Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 23-24 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του John Gill. Καθώς ανοίγουμε τα κεφάλαια 23 και 24 του Λευιτικού, η προσεκτική ερμηνεία στίχο προς στίχο του Gill μας καθοδηγεί μέσα από τις καθορισμένες γιορτές του Κυρίου, το εβδομαδιαίο σάββατο και τις προσφορές των πρώτων καρπών. Η έκθεσή του τονίζει τις ιερές συγκεντρώσεις και τη διαρκή σημασία τους για τον λαό του Θεού. Μαζί ακούμε τη φωνή του Πνεύματος καθώς αυτές οι αρχαίες εντολές δείχνουν προς λατρεία που τιμά τον Κύριο σε κάθε γενιά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ηρεμήστε την καρδιά σας και διαβάστε το Λευιτικόν 23 έως 24 αργά. Προσέξτε τον ρυθμό των ιερών χρόνων, την πρόσκληση σε ιερές συγκεντρώσεις και τις οδηγίες για προσφορές που σηματοδοτούν τις εποχές της συγκομιδής. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει για ανάπαυση, ανάμνηση και ευγνωμοσύνη ενώπιον του Κυρίου. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αφήσετε τις λέξεις να εγκατασταθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Gill ανοίγει διευκρινίζοντας τη γενική εντολή σχετικά με τις γιορτές του Κυρίου.
Στίχος 2. Λάλησε προς τους υιούς Ισραήλ και είπε προς αυτούς,.... Λάλησε προς αυτούς να συγκεντρωθούν και τότε είπε προς αυτούς όσα ακολουθούν, όλοι όντας υποχρεωμένοι να τηρούν τις γιορτές και να παρατηρούν τις ιεροτελεστίες που θα καθοδηγηθούν στη συνέχεια· αν και μπορεί να ήταν οι αρχηγοί των φυλών και οι πρεσβύτεροι του λαού που συγκλήθηκαν μαζί και τα ακόλουθα πράγματα παραδόθηκαν σε αυτούς και από αυτούς στον λαό: [σχετικά με] τις γιορτές του Κυρίου, τις οποίες θα κηρύξετε [να είναι] ιερές συγκεντρώσεις, [ακόμη και] αυτές [είναι] οι γιορτές μου· διορισμένες και διαταγμένες από τον Θεό και να τηρούνται προς τιμήν του ονόματός του· αυτά είναι τα γενικά ονόματα για τους συγκεκριμένους ιερούς χρόνους και εποχές που διορίζονται μετά· γενικά ονομάζονται «γιορτές», αν και μία από αυτές, η ημέρα του εξιλασμού, ήταν, αυστηρά μιλώντας, νηστεία· όμως όντας παύση από κάθε έργο και αντιτιθέμενη στις εργάσιμες ημέρες, ημέρες εργασίας και επιχειρήσεων, περιλαμβάνεται σε αυτόν τον γενικό τίτλο: ούτε είναι ασυνήθιστο με άλλα έθνη να αποκαλούν νηστεία γιορτή· έτσι ο Αιλιανός h σχετίζει για τους Ταραντίνους, ότι αφού πολιορκήθηκαν από τους Ρωμαίους και ελευθερώθηκαν από αυτούς, σε ανάμνηση των παθημάτων τους διόρισαν γιορτή που ονομαζόταν νηστεία: η λέξη που χρησιμοποιείται έχει τη σημασία καθορισμένων, σταθερών, διορισμένων χρόνων και εποχών και συγκέντρωσης ή συνάντησης μαζί σε τέτοιους χρόνους και αυτό για την εκτέλεση ιερής λατρείας και υπηρεσίας, που ισχύει για όλες· γιατί υπάρχουν ορισμένοι χρόνοι της εβδομάδας και του μήνα καθορισμένοι για αυτούς και όταν ο λαός σε σώματα συγκεντρωνόταν μαζί και με ιερό τρόπο λάτρευε τον Κύριο· και αυτές ονομάζονται «συγκεντρώσεις», επειδή ο λαός καλούνταν μαζί σε εκείνους τους χρόνους από τους ιερείς και αυτό με τον ήχο σάλπιγγας, Αριθμοί 10:2· και «ιερές», επειδή χωρίζονταν από άλλες ημέρες και αφιερώνονταν για ιερές υπηρεσίες: οι λέξεις μπορεί να αποδοθούν, όπως είναι από πολλούς i: «οι ιεροτελεστίες του Κυρίου, τις οποίες θα κηρύξετε ιερές συγκεντρώσεις, αυτές είναι οι ιεροτελεστίες μου»· χρόνοι για ιερή, θρησκευτική και ιεροτελεστιακή υπηρεσία, του διορισμού του και για τη δόξα του: ο Αβέν Έζρα φαίνεται να κατανοεί όλο αυτό μόνο για το σάββατο, που αναφέρεται στη συνέχεια, εκφρασμένο στον πληθυντικό αριθμό, επειδή, όπως παρατηρεί, υπάρχουν πολλά σάββατα σε ένα έτος· και πράγματι ο γενικός τίτλος των υπολοίπων γιορτών δίνεται στη συνέχεια, Λευιτικόν 23:4.Ο Gill στη συνέχεια ερμηνεύει το σάββατο ανάπαυσης σε όλες τις κατοικίες.
Στίχος 3. Έξι ημέρες θα γίνεται έργο,.... Ή μπορεί να γίνεται από ανθρώπους, κάθε είδους νόμιμο έργο και τίμια εργασία, για τη συντήρηση των εαυτών τους και των οικογενειών: αλλά η έβδομη ημέρα [είναι] το σάββατο ανάπαυσης· από κάθε σωματική εργασία και έργο οποιουδήποτε είδους· τυπικό της ανάπαυσης από τον Χριστό και εν αυτώ: ιερή συγκέντρωση· όταν ο λαός καλούνταν σε ιερές ασκήσεις, να προσεύχεται και να δοξάζει και να ακούει τον λόγο και να προσφέρει θυσία: δεν θα κάνετε κανένα έργο [εκεί]· ούτε κανένα καθόλου, δείτε Έξοδος 31:15· είναι το σάββατο του Κυρίου σε όλες τις κατοικίες σας· άλλες γιορτές τηρούνταν στο αγιαστήριο, στη σκηνή ή στον ναό, ή όπου ήταν· αλλά αυτό δεν παρατηρούνταν μόνο εκεί και στις συναγωγές τους, αλλά στα ιδιωτικά τους σπίτια, ή όπου κι αν ήταν, είτε ταξιδεύοντας δια θαλάσσης είτε ξηράς· και έτσι το Ταργκούμ του Ιωνάθαν και ο Αβέν Έζρα το ερμηνεύουν. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'Ο Gill στη συνέχεια λεπτομερεί την προσφορά του δεματιού των πρώτων καρπών στον ιερέα.
Στίχος 10. Λάλησε προς τους υιούς Ισραήλ και είπε προς αυτούς,.... Ό,τι παρατηρείται στη συνέχεια, όντας υποχρεωτικό για αυτούς να κάνουν ό,τι διατάσσεται: όταν έλθετε στη γη που σας δίνω· τη γη Χαναάν, την οποία ο Θεός είχε δώσει με υπόσχεση στους πατέρες τους και σε αυτούς και την οποία τώρα πήγαιναν να κληρονομήσουν: ακόμη ήταν στην έρημο, όπου δεν υπήρχε σπορά ούτε θερισμός, ούτε καμία συγκομιδή· έτσι ώστε ο ακόλουθος νόμος, αν και τώρα δόθηκε, δεν μπορούσε να τεθεί σε ισχύ μέχρι να έλθουν στη γη Χαναάν: και θα θερίσετε τη συγκομιδή αυτής· τη συγκομιδή του κριθαριού, που ήταν περίπου αυτή την εποχή, τον μήνα Νισάν, και που είχε το όνομα Αβίβ, από το κριθάρι που ήταν τότε στο στάχυ, δείτε Έξοδος 9:31· γιατί η συγκομιδή του σιταριού δεν ήταν παρά επτά εβδομάδες μετά: τότε θα φέρετε ένα δεμάτιο από τους πρώτους καρπούς της συγκομιδής σας στον ιερέα· για να το χρησιμοποιήσει όπως θα καθοδηγηθεί μετά: αυτό ονομάζεται όμερ στο κείμενο, που ήταν το δέκατο μέρος ενός εφά, Έξοδος 16:36· και έτσι ο Ιαρχί το ερμηνεύει εδώ· σύμφωνα με τους Ιουδαίους συγγραφείς, όταν το δεμάτιο θεριζόταν, το σιτάρι χτυπιόταν και λικνιζόταν και ξηραινόταν από τη φωτιά και μετά αλεθόταν σε μύλο και ένα όμερ, ή ένα δέκατο μέρος ενός εφά από το αλεύρι του λαμβανόταν και λάδι και λιβάνι τοποθετούνταν πάνω του, μια χούφτα από το οποίο τοποθετούνταν στο θυσιαστήριο, το υπόλοιπο ήταν του ιερέα· και με αυτό συμφωνεί αρκετά η αφήγηση που δίνει ο Ιώσηπος, ο οποίος λέει, τη δεύτερη ημέρα των αζύμων, που είναι η δέκατη έκτη (ημέρα του Νισάν), από τους καρπούς που έχουν θερίσει παίρνουν ένα μέρος· γιατί δεν τους αγγίζουν πριν, θεωρώντας δίκαιο να τιμήσουν πρώτα τον Θεό, από τον οποίο λαμβάνουν την αφθονία αυτών των πραγμάτων· και φέρνουν τους πρώτους καρπούς του κριθαριού με αυτόν τον τρόπο, έχοντας ξεράνει τη χούφτα των σταχυών και τους έχουν συνθλίψει και τους έχουν καθαρίσει από το πίτουρο, φέρνουν στο θυσιαστήριο ένα δέκατο μέρος στον Θεό και ρίχνοντας μια χούφτα από αυτό στο θυσιαστήριο, αφήνουν το υπόλοιπο για τη χρήση των ιερέων· και από εκεί και πέρα είναι νόμιμο να θερίζουν δημόσια και ιδιωτικά k: αυτό έχει μιμηθεί σε κάποιο μέρος από τους Εθνικούς: οι Αιγύπτιοι, που αποδίδουν την εφεύρεση των καρπών της γης, ιδιαίτερα του σιταριού και του κριθαριού, στην Ίσιδα και τον Όσιρι, σε ανάμνηση αυτού και ως μαρτυρία ευγνωμοσύνης γι' αυτό, την εποχή της συγκομιδής, φέρνουν μια χούφτα από τα πρώτα στάχυα του σιταριού και χτυπώντας τους εαυτούς τους κοντά τους, επικαλούνται την Ίσιδα· και σε μερικές πόλεις, στη γιορτή της Ίσιδας, αγγεία σιταριού και κριθαριού μεταφέρονταν με μεγάλη πομπή, όπως σχετίζει ο Διόδωρος Σικελιώτης l.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Gill κλείνει την έκθεση ξεδιπλώνοντας τον χριστολογικό τύπο στην προσφορά κυματισμού.
Αυτές οι ερωτήσεις τέθηκαν και απαντήθηκαν τρεις φορές· τότε το θέρισαν και το έβαλαν στα καλάθια και το έφεραν στην αυλή, όπου το ψήσανε μπροστά στη φωτιά, για να εκπληρώσουν την εντολή του ψημένου σιταριού· τότε το έβαλαν σε μύλους για άλεσμα φασολιών και πήραν από αυτό ένα δέκατο μέρος (ενός εφά), το οποίο κοσκινίστηκε με δεκαοκτώ κόσκινα· τότε λάδι και λιβάνι χύθηκαν πάνω του, αναμειγνυόμενα· και κυματίστηκε και φέρθηκε και μια χούφτα πάρθηκε και κάηκε και το υπόλοιπο φαγώθηκε από τους ιερείς· και όταν πρόσφεραν το όμερ, βγήκαν έξω και βρήκαν τους δρόμους της Ιερουσαλήμ γεμάτους αλεύρι και ψημένο σιτάρι o, υπάρχουσας τώρα πλήρους ελευθερίας να θερίσουν ό,τι ήθελαν: τώρα αυτό το δεμάτιο των πρώτων καρπών ήταν τυπικό του Χριστού· όντας από κριθάρι, μπορεί να δηλώνει την ταπεινή κατάσταση του Χριστού στην ταπείνωσή του· και μόνο ένα δεμάτιο για όλο τον λαό, μπορεί να σημαίνει ότι ο Χριστός είναι ο ένας Μεσίτης, Σωτήρας και Λυτρωτής: όμως καθώς ένα δεμάτιο περιλαμβάνει πολλούς βλαστούς και κόκκους, έτσι ο Χριστός έχει έναν συνδυασμό ευλογιών εν αυτώ· ναι, είχε όλο τον λαό του αντιπροσωπευτικά εν αυτώ, όταν προσφέρθηκε για όλο το σώμα του μυστικού Ισραήλ του, όλα τα τέκνα του Θεού διασκορπισμένα στο εξωτερικό· ο τρόπος θερισμού του, από πρόσωπα που ορίστηκαν από το συνέδριο την παραμονή γιορτής του πάσχα, ενώπιον πολύ λαού, έξω από την Ιερουσαλήμ, κοντά στον Κεδρών, συμφωνεί ακριβώς με τη σύλληψη του Χριστού τη νύχτα κοντά στον Κεδρών, από πρόσωπα που στάλθηκαν από το Ιουδαϊκό συνέδριο και τα παθήματά του δημόσια έξω από τις πύλες της Ιερουσαλήμ· όντας φερμένο στους ιερείς στην αυλή και αλωνισμένο, λικνισμένο, ξεραμένο και ψημένο από τη φωτιά και αλεσμένο σε μύλους, μπορεί να δηλώνει τα διάφορα οδυνηρά παθήματα του Χριστού, μέσω των ιερέων και των πρεσβυτέρων του λαού· και λάδι και λιβάνι που τοποθετούνται πάνω του, μπορεί να δηλώνει την αποδοχή της θυσίας του στον Θεό· και το κυμάτισμά του, την ανάστασή του από τους νεκρούς, που ήταν την ίδια την ημέρα που αυτό το δεμάτιο κυματίστηκε· ο οποίος είναι ο πρώτος καρπός εκείνων που κοιμούνται εν αυτώ και που αγιάζει όλο το σώμα τους και εξασφαλίζει την ανάστασή τους σε αιώνια ζωή· δείτε 1 Κορινθίους 15:20.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς μπορεί το εβδομαδιαίο σάββατο να αναδιαμορφώσει το πρότυπο ανάπαυσής σας αυτή την εβδομάδα; Με ποιους τρόπους η προσφορά πρώτων καρπών προσκαλεί φρέσκια ευγνωμοσύνη για την πρόνοια του Θεού; Πού αισθάνεστε το Πνεύμα να σας καλεί να αντιμετωπίζετε τους ιερούς χρόνους ως ιερές συγκεντρώσεις παρά ως συνηθισμένες ημέρες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τις καθορισμένες εποχές που φέρνουν τον λαό σου στη λατρεία. Δίδαξέ μας να τηρούμε το σάββατο ως αληθινή ανάπαυση στον Χριστό και να προσφέρουμε τους πρώτους κάθε συγκομιδής με χαρούμενες καρδιές. Ας διαμορφώσουν οι ιερές συγκεντρώσεις τις εβδομάδες και τις ζωές μας. Ας μας στηρίξει η ανάμνηση της πιστότητάς σου στην έρημο τώρα. Γέμισέ μας με ευγνωμοσύνη που ξεχειλίζει σε δοξολογία και υπακοή. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →