Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 29-30 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες που έχουν αφιερωθεί για ιερή μελέτη, στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή. Ως έμπιστος σύντροφος του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις αρχαίες διατάξεις με την καρδιά ενός ποιμένα και τη φροντίδα ενός θεολόγου. Οι σκέψεις του για την καθιέρωση του Ααρών και των γιων του ανοίγουν πλούσιες φλέβες ευαγγελικής αλήθειας, δείχνοντας πώς κάθε τελετουργία δείχνει πέρα από τον εαυτό της στον μεγάλο Αρχιερέα. Ακούμε με ευλάβεια, έτοιμοι να λάβουμε τόσο διδασκαλία όσο και αφοσίωση από αυτές τις διαχρονικές σελίδες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα κεφάλαια 29 και 30 της Εξόδου. Αυτές οι ιερές οδηγίες περιγράφουν λεπτομερώς την επίσημη καθιέρωση των ιερέων και τις καθημερινές προσφορές που θα αγίαζαν το θυσιαστήριο. Καθώς διαβάζονται οι λέξεις, είθε το Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχτούν τα βαθύτερα νοήματα που ξεδιπλώνει ο Κόουκ, ώστε οι αρχαίες σκιές να μας οδηγήσουν στον ζωντανό Χριστό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ανοίγει τις τελετές περιγράφοντας το πλύσιμο των ιερέων.
Εδάφιο 4. Έξοδος 29:4. Και θα τους πλύνεις με νερό — Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει, κατά την καθιέρωση των ιερέων, ήταν να τους πλύνουν ολόκληρους με νερό· σε ένδειξη, αναμφίβολα, εκείνης της καθολικής αγνότητας στην οποία τους υποχρέωνε η ιερή τους υπηρεσία. Τους είχε επιβληθεί να πλένουν τα χέρια και τα πόδια τους κάθε φορά που έμπαιναν στη σκηνή του μαρτυρίου και λειτουργούσαν στο θυσιαστήριο· βλέπε κεφ. Έξοδος 30:19-20 και σύγκρινε Ιωάννης 13:10 με όσα έχουν παρατηρηθεί σχετικά με την πλύση στη σημείωσή μας στο κεφ. Έξοδος 19:10.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το νόημα του ελαίου χρίσματος που χύθηκε στον Ααρών.
Εδάφιο 7. Έξοδος 29:7. Πάρε το λάδι του χρίσματος — Αυτό το τρίτο σημείο στην τελετή της καθιέρωσης, σήμαινε την επικοινωνία του Θείου Πνεύματος: βλέπε Ησαΐας 61:1. Το χρίσμα χρησιμοποιούνταν πάντα ως μία από τις τελετουργίες της ενθρόνισης στο βασιλικό, ιερατικό ή προφητικό αξίωμα: εξ ου ο ΙΗΣΟΥΣ, ο Βασιλιάς, Ιερέας και Προφήτης του λαού του, ονομάζεται εμφατικά ο Μεσσίας ή Χριστός· δηλαδή, ο Κεχρισμένος: αυτός που δεν έλαβε το Πνεύμα με μέτρο. Αν και εδώ αναφέρεται μόνο το χρίσμα του Ααρών, είναι σαφές από το 30ό εδάφιο του επόμενου κεφαλαίου, ότι και οι γιοι του χρίστηκαν με τον ίδιο τρόπο με αυτόν. Η ιδιαίτερη σύνθεση του ελαίου του χρίσματος περιγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο, Έξοδος 29:23-24. Θα φανταζόταν κανείς, από τη σύνδεση αυτού του 7ου εδαφίου με το προηγούμενο, ότι το λάδι χύθηκε πάνω στη μίτρα και το στέμμα: για αυτό θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα όταν φτάσουμε στον Ψαλμό 133:2.Ο Κόουκ στη συνέχεια εντοπίζει την εφαρμογή του αίματος στο αυτί, το χέρι και το πόδι.
Εδάφιο 20. Έξοδος 29:20. Θα σφάξεις τον κριό—πάρε από το αίμα του, και βάλε το στην άκρη, κ.λπ.— Αυτή η εξαιρετική τελετή επιβάλλεται (Λευιτικό 14:14) στην θεραπεία του λεπρού· και από εκεί, καθώς και από τον ραντισμό του αίματος και του ελαίου στους ιερείς και τα ενδύματά τους, Έξοδος 29:21, ώστε να αγιαστούν, θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει, ότι υπονοείτο η ολική, πλήρης κάθαρση και αγιασμός των προσώπων τους, από την κορυφή μέχρι τα νύχια: ή, με άλλα λόγια, ότι με αυτόν τον τρόπο διδάσκονταν, καθώς τώρα αγιάζονταν και ξεχωρίζονταν για τον Κύριο, ότι έπρεπε να αφιερώσουν όλες τις ικανότητες και τις δυνάμεις τους στην υπηρεσία του· το αυτί τους στην ακρόαση και τη μελέτη του νόμου· τα χέρια τους στην επιμέλεια στην ιερή διακονία, και τα πόδια τους στο περπάτημα στον δρόμο των εντολών του Θεού. Βλέπε Ιερεμίας 6:10. Εκκλησιαστής 9:10. Παροιμίες 1:15. Το αίμα πάνω στο θυσιαστήριο, και το λάδι του χρίσματος, Έξοδος 29:21, έπρεπε να ραντιστούν στα ενδύματά τους, για να αναπαραστήσουν την κάθαρση των ψυχών μας από τις αρετές του αίματος του Χριστού και την αποτελεσματικότητα του Θείου Πνεύματος.Συνεχίζει με την προσφορά περί αμαρτίας που απαιτείται πριν από οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία.
Εδάφιο 10. Έξοδος 29:10. Και θα φέρεις ένα μοσχάρι, κ.λπ.— Θα ήταν πιο σωστό να αποδοθεί 'το μοσχάρι', καθώς αναφέρθηκε στο 1ο εδάφιο, και εκεί ονομάστηκε νεαρό μοσχάρι. Αυτή ήταν μια προσφορά περί αμαρτίας για τον ιερέα, Έξοδος 29:14, ο οποίος χρειαζόταν να προσφέρει θυσία, τόσο για τις δικές του όσο και για τις αμαρτίες του λαού· Εβραίους 7:27. Όλες οι προσφορές περί αμαρτίας του αρχιερέα ήταν μοσχάρια· Λευιτικό 4:3. Και, σε ομολογία αμαρτίας, καθώς την έθεταν πάνω σε αυτή την τυπική θυσία, ο Ααρών και οι γιοι του έπρεπε να βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι του μοσχαριού· σύγκρινε Λευιτικό 16:21, μια μορφή που αργότερα επιβλήθηκε ως γενική: και δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία, υποθέτω, ότι το αίμα ταύρων και τράγων δεν μπορούσε να αφαιρέσει την αμαρτία· έτσι όλα αυτά αναφέρονταν στη μεγάλη εξιλέωση που έγινε με το αίμα εκείνης της θυσίας, η οποία είναι επαρκής για να αφαιρέσει τις αμαρτίες όλου του κόσμου.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Κόουκ οδηγεί όλη την καθιέρωση προς το ευαγγελικό της κέντρο.
Μια προσφορά περί αμαρτίας προηγείται: διότι ως άνθρωποι, πρώτα έπρεπε να θυσιάσουν για τις δικές τους αμαρτίες, πριν μπορέσουν να κάνουν εξιλέωση για τις αμαρτίες των άλλων. Η ολοκαύτωμα ακολουθούσε, υποδηλώνοντας τη θέρμη της αγίας αγάπης στις καρδιές τους, που τους ωθούσε να παραδοθούν ως ζωντανές θυσίες στον Θεό. Η προσφορά ειρήνης ολοκλήρωσε την καθιέρωση. (1.) Το αίμα της πρέπει να τεθεί πάνω τους, και, με το άγιο λάδι του χρίσματος, να ραντιστεί πάνω τους. Το αίμα του Ιησού Χριστού πρέπει να εφαρμοστεί έτσι στις καρδιές μας· και όταν θέλουμε να εμφανιστούμε ενώπιον του Θεού με αποδοχή, πρέπει να είναι με τις στολές μας λευκασμένες σε αυτό το αίμα του αμνού. (2.) Τα χέρια του ιερέα πρέπει να γεμίσουν με τα μέρη που είναι αφιερωμένα στον Θεό, και έτσι αρχίζουν τις διακονίες τους. Αν διακονούμε αποδεκτά ενώπιον του Θεού, πρέπει να μας δοθεί· Αυτός πρέπει να γεμίσει τα χέρια μας, αλλιώς δεν μπορούμε να θρέψουμε τον λαό· και όταν το κάνει, κάθε λειτουργός θα βρει άφθονη δουλειά.Κλείνει την ενότητα παρουσιάζοντας τους διαρκείς τύπους του Χριστού και του πιστού.
] Ένας τύπος του Χριστού, ο οποίος είναι ταυτόχρονα Ιερέας και Θυσιαστήριο και Θυσία, καθαγιασμένος από τον Θεό με το λάδι της χαράς πάνω από τους ομοίους του, ντυμένος με άσπιλη αγνότητα, και με το δικό του αίμα τελειοποιώντας την εξιλέωση: [2.] Κάθε πιστής ψυχής, πλυμένης στο αίμα του Λυτρωτή, και έτσι με τη χάρη ικανής να προσφέρει πνευματικές θυσίες αποδεκτές στον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού.
Απαντήστε
Απάντηση
Πώς το πλύσιμο πριν την καθιέρωση μιλάει για την αγνότητα που ο Κύριος εξακολουθεί να απαιτεί από όσους πλησιάζουν; Με ποιους τρόπους το αίμα που εφαρμόζεται στο αυτί, το χέρι και το πόδι μας καλεί να αφιερώσουμε κάθε ικανότητα εκ νέου στον Θεό; Πού χρειαζόμαστε περισσότερο την συνεχή ολοκαύτωμα του πρωινού και του βραδινού για να σταθεροποιήσουμε την καθημερινή μας πορεία με τον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως που μας χάρισες μέσω του δούλου σου Τόμας Κόουκ. Καθώς εξετάσαμε την καθιέρωση των αρχαίων ιερέων, αγίασέ μας εκ νέου με το αίμα του Ιησού και το χρίσμα του Πνεύματός σου. Γέμισε τα χέρια μας για κάθε ιερό καθήκον, φύλαξε τα αυτιά μας από τη ματαιοδοξία, και οδήγησε τα πόδια μας στον δρόμο της ειρήνης. Ας ανέβει η καθημερινή προσφορά της ζωής μας ως ευωδιαστό άρωμα ενώπιόν σου. Κράτησέ μας πάντα ενήμερους ότι υπηρετούμε σε ένα θυσιαστήριο αγιασμένο με εξιλεωτικό αίμα, και δώσε να είναι η λατρεία μας αποδεκτή στα μάτια σου, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →