← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Κατά Ματθαίον 20 — με τον Whedon

Ματθαίος 20Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, έναν αξιόπιστο Ουεσλεϋανό οδηγό για την Αγία Γραφή. Στο εικοστό κεφάλαιο του Ματθαίου, το Πνεύμα μας οδηγεί μέσα από την παραβολή του αμπελώνα, την πρόρρηση του σταυρού και την κλήση στην ταπεινή υπηρεσία. Η σαφής Αρμινιανή έκθεση του Whedon μας υπενθυμίζει ότι η σωτηρία βασίζεται μόνο στη χάρη, που λαμβάνεται με μετανοητική πίστη, ενώ κάθε αληθινός μαθητής μαθαίνει να υπηρετεί χωρίς να απαιτεί ανταμοιβή. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ευαγγελιστή να ανοίξει τώρα τις καρδιές μας για να δεχτούμε τον λόγο με πραότητα και χαρά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το εικοστό κεφάλαιο του Ματθαίου με ευλαβική προσοχή. Ακούστε πώς ο Κύριός μας διδάσκει την κυρίαρχη χάρη της βασιλείας, προειδοποιεί τους μαθητές του για τα πάθη που τον περιμένουν και διορθώνει κάθε υπερήφανη φιλοδοξία. Καθώς διαβάζονται τα λόγια, καλέστε το Άγιο Πνεύμα να τα εφαρμόσει στην καρδιά σας, ώστε να εργάζεστε στον αμπελώνα όχι για μισθό αλλά από αγάπη, και να ακολουθήσετε τον Υιό του Ανθρώπου που έδωσε τη ζωή του λύτρο για πολλούς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά συνδέοντας την παραβολή με τις αρχές του προηγούμενου κεφαλαίου. Στίχος 1. § 105. Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ, Ματθαίος 20:1-16. 1. Διότι Αυτή η λέξη υποδηλώνει ότι η παραβολή προορίζεται να απεικονίσει τις αρχές που διδάχθηκαν στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, για τις οποίες βλέπε τις σημειώσεις μας. Η παραβολή πράγματι επιβάλλει τις ίδιες αρχές που τέθηκαν υπόψη σε όλο το χωρίο από το Ματθαίος 19:16, δηλαδή, ότι κερδίζουμε κληρονομιά στον ουρανό όχι με πληρωμή για έργα που έγιναν, αλλά με την καθαρή χάρη του Θεού. Κανένα έργο ανθρώπου δεν μπορεί να είναι επαρκές ισοδύναμο για την αιώνια δόξα. Κανένα έργο ανθρώπου δεν μπορεί να προσφέρει χάρη στον Θεό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί πράγματι να σωθεί χωρίς να γίνει δίκαιος και να παραμείνει δίκαιος, με μετάνοια για την αμαρτία και πίστη στον Χριστό. Στη συνέχεια αναπτύσσει τους συμβολικούς ρόλους μέσα στην παραβολή του αμπελώνα. Αλλά όταν με μετάνοια και πίστη εκτελεί τις προϋποθέσεις του Θεού, και γίνεται δίκαιος για να λάβει την εύνοια και την ευλογία του Θεού, δεν έχει κάνει καμία χάρη στον Θεό, δεν έχει αξιώσει κανένα αιώνιο στέμμα, είναι ένας άχρηστος δούλος, και εισέρχεται στον ουρανό μόνο με καθαρή, άφθονη, συγχωρητική, σωτήρια χάρη. Βασιλεία των ουρανών Η θεία διακυβέρνηση. Αυτή η παραβολή συνδέεται στενά με τους τέσσερις τελευταίους στίχους του κεφαλαίου 19. Ο οικοδεσπότης είναι ο Θεός· ο αμπελώνας είναι η υπηρεσία του Θεού στη γη· οι πρώτοι εργάτες είναι υπηρέτες με μισθωτή νοοτροπία· οι δεύτεροι είναι σεμνοί αμαρτωλοί, οι οποίοι, αφού μεταστραφούν, υπηρετούν κατά τη θέληση του κυρίου τους, αφήνοντας την ανταμοιβή στην απόφασή του. Οι πρώτοι υφίστανται επίπληξη, οι δεύτεροι δικαιώνονται. Νωρίς το πρωί Όπως πρέπει να κάνουν όλοι οι νοικοκύρηδες, και όπως είναι ιδιαίτερα απαραίτητο σε θερμά κλίματα. Να προσλάβει Ο Θεός αναζητά ανθρώπους, όχι αυτοί πρώτοι αυτόν. Αυτός καλεί και αυτοί αρνούνται ή υπακούουν. Ο Whedon στη συνέχεια τονίζει την δεκτική πίστη των αργά καλεσμένων εργατών. Στίχος 7. 7. Κανείς δεν μας προσέλαβε Όπως η ερώτηση υποδηλώνει μια κλήση, έτσι και αυτή η απάντηση υποδηλώνει μια υπάκουη ανταπόκριση. Αυτοί είναι άνθρωποι με δεκτική πίστη, έτοιμοι να συμμορφωθούν με την προσφορά της χάρης· λέγοντας, όπως ο Σαύλος της Ταρσού, 'Κύριε, τι θέλεις να κάνω;' Σε τέτοιους ανθρώπους θα έρθει η κλήση, και ο δρόμος του καθήκοντος θα γίνει σαφής. Ό,τι είναι δίκαιο… λάβετε Αυτοί οι ταπεινοί υπηρέτες δεν ρωτούν, όπως ο Πέτρος, 'Τι θα έχουμε;' Πηγαίνουν με βάση τη γενναιοδωρία, όχι με βάση τους μισθούς. Γνωρίζουν ότι είναι η χάρη που τους δεσμεύει, η χάρη που δίνει οποιαδήποτε αξία στους κόπους τους, και η χάρη που τελικά δίνει μάλλον παρά πληρώνει το αποτέλεσμα.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει προειδοποιώντας ενάντια στο αλαζονικό πνεύμα που μπορεί να αντιστρέψει τους πρώτους και τους τελευταίους. Στίχος 16. 16. Τελευταίοι… πρώτοι Όπως είχε προειδοποιήσει τον Πέτρο στον τελευταίο στίχο του προηγούμενου κεφαλαίου. Το αλαζονικό πνεύμα των πρώτων μπορεί να τους ρίξει στους τελευταίους, και το αντίστροφο. Κληθέντες Να εργαστούν για τον Χριστό. Λίγοι εκλεκτοί Στην τελική ανταμοιβή· επειδή λίγοι υπηρετούν τον Χριστό με το σωστό ταπεινό πνεύμα.
Απαντήστε
1. Σε ποιο τομέα της υπηρεσίας μου εξακολουθώ να διαπραγματεύομαι με τον Θεό για ανταμοιβή αντί να αναπαύομαι στη χάρη του; 2. Πώς το παράδειγμα των εργατών της ενδέκατης ώρας με καλεί να καλωσορίζω τους νεοφερμένους χωρίς φθόνο; 3. Πού με καλεί ο Κύριος να πιω το ποτήρι του ταπεινού πάθους του, ώστε να ευλογηθούν άλλοι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε του αμπελώνα, σε ευχαριστούμε για την καθαρή, άφθονη χάρη που τόσο πιστά εκτίθεται στον λόγο σου. Συγχώρεσε κάθε μισθοφορική σκέψη που θα διεκδικούσε τον ουρανό ως μισθό αντί να τον δεχτεί ως δώρο. Φύτεψε μέσα μας το ταπεινό πνεύμα εκείνων που εργάζονται χωρίς να απαιτούν συμφωνία, εμπιστευόμενοι μόνο τη δικαιοσύνη και τη γενναιοδωρία σου. Προετοίμασέ μας, όπως τους πρώτους μαθητές, να πιούμε το ποτήρι που ορίζεις και να σε ακολουθήσουμε μέχρι τον σταυρό. Είθε η ίδια χάρη που μας κάλεσε νωρίς ή αργά να μας κρατήσει πιστούς μέχρι την ημέρα που οι τελευταίοι θα είναι πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι, μέσω του Ιησού Χριστού του Λυτρωτή μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →