← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 31-32 — με τον Gill

Ιερεμίας 31-32John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής από τον Ιωάννη Γκιλ για τα κεφάλαια 31-32 του Ιερεμία. Η κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ ανιχνεύει τις υποσχέσεις της διαθήκης του Κυρίου προς τον Ισραήλ σε αυτά τα δύο κεφάλαια, τονίζοντας θέματα αιώνιας αγάπης, συγκέντρωσης και λύτρωσης. Η προσεκτική προσοχή του στο κείμενο μας προσκαλεί να δούμε πώς οι αρχαίες προφητείες εξακολουθούν να μιλούν στην εκκλησία. Καθώς ακολουθούμε την εξήγησή του, είθε το Πνεύμα να ζωογονήσει την κατανόησή μας και να διεγείρει νέα ελπίδα στην αμετάβλητη πιστότητα του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο του Ιερεμία 31-32 και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στις υποσχέσεις αποκατάστασης και νέας διαθήκης να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις ότι ο Κύριος θα συγκεντρώσει τον διεσπαρμένο λαό Του και θα παραμείνει Θεός τους. Αφήστε τα λόγια να σας προετοιμάσουν να ακούσετε προσεκτικά καθώς ο Γκιλ ξεδιπλώνει το νόημά τους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά αντιμετωπίζοντας την εμφάνιση του Κυρίου παλαιά στον στίχο 3. Στίχος 3. Ο Κύριος εμφανίστηκε παλαιά σε εμένα, [λέγοντας],.... Είτε στον προφήτη, διατάζοντάς τον να πει στην εκκλησία όσα ακολουθούν, έτσι ο Ιαρχί: είτε στον Χριστό, ο οποίος ήταν από την αιωνιότητα με τον Πατέρα· κείτονταν στον κόλπο Του· μεταξύ των οποίων ήταν το συμβούλιο της ειρήνης· με τον οποίο έγινε η διαθήκη· και τον οποίο ο Θεός αγάπησε πριν από τη θεμελίωση του κόσμου· και αυτό παρατηρείται από Αυτόν, για την παρηγοριά του λαού Του, Ιωάννης 17:24· έτσι ο Κοκκέιος· αλλά μάλλον είναι τα λόγια του Ισραήλ, ή της εκκλησίας, που αναγνωρίζει τα παραπάνω παραδείγματα της χάριτος και της καλοσύνης του Θεού· και ότι Εκείνος είχε εμφανιστεί πολύ σε αυτούς, και για αυτούς, σε προηγούμενους καιρούς· αλλά τότε αυτό ήταν πολύ παλιά· και επιπλέον, τώρα έκρυψε το πρόσωπό Του από αυτούς, και βρίσκονταν υπό τα σημάδια της δυσαρέσκειάς Του, και όχι της αγάπης Του· σε αυτό απαντά ο Κύριος, γιατί η λέξη 'λέγοντας' δεν είναι στο κείμενο, που κάνει τα ακόλουθα συνέχεια του λόγου της εκκλησίας, αν και λανθασμένα· αφού είναι τα λόγια του Κυρίου, που παίρνει την εκκλησία γιατί μιλάει πολύ ελαφρά και ακατάλληλα για την αγάπη Του, και με τρόπο παραπονιάρικο: ναι, Σε αγάπησα με αιώνια αγάπη· όχι μόνο παλαιά, ή πριν από αρκετό καιρό, αλλά από την αιωνιότητα, και με αγάπη που θα διαρκέσει πάντα, και διαρκεί, παρά τις σκοτεινές και θλιβερές προνοίες· γιατί αυτή η αγάπη είναι σαν τον ίδιο, κυρίαρχη, αμετάβλητη και αιώνια: 'Σε αγάπησα': Εγώ, που είμαι ο μεγάλος Θεός, ο Δημιουργός των άκρων της γης, ο Βασιλιάς των βασιλιάδων και Κύριος των κυρίων· Θεός άπειρης καθαρότητας και αγιότητας· κάνω ό,τι ευαρεστούμαι στον ουρανό και στη γη· και είμαι ο Κύριος που δεν αλλάζει: 'έχω αγαπήσει'· όχι μόνο αγαπώ τώρα, και θα αγαπώ στο εξής· αλλά έχω αγαπήσει, όχι μόνο για κάποιο παρελθόν χρόνο, αλλά από την αιωνιότητα, με την ίδια αγάπη που τώρα κάνω: 'εσένα' προσωπικά, 'Ιακώβ, έχω αγαπήσει', Προς Ρωμαίους 9:13· εσένα γυμνά, και όχι τα δικά σου, ή για οτιδήποτε έγινε από εσένα· εσένα χωριστά και διακριτά, και όχι άλλους· εσένα ένα πλάσμα, ταπεινό και αμαρτωλό, παραβάτη από τη μήτρα, και γνωστό ότι είναι έτσι εκ των προτέρων· 'εσένα' τώρα ανοιχτά, και με εφαρμοστικό τρόπο, μέσω της μαρτυρίας του πνεύματος: 'με αιώνια αγάπη': αγάπη από την αιωνιότητα, που δεν ξεκινά στον χρόνο με την πίστη, τη μετάνοια και τη νέα υπακοή· αυτά είναι οι καρποί και τα αποτελέσματα της· αλλά ήταν από την αιωνιότητα, όπως φαίνεται από την αιώνια εκλογή των αγαπημένων προσώπων στον Χριστό· από την αιώνια διαθήκη που έγινε με αυτούς σε Αυτόν· από τη σύσταση και την τοποθέτηση του Χριστού ως Μεσίτη τους από την αιωνιότητα· και από την ασφάλεια των προσώπων και της χάρις τους σε Αυτόν, πριν από την αρχή του κόσμου: και αυτή η αγάπη θα διαρκέσει στην αιωνιότητα, χωρίς καμία παραλλαγή ή αλλαγή· τίποτα δεν μπορεί να χωρίσει από αυτήν. Ο Γκιλ προχωρά στην εξήγηση της έλξης με ευσπλαχνία. Η απόδειξη αυτής ακολουθεί: γι' αυτό με ευσπλαχνία σε έχω ελκύσει· έξω από κατάσταση φύσης· έξω από τα χέρια του Σατανά· έξω από τον λάκκο όπου δεν υπάρχει νερό, τον φρικτό λάκκο, τη λάσπη και τον πηλό· προς τον Χριστό, το πρόσωπό Του, το αίμα Του, τη δικαιοσύνη Του και την πληρότητά Του, με πίστη για να τα αρπάξουμε· προς την εκκλησία Του, και σε συμμετοχή στα διατάγματα και τα προνόμιά της· σε στενότερη κοινωνία με τον Θεό, και τελικά θα ελκύσει στην αιώνια δόξα. Αυτό είναι η πράξη του Πατέρα, και σε Αυτόν συνήθως αποδίδεται: αφορά κυρίως το έργο της μεταστροφής, και την επίδραση της θείας χάριτος σε αυτό· αν και περιλαμβάνει επίσης μεταγενέστερες πράξεις έλξης: υποθέτει αδυναμία στους ανθρώπους· είναι το αποτέλεσμα ισχυρής και αποτελεσματικής χάριτος· και γίνεται χωρίς να προσφέρεται καμία βία ή δύναμη στη θέληση του ανθρώπου, ο οποίος ελκύεται με, και όχι ενάντια, στη θέλησή του. Ο Γκιλ στη συνέχεια σχολιάζει την ανοικοδόμηση της παρθένου του Ισραήλ. Στίχος 4. Πάλι, θα σε οικοδομήσω, και θα οικοδομηθείς, παρθένε του Ισραήλ,.... Το ίδιο με 'όλες τις οικογένειες του Ισραήλ', Ιερεμίας 31:1· οι οποίοι, όταν μεταστραφούν, θα αρραβωνιαστούν με τον Χριστό ως αγνή παρθένος· θα έχουν ειλικρινή στοργή για Αυτόν· ανυπόκριτη πίστη σε Αυτόν, και θα Τον λατρεύουν καθαρά· λαμβάνοντας τα καθαρά δόγματα του Ευαγγελίου, και υποτασσόμενοι στα διατάγματά του· και τότε η εκκλησία, συγκρίσιμη με οικοδόμημα, αποτελούμενο από ζωντανούς λίθους, τοποθετημένους πάνω στο θεμέλιο Χριστό, που έχει πέσει και κείτεται σε ερείπια, θα ανοικοδομηθεί, και κανείς δεν θα το εμποδίσει· και θα είναι ένδοξο οικοδόμημα, και θα παραμείνει έτσι, όταν οι λίθοι του τοποθετηθούν με ωραία χρώματα· τα θεμέλιά του με σάπφειρους· τα παράθυρά του από αχάτες· οι πύλες του από καρβούνκλους· και όλα τα σύνορά του από ευχάριστους λίθους, Ησαΐας 54:11· θα στολιστείς πάλι με τα τύμπανά σου· ή τύμπανα, μουσικά όργανα, όπως χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες σε καιρούς δημόσιας χαράς και ευθυμίας, Έξοδος 15:20· που τους άρμοζαν, και ήταν πολύ διακοσμητικά για αυτές· και το παίξιμό τους σε αυτά συνήθως συνοδευόταν από χορό· εξ ου και ακολουθεί: και θα εξέλθεις στους χορούς εκείνων που ευφραίνονται· φράσεις που εκφράζουν πνευματική χαρά, η οποία θα είναι στις καρδιές των αγίων, και θα εκφράζεται από τη συμπεριφορά τους κατά τον χρόνο της μεταστροφής των Ιουδαίων, που θα είναι ο γάμος του Αρνίου· και όταν η νύφη θα είναι έτοιμη, στολισμένη με τον χιτώνα της δικαιοσύνης του Χριστού, και με τις χάριτες του Πνεύματός Του, και θα οδηγηθεί στην παρουσία Του, συνοδευόμενη από χορό παρθένων των συντρόφων της, αμόλυντων, έχοντας άρπες στα χέρια τους, ψάλλοντας το νέο άσμα του Αρνίου· δες Αποκάλυψη 14:2. Ο Γκιλ στρέφεται στη συνέχεια στη συγκέντρωση από τη βόρεια χώρα. Στίχος 8. Ιδού, θα τους φέρω από τη βόρεια χώρα,.... Όπως από τη Βαβυλώνα, στο τέλος της εβδομήντα ετών αιχμαλωσίας, που βρισκόταν βόρεια της Ιουδαίας· έτσι, στις έσχατες ημέρες, από εκείνες τις βόρειες χώρες, όπως η δική μας, όπου βρίσκονται τώρα σε μεγάλους αριθμούς: και θα τους συγκεντρώσω από τα πέρατα της γης· ή 'πλευρές' αυτής· από όλα τα μέρη του κόσμου όπου βρίσκονται: [και] μαζί τους τον τυφλό και τον χωλό, τη γυναίκα έγκυο και αυτή που γεννά μαζί· σημαίνοντας ότι καμία δυσκολία οποιουδήποτε είδους δεν θα τους εμποδίσει στην επιστροφή τους στη δική τους γη· θα γίνει πρόνοια για πρόσωπα υπό αυτές τις συνθήκες, τόσο ακατάλληλα για ταξίδι.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ καταλήγει εφαρμόζοντας τη φύλαξη ως ποιμένας στην επιμονή των αγίων. Αυτό μπορεί να νοηθεί για τον πνευματικό Ισραήλ, είτε Ιουδαίους είτε Εθνικούς, τα τέκνα του Θεού διεσπαρμένα πάνω κάτω στον κόσμο· και οι οποίοι, εξαιτίας της αμαρτίας, και ενώ βρίσκονται σε αμετανοήτη κατάσταση, είναι αποξενωμένοι από τον Θεό, και σε απόσταση από Αυτόν· αλλά συγκεντρώνονται μαζί σε μία κεφαλή, τον Χριστό, όταν πέθανε για αυτούς, και τους λύτρωσε· και στην αποτελεσματική κλήση, όταν συγκεντρώνονται στον Θεό και στον Χριστό, ένας προς έναν· και αργότερα σε στενότερη κοινωνία μαζί τους· και, τελικά, στη δόξα, και αυτό είναι το άθροισμα και η ουσία του Ευαγγελίου που πρέπει να ακουστεί και να διακηρυχθεί: και να τον φυλάξει ως ποιμένας [κάνει] το ποίμνιό του· έτσι ώστε να μην διασκορπιστούν πλέον, όπως οι Ιουδαίοι έχουν διασκορπιστεί· ούτε κανένας από αυτούς να χαθεί, όπως οι εκλεκτοί του Θεού ήταν στην πρώτη τους κεφαλή Αδάμ: είναι το ποίμνιο του Χριστού, δοσμένο σε Αυτόν από τον Πατέρα, και αγορασμένο με το αίμα Του· και έχοντας τους συγκεντρώσει όπως παραπάνω, θα τους φυλάξει στα χέρια Του, από όπου κανείς δεν μπορεί να τους αρπάξει, και θα τους διατηρήσει με την παντοδύναμη δύναμή Του μέχρι σωτηρία· αυτό το δόγμα της επιμονής των αγίων είναι ένα πολύ παρηγορητικό δόγμα του Ευαγγελίου που πρέπει να δημοσιευθεί και να διακηρυχθεί. Ο Γκιλ τελικά αναλογίζεται τη λύτρωση του Ιακώβ από τον ισχυρότερο. Στίχος 11. Διότι ο Κύριος έχει λυτρώσει τον Ιακώβ,.... Όχι τον πατριάρχη Ιακώβ μεμονωμένα και προσωπικά, αν και αυτός αναμφίβολα ήταν λυτρωμένος· ούτε την σαρκική του απογονή, τουλάχιστον όχι όλους αυτούς, μόνο ένα υπόλοιπο μεταξύ τους, και ιδιαίτερα όχι μόνο αυτούς· αλλά και τους Εθνικούς, ακόμη και όλους τους εκλεκτούς του Θεού, την εκκλησία και τον λαό Του, οποιουδήποτε έθνους, που συχνά φέρουν αυτό το όνομα στα προφητικά γραπτά: και αυτή η λύτρωσή τους από τον Χριστό, η οποία, αν και μελλοντική, μιλάται ως παρελθούσα, εξαιτίας της βεβαιότητάς της· και είναι η βάση και το θεμέλιο της συγκέντρωσής τους στην αποτελεσματική κλήση, και της τελικής επιμονής τους· γιατί η λύτρωση έχει το βέβαιο αποτέλεσμά της, και ο Χριστός δεν θα χάσει ποτέ την αγορά του αίματός Του· δες Ζαχαρίας 10:8· και τους εξαγόρασε από το χέρι [εκείνου που ήταν] ισχυρότερος από αυτόν· εννοώντας τον Σατανά, τον ισχυρό οπλισμένο· ο οποίος είναι ισχυρότερος από τον άνθρωπο, όπως φαίνεται από την κατοχή του σωμάτων ανθρώπων, επιβάλλοντας ασθένειες σε αυτούς, και τον ίδιο τον θάνατο, του οποίου είχε τη δύναμη όταν επιτρεπόταν· και από την επιρροή του πάνω στα μυαλά των ανθρώπων· από τους πειρασμούς του στην αμαρτία, στους οποίους επιτυγχάνει τόσο πολύ· και ακόμη από την επικράτηση των πειρασμών του πάνω στους ίδιους τους αγίους· και από τη δύναμη που είχε πάνω στους πρώτους γονείς μας στην αθωότητα, τους οποίους έπεισε να φάνε τον απαγορευμένο καρπό, που έφερε καταστροφή στους ίδιους και στους απογόνους τους· με αυτόν τον τρόπο τους πήρε στα χέρια του, και τους εκλεκτούς του Θεού μεταξύ των υπολοίπων, τους οποίους οδηγεί αιχμαλώτους κατά τη θέλησή του· και εξασθενημένοι από την αμαρτία, είναι τόσο αδύναμοι ώστε να μην μπορούν να σώσουν τους εαυτούς τους από τα χέρια του· γιατί είναι ισχυρότερος από αυτούς· αλλά ο Χριστός είναι ισχυρότερος από τον ισχυρό οπλισμένο· είναι ο Λυτρωτής που είναι δυνατός, και έχει πάρει τη λεία από τα χέρια του, και έχει οδηγήσει αιχμαλωσία αιχμάλωτο: και αυτό το έχει κάνει, όχι μόνο με δύναμη και κατάκτηση, λεηλατώντας τον Σατανά και τις αρχές και τις εξουσίες του· αλλά πληρώνοντας ένα 'εξαγοραστικό' τίμημα για αυτούς τους αιχμαλώτους στα χέρια του Θεού· και το οποίο δεν είναι άλλο από το πολύτιμο αίμα Του, τη ζωή Του, τον εαυτό Του· και έτσι πρέπει να είναι επαρκές εξαγοραστικό για αυτούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεσαι σήμερα την αιώνια αγάπη του Πατέρα να σε ελκύει; Πώς η υπόσχεση ότι φυλάγεσαι από τον Ποιμένα ενισχύει την ελπίδα σου; Σε ποια περιοχή ζητάς από τον Κύριο να συγκεντρώσει και να αποκαταστήσει ό,τι αισθάνεσαι διεσπαρμένο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ πολυεύσπλαχνε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀΐδιον ἀγάπην Σου, ἡ ὁποία μᾶς ἕλκει πρὸς Σέ, μὲ σχοινία καλοσύνης, καὶ συνάπτει μίαν καινὴν διαθήκην διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Φύλαξον ἡμᾶς ὡς ποιμὴν τὸ ποίμνιόν του, σύναξον πᾶσαν πλανωμένην καρδίαν πρὸς Σέ, καὶ ῥίζωσον τὰς ὑποσχέσεις τῆς ἀποκαταστάσεως βαθέως ἐν ἡμῖν, ὥστε νὰ περιπατῶμεν ἐν εὐθείαις ὁδοῖς διὰ χάριτος καὶ νὰ μὴ προσκόπτωμεν. Εἴθε τὸ ὑπόλοιπον νὰ σωθῇ καὶ τὰ ἔθνη νὰ ἀκούσουν τὴν καλὴν ἀγγελίαν τῆς συγχωρήσεως ἐν Ἰησοῦ. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →