← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 17-18 — με τον Barnes

Λευιτικόν 17-18Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για τη Βίβλο και ακούμε καθώς ο σχολιαστής μας καθοδηγεί μέσα από τα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια μετακινούνται από το αγιαστήριο στο νοικοκυριό, δείχνοντας πώς ο λαός της διαθήκης οφείλει να ρυθμίζει τα συνηθισμένα γεύματα και τις στενότερες σχέσεις του σύμφωνα με την αγιότητα του Κυρίου που τους λύτρωσε. Ο Μπαρνς γράφει με τη σταθερή σαφήνεια ενός ποιμένα-λόγιου, αφήνοντας το ίδιο το κείμενο να διαμορφώσει τόσο το δόγμα όσο και το καθήκον. Η ερμηνεία του διατηρεί τους αρχαίους νόμους συνδεδεμένους με την εκπλήρωσή τους στον Χριστό ενώ ασκεί την άμεση αξίωσή τους στη συνείδηση. Προσεγγίζουμε λοιπόν αυτές τις σελίδες με ευλάβεια, έτοιμοι να ακούσουμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση που περιέχουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ του Λευιτικού σε μία μόνο συνεδρία. Ας εγκατασταθούν ήσυχα οι λέξεις του νόμου στον νου πριν στραφούμε στις προσεκτικές σημειώσεις του Μπαρνς. Παρατηρήστε ιδιαίτερα την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο Κύριος μόνος είναι η πηγή της ζωής και το πρότυπο της καθαρότητας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις απαγορεύσεις να μιλήσουν πρώτα στην καρδιά και μόνο έπειτα στην κατανόηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπαρνς ανοίγει τοποθετώντας τα κεφάλαια δεκαεπτά έως είκοσι ως το πρώτο από τέσσερα τμήματα που κατευθύνουν την καθημερινή διαγωγή του Ισραήλ. Στίχος 1. Αυτό το κεφάλαιο, στην άμεση επίδρασή του στην καθημερινή ζωή των Ισραηλιτών, στέκεται ως το πρώτο από τέσσερα Λευιτικόν 17–20 που εκθέτουν πρακτικά καθήκοντα, κατευθύνοντας τους Ισραηλίτες να περπατούν, όχι στον δρόμο των εθνικών, αλλά σύμφωνα με τα διατάγματα του Γιαχβέ. Στη συνέχεια εκθέτει τους δύο διακριτούς λόγους για την απαγόρευση της βρώσης αίματος. Στίχοι 10-14. Η απαγόρευση της βρώσης αίματος επαναλαμβάνεται σε επτά τόπους στην Πεντάτευχο, αλλά σε αυτό το απόσπασμα δίνονται δύο διακριτοί λόγοι για την απαγόρευση: πρώτον, η ίδια η φύση του ως ζωτικού υγρού· δεύτερον, η αφιέρωσή του στη θυσιαστική λατρεία. Λευιτικόν 17:11 Μάλλον, Διότι η ψυχή της σάρκας είναι στο αίμα· και το έχω ορίσει για εσάς επί του θυσιαστηρίου, για να κάνετε εξιλέωση για τις ψυχές σας, διότι το αίμα είναι αυτό που κάνει εξιλέωση μέσω της ψυχής. Ο Μπαρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει την υπόσχεση που συνδέεται με την τήρηση των διατάξεων και των κρίσεων του Κυρίου. Στίχος 5. Εάν ένας άνθρωπος τηρεί τα 'διατάγματα' (δηλαδή τα διατάγματα του Λευιτικόν 18:4) και τις 'κρίσεις' του θείου νόμου, δεν θα 'αποκοπεί από τον λαό του' (συγκρίνετε Λευιτικόν 18:29), θα αποκτήσει αληθινή ζωή, τη ζωή που τον συνδέει με τον Γιαχβέ μέσω της υπακοής του. Δείτε την αναφορά στο περιθώριο και Λουκάς 10:28· Προς Ρωμαίους 10:5· Προς Γαλάτας 3:12.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπαρνς ολοκληρώνει το τμήμα δείχνοντας πώς η ίδια η γη λέγεται ότι εκβάλλει τους μολυσμένους κατοίκους της και πώς ο λαός καλείται στην αγιότητα επειδή ο Θεός του είναι άγιος. Στίχοι 24-30. Η γη που σχεδιάστηκε και αφιερώθηκε για τον λαό Του από τον Γιαχβέ Λευιτικόν 25:23 εδώ προσωποποιείται και παρουσιάζεται ως εμετική προς τους παρόντες κατοίκους της, εξαιτίας της επιδοκιμασίας τους στις αναφερόμενες βδελυγμίες. Η ανομία των Χαναναίων ήταν τώρα πλήρης. Δείτε Γένεσις 15:16· συγκρίνετε Ησαΐας 24:1-6. Οι Ισραηλίτες σε αυτόν τον τόπο, και σε όλο το κεφάλαιο, προτρέπονται σε καθαρή και άγια ζωή, με το έδαφος ότι ο Γιαχβέ, ο Άγιος, είναι ο Θεός τους και ότι αυτοί είναι ο λαός Του. Συγκρίνετε Λευιτικόν 19:2. Είναι σε αυτή την υψηλή επικύρωση που απαγορεύεται κατηγορηματικά να μολυνθούν με τις ρυπώσεις των εθνικών. Η μόνη τιμωρία που εδώ αναγγέλλεται σε μεμονωμένους παραβάτες είναι ότι θα 'φέρουν την ανομία τους' και θα 'αποκοπούν από τον λαό τους'. Πρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη δεύτερη φράση ως έκφραση μιας 'ipso facto' αφορισμού ή αποκλεισμού, του θείου Νόμου που επιβάλλει στον παραβάτη άμεση στέρηση των προνομίων που ανήκαν σε αυτόν ως ένας από τον λαό σε διαθήκη με τον Γιαχβέ. Δείτε Έξοδος 31:14 σημείωση. Η πορεία που ακολουθεί εδώ ο Νόμος φαίνεται να είναι πρώτα να απευθυνθεί στη συνείδηση του ατόμου με βάση τη σχέση του με τον Γιαχβέ, και έπειτα Λευιτικόν 20:0 να θεσπίσει τέτοιες ποινές όπως απαιτούσε η τάξη του κράτους, και όπως αντιπροσώπευαν τη συλλογική συνείδηση του έθνους που τέθηκε σε λειτουργία.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η αναγνώριση ότι το αίμα είναι το όχημα της ζωής βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σας για το εξιλεωτικό αίμα του Χριστού; 2. Σε ποιες συνηθισμένες πρακτικές της καθημερινής ζωής πειράζεστε περισσότερο να ξεχάσετε ότι ο Κύριος μόνος είναι ο Θεός σας; 3. Πού σας καλεί ο Κύριος σε σαφέστερο χωρισμό από τους τρόπους της γύρω κουλτούρας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ο Θεός μας, που μας έδωσες διατάξεις και κρίσεις για να ζήσουμε, χάρισε μας χάρη να τις δεχθούμε με ταπεινές και υπάκουες καρδιές. Καθάρισέ μας από κάθε μυστική μόλυνση και δίδαξέ μας να τιμούμε τη ζωή που είναι στο αίμα, κοιτάζοντας πάντοτε προς τον Αμνό που σφαγιάστηκε. Φύλαξέ μας από τις βδελυγμίες των εθνών και κάνε μας να περπατούμε στην αγιότητα που αρμόζει στον λαό της διαθήκης σου. Είθε ο ίδιος Κύριος που μίλησε στον Ισραήλ να μιλήσει σε εμάς σήμερα, ώστε να είμαστε λαός αφιερωμένος στη δόξα σου. Διά του Ιησού Χριστού του Σωτήρος μας, Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →