαν από το κακό παράδειγμα του μεγάλου απελευθερωτή. Αυτός που είχε χάρη και σεμνότητα να αρνηθεί ένα στέμμα και έναν θρόνο διαφθείρει έναν λαό με το βρώμικο ιδιωτικό του παράδειγμα. Δεν θα κυβερνήσει το έθνος, αλλά εισβάλλει στο ιερό προνόμιο της ιεροσύνης.Κλείνει εντοπίζοντας πώς αυτή η επιλογή έγινε μια διαρκής παγίδα.
Πορνεία. Μια μεταφορά που αναφέρεται στην άθλια συμπεριφορά μιας άπιστης συζύγου, η οποία, έχοντας υποσχεθεί την αγάπη και την αφοσίωσή της στον σύζυγό της, ξεχνά ή παραβαίνει τους όρκους της, και έχει παράνομες σχέσεις με άλλους άνδρες. Με αυτή τη μορφή οι ιεροί συγγραφείς συχνά απεικονίζουν τις ειδωλολατρίες του Ισραήλ. Έγινε παγίδα. Μια παγίδα για να τους πιάσει απροετοίμαστους. Δεν είχαν σκοπό το κακό, αλλά με εκούσια και ανοιχτή παραμέληση του νόμου έπεσαν στην ειδωλολατρία, σαν σε παγίδα.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου ο Κύριος μειώνει τους πόρους μου ώστε να φανεί μόνο η δύναμή Του; 2. Πώς προστατεύομαι από το να μετατρέψω ένα μνημείο χάριτος σε αντικείμενο ιδιωτικής αφοσίωσης; 3. Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να διεκδικήσω πίστωση που ανήκει μόνο στον Κύριο που κυβερνά πάνω μας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, ο οποίος μόνος είσαι Βασιλιάς πάνω στον Ισραήλ και πάνω σε κάθε καρδιά, σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία του Γεδεών και για τον πιστό σχολιασμό του Daniel D. Whedon. Κράτησέ μας από το να καυχιόμαστε όταν δίνεις νίκη· δίδαξέ μας να γλείφουμε τα νερά της αναψυχής ενώ στεκόμαστε έτοιμοι για την εντολή Σου. Φύλαξε την εκκλησία Σου από κάθε χρυσή παγίδα που απομακρύνει τη λατρεία από το ένα Σου ιερό. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενδυνάμωσε τον Γεδεών να μας ενδυναμώσει να επιδιώκουμε την αγιότητα χωρίς κόπωση, μέχρι τελικά να αναπαυθούμε κάτω από το σκήπτρο του Υιού Σου, Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →