Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 3 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν προσφέρουν διαχρονική ενόραση στο κεφάλαιο 3 του Λουκά, καθοδηγώντας μας μέσα από τη προφητική διακονία του Ιωάννη του Βαπτιστή και τη θεία επιβεβαίωση του Ιησού στον Ιορδάνη. Αυτό το κλασικό υπόμνημα φωτίζει την πρόσκληση σε μετάνοια, τα όρια της εξωτερικής θρησκείας και τη μεταμορφωτική δύναμη του ερχόμενου Μεσσία. Καθώς διασχίζουμε αυτούς τους στίχους, η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν μας βοηθά να δούμε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τη διαρκή πνευματική πρόκληση. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές υπό το φως της απαίτησης του ευαγγελίου για γνήσια αλλαγή. Σήμερα ακούμε εκ νέου αυτή τη έμπιστη φωνή από το παρελθόν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 3 του Λουκά. Αφήστε την αφήγηση του τολμηρού κηρύγματος του Ιωάννη και τη βάπτιση του Ιησού να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε τους προσεκτικούς ιστορικούς δείκτες, την επείγουσα πρόσκληση σε μετάνοια και τη ουράνια φωνή που διακηρύττει την ευαρέσκεια του Πατέρα. Επιτρέψτε στο κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας το ιστορικό πλαίσιο στο Λκ 3:1-2.
Γιατί ο Λουκάς απαριθμεί τόσο προσεκτικά τις πολιτικές και εκκλησιαστικές αρχές στο Λκ 3:1 - Λκ 3:2; Όχι μόνο για να καθορίσει την ημερομηνία, αλλά, σύμφωνα με την παγκόσμια όψη του ευαγγελίου του, για να τοποθετήσει την αφήγησή του σε σχέση με την κοσμική ιστορία· και, περαιτέρω, για να εστιάσει σε μία ζωντανή δέσμη φωτός τα διάφορα γεγονότα που μαρτυρούσαν την πεσμένη πολιτική και σκοτεινή ηθική και θρησκευτική κατάσταση των Ιουδαίων. Τι περισσότερο χρειαζόταν να ειπωθεί για να αποδειχθεί πόσο η αρχαία δόξα είχε ξεθωριάσει, από το ότι βρίσκονταν υπό την εξουσία ενός τέτοιου αντιπροσώπου όπως ο Πιλάτος, ενός τέτοιου αυτοκράτορα όπως ο Τιβέριος, και ότι η κακή γενιά των απογόνων του Ηρώδη μοίραζε την ιερή γη μεταξύ τους, και ότι η ίδια η αρχιερωσύνη διοικούνταν παράνομα, ώστε ένα τέτοιο ζευγάρι όπως ο Άννας και ο Καϊάφας να την κατέχουν με κάποιον ακανόνιστο τρόπο μεταξύ τους; Ήταν σαφώς καιρός να έρθει ο Ιωάννης και να έρθει ο λόγος του Θεού σε αυτόν.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στην κλήση της ερήμου και στη φύση της βαπτίσεως του Ιωάννη.
Η έρημος είχε θρέψει το αυστηρό, μοναχικό πνεύμα του Βαπτιστή, και εκεί η συνείδηση της αποστολής και του μηνύματός του 'ήρθε σε αυτόν'—μια φράση που ταυτόχρονα δηλώνει τη συγγένειά του με τους παλαιούς προφήτες. Από την έρημο ξεχύθηκε στο έθνος, ξαφνικός σαν αστραπή και σχίζοντας σαν αυτή. Ο Λουκάς δεν λέει τίποτα για την ενδυμασία ή την τροφή του, αλλά πηγαίνει κατευθείαν στην καρδιά του μηνύματός του, 'Η βάπτιση μετανοίας προς άφεση αμαρτιών', στην οποία έκφραση η 'άφεση' δεν εξαρτάται ούτε από τη 'βάπτιση' μόνη ούτε από τη 'μετάνοια' μόνη. Η εξωτερική πράξη ήταν μάταιη αν δεν συνοδευόταν από την κατάσταση του νου και της θελήσεως· η κατάσταση του νου αποδεικνυόταν γνήσια με την υποταγή στην πράξη.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια συνοψίζει το κήρυγμα μετανοίας του Ιωάννη προς τα πλήθη.
Στο Λκ 3:7 - Λκ 3:14 η διδασκαλία του Ιωάννη ως κήρυκα μετανοίας συνοψίζεται. Γιατί συνάντησε τα πλήθη που έρεαν προς αυτόν με τόσο σφοδρή επίπληξη; Κάποιος θα περίμενε να τα καλωσορίσει, αντί να τα αποκαλεί 'γεννήματα εχιδνών' και να φαίνεται απρόθυμος να φύγουν από την επερχόμενη οργή. Αλλά ο Λουκάς λέει γιατί. Επιθυμούσαν να βαπτισθούν, αλλά δεν υπάρχει λόγος για τη μετάνοιά τους. Μάλλον, εμπιστεύονταν την καταγωγή τους ως απαλλαγή από την επερχόμενη θύελλα, ώστε η βάπτισή τους να μην ήταν η βάπτιση που απαιτούσε ο Ιωάννης, στερούμενη μετανοίας. Ακριβώς επειδή θεωρούσαν τον εαυτό τους ασφαλή ως 'τέκνα του Αβραάμ', άξιζαν το τραχύ όνομα του Ιωάννη, 'εσείς γεννήματα εχιδνών'.Ο Μακλάρεν αργότερα διακρίνει το προπαρασκευαστικό έργο του Βαπτιστή από τη μαρτυρία του στον Μεσσία.
Ι. Ο Λουκάς διαχωρίζει έντονα το έργο του Βαπτιστή ως κήρυκα μετανοίας και απλής ηθικής από το έργο του ως κήρυκα που προηγήθηκε του βασιλιά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν εξάγει το επιλεκτικό και καθαρτικό έργο της ερχόμενης βαπτίσεως με το Πνεύμα.
Προσέξτε επίσης το γεγονός που καθορίζει αν ένας άνθρωπος είναι άχυρο ή σιτάρι—δηλαδή την υποταγή του ή την απόρριψη της πύρινης βαπτίσεως που προσφέρει ο Χριστός. Στοχαστείτε αυτό το φοβερό σύμβολο μιας κενής, άριζης, άκαρπης, άχρηστης ζωής, το οποίο ο Ιωάννης άντλησε από το Ψλ 1:1 - Ψλ 1:6. Σκεφθείτε με ευγνωμοσύνη τη φροντίδα και τη ασφαλή φύλαξη και την ήρεμη ανάπαυση που σκιάζονται σε αυτή την εικόνα του σιταριού που αποθηκεύεται στον αχυρώνα μετά την πράξη του χωρισμού. Και ας βάλουμε σε ευλαβικές καρδιές την τρομερή καταδίκη του άχυρου. Υπάρχουν δύο πυρκαγιές, σε μία από τις οποίες πρέπει να παραδοθούμε. Είτε θα δεχθούμε με χαρά την καθαρτική φωτιά του Πνεύματος που καίει την αμαρτία από μέσα μας, είτε θα συναντήσουμε την τιμωρητική φωτιά που καίει εμάς και τις αμαρτίες μας μαζί. Το να καθαριστούμε από τη μία ή να καταναλωθούμε από την άλλη είναι η επιλογή ενώπιον καθενός μας.Ο Μακλάρεν κλείνει με στοχασμό για τη μοναδική υιότητα που διακηρύχθηκε στη βάπτιση.
Η ουράνια φωνή μίλησε στην καρδιά του ανθρώπου Ιησού. Ποια ήταν η ανάγκη Του γι' αυτή και ποια τα αποτελέσματά της επάνω Του, δεν τολμούμε να ισχυριστούμε. Αλλά πιθανώς προκάλεσε μια αυξημένη βεβαιότητα της συνείδησης που ανέτειλε, στην απάντησή Του προς τη Μαρία, της μοναδικής θείας υιότητάς Του. Σε εμάς δηλώνει ότι στέκεται σε μια εντελώς ανεπανάληπτη σχέση συγγένειας προς τον Πατέρα, και ότι ολόκληρη η φύση και οι πράξεις Του είναι αντικείμενα της ευαρέσκειας του Θεού. Αλλά δεν έχει τίποτα μόνο για τον εαυτό Του, και σε Αυτόν μπορούμε να γίνουμε αγαπημένοι υιοί του Θεού, ευάρεστοι στον Πατέρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να βασίζομαι σε εξωτερικές μορφές αντί για εσωτερική μετάνοια; Πώς η εγγύτητα της κρίσεως του Χριστού διαμορφώνει τις καθημερινές μου επιλογές; Με ποιους τρόπους υποτάσσομαι στην καθαρτική φωτιά του Πνεύματος ώστε η ζωή μου να φέρει γνήσιο καρπό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη πιστή μαρτυρία του Ιωάννη και για τον μεγαλύτερο που βαπτίζει με το Πνεύμα Σου. Δώσε μας αληθινή μετάνοια που φέρει καρπό στην καθημερινή ζωή. Καθάρισε από εμάς ό,τι είναι κενό και άριζο, και γέμισε μας με τη φωτιά της παρουσίας Σου. Ας ακούσουμε πάλι τον λόγο αγάπης του Πατέρα που ειπώθηκε για τον Ιησού και ας γνωρίσουμε ότι σε Αυτόν εμείς επίσης γινόμαστε δεκτοί ως αγαπημένα τέκνα. Κράτα μας σταθερούς όταν πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια, και ταπεινούς όταν αποκαλύπτεται η δόξα Σου. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →