← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 5 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λουκάς 5Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 5 του Λουκά, όπου ο μεγάλος Μεταρρυθμιστής ιχνηλατεί τα πρώτα βήματα τεσσάρων ψαράδων που θα γίνονταν απόστολοι. Η προσεκτική προσοχή του Καλβίνου στις αφηγήσεις των Ευαγγελιστών αποκαλύπτει τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και το πνευματικό βάρος της κλήσης του Χριστού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε απλούς άνδρες να εισέρχονται σε μια εξαιρετική αποστολή. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, μας υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος Κύριος εξακολουθεί να συγκαλεί μαθητές σήμερα. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του Καλβίνου τον διαλογισμό μας στο θαύμα στη λίμνη και την πρόσκληση να ψαρεύουμε ανθρώπους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα διαβάζουμε ολόκληρο το κεφάλαιο 5 του Λουκά. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να ακούσετε τον Λόγο όπως τον ακούν οι ψαράδες δίπλα στο νερό. Προσέξτε τον συνωστισμό του πλήθους, τα άδεια δίχτυα και την ξαφνική αφθονία που ακολουθεί μία λέξη από τον Ιησού. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφούμε στην έκθεση του Καλβίνου για αυτούς τους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει με τη λεπτομερή αφήγηση του Λουκά για το γεγονός. 1. Και συνέβη, ενώ το πλήθος πίεζε επάνω του, για να ακούσουν τον λόγο του Θεού, και στάθηκε κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ, 2. Και είδε δύο πλοία να στέκονται [334] στη λίμνη: και οι ψαράδες είχαν κατέβει από αυτά, και έπλεναν τα δίχτυα τους. 3. Και μπαίνοντας σε ένα από τα πλοία, που ήταν του Σίμωνα, ζήτησε από αυτόν να το τραβήξει λίγο από τη στεριά: και καθισμένος, δίδασκε τα πλήθη από το πλοίο. 4. Και όταν έπαυσε να μιλάει, είπε στον Σίμωνα, Τράβηξε προς τα βαθιά, και άφησε τα δίχτυα σου για ψάρεμα. 5. Και ο Σίμωνας απαντώντας του είπε, Δάσκαλε, κοπιάζοντας όλη τη νύχτα, δεν πιάσαμε τίποτα: όμως με τον λόγο σου θα αφήσω το δίχτυ. 6. Και όταν έκαναν αυτό, εγκλώβισαν μεγάλο πλήθος ψαριών: και το δίχτυ τους έσπασε. 7. Και έκαναν σήματα στους συντρόφους τους, που ήταν στο άλλο πλοίο, για να έρθουν και να τους βοηθήσουν. Και ήρθαν, και γέμισαν και τα δύο πλοία, ώστε να βυθίζονται. 8. Όταν ο Σίμωνας Πέτρος το είδε αυτό, έπεσε στα γόνατα του Ιησού, λέγοντας, Απομακρύνσου από εμένα, Κύριε, γιατί είμαι αμαρτωλός άνθρωπος. [335] 9. Διότι τον είχε κυριεύσει έκπληξη, και όλοι ήταν μαζί του, εξαιτίας του ψαρέματος ψαριών που είχαν πιάσει: 10. Και ομοίως ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, γιοι του Ζεβεδαίου, που ήταν σύντροφοι του Σίμωνα. Και ο Ιησούς λέει στον Σίμωνα, Μη φοβάσαι: γιατί από εδώ και πέρα θα πιάνεις ανθρώπους. 11. Και αφού έφεραν τα πλοία στη στεριά, και αφού άφησαν τα πάντα, τον ακολούθησαν. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αποδεικνύει ότι αυτή είναι η ίδια κλήση που καταγράφεται από τους άλλους Ευαγγελιστές. Ότι είναι η ίδια ιστορία, που δίνεται από τους τρεις Ευαγγελιστές, αποδεικνύεται από πολλά επιχειρήματα: αλλά μπορούμε να αναφέρουμε ένα, που θα είναι αρκετό για να ικανοποιήσει οποιονδήποτε αναγνώστη, ο οποίος δεν είναι φιλόνικος. Και οι τρεις συμφωνούν στο ότι ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, έγιναν απόστολοι. Αν είχαν κληθεί προηγουμένως, θα συνεπαγόταν ότι ήταν αποστάτες, που είχαν εγκαταλείψει τον Δάσκαλό τους, περιφρόνησαν την κλήση τους, και επέστρεψαν στην προηγούμενη απασχόλησή τους. Υπάρχει μόνο αυτή η διαφορά μεταξύ του Λουκά και των άλλων δύο, ότι αυτός μόνο αφηγείται το θαύμα, το οποίο οι άλλοι παραλείπουν. Αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για τους Ευαγγελιστές, να αγγίζουν ελαφρά ένα μέρος μιας συναλλαγής, και να παραλείπουν πολλές από τις περιστάσεις. Δεν υπάρχει επομένως παραλογισμός στο να λέμε, ότι ένα θαύμα, το οποίο αφηγείται ένας, έχει παραλειφθεί από τους άλλους δύο. Και πρέπει να έχουμε κατά νου αυτό που λέει ο Ιωάννης, ότι, από τα αναρίθμητα θαύματα 'που έκανε ο Ιησούς', (Ιωάννης 21:25,) μόνο ένα μέρος έχει επιλεγεί, το οποίο ήταν αρκετό για να αποδείξει τη θεία δύναμή του, και να επιβεβαιώσει την πίστη μας σε αυτόν. Δεν υπάρχει επομένως λόγος να απορούμε, αν η κλήση των τεσσάρων αποστόλων αγγίζεται ελαφρά από τον Ματθαίο και τον Μάρκο, ενώ η περίσταση της εξηγείται πληρέστερα από τον Λουκά. Στη συνέχεια, ο Καλβίνος εξετάζει τη θαυματουργή φύση του ψαρέματος. Ο Λουκάς λέει, ότι ο Χριστός μπήκε σε ένα πλοίο που ανήκε στον Πέτρο, και απομακρύνθηκε σε μέτρια απόσταση από τη στεριά, για να μπορέσει πιο βολικά να απευθυνθεί από αυτό στα πλήθη, που συνέρρεαν από διάφορα μέρη για να τον ακούσουν: και ότι, αφού εκπλήρωσε το έργο της διδασκαλίας, επέδειξε μια απόδειξη της θείας δύναμής του με ένα θαύμα. Δεν ήταν ασυνήθιστο πράγμα, πράγματι, ότι οι ψαράδες έριχναν τα δίχτυα τους, σε πολλές περιπτώσεις, με λίγο όφελος: και ότι όλος ο άκαρπος κόπος τους ανταμείφθηκε αργότερα με μία επιτυχημένη ρίψη. Αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν θαύμα από αυτή την περίσταση, ότι δεν είχαν πιάσει τίποτα κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, (που, ωστόσο, είναι πιο κατάλληλη για ψάρεμα ψαριών,) και ότι ξαφνικά συγκεντρώθηκε μεγάλο πλήθος ψαριών στα δίχτυα τους, αρκετό για να γεμίσει τα πλοία. Ο Πέτρος και οι σύντροφοί του, επομένως, συμπεραίνουν εύκολα ότι ένα ψάρεμα, τόσο πέρα από τη συνηθισμένη ποσότητα, δεν ήταν τυχαίο, αλλά τους δόθηκε από θεία παρέμβαση. Ο Καλβίνος προχωρά στην εξήγηση της σημασίας του να γίνουμε ψαράδες ανθρώπων. Λουκάς 5:10. Διότι αργότερα θα πιάνεις ανθρώπους. Τα λόγια του Ματθαίου είναι, Θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων: και αυτά του Μάρκου είναι, Θα κάνω ώστε να γίνετε ψαράδες ανθρώπων. Μας διδάσκουν, ότι ο Πέτρος, και οι άλλοι τρεις, δεν συγκεντρώθηκαν μόνο από τον Χριστό για να είναι μαθητές του, αλλά έγιναν απόστολοι, ή, τουλάχιστον, επιλέχθηκαν με σκοπό την αποστολικότητα. Είναι, επομένως, όχι απλώς μια γενική κλήση στην πίστη, αλλά μια ειδική κλήση σε ένα συγκεκριμένο αξίωμα, που περιγράφεται εδώ. Τα καθήκοντα της διδασκαλίας, το παραδέχομαι, δεν τους έχουν ακόμη επιβληθεί: αλλά παρόλα αυτά είναι για να τους προετοιμάσει για να είναι διδάσκαλοι, [340] που ο Χριστός τους δέχεται και τους δέχεται στην οικογένειά του. Αυτό πρέπει να ζυγιστεί προσεκτικά: γιατί δεν διατάσσονται όλοι να αφήσουν τους γονείς τους και την προηγούμενη απασχόλησή τους, και κυριολεκτικά [341] να ακολουθήσουν τον Χριστό. Υπάρχουν μερικοί στους οποίους ο Κύριος αρκείται να έχει στο ποίμνιό του και στην Εκκλησία του, ενώ σε άλλους αναθέτει τον δικό τους σταθμό. Εκείνοι που έχουν λάβει από αυτόν ένα δημόσιο αξίωμα πρέπει να γνωρίζουν, ότι απαιτείται κάτι περισσότερο από αυτούς παρά από ιδιώτες. Στην περίπτωση των άλλων, ο Κύριός μας δεν κάνει καμία αλλαγή ως προς τον συνηθισμένο τρόπο ζωής: αλλά αποσύρει αυτούς τους τέσσερις μαθητές από την απασχόληση από την οποία είχαν μέχρι τώρα αντλήσει την επιβίωσή τους, για να απασχολήσει τις εργασίες τους σε ένα ευγενέστερο αξίωμα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αναλογίζεται τον σεβασμό του Πέτρου παρουσία του Χριστού. Λουκάς 5:8. Απομακρύνσου από εμένα, Κύριε. Αν και οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να αναζητούν την παρουσία του Θεού, όμως, μόλις ο Θεός εμφανίζεται, πρέπει να πληγούν από τρόμο, και σχεδόν να αποδοθούν άψυχοι από φόβο και συναγερμό, μέχρις ότου χορηγήσει παρηγοριά. Έχουν τον καλύτερο λόγο να επικαλούνται θερμά τον Θεό, επειδή δεν μπορούν να αποφύγουν να αισθάνονται ότι είναι άθλιοι, ενώ αυτός απουσιάζει από αυτούς: και, από την άλλη πλευρά, η παρουσία του είναι τρομακτική, επειδή αρχίζουν να αισθάνονται ότι δεν είναι τίποτα, και ότι κατακλύζονται από μια τεράστια μάζα κακών. Με αυτόν τον τρόπο, ο Πέτρος βλέπει τον Χριστό με σεβασμό στο θαύμα, και όμως είναι τόσο καταπληκτημένος από τη μεγαλειότητά του, ώστε κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει την παρουσία του. Ούτε αυτό συνέβη μόνο με τον Πέτρο: γιατί μαθαίνουμε, από το πλαίσιο, ότι η έκπληξη είχε κυριεύσει όλους όσους ήταν μαζί του. Ως εκ τούτου βλέπουμε, ότι είναι φυσικό σε όλους τους ανθρώπους να τρέμουν στην παρουσία του Θεού. Και αυτό είναι προς όφελός μας, για να ταπεινώσουμε οποιαδήποτε ανόητη αυτοπεποίθηση ή υπερηφάνεια που μπορεί να υπάρχει σε εμάς, υπό την προϋπόθεση ότι ακολουθείται αμέσως από παρηγορητική παρηγοριά. Και έτσι ο Χριστός ανακουφίζει το μυαλό του Πέτρου με μια ήπια και φιλική απάντηση, λέγοντάς του, Μη φοβάσαι. Έτσι ο Χριστός βυθίζει τον λαό του στον τάφο, για να τους αναστήσει αργότερα στη ζωή. [339] Για την επιλογή των μαθητών, ο Καλβίνος γράφει: Ο Χριστός επέλεξε τραχείς μηχανικούς, -- πρόσωπα όχι μόνο στερούμενα μάθησης, αλλά κατώτερα σε ικανότητα, για να μπορέσει να τους εκπαιδεύσει, ή μάλλον να τους ανανεώσει με τη δύναμη του Πνεύματός του, ώστε να υπερέχουν όλων των σοφών ανθρώπων του κόσμου. Σκόπευε να ταπεινώσει, με αυτόν τον τρόπο, την υπερηφάνεια της σάρκας, και να παρουσιάσει, στα πρόσωπά τους, ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα πνευματικής χάριτος, ώστε να μάθουμε να ικετεύουμε από τον ουρανό το φως της πίστης, όταν γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να αποκτηθεί με τις δικές μας προσπάθειες. Πάλι, αν και επέλεξε αμαθείς και άγνωστους ανθρώπους, δεν τους άφησε σε αυτή την κατάσταση: και, επομένως, αυτό που έκανε δεν πρέπει να θεωρείται από εμάς ως παράδειγμα, σαν να επρόκειτο τώρα να χειροτονήσουμε ποιμένες, που έπρεπε αργότερα να εκπαιδευτούν για την εκτέλεση του αξιώματός τους. Γνωρίζουμε τον κανόνα που μας ορίζει, από το στόμα του Παύλου ότι κανείς δεν πρέπει να καλείται σε αυτό, εκτός αν είναι 'ικανοί να διδάσκουν', (1 Τιμόθεος 3:2.) Όταν ο Κύριός μας επέλεξε πρόσωπα αυτής της περιγραφής δεν ήταν επειδή προτιμούσε την άγνοια από τη μάθηση όπως κάνουν μερικοί φανατικοί, που ευχαριστιούνται με τη δική τους άγνοια, και φαντάζονται ότι, ανάλογα με το μίσος τους για τη λογοτεχνία, πλησιάζουν περισσότερο τους αποστόλους. Αποφάσισε αρχικά, χωρίς αμφιβολία, να επιλέξει περιφρονητικά πρόσωπα, για να ταπεινώσει την υπερηφάνεια εκείνων που νομίζουν ότι ο ουρανός δεν είναι ανοιχτός στους αμαθείς: αλλά αργότερα έδωσε σε αυτούς τους ψαράδες, ως συνεργάτη στο αξίωμά τους, τον Παύλο, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί προσεκτικά από την παιδική του ηλικία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας εργασία αισθάνεστε την πρόσκληση του Χριστού να ακολουθήσετε; Πώς η άμεση υπακοή του Πέτρου προκαλεί οποιαδήποτε δισταγμό αισθάνεστε; Πώς θα μπορούσε να μοιάζει για εσάς να αφήσετε κάτι πίσω για να πιάσετε άλλους για τη βασιλεία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, εσύ ακόμα στέκεσαι δίπλα σε συνηθισμένες ζωές και μιλάς μια λέξη που αλλάζει τα πάντα. Δώσε μας την πίστη του Πέτρου να απαντήσουμε αμέσως, ακόμα και όταν τα δίχτυα έχουν βγει άδεια. Μόρφωσέ μας με το Πνεύμα σου σε ψαράδες ανθρώπων που δείχνουν άλλους στο έλεός σου. Κράτα μας από το να προσκολλώμαστε σε αυτό που πρέπει να αφήσουμε πίσω. Ας διαμορφώσει η κλήση σου την εργασία μας, τα λόγια μας, και την λατρεία μας αυτή την ημέρα. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →